TXT - Komentarze do notki "Nie uciecze?"

Nóż w kieszeni

Agnieszka — Fri, 25 Jan 2008 20:40:36 +0000

Nie potrafię tego wynoszenia się urzędniczego zrozumieć.
Skąd to się bierze?

Nie mogę sobie darować, że kilka lat temu nie pojechałam na wycieczkę śladami Mickiewicza – ponoć teraz większość miejsc jest niedostępna.

PS Dzięki za adres bloga, chyba już tam byłam (dzięki Tobie zapewne), ale dobrze wrócić.

Pozdrawiam.

dwie kategorie

julll — Fri, 25 Jan 2008 20:04:07 +0000

kilka lat temu wracając z wakacji granicę Białoruś-Polska przekraczaliśmy osobowym, który zaczynał bieg zaraz przed granicą. Wpierw zapchany bezcłowy – tylko wódka i papierosy. Potem przelewanie tego do torebek plastikowych, kobiety tyją w oczach trzy-pięciokrotnie. Potem wchodzi straż graniczna. Kilka kobiet odesłanych. Celnik rozkręca pół pociągu, z latarką i lusterkiem sprawdza trudno dostępne miejsca. Zostajemy w przedziale sami, pociąg rusza dalej. Przez cały skład przechodzi chłopak – bezbłędnie ze znanych sobie miejsc wyciągając butelki i kartony z papierosami. Kilka lat później, granica piesza w Medyce. Ku mojemu zaskoczeniu większość mrówek to Polacy.

Druga strona medalu. On z Warszawy, ona ze Lwowa. Jeszcze nie tak, żeby brać ślub, a teraz bez papierka każde spotkanie się komplikuje. Gigantyczne kolejki na Białorusi po wizę – jeszcze przed naszym wejściem do Schengen – http://twoserge.fotolog.pl/1098458,komentarze.html [w ogóle polecam bloga TwoSerge’a, już kiedyś pisałam o nim na Salonie].

Dobrze pamiętam, jak przy okazji starania o wizę albo wjazdu do lepszego świata dawano mi się do zrozumienia, że jestem osobą drugiej kategorii – bo ambasada nie może umawiać ludzi na godziny – więc od świtu godziny w kolejce przed konsulatem, potem w małym pomieszczeniu z za małą ilością siedzeń; bo dla non-EU jedno okienko z gigant kolejką, kiedy trzy puste dla wybrańców. To, że nasze państwo stosuje podobne praktyki… Brak mi słów.

Baszko,

Agnieszka — Fri, 25 Jan 2008 16:03:13 +0000

weź Ją.

Bo czy będzie lepiej? I kiedy?

Agnieszko,

barabasz — Fri, 25 Jan 2008 15:22:53 +0000

kilka razy przekraczałam tę granicę. Pamiętam “przygody” z początku lat 90-tych i te z lat ostatnich. Za każdym razem (pociąg, własny samochód) byłam zdumiona tym, co widzę, czego doświadczam i czego się ode mnie oczekuje. Mam wrażenie, że nic się nie zmienia.
Szoda, bo bym chętnie moją 70-letnią mamę zabrała w jej strony…
barabasz – baszka

Sajonaro,

Agnieszka — Fri, 25 Jan 2008 12:15:11 +0000

myśmy z Krymu wracali: dzień jazdy, nocleg w Barze, niemal dzień jazdy. No i ta granica.
A integrację popieram, tylko siły trzeba na nią mieć – zdecydowanie raczej męską, że seksizmem trącę.

O przejściach granicznych...

sajonara — Fri, 25 Jan 2008 12:08:17 +0000

... to całe powieści można pisać. Zawsze było ciekawie.
We Lwowie na wycieczce byłem 3-4 lata temu oraz rok temu. Raz jechaliśmy z jakimś ukraińskim urzędasem w otwartych drzwiach. Ten z kierowcą autokaru nawzajem się wyzywali i wrzeszczeli na siebie. W końcu urzędas wyskoczył, bo się zbyt daleko od posterunku znalazł i stracił rezon. Chodziło o ściągnięcie jeszcze jakiegoś ubezpieczenia od naiwnych.
Drugim razem gdy wracaliśmy ze Lwowa to połowa zakupów została spożyta. Noc oczekiwania na odprawę. integracja z dwoma innymi autobusami oraz jednym busem. Taaaka impreza była i komedia szmuglerki. Na granicy nie chcieliśmy zapłacić expresówki to jeszcze dowalono nam przerwę na herbatę, a po samowar chyba do samego Lwowa jeżdżono.

Ja cały

Agnieszka — Fri, 25 Jan 2008 12:01:59 +0000

czas mam w pamięci obraz tych dzieci z autokaru.
One jeszcze czekały, a przed nimi były inne.

Ukraińcy handlują, tak jak i Polacy z okolic nadgranicznych. U mnie na rynku można nawet zamówienia składać – tak słyszałam. Nie wiem, jak jest teraz.

A co do granicy: nie mogę przestać myśleć o tych kierowcach tirów. Nie wiem, gdzie to było, ale po przekroczeniu granicy od razu widać było różnicę: ogromne parkingi z ławkami, budynkami sanitarnymi – prysznic gratis! – a wcześniej tylko las i rów.

komentarz

Sosenkowo — Fri, 25 Jan 2008 11:37:00 +0000

I tu bym przytoczyła relację jakiegoś Ukraińca ;)
Oni też mają ciekawe spostrzeżenia. Kiedy w listopadzie wracałam z Babskiego Kameralnego, wracałam zapchanym “Ślązakiem”. To legendarny skład relacji Przemyśl – Kraków – Wrocław – Zielona, temat na osobny tekst. Tam, w tym pociagu, tradycyjnie się naoglądałam, napatrzyłam. Pani Ukrainka spokojnie relacjonowała, że ma i papierosy, i wódkę w torbie: “prezenty” – jak wyjaśniła, u, ha, w takiej ilości, rzeczywiście.
Co oni zdązyli zmodernizować??

Kłaniam się zielono