TXT - Komentarze do notki "Kobieta, na scenie życia"

Panie Marku

alga — Sun, 02 Mar 2008 22:27:52 +0000

Ja to za Panem Wołodyjowskim zawsze mówię:

“Pan Bóg dał mi mizerną postać, jak się nie będę mnie bali, to się będą ze mnie śmiali”

Pewnie kobiet to nie dotyczy, ale, no to mój bohater numer jeden jest, ten Pan Michał.
A uśmiechem, na uśmiech odpowiadam na dobranoc.:D

Iwonko

marekpl — Sun, 02 Mar 2008 22:04:26 +0000

postawy jest Pani słusznej, postury być może wątłej
Uśmiecham się na dobranoc :)
Jak to mają w zwyczaju nocne Marki

Ależ Panie Marku

alga — Sun, 02 Mar 2008 21:54:16 +0000

ja rozumiem, że Pan akurat może tak, a ilu jeszcze?

Wie Pan, ja się nasłuchałam od moich krewnych opowiesci o wojnach, nagłych wywózkach, bohaterstwie, które było pośmiertne.

O kobietach, które wiodąc gromadkę dzieci i chorych rodziców musialy sobie z tą straszliwą pustką, strachem poradzić same, czyż to nie straszne?

Ja sama się nie lękam, bo jest we mnie dużo wojowniczości, choć marnej jestem postawy, ale wszelkie rewolucje, wojny prowadzą z zasady do barbarzyństwa i najbardziej na tym tracą kobiety.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Ps. To się cieszę, a mnie jakoś nie idzie ostatnio, brak weny, a może czasu.:D

Prawda, Pani Iwonko

marekpl — Sun, 02 Mar 2008 21:45:30 +0000

stąd ten mój wpis taki a nie inny. Stąd te moje uciekania od wojen, od barbarzyństwa, od ludobójstwa, od niesienia “wolności i demokracji” podczepionej pod skrzydłami niewidzilnych dla radarów bombowców w postaci “inteligentnych” bomb,które mało inteligentnie rozrywają ciała cywilnej ludności

Pozdrawiam serdecznie.
PS
Iwonko, książkę piszemy, jakoś nam idzie

Panie Marku

alga — Sun, 02 Mar 2008 21:03:06 +0000

Wszyscy chcą niby w obronie tej kobiety stawać, ale od święta, a na co dzień?

Gdy jest jej szaro, to obronią przed szarością?

Gdy jest jej smutno, obronią przed smutkiem?

Gdy czuję się zagubiona, odnajdą za nią drogę?

Często takim codziennością musimy sprostać sobie same, a mężczyźni…hmm…

Hajda, za Kmicicem, hajda na Wołmontowicze…

Czyż nie mam racji?

Pozdrawiam serdecznie.:D

Ps. I wtedy kobieta, nie jest do bronienia, tylko jak zdobycz wojenna.

Iwonko

marekpl — Sun, 02 Mar 2008 20:55:44 +0000

jest jeszcze drugie dno tych wojenek. To DNA naszych wojujących przodków tu i tam.
Wymieszane to wszystko miłością, wojną, gwałtem i zemstą.
I tak w kółko
Ja wolę kochać niźli wojować. Ale, jeśli trzeba stanąć w obronie swojej kobiety, rodziny, swojego domu – stanę.
Ukłony

Panie Ryszardzie

alga — Sun, 02 Mar 2008 19:50:06 +0000

No tak, ma Pan rację, ale to zawsze kobieta, jak Pan trafnie zauważa, jest niby chroniona, ale czy aby na pewno?

Czy zostawiając ją, bo muszą powojować, udać się na tzw. polowanie, to chronienie, czy tylko wyrwanie się z codzienności?

Niech ona troszczy się o codzienność, gdy powraca on, niech ona wita mnie z honorami, bom bohater.

A ona tylko …no właśnie tylko zmagająca się z codziennością.

Ech…

Pozdrawiam serdecznie.:D

Pani Algo.

trw2008 — Sun, 02 Mar 2008 12:01:59 +0000

Tak sobie myślę, że to mądra natura tak wykombinowała, a mianowicie:
To co ważniejsze dla przetrwania gatunku jest chronione, np. w cieple domowego ogniska.
To co mniej ważne natura wysłała do niebezpiecznych zajęć jak polowanie, wojna i takie tam rozrywki dla dużych chłopców.
Natura = żelazna logika. Konsekwencje tejże są jak wyżej.
Reasumując: Dla naszego gatunku to właśnie te babcie, matki, żony, siostry etc. etc są najważniejsze, a skoro tak to logicznym jest, że są chronione.
Problem w tym, że działania tych mniej ważnych czyli facetów, czyli mięsa armatniego (: są po prostu widowiskowe i pewnie dlatego za mundurem ….
Co do pomników to myślę, że jak Pani proponuje, pomniki “robione” ze słów to dobry pomysł. Jednak ze słowami trzeba ostrożnie bo łatwo wypaczyć, ośmieszyć.
Myślę, że trzeba by się skupić właśnie na wbijaniu w świadomość (także pań), że te wszystkie wojenki, wyprawy, zdobycze i cała reszta piaskownicy dla dużych chłopców były, są i będą możliwe wyłącznie dzięki woli, wytrwałości, poświęceniu i odrobinie pobłażania piękniejszej części gatunku.
Matko, chyba muszę się chować bo mnie do feministek niektórzy zapiszą.

Z pozdrowieniami _ RW

Panie Marku

alga — Sun, 02 Mar 2008 09:57:57 +0000

Fakt, postawiłam.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Grześ, Aniu

alga — Sun, 02 Mar 2008 09:56:57 +0000

Ja jak pierwszy raz to słowo usłyszałam, też je wrzuciłam w Gogle, a potem się nie dopytywałam, bo słowo mi się spodobało, czyż nie jest ładniejsze, niż feministka?

To gwoli wyjaśnienia.:D

Iwonko

marekpl — Sun, 02 Mar 2008 09:03:04 +0000

pomnik już postawiłaś – słowem ciepłym, wspomnieniem, pamięcią żywą...
Aniu, nie idź w zawody z wietrzyskiem wstrętnym. Jest inne wyjście; zawsze są trzy.
Pozdrawiam 3-cie się Dziewczyny Pozdrawiam

prawicowe kobiety wojownicze-mulierystyka

AnnaP — Sun, 02 Mar 2008 00:03:14 +0000

Iwono miła, nie odpuszczę musisz to słowo objaśnić.
Tkwię zawieszona w nocnej ciszy, ani się upić ani zasnąć.
W głowie myśli o kobietach, tak mi bliskch, równie wojowniczych.
Za oknem wyje wiatr, a ja duszę w sobie chęć, by nie wyć mocniej od niego…

Nie tylko jam ignorant, google nawet tej

tecumseh — Sat, 01 Mar 2008 23:25:27 +0000

mulierystki nie znajduje.
A skąd się wzięło, znaczy bo nawet nie wiem, od czego może pochodzic czy tak zupełnie abstrakcyjnie ktośą wymyślił słowo?

Ha, widzę, że

alga — Sat, 01 Mar 2008 22:58:52 +0000

i Ty czegoś nie wiesz.

he he, to słowo wymyślone, by zaznaczyć, że chodzi o prawicowe kobiety wojownicze.

Mój znajomy je wymyślił.

Hm,

tecumseh — Sat, 01 Mar 2008 22:54:39 +0000

moge się popisac ignorancją?
Apropos tej mulierystki, to nie wiem zupełnie co to za twór, znaczy słowo pierwszy raz w zyciu słyszę.

Pzdr

Grzesiu

alga — Sat, 01 Mar 2008 22:46:00 +0000

bo ja taka może nie feministka, ale no nie wiem jak to nazwać, może coś na kształt mulierystki jestem, to słowo mi ktoś kiedyś podsunął.

Książkę, jak znajdę, przeczytam, bo zapewne ciekawa.

Ja po prostu, często się zastanawiam, czemu, nas kobiety ustwiono tak, a nie inaczej, że zawsze musimy, być te wyrozumiałe, te cierpliwe, a facet…

Może się mylę, bo jednak patrzę z perspektywy kobiety, a z Igła w razie czego potrafię sobie poradzić, on kozak, ale ja czasem ubieram się w uniform Hajduczka, żeby nie było.

Pozdro.:D

Pierwszy:)

tecumseh — Sat, 01 Mar 2008 22:40:24 +0000

wiesz, ty się tak z tych feministek wyśmiewasz, a tekst w sumie w duchu feministyczny piszesz:)
uważaj Algo, bo zaraz Igła przyleci i zacznie tu swe mądrości co do kobiet rozsiewać:)

A poza tym to:

,,Chciałabym postawić pomnik słów, dla tych kobiet, cichych, przemykających przez życie jak cień, by o nich częściej się mówiło, choć ja wiem to trudne zadanie, bo one są jak dobre duchy, znikają gdy już nie są potrzebne, ulatują jak Anioły!
Czasem mamy po nich pamiątkę, w wyhaftowanej serwetce, przepisach kulinarnych, czy mądrościach, które zdążyły nam przekazać.”

Kiedyś gadaliśmy o Grassie u mnie, nie wiem, czy wtedy wspomniałem, pewnie nie, bo okazji nie było, o książće ,,Turbot”,

To jest trochę coś podchodzącego pod pomnik słów, a razcej pod historię świata z punktu widzenia kucharek i jedzenia, może nawset szerzej z punktu widzenia różnych zmysłowych przyjemności.
Bohaterkami jest 9 kucharek i o każdej jest opowieśc, historia od epoki kamiennej gdzies az do lat 90-tych dwudziestego wieku, polecam, może cię wciągnie, długie (ponad 700 stron), ale momentami warto, klimatyczne.
No i w sumie o kobietach coś w tym stylu, jak ty w tym fragmencie postulujesz.