TXT - Komentarze do notki "Pan Y opowiada anegdotę o argumentach i wódce"

To ja się jeszcxse Panu przyznam,

yayco — Sun, 23 Dec 2007 10:15:55 +0000

że czasami brakuje mi sołtysa kierdzołka, choć z Ofierskiego najbardziej lubię zdanie”
“Ukończył Uniwersytet Boloński (od pewnego czesu skrótu nie używa)”.

Ja zawsze oddzielałem dzieło od twórcy...

chamopole — Sat, 22 Dec 2007 18:54:23 +0000

...dlatego potrafię czytać stare historyjki Urbana, pisane jeszcze pod innym mianem. Czytywałem też córkom “Porwanie w Tuturlistanie”, choć autora cała Polska wyklinała. Cyganeria Megana była wspaniałą kreacją!
:)

Panie Joteszu,

yayco — Sat, 22 Dec 2007 18:49:31 +0000

ta Pana historia przednia jest. I silnie wrocławska.
Nota bene, ja myślałem, że Megana już tylko ja pamiętam, i trochę się nawet wstydziłem, że go tak lubię, bo to prywatnie zdaje się nieciekawa postać była.
Ale to nieistotne, proszę sobie wyobrazić, że zanim pozostałem przy usenetowym yaycu, zastanawiałem się nad przyjęciem szlachetnego miana Barona Sołowiejczyka…

Jak ja uwielbiam takie klimaty...

chamopole — Sat, 22 Dec 2007 18:17:08 +0000

...bo przypomina się mi Megan, czyli Anatol Potemkowski i jego niezapomniani bohaterowie tacy jak choćby poeta Koszon…
:)
ps. dodam więc i ja (ten czasownik trochę mnie zatrzymał, bo skojarzył się mi z blądynom, której w mediach nadmiar…) anegdotę, usłyszaną przed laty od kolegi, mieszkającego w akademiku.

Uczyli się kiedyś do egzaminu z wojska i obiecali całą załogą pokoju, że przeuczą noc całą solidarnie. Jednak jeden złamas złamał umowę społeczną i odburknąwszy “mam to w dupie” poszedł spać. Pozostali kuli dalej bzdury smalone, ni po wała nikomu niepotrzebne, ale żądane na studium wojskowym. Gdy już noc sczezła i słonko poranne po czwartej ozłociło Wrocław, wypatrując z góry Piastów pozostałości, napełnieni militaryzmem i nienawiścią zakuwacze wpadli na pomysł szatański.

Ubrali się w mundury przydziałowe, przestawili wszystkie zegary na przed siódmą, i narobiwszy rabanu, że już późno i nie zdążą, pobiegli do stołówki. Tak naprawdę, zaraz za drzwiami, krokiem cichym ukryli się w klopie. Po paru chwilach usłyszeli trzaśnięcie drzwi i łomot buciorów tupiących w dół. Wtedy wrócili do pokoju, przestawili zegarki na właściwą godzinę, rozebrali się i położyli do łóżek.

Złamas tymczasem opieprzył portierkę zdumioną zarzutami o nieotwartej bramie akademika, pocwałował do sąsiedniego budynku, w którym na parterze była stołówka i zatrzymał się pod zamkniętymi drzwiami, okrążył budynek, by połomotać w bramę główną i opieprzony skutecznie przez drugą portierkę powrócił do swego pokoju, by zwyzywać żartownisiów. Gdy jednak zobaczył załogę pogrążoną w głębokim śnie i zegary wskazujące ciągle czwartą z kwadransami to zwątpił, zwalił się na pryczę i zaczął szlochać, przekonany o niespodziewanym postradaniu zmysłów!

Dowcipnisie najwyższym wysiłkiem powstrzymali się od histerycznego śmiechu i póżniej byli szczerze zaniepokojeni zwierzeniami nieszczęśnika, radząc mu szybką wizytę u lekarza albo nawet serię konsultacji, z psychiatryczną na czele. Jeśli historyjka nie była prawdziwa, to przynajmniej znakomicie wymyślona.

Anegdota

jarecki — Sat, 22 Dec 2007 12:49:13 +0000

...że tak się wyrażę, jak najbardziej na czasie. Kto ma ślipia niechaj czyta. Kto zas może, niech zrozumie i zapamięta słowa Yayca.

Jacek Jarecki