TXT - Komentarze do notki "Gretchen w publicznej służbie, odcinek I: bezpieczeństwo i higiena"

Pani Gretchen,

yayco — Wed, 06 Feb 2008 20:05:49 +0000

ja nawet nie chcę rozumieć, co Pani do mnie napisała.

Ale względem gaśnicy, to mi chyba dali nową razem ze samochodem, a ten nie jest stary.

Proszę Gretchen

igla — Wed, 06 Feb 2008 18:53:48 +0000

Dziękuję, choć już na ostatnim nerwie wiszę.
A może przedostatnim?
Nie wiem, bo ostatnio nie oglądam reklam telewizyjnych z powodu odcięcia sygnału, więc nie widzę tych wesołych staruszków szalejących na rowerach po wydmach na Majorce. I to tylko, za przyczyną zażycia jakiejś piguły.

Taki p.Yayco to ma dobrze, widać, że cięgiem zażywa.
Igła

Panie Yayco

Gretchen — Wed, 06 Feb 2008 18:51:40 +0000

A bo to ja wiem co Pan w samochodzie wozi, albo ten co mu się pojazd we wrak spalony zamienił?

Spalony wrak oznaczać też może podłożenie ładunku wybuchowego (“nie każdy ładunek wybuchowy jest bombą” – pobrzmiewa w mojej głowie głos Pana od BHP) czy coś, a na to już raczej gaśnica nic nie pomoże. Choćby i taka nowomodna.

Może Pan sobie przecież sam sprawdzić co tam u Pana w samochodzie jeździ, a jak jest przestarzałe to niech leżakuje w sąsiedztwie młodszego egzemplarza.

Panie Igło

Gretchen — Wed, 06 Feb 2008 18:46:10 +0000

To co Pan opisał mieści się tym, co ja z kolei na wstępie nazwałam doświadczeniami niegodnymi pozazdroszczenia. One są obecne po obu stronach tej żałosnej sceny, może mi Pan wierzyć. Jak mnie najdzie to napiszę w innym odcinku.

Zapisane na recepcie leki przypomniały mi moje analogiczne doświadczenie. Wtedy wyszłam od lekarza z myślą ponurą, że tyle to ja wiem sama z reklam telewizyjnych i łazić chora nie muszę. Chyba, że do apteki.

Dziecku za to zdrowia życzę i Panu Szanowny Igło też oczywiście.

I moja w samochodzie też?

yayco — Wed, 06 Feb 2008 18:20:26 +0000

Jakoś nie wierzę Pani, Pani Gretchen. Jakby to prawda była, to bym tydzień temu na Oboźnej ulicy spalonego wraku nie mijał...

Szanowna Gretchen

igla — Wed, 06 Feb 2008 18:20:01 +0000

też byłem dziś na szkoleniu. W przychodni rejonowej.
A zaczęło się tak: – po 11 telefonie ( albo zajęte albo nikt nie odbiera ) uzyskuję kontakt II stopnia. – Słucham przychodnia? – Chciałbym zapisać chore dziecko do internisty – Na szczepienie? – Nie na szczepienie tylko chore. – To niech pan wchodzi przez wejście dla dorosłych, bo mamy szczepienia okresowe – Dobrze ale na którą i do kogo? – Jest tylko jedna pani doktór bo druga chora. – Świetnie, to może mnie pani o nazwisko spyta? – A ile córka ma lat? – 14 i pół – No to pan musi być. – Ale ja też jestem chory i mam gorączkę – No to niech pan sie decyduje, jaki rocznik córki? – Nie pamiętam, ma 14 i pół – Ojciec się znalazł, nie pamięta, jakie nazwisko?

Po kilku godzinach, pod recepcją.

- Dzień dobry, nazywam się i jestem umówiony z dzieckiem do internisty – Na szczepienie, to tam. – Nie, z chorym dzieckiem , jestem zapisany. – Ja nic nie wiem, ( tu następuje grzebanie w kajecikach poliniowanych długopisem ) – A do jakiego lekarza? – Podobno jest jeden? – To niech pan tam siada.

Po 10 minutach recepcjonistka wychodzi, po 5 wraca, przechodząc obok nawet nie patrzy, wokół pusto , jedna babcia podrzemuje, siedzimy pod gabinetem EKG.

Po 5 minutach wstaję i po 2 krokach jestem przy recepcji.

- Jak długo mam czekać i na kogo – pytam wściekły. – Powiedziałam, żeby pan siedział, pada kompetentna odpowiedź.
-Tak to sobie pani może do psa mówić – siedzieć – wysilam się.

Reszty nie pamiętam.
Płacenie za receptę pamiętam. Jakieś polopirynko/witaminki.
Oczywiście z instrukcjami obsługi jak stąd do Kinszasy. I wliczoną reklamą telewizyjną i kursem szkolenia psa/pacjenta dla białego personelu

Igła

eeee no Panie Yayco

Gretchen — Wed, 06 Feb 2008 18:15:54 +0000

wszystkie są takie. Postęp technologiczny połączony z łatwością użytkowania. No cuda, mówię Panu!

To znaczy, że teraz

yayco — Wed, 06 Feb 2008 18:12:28 +0000

specjalne robią damskie gaśnice, czy wszystkie są takie?

w sprawie gaśnicy jeszcze

Gretchen — Wed, 06 Feb 2008 18:07:03 +0000

się dzisiaj dowiedziałam, że nie tylko one są lekkie ale też o wiele prostsze w użyciu. I nie trzeba już robić tych wszystkich wygibasów z przekręcaniem i wbijaniem czegoś tam gdzieś tam. Bierze Pan gaśnicę teraz i ona działa jak zraszacz do kwiatów (lub alternatywnie do odzieży prasowanej) – prosto i łatwo.

A wie Pan

Gretchen — Wed, 06 Feb 2008 18:04:31 +0000

mnie przyszło to do głowy.

Mój rozum i pozostała reszta mnie, coś jakby podejrzeń nabrały… Tak sobie myślę, że też on dzisiaj się doczłapał. Mógł być przecież wczoraj, albo jutro. Teraz sprawdzić trzeba czy nie miał być pierwotnie wtedy, gdy mieli o nas gadać w sejmie, ale im się nie udało z powodu żałoby narodowej…
I oczywiście z kim uzgadniał termin.

Ale takie rzeczy to ja mogę załatwiać normalnie, a nie w sytuacji kryzysowej związanej z poranym wstawaniem kiedy każda moja komórka jest wściekła, a ja zbyt wiele energii zużywam by zmusić się do wykonania prostych czynności.

Pani Gretchen,

yayco — Wed, 06 Feb 2008 17:56:00 +0000

Pani powinna to na części podzielić, bo ja wrażliwego serca jestem.
Na dodatek kiepsko jestem przeszkolony, bo szkolono mnie raz i to za komunizmu.

Przyszedł sympatyczny Wietnamczyk (a w tamtych czasach o Wietnamczyka nie było łatwo, proszę Pani) i godzinę mówił o gaśnicy. Chyba o gaśnicy, bo gaśnicę miał i na nią, co i raz pokazywał, ale co mówił, nikt nie wiedział. Do dnia dzisiejszego nie umiem tej cholery, gaśnicy uruchomić. Inna rzecz, że nie próbowałem.

I jeszcze mi przyszła do głowy taka myśl. A czy szanownym Państwu, w służbie publicznej, przyszło do głowy, że to specjalny agent rządowy był i uwagę Waszą od sejbaty (taki skrótowiec) odciągał?