TXT - Komentarze do notki "Kuskus, taki jak francuscy 'pieds noir' lubią najbardziej"

@All

jozek — Mon, 14 Jan 2008 22:54:50 +0000

Mała uwaga odnośnie przypraw (a nadaję właśnie z terenów kraju koguta, więc z pierwszej ręki) – ta najlepsza nazywa się ‘ras el hanout’ i jest tym najbardzej szlachetnym i aromatyzującym dodatkiem (taki proszeczek pomarańczowego koloru). Pozostałe ostrości (tzn harissa itp) oczywiście pozostają wedle rozpiski jak wyżej.
Pozdr. & smacznego/J.

I to jest świetna koncepcja na sobotni obiad!

Futrzak — Fri, 11 Jan 2008 09:30:28 +0000

Merci :)

>jozek

docentstopczyk — Thu, 10 Jan 2008 09:17:00 +0000

no no :) nie wiedziałem

w tej sałatce, o której pisałem jest grysik ;-), pomidor, zielony ogórek (może być bardzo młoda cukinia/kabaczek), cebula, czosnek, papryka. sos robi się z chilli (świeże lud w proszku, ja robiłem też ze Scotch Bonneta ale to zabójstwo dla niektórych :)), soku z cytryny/limonki i soku pomarańczowego oraz oliwy … wychodzi bardzo pysznie

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

@Docent

jozek — Thu, 10 Jan 2008 08:22:45 +0000

Aaa, nu wot kanfuzija… Mylące nieco jest użycie nazwy ‘kuskus’. W zasadzie odnosi się to WYŁĄCZNIE do potrawy opisanej powyżej (w wielorakich wariantach), sama kaszka zwana jest ‘semoule’ co znaczy ‘kaszka’ lub ‘grysik’. Problem w tym, że grysik wstępnie spreparowany (podgotowany) tak, aby dał się poddać kuskusowym przepisom sprzedawany jest w opakowaniu, na którym jak byk pisze ‘kuskus’ (we Francji też ‘couscous’). Francuzy i Arabowie jednak odróżniają – kuskus to kuskus, kaszka to kaszka. Jak się idzie do knajpy na kuskus, to nie jest to wyprawa wyłącznie po pudełko z grysikiem…

Sałatki z zimnym grysikiem w różnych wariantach nazywają się ‘taboule’ (‘e’ z akcentem, czyli się wymawia), klasyczna jest z pomidorów, papryki z cebulą i miętą i różnych egzotyczności.

A przepis żony wygląda całkiem apetycznie…

Pozdr./J.

>jozek

docentstopczyk — Thu, 10 Jan 2008 07:46:44 +0000

ale nie musisz się tłumaczyć :)

moja żona robi super sałatkę z kuskusem, chilli i sokiem pomarańczowym + sezonowe dodatki :)

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

Docencie

jozek — Thu, 10 Jan 2008 00:04:05 +0000

Tak szczerze – mimo że mięcho zdarzało się niezłe – najważniejszy w tym zestawieniu jest sos i owa kasza. pamiętam kuskusowe nasiadówy, gdy spite i przejedzone towarzycho z łakomstwa nabierało jeszcze kaszki z cukinią i sosem. Normalka. Mięso, choć ważne, to jest rzecz lekko ‘out of the scope’ – dobry kuskus to oczywiście kaszka i sos, mięcho trudno spieprzyć, w ostateczności pozostanie ‘kuskus ubogich’ czyli ‘couscous merguez’, albo ‘couscous vegetarien’, co nie jest takim złym rozwiązaniem. NB był wariant z rybami, ale nie znam szczegółów i nie próbowałem.
Co do morderstwa, ryby i pantofelki też cierpią, nie mówiąc o męczarniach marchewki obdzieranej ze skóry (dla zwolenników poglądu, że rośliny też czują).
Pozdr./K.

z kuskusu można zrobić cuda

docentstopczyk — Wed, 09 Jan 2008 22:47:47 +0000

a mięcho to morderstwo, jak to było u nieodżałowanych The Smith …

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

...

jozek — Wed, 09 Jan 2008 15:38:00 +0000

>Igła
Tak toczno tawariszcz kamiendant – kaszka tak właśnie ma być zrobiona.
Odnośnie sosu, jak lubisz smaki ‘mocniejsze’ daj kostki – otrzymać ten sam smak z mięsem i jarzynami jest nieco trudniej. Harissa, jako przyprawa ‘dymiąca’ jest tu ważna – ilość w zależności jak się lubi ziać ogniem – stąd ten ceremoniał doprawiania sosu w chochelce przed wylaniem na talerz…

>Max
Oj, klimaty tam są – na szczęście w środku aromaty są też mocne. Pamiętam podobne miejsca w Paryżu, jeszcze w latach 80tych – np na Belleville były takie sklepo-knajpy, oliwki w beczkach, przyprawy w workach, na podłodze trociny – podawał taki woniejacy 120-kilogramowy Arab w podkoszulku na ramiączkach, oczywiście wszystko – mięso, ryby, itp. – łapami, a paluchy wycierał w tenże podkoszulek… Ech gdzie te czasy, teraz tam tylko marmurowe rezydencje…

Pozdr./J.

jozek

max — Wed, 09 Jan 2008 14:53:48 +0000

o to chodzi!
“miejsca klimatyczne” to sie nazywa:)
_{Prezes , Traktor, Redaktor}

No właśnie

igla — Wed, 09 Jan 2008 14:41:50 +0000

miałem to na końcu języka.
Czyli kasza tak naprawdę jest najpierw surowa ino naciągnięta zimna wodą.
Potem ochrzczona gorącym masłem.
I dopiero potem dochodzi na parze, tak aby była akuratna?

A mięso bez kostek, a może z kostka coby dołożyła smaku a potem obrane?
Igła

...

jozek — Wed, 09 Jan 2008 14:07:00 +0000

> MEP
Tak świetnie znam to miejsce koło BN – dobry punkt zaopatrzeniowy – super oliwki, pois chiche, harissa, itp. Podobne cuś jest chyba jeszcze na Wspolnej (m. Emilli Plater a Poznańską). Proporcje owszem są spore, ale trudno to zrobić ‘mniejsze’ – btw w lodowce dobrze się to trzyma, kiedyś sos nawet zamroziłem i posłużył przy jakiejś okazji jako koło ratunkowe z braku laku…

>Max
Zajezdnia smieciarek nadaje miejscu specyficzny koloryt, zwłaszcza w lecie, gdy stoliki są na zewnątrz :)))) B. romantycznie.

> Igła
Są rożne szkoły, mięso się dusi w sosie po to, aby on nabrał smaku (i mięsko też zresztą). Potem rzeczywiście wyjmuje się i wykłada mięcho osobno, więc duże, porcjowane kawałki są praktyczniejsze. Jak podają kuskus w knajpie, to zwyczajowo jest połmisek z mięsem – jagnięcina, wołowina, kurczaki, mergezy – a osobno rondel/garnek z sosem i osobny połmisek z kaszką. Zwyczajowo też sos i kaszka są ‘a volonte’, ale to dla opcja dla obżartuchow, normalni eksplodują chyba…

Jest też metoda, gdzie kawały cukinii się dorzuca poźniej, aby ‘trzymały kształt’ i nie były kompletnie rozgotowane. Można też dodać bakłażany (ze dwa duże), ale to mniej ortodoksyjny przepis.

Najważniejsza (i najłatwiejsza) jest ta kaszka – koniecznie zimna woda na początku, ‘obtłuszczenie’ (może być też oliwą), potem ‘dochodzenie’ na parze. Gotowa gorąca kaszka musi być sypka, a to co piszą na pudełku z kuskusem (gorąca woda i robi się ‘beton’ – błeee) – forget it!

Pozdr./J.

Szanowna MEP

igla — Wed, 09 Jan 2008 13:30:23 +0000

No właśnie tu mam zgryz.
Bo jeżeli będzie podawane oddzielnie, to znaczy , że trza je dusić w dużych kawałkach a potem oddzielić.

Czy tak?
No bo te kiełbaski to oddzielna rzecz, one są cieniutkie, na patelni można je raz , dwa obsmażyć, potem na chwile do jarzyn aby doszły.

Igła

Panie Iglo, cytuje:)

MEP — Wed, 09 Jan 2008 12:51:34 +0000

“Sos może być w garze (misie) z mięsem, choć na ogół mięso sie podaje osobno na pólmisku z mergezami.”

Nie do końca rozumiem?

igla — Wed, 09 Jan 2008 12:47:12 +0000

Mięso dusi sie razem z jarzynami, w dużych kawałkach?
A potem jest oddzielane, do podania, na drugi talerz?
Igła

MEP

max — Wed, 09 Jan 2008 11:47:53 +0000

a już myśłałem że zapraszasz na jakąś przekąske wspólną...:)
zreszta odczytuje ostatnio to co chce a nie to co jest napisane, także prosze się mna nie przejmuj :)
_{Prezes , Traktor, Redaktor}

W Warszawie,

MEP — Wed, 09 Jan 2008 11:03:41 +0000

niedaleko Biblioteki Narodowej i zajezdni smieciarek (sic!) jest bardzo sympatyczna, bezpretensjonalna restauracja libanska Samira.
Maja tam bardzo dobrze zaopatrzony sklepik z ingrediencjami z calego Orientu.

Czyta sie pysznie :-)

MEP — Wed, 09 Jan 2008 10:49:41 +0000

Ale rzeczwiscie dla malej armii. Swietne na jakas kolacje ze znajomymi. MNIAM.

TXT - Komentarze do notki "Kuskus, taki jak francuscy &#039;pieds noir&#039; lubią najbardziej"

@All

I to jest świetna koncepcja na sobotni obiad!

>jozek

@Docent

>jozek

Docencie

z kuskusu można zrobić cuda

...

jozek

No właśnie

...

Szanowna MEP

Panie Iglo, cytuje:)

Nie do końca rozumiem?

MEP

W Warszawie,

Czyta sie pysznie :-)

TXT - Komentarze do notki "Kuskus, taki jak francuscy 'pieds noir' lubią najbardziej"