TXT - Komentarze do notki "Muzeum Sacrum Vratislawiensis (2)"

Jam wrocławianin!

chamopole — Fri, 11 Jan 2008 14:28:37 +0000

I Polak…

Fajnie się czyta. Ale uwaga o “akapitowaniu” tekstu bardzo słuszna. Dzielenie tekstu nie naraża czytelnika na udławienie się i oczopląs, a długachne teksty są wtedy bardziej strawne a nie odstraszające.

Podobał mi się Śląsk u Sapkowskiego w trylogii. Mieszkały tu różne nacje, rządziły różne rody i dynastie. Było ciekawie. I jest do dzisiaj!
:)

Czytać uważnie

amaksymowicz — Fri, 11 Jan 2008 10:51:51 +0000

W polskiej publicystyce istnieje nowoczesna metoda wmawiania przeciwnikowi słów których nigdy nie powiedział. To Misgot pisze , że autor tkwi w błędzie “odwiecznej polskościm Śląska. Na wstepie tekstu przecież wymieniam do kogo kolejno nalezał Śląsk i jak długo, pisze o tych wszystkich tradycjach, na które nikt nie zwraca najmniejszej uwagi, tylko komentatorów boli “polskośc śląska”, a niemieckośc już nie, czeskość, pruskość i austriackość nie tylko polskość. gdzie tu prawda. Dlaczego w komentatorzy zakłamuja mój oryginalny tekst? Bo tak im wygodnie, bo nie zgadza sie to z ich pogladami. to podejmujcie merytoryczna dyskusję, a nie zakłąmywanie. To, że mieszczaństwo Wrocławia i Krakowa było w wiekszości niemieckie, nie przesadza jeszcze o całym Śląsku, gdzie mowa polska, zwyczaje i nazwy dotrwały do czasów hitlerowskich Niemiec. Weźcie to pod uwagę. Zresztą zwracałem się do Czytelników o nie komentowanie moich tekstów, gdyz nie mam czasu na nie odpowiadac, będę równiez wdzięczny za zrezygnowanie z dalszych komentarzy na ten temat.

Mitomania

amaksymowicz — Fri, 11 Jan 2008 10:40:48 +0000

O polskosci Śląska nie wolno ani mówic, ani pisac, bo nie życzy sobie tego poprawność polityczna. Śląsk niemiecki, czeski, austryjacki i węgierski tak to historia, ale polski, skadże? O tym, że przez prawie trzysta piędziesiąt lat nalezał do Polski (990 – 1337) nie mozna nawet wspomniec, bo to mitomania “szkodliwa i głupia”, a gdzie prawda. A no jeżeli to prawda, to oczywiście , tym dla niej gorzej. Śląsk rzekomo nigdy nie może być polski, bo jest po prostu Śląskiem. To samo dotyczy Wielkopolski, Małoposki, Pomorza i Mazowsza, a więc tak naprawdę według tych komentarzy to Polski nie ma i nie było. Kochani komentatorzy bardzo prosze o przeczytanie juz nie historycznych dzieł, ale choćby jakiejkolwiek cieniutkiej broszurki na tematy śląskie, tam jest czarno na białym napisane to samo, co w moim tekście. Proszę o troche mniej niechęci do przypominania sobie o roli naszych przodów, których dzisiaj jesteśmy spadkobiercami.

@ LORENZO

misqot — Fri, 11 Jan 2008 08:29:01 +0000

Z ust mi to wyjąłeś, natychmiast po przeczytaniu kolejnego bzdurnego argumentu na odwieczna polskość Śląska chciałem delikatnie skorygować błąd, w którym tkwi Autor.

CÓŻ TO ZA UPARTOŚĆ z tym doszukiwaniu się tej polskości Śląska!?!?

Nie może być ten Śląsk po prostu Śląskiem, który ulegał przez setki lat wpływom teutońskim, czeskim i piastowskim?

Śląsk to Śląsk, a nie Niemcy, Polska, Czechy. I tyle.

BTW. Jeśli Śląsk taki polski, to dlaczego moja babcia – rodowita zabrzanka – nauczyła się polskiego w wieku 18 lat, PO WOJNIE?!

Ech… “powrót do macierzy”... mitomania szkodliwa i głupia.

Szanowny Panie Adamie

germania — Thu, 10 Jan 2008 21:17:10 +0000

Zgoda. Nawiasem mówiąc, jako przczynek do tematu, bardzo ciekawie ukazywala sie 5-tomowa bodaj Historia Krakowa prof. prof. Bienarównej i Maleckiego.. Zaczęla się oczywiście od tomu V (chyba początek lat 80-tych), opisującego ruchy robotnicze w XIX w. i tzw. ciag dalszy, oczywiscie pod tym kątem.

Potem zaczeto sie cofać do kolejnych epok. Najpóźniej ukazal się, juz po 89. tom I. Powodem byla prawdziwa historia Krakowa i jego związków m.in. z Wroclawiem. Podano statystyki demograficzne i narodowosciowe i takie tam dane, które za diabla nie chcialy przypaść do gustu naszym ówczesnym wladcom, wlasnie ze względu na narodowościowy sklad mieszczan Krakowa i Wroclawia w tamtych latach (tzn XIII-XV w.).

Pozdrawiam serdecznie

Polskość Śląska

amaksymowicz — Thu, 10 Jan 2008 21:04:53 +0000

Jest to jednak pierwsze zdanie zapisane po polsku, nie w Krakowie, czy Gnieżnie niewątpliwymi siedzibami Polaków, ale na Śląsku. Moim zdaniem nie wyklucza to wcale niemieckości, czeskości, czy też jego austriackości a nawet węgierskości. Po prostu odnotowuję, że byli tu wykształceni Polacy, co przemawia na ich korzyść w sensie kulturowych wpływów polskich, które moim zdaniem nie wolno utożsamiać z przynależnością, zależnością i podległością polityczną.

Szanowny Panie Adamie

Zenek — Thu, 10 Jan 2008 14:30:34 +0000

z ogromna przyjemnością przeczytałem obie części.
Mam żal do siebi,że będąc przez 20 lat dolnoślązakiem i częstym bywalcem Wrocławia nie starczalo mi czasu na wiele wspaniałości.
Wstydzę się tego ,ale cóż,było się młodym i głupim.Goniło się po to by dziś byle młodzik stwierdził,że lata peerelu to be.
Pozdrawiam

Szanowny Panie Adamie

germania — Thu, 10 Jan 2008 14:27:25 +0000

Jedna prośba i jedna uwaga.
Zaczne od prośby: dla ułatwienia czytania prosze dzielić tekst co dwa-trzy zdania (wg logiki) odstępami 1 wiersza, tak by łatwiej można go było sobie przyswoić. (przykład poniżej)

Co do uzasadniania polskości Śląska jednym polskim zdaniem w tekście łacińskim, na dodatek zapisanym na marginesie, to byłbym ostrożny. Po pierwsze – ile jest w “Księdze henrykowskiej” zapisków marginalnych w języku niemieckim i o czym to może świadczyć: o niemieckości Śląska np.?

Dla mnie świadczy to jedynie o tym, że piszący to zdaniem byl Polakiem. Dalsze wnioski moga być naciągane. Jedyną uprawnioną (IMHO) konstatacją może być np. stwierdzenie, że na dworze Henryka uzywano w tym czasie łaciny, języka niemieckiego, polskiego i ewentualnie czeskiego.

Pozdrawiam serdecznie