TXT - Komentarze do notki "Kulinarne przygody"

>jot

docentstopczyk — Thu, 17 Jan 2008 22:17:56 +0000

na wszystkich stacjach kolejowych na wschód od Buga babuszki sprzedają pielmieni :) ... moi znajomi sie nimi zapychali, tak jak suszonymi rybami, ja na wschodzie mam zawsze przesrane he he he a im dalej na wschód tym dosłownej :P

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

Pielmieni!

chamopole — Thu, 17 Jan 2008 13:53:19 +0000

To żaden rarytas czy potworność smakowa. Wręcz przeciwnie – potrawa popularna wśród Rosjan a smakowo nam bardzo odpowiadająca, bo podobno przypominająca kołduny. Ja kołdunów nie znam, wiem tylko, że są trochę większe niż pielmieni.

Pielmieniami się zażerałem bywając za Bugiem. W Moskwie sprzed trzech dekad pamiętam lokaliki zwane “Pielmiennaja”, w których można było różniste zestawy pałaszować. Ja na pierwsze brałem pielmieni w rosole, a na drugie pielmieni ze śmietaną. Dziwiłem się, że nie ma na deser pielmieni posypanych cukrem…

Pielmieni to po prostu pierożki napełniane farszem z surowego mięsa mielonego różnych rodzajów. Gotuje się na wrzątku i to wszystko…

Czytałem, że dawno temu na Syberii do lepienia pielmieni zapraszało się wielu sąsiadów, bo robiło się je na zapas zimą, gdy już trzymał mróz. Zabijało się wołu, świnię i barana i z mięsa robiło farsz. Ciasto do tego z paru worków mąki. Gotowe pielmieni wynosiło się na tacach na dwór, by zamarzły na kość i takie sypało się do beczek, w których mogły trwać całą syberyjską zimę.

Na filmie “Syberiada” jest scena, gdy chłopak zakrada się do szopy, by z beczki podkraść bogatemu sąsiadowi właśnie garść pielmieni. Przed laty z łakomstwa sam ulepiłem stos tych pierożków według “Russkoj Kulinarii” i wyszły udatne. Pora powtórzyć eksperyment…

Co tam czernina

miras — Thu, 17 Jan 2008 13:28:04 +0000

To przeciez tylko trochę posoczki rozcieńczonej w zupie.

Jednak smazona krew kurza to chyba znacznie bardziej hardcore

Po prostu

Miras,

Mo — Thu, 17 Jan 2008 13:21:32 +0000

a czerninę jadałeś? Znaczy rosół z dodatkiem krwi (tak to sobie wyobrażam, bo nigdy nie zapytałam o przepis)?

Ja was wszystkich zabijam...

miras — Thu, 17 Jan 2008 13:04:58 +0000

...tym co jadłem w dziciństwie pomiędzy Chełmem a Lublinem.

Otóż moja ciotka, gdy zabiła kurę, to po obcięciu łba spuszczała juchę na wysmarowaną smalcem patelnię.

Taką ściętą, prawie czarną, smażonkę podobno w wieku lat czterech uwielbiałem.

Nigdy potem do tego dania nie wróciłem…

Po prostu

Docencie,

Mo — Thu, 17 Jan 2008 07:51:28 +0000

wynalazłam kiedyś przepis na “gołąbki po afrykańsku”. Liście winogron nadziewało się ryżem i bananami i dusiło w białym winie. Wstrętne to było potwornie, ale bohatersko zjadłam;)

>Fu

docentstopczyk — Wed, 16 Jan 2008 08:27:47 +0000

po całym KUBUŚ na raz to bym hafta puścił :P

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

zajrzyj na smakoszka

max — Tue, 15 Jan 2008 23:32:03 +0000

mało tam grzybów choć i o nich za jakiś czas może coś nasmaruje:)
pozdrawiam i ide spać
_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Magio

max — Tue, 15 Jan 2008 23:31:17 +0000

brrr, postgrzybny humor mnie nie bawi:))

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Maxie

goofina — Tue, 15 Jan 2008 23:26:37 +0000

Łatwo powiedzieć. Kolega małżonek jest “wielowątkowy”. :)
Ale świnia byłam straszna i jakieś 2 godzinki po jedzonku zaczęłam symulować, że to głowa i brzuch mnie boli. Zgadnij Maxie, komu śmieszno a komu straszno było? :)

Magia

max — Tue, 15 Jan 2008 23:10:48 +0000

to lepiej niech dalej rozwija swoją fascynacje końmi:)))
_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Ekstremalne przeżycia

goofina — Tue, 15 Jan 2008 23:08:08 +0000

to mieliśmy dziś przy “obiado-kolacji”. Ugotowałam zupę grzybową z podgrzybków, które kolega małżonek zbierał pierwszy raz w życiu w ubiegłym sezonie z Atlasem Grzybów w ręcach.
Piszę, znaczy się – żyję. Jeszcze. :)

> DS

Futrzak — Tue, 15 Jan 2008 22:58:53 +0000

Cały na raz to ja mogę KUBUŚ wypić. :)

>Fu

docentstopczyk — Tue, 15 Jan 2008 21:35:16 +0000

ja to mam już tak przepalony od ostrych rzeczy przełyk że Tabasco mogę dosłownie wychylić całe na raz :)

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

Teraz to by mnie zgaga zjadła

Futrzak — Tue, 15 Jan 2008 21:19:54 +0000

Nie wiem, czy podpasuje pod temat

Futrzak — Tue, 15 Jan 2008 21:19:20 +0000

Miałem taki sposób na kaca kiedyś – łyżka tabasco po przebudzeniu. Czekasz parę sekund i po chwili jesteś mokry. Jak przestanie palić zaprawiasz gorącą herbą. Znowu się pocisz i pod prysznic. Kwadrans i po kacu.

pzdr

yayco

max — Tue, 15 Jan 2008 20:58:10 +0000

ej, no jak to w grudniu?
_{Prezes , Traktor, Redaktor}

kiedyś w akademiku piliśmy bimberek i ostała nam sie jeno

docentstopczyk — Tue, 15 Jan 2008 20:22:21 +0000

sucha kromka, więc starym zwyczajem piliśmy po kolei i wąchaliśmy z nabożeństwem tą suchą kromkę chleba … aż to wparował kumpel na którego czekał dorodny karniak, wypił co miał wypić i zeżarł nam nasz przegryzacz :D

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

Najlepszy bimber,

yayco — Tue, 15 Jan 2008 20:17:21 +0000

to piłem w stacji przeciwpowodziowej przy moście w Wyszogrodzie (stacja była w Kamionie). Pędzony półfabrycznie w parniku do kartofli. A bimbrownik sławę miał taką, że na moich oczach milicjant miejscowy na sankach bańkę zacieru do przerobieniaprzywiózł.
A piłem pod chleb domowy ze smalcem domowym i kiszone ogórki. Jejku, jakie to dobre było!
To fajna jest historia, cokolwiek faktycznie ekstremalna, ale zasadniczo pierwszej Wigilii w stanie wojennym dotyczy. W grudniu opowiem.

a nutrie

docentstopczyk — Tue, 15 Jan 2008 20:10:00 +0000

swego czasu robiono z nich kiełbę :)

co do grzybów kiszonych to ja lubię ;) w ogóle sztuka kiszenia na Białorusi jest przezacna

kiedyś z Kazachami piłem i oni jedli słoninę peklowaną a do tego chałwę słonecznikową, ja poprzestałem na chałwie

co do bimbru

w Odessie poznaliśmy jednego takiego Witię z Żytomierza i koleś poczęstował nas (sowicie jak to na wschodzie) swoim bimbrem … Absoluty, Finlandie to berbelucha przy tym … jak mi Witia nalał od serca stakana tak lekko ponad “stogram” to myślałem że nie wypiję bez womita, ale ten trunek był tak delikatny że poszło na raz :)

a ha mój dziadek robił bimerek i dodawał do niego liście wiśni … to było zielone jak absynt … pyszota

“...mama anarchija, papa stakan partwiejna!”

Oj, ja ze swojakiem miałem sprawę

max — Tue, 15 Jan 2008 15:41:08 +0000

Końcowe lata podstawówki, pic mi się chciało-bez alkoholeowego, patrzę w lodówie- słoik litrowy a w środku cytryna- myslę sobie- mama sok jakiś robi, no to chlus!
Zgięło mnie, a ostro mi sie pic chciało także wlewałem jak do zlewu ten “sok”. czysty spiryt z cytryna do “rozmajenia” był szykowany:))
_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Poleski bimber...

chamopole — Tue, 15 Jan 2008 15:17:56 +0000

...bywa rozmaity! Brzmi to równie odkrywczo jak to, że sierp jest zakrzywiony…

Pijałem ci ja na Polesiu bimbry ekstremalne. Na jednym krańcu stał bimber, który w zamkniętej butelce był wyczuwalny dwa pokoje dalej, przez zamknięte drzwi. Musiałem kiedyś wypić stakanczyk takiej ohydy, by nie obrazić śmiertelnie gospodarzy. Uśmiechnęli się tylko kpiąco z mego kategorycznego żądania popitki. Tylko szklanica kompotu z suszu uratowało mnie przed wytryskiem gębowym…

Na drugim krańcu stał dumnie bimber, przy którym “Stoliczna” to były siki św. Weroniki. Zmrożony na dworze, w butli nieprzezroczystej od szronu, smakował jak jedwabny lodowaty ogień.
:)

Nie wiem, czy to było ekstremalne, ale...

maddog — Tue, 15 Jan 2008 14:28:09 +0000

Odwiedziłem rodzinkę w świętokrzyskiej wsi.
Wuje wyjmuje z kredensu butelczynę “Absolwenta”. Zielonkawego z paprochami w środku. Zdziwiłem się, bo nie wiedziałem o tym nowym gatunku tej wódzi.
Szklanki były dwie.
Ta większa zapełniła się alkoholem.
Wypiłem.
Umarłem.
Powstałem.
Bo to jednak bimber był.
A do popicia przegorąca herbata.
Po chwili na stole stanął talerz, a na nim upieczony bardzo mały kurczak.
Mięsko było bardzo smaczne, tylko po tym bimbrze miałem duży problem w utrzymaniu tych drobniutkich kosteczek w pijaniutkich paluszkach.
Potem okazało się, że to gołąbek był.
Gołąbek w pokoju.
Jak się okazuje, pokój to bardzo niepewna sprawa.

_{It`s good to be a (un)hater!}

Ze wschodnich specjałów

igla — Tue, 15 Jan 2008 13:00:27 +0000

To na Podlasiu jest doskonała kiszka ziemniaczana, no i marynowana ( ?) słonina.
Na moje oko i smak, to jest dobrze wysuszona/skruszała nasolona i lekko przyprawiona słonina, która sobie powisiała w zimnym miejscu.
Jest krucha. Podają ją ze cebulą skropioną octem.

A pamiętam jeszcze taka słoninę z UNRRY, z takich wiader jak teraz farba jest sprzedawana.

I suche mięsa i kiełbasy, jakie nadal robi się w naszej rodzinie. Tylko sól, saletra i przyprawy, i potem musi to wisieć ze 2-3 tygodnie, żeby się mięso skruszyło.
Można to jeść/trzymać miesiącami.

Mój wuj wędkarz podarował nam kiedyś słoik solonej ikry z łososia złapanego w Łynie.
Mniam, niech się kawiory schowają.
Igła

Panie Joteszu,

yayco — Tue, 15 Jan 2008 12:52:33 +0000

to my są krajanie, bo moja mamusia z pod Lemieszewicz jest pochodząca.
A bliny to cudo jest. Obojętnie: ze skwarkami, z powidłami czy też z kawiorem!