TXT - Komentarze do notki "Czytając poezję. Broniewski"

Kurczę,

Pino — Wed, 13 Jan 2010 14:31:40 +0000

bo zaraz pożałuję, że do beczki wlazłam… ale w sumie? Może wieczorek poezji rosyjskiej w podziemiu? :)

Hm,

tecumseh — Wed, 13 Jan 2010 13:58:10 +0000

“Tak sobie pomyślałam, że Grześ piszę o reżyserach, a ja może zacznę o ulubionych poetach, co?”

No początek był, a może jakieś rozwinięcie i ktoś następny w kolejce po Broniewskim?

Podróżny

alga — Thu, 17 Jan 2008 12:02:20 +0000

dzięki jestem wzruszona, bo Broniewski to jakby moja poetycka dusza, a często zauważany tylko jako poeta komunizmu.

A wiersz o dębie, to i przenośnia i prawda, bo ten dąb, to prawdziwe drzewo, a zarazwm czeste porównanie jego do tego drzewa.
Dębu Płockiego.

Pozdrawiam serdecznie.:D

To był gość z talentem

amaksymowicz — Thu, 17 Jan 2008 10:36:32 +0000

Po pierwsze Broniewski miał talent nie lada. Moim zdaniem nie był to Mickiewicz, ale chyba był najbliżej tej klasy. Niestety w PRL nie miał łatwego zycia, a to zwykłe to tez stale wisiało na włosku. jako dawny andersowiec, mógł byc w każdej chwili skazany na KS jako szpieg anglo – itd. Z tego wszystkiego sie rozpił, czemu sie wcale nie dziwię. Fragment jego wiersza z pamięci cytuję:
Idę sobie zamaszyście,
i opada ze mnie życie,
jak jesienne liście.
Jakie liście,
dębu, brzozy, topoli,
ale to boli.
Pozdrawiam

Agnieszko

alga — Sun, 13 Jan 2008 18:45:52 +0000

No to mialaś dość wdzięczną pracę magisterską.:D

Sir Hamiltonie

alga — Sun, 13 Jan 2008 18:45:09 +0000

Wie Pan, on nawet chyba przyjaźnił się z Gałczyńskim, ale naprawdę wolę jednak Broniewskiego, coś w nim jest takiego, czego nie miał, ani mieć nie będzie chyba już żaden poeta, jakąś ulotność, a zarazem twardość.

A tego co Pan przytoczył nie znałam, a romantykiem był, to prawda, nawet jego socjalistyczność, była raczej literaturą.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Broniewski

Agnieszka — Sun, 13 Jan 2008 17:34:30 +0000

to kilka miesięcy mojego życia.

Pisałam o odbiorze jego poezji pracę magisterską.

był

sirhamilton — Sun, 13 Jan 2008 17:33:18 +0000

a ja z liceum jego imienia. wciąż jego imienia i chyba tak już zostanie

to taki dziwny wyprysk na tle poezji lat 30 był. trochę jak później gałczyński, tylko poważniejszy. ostatni romantyk

pozdrawiam

a i jak na komucha uczciwy, odsiedział swoje w czasie wielkiej czystki (w Moskwie).i patriota też. wie pani np że o Roli – Żymierskim napisał

lepiej w wacie nosić wała
niż za wodza mieć Michała

Sir Hamiltonie

alga — Sun, 13 Jan 2008 17:24:12 +0000

Ja też i lubię i doceniam, co widać, bo jakby na to nie patrzeć wielkim poetą byl.:D

alga

sirhamilton — Sun, 13 Jan 2008 14:44:12 +0000

a niech mnie też go lubię, w każdym razie mocno doceniam!

Docencie Stopczyku

alga — Sat, 12 Jan 2008 16:24:20 +0000

Jasne, tragizm i romantyzm to jego natura, ale czy tak się skurwił?

Znam wielu, mniej niby oddanych komunie, którzy gorsze peany pochwalne pisali na cześć czerwonego systemu.
A nikt ich nie kojarzy jsko tych całkiem skurwionych, np Różewicz, że wspomnę.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Ps. Najpiękniejsze miłosne wiersze pisał, gdy wyzwoli się z pod dominacji pierwszego tzw. zauroczenia, np

“Nie myślałem, że jesteś cyganką,
No bo skąd, szare ubranko,
Włosy blond, ale tym umiesz wróżyć z ręki…”

Czyż nie cudne, zwłaszcza, że koniec, to

“Odeszłaś ode mnie, paląc papierosy,
będę czasem myślał, jak jak kręcisz włosy.”

Pozdrawiam serdecznie.:D

Broniewski był

docentstopczyk — Sat, 12 Jan 2008 11:35:08 +0000

wielkim tragicznym poetą ... ostatnim romantykiem … miał świadomość tego, że pisząc wiersze o rewolucji z która kiedyś walczył się skurwił ... ale

jego liryczne wiersze, szczególnie te pisane po śmierci córki są powalające, ładunek smutku jest tam tak wielki że prawie nie do zniesienia

kocham te wiersze

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

Grześ

alga — Sat, 12 Jan 2008 10:20:06 +0000

Pogubił, chyba nie, trochę był zawsze oderwanym od rzeczywistości, a swoją drogą, nigdy nie poniżał się jak inni w wychwalaniu systemu i z wielbieniem Stalina, wielu uznanych poetów, było wtedy bardziej w tym uwielbienu celowało.

Córak Jonna, popełniła samobójstwo, wszystko go wtedy zaczęło podłamywać, zwłaszcza, że był osąbą barzo uczuciową.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Eh, zaspany żem

tecumseh — Sat, 12 Jan 2008 00:39:00 +0000

i literówek dużo, mam nadzieję, że zrozumiały jednak tekst…

Wiesz, z tym jego komunziem to też sprawa skomplikowana,

tecumseh — Sat, 12 Jan 2008 00:38:16 +0000

chyba się pogubił po wojnie, nie za udane zycie rodzinne, śmierć córki, alkoholizm, wcześniej totalna tęskonta za Polską, chciał tu być, myślę, że polityka była dla niego drugorzędna.
No napisała te kilka wierszy o Stalinie.
No i co z tego, a to, że był socjalistą, to mi tam nie przeszkadza, jeszcze apropos jego postrzegania komunizmu, to kilka lat temu chyba w ,,GW” czytałem fragmenty jego listów z czasu wojny drugiej, gdzie krytykował ZSRR i komunizm.
Był też przecież z tego co pamiętam więźniem w ZSRR w czasie wojny.

Zresztą dla mnie taki ,,Bagnet na broń” choćby dowodzi, że gość był patriotą...
Na pewno nie można go porównać do jakichś pisarzy, co się zaprzedlai w służbę komunizmowi jak Putrament choćby. Czy kilku innych.
Pozdrówka.
idę spać.

Grzesiu

alga — Sat, 12 Jan 2008 00:30:20 +0000

widzę, że wrażliwośc masz podobną do mojej i naprawdę nic mnie nie obchodzi, że był postrzegany jako komunista, był raczej takim przedwojennym socjalistą, raczej lirycznym, a jego uwielbienie do walki, hmm..

Pozdrawiam serdecznie.:D

Eh, co tu gadać,

tecumseh — Sat, 12 Jan 2008 00:24:18 +0000

Broniewski -moja miłość:)
Uwielbiam, i te rewolucyjne, i te o miłości, i te o smierci córki, uwielbiam ten romantyczny czy raczej postromantyczny klimat, bunt, uwielbiam ,,Nocny gość” o Jesieninie…
Nie dziwi mnie wcale, że lubisz, bo warto po prostu.
proste, piękne, emocjonalne…
Dobrze, że był i że pisał.
No i dobrze, że ty napisałaś.

P.S. A ja ponad godzinę pisałem tekst w S 24, z okazji rocznicy blogowania i mi go wcięło, pierwszy raz mi cały tekst wcięło.
Wkurwionym na maksa, mam dość...., buuu….
A moje ukochane fragmenty z Broniewskiego to:
,,TTemu światu ja się nie poddam, temu światu ja krzknę:nie!”,

,,Życie jest diabła warte/poza Szopenem, Mozartem:/poza Słowackim i Mickiewiczem /jest w ogóle niczem”

No a wiersze ukochane: ,,Bagnet na broń”, ,,Middle East”, ,,Po co zyjemy”, ,,Ballady i romanse” (zawsze mną wstrząsa), wiersze o zmarłej córce i jeszcze kilka innych…
Pozdrawiam