TXT - Komentarze do notki "Nie mogę pisać o moim dziadku"

Napiszę

sajonara — Wed, 23 Jan 2008 09:38:19 +0000

gdy będę mógł pisząc widzieć ekran. Teraz to ponad me siły.

Napisz

igla — Wed, 23 Jan 2008 08:14:37 +0000

Wtedy zostanie dłużej i nie tylko w twojej pamięci.
Mnie wychowali dziadkowie.
Dziadek zmarł pierwszy jak miałem 17 lat.
Mam wrażenie, że łączył mnie z dawnym światem, jeszcze z XIX wiekiem.
Igła

dziadek:)

andy661 — Wed, 23 Jan 2008 01:11:27 +0000

zmarlo mu sie w zeszlym roku.
pokazal mi jak sie grzyby rozroznia, jak zmije od zaskronca. zobaczylem swiniobicie(nieraz) i krwi poprobowalem. nalesnikow nigdy takich dobrych nie jadlem jak tam, ale to juz raczej babki zasluga:)
pokazal mi tez swoj aluminiowy kubek z wybitym numerem. takiego pecha mial, ze zyl nie tam gdzie przepadali za Polakami( Poniatowice, Dolny Slask).
dwa i pol tysiaca marek odszkodowania dostal.
ale to akurat niewazne ani dla Niego bylo, ani tutaj jest.
brakuje mi Czlowieka, po prostu.

o dziadku

matrioszka25 — Wed, 23 Jan 2008 00:06:39 +0000

bym se tez cos napisala, ale wiecie jak to dzsiaj jest, pelno antykomunistow, to mu jeszcze na grob naleja, a dziadek jak dziadek, jakos w Polsce pojawil sie jako zolnierz LWP mowil, ze caly szlak bojowy przeszedl od Lenino do Berlina, 2 razy ranny – autentycznie, potem to jezdzil po calej Polsce jako junak budowal za darmo, jakies tam pierdoly, kopalnie, Starowke, Nowa Hute, nie mial czasu nawet sie uczyc, ino budowal komune. Jakos zaocznie skonczyl technikum, pewnie po znajomosciach, bo legitymacji mial co niemiara – wszystkie czerwone, z orzelkiem bez korony, ale jakos ciagnol chlopina z kupa dzieci, nawet w PZPR byl – pytam dziadku cos to tam robil – cebule i ziemniaki na zime zalatwialem towarzyszom, potem na stare lata jakos zapisal sie i do Soldarnosci, ale juz byl za stary, zeby go chociaz gdzie zamkli na 5 minut. Dziadek w koncu umarl, nawet sztucznych zebow po sobie nie zostawil, bo go nie bylo na nie w koncu stac, ot stalinowiec.

mara

...

julll — Tue, 22 Jan 2008 23:22:16 +0000

Własciwie to nie ma tu co komentować...

mida — Tue, 22 Jan 2008 23:20:58 +0000

Ale aż mi łzy w oczach stanęły, gdy przeczytałam twój tekst. Ja właściwie nigdy nie miałam dziadka – pierwszy zmarł przed moim urodzeniem, drugi zaraz po. Zawsze zazdrościłam koleżankom ich dziadków, choć właściwie swojej rodziny i tak miałam zbyt dużo.
Tak sobie myślę – zawsze to On dzielił się z tobą swoim optymizmem – teraz to ty musisz go podtrzymać i dodawać radości w najtrudniejszych chwilach.
Życzę i Tobie, i Twemu Dziadkowi, byście przeszli przez trudne doświadczenia zwycięsko, bez względu na to, gdzie oboje dojdziecie.

It`s good to be a

maddog — Tue, 22 Jan 2008 22:51:16 +0000

_{It`s good to be a (un)hater!}

komentarz

Sosenkowo — Tue, 22 Jan 2008 21:46:00 +0000

Możesz mu właśnie mówić, że świetnie to wszystko pamiętasz, a on jest dla Ciebie bohaterem, tak jak to wyżej opisuje Andrzej.
Mój dziadek silnie to odbierał.

Kłaniam się zielono

Sajonaro!

AndrzejKleina — Tue, 22 Jan 2008 21:10:53 +0000

Cóż można życzyć własnemu dziadkowi? Żeby mu pompka długo jeszcze podawała. A tak mniej trywialnie, jestem dziadkiem, i powiem krótko: jednym z najpiękniejszych zjawisk w moim życiu jest bycie dziadkiem. Doskonale jest być dziadkiem. Czuję się znowu ważny, wnuczka mówi, że wszystkim chłopakom w przedszkolu dam radę. I, że jestem najładniejszy z wszystkich chłopaków z jej grupy :-)
Pozdrawiam…

pozdrawiam

max — Tue, 22 Jan 2008 21:02:55 +0000

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Nie chcę się tu wtrącać,

panilyzeczka — Tue, 22 Jan 2008 20:27:04 +0000

więc tylko zaznaczę, że przeczytałam.
Dla mnie też “dziadek” to jedno z najpiękniejszych słów na świecie.