TXT - Komentarze do notki "Kitunia"

Witaj Algo

ererka — Tue, 04 Mar 2008 01:20:00 +0000

Miałam znajomych właścicieli doga arlekina. ( Też miałam, jeszcze o nim kiedyś opowiem) I ten dog byl takim zakochanym w kotach “klapotem”, że kiedy kotka urodziła małe w jednym z kątów pokoju, ( a dom w ogrodach, w którym ludzie i zwierzęta, mieszali się i pospołu mieszkali zgodnie) to nasz olbrzym czekał aż kotka odeszła na moment by napić się wody i łaps jednego malucha, delikatniutko, samymi wargami i szybciutko, szybciutko z nim na swoje posłanie w drugim kącie dużego, trzeba przyznać, pokoju. Ułożył delikatniuśko i pędzi po drugie. Ale to pierwsze zaczęło piszczeć. Przybiegła kotka, znalazla piszczące pierwsze zabrane i bez ceregieli złapała za karczek i tarmosi z powrotem do swojego gniazda, w tym momencie nasz dog już z drugim maluchem wylądował na swoim posłaniu. I teraz ten drugi kotek czując obcy zapach zaczął się drzeć, więc kotka po niego, a dog po nastepnego…. Widok był przekomiczny. Chyba by ta miłością pozamęczali te kocieta, tym przenoszeniem na “lepsze’” , bo własne miejsca.
Dopiero musieli wkroczyć gospodarze wkladając kosz z matką i maluchami do takiego specjalnego zamykanego kojca. I biedny dog leżąl z mordka wtuloną faflami w siatkę i wzdychał miłośnie do swojego kociego szczęścia.

Ale kiedy parę lat później leżał po operacji jaka byla konieczna, bo jakiś chłop przebił go widłami, broniąc zresztą własnego psa – to leżącego na kocu w ogrodzie doga otulało kilka kotów, grzejąc go jeśli akurat słońce skryło się za chmurką.

A co najdziwniejsz – ten dog nie znosił obcych kotów ani psów i rzucał się do ataku odpędzając je skutecznie od swojego terenu.

I tą opowieścią życzę dobrej nocy, łagodnych snów i słodkiego przebudzenia.
Pozdrawiam serdecznie

RRK

alga — Mon, 03 Mar 2008 23:22:39 +0000

Ja wolę koty, psy jakoś nie budzą mojej miłosci, no ale małego szczeniaka córka przyniosła, bo suka zdechła i karmiło się to, to butelką, a teraz…już tylko rozrabia, wszystko wokół gryząć, zwłaszcza buty.

A u nas zawsze był kot, no psy też, ale kot był gospodarzem, albo kotka.

Mieliśmy kiedyś psa Bariego, był maleńkim szczeniaczkiem jak do nas trafił, a w domu była kotka Kizia-Mizia, która niedawno się okociła i kocięta poszły już do innych domów, bo piękną mieliśmy tą Kizię.

Ona tęskniła strasznie za małymi i jak wzięliśmy tego szczeniaczka, to ona się nim jak swoim dzieckiem opiekowała i gdy urósł, a był to mieszaniec owczarka z bernardynem, to śmiesznie wyglądalo, bo on biegł do niej zawsze jak do mamy, a ona brała mu łeb między swoje łapki i go tuliła, lizała.

A on był jej obrońcą przed wszystkimi psami.

Algo

ererka — Mon, 03 Mar 2008 23:05:24 +0000

Nie narzekaj – psiak w domu, jeśli tylko czlowiek ma dla niego czas i ochote do rozmowy – to też ogromna frajda.
Ja mam odwrotnie. Przez cale życie był obok mnie jakis pies. Żyły dość długo więc nie bylo ich dużo. Teraz juz od paru lat nie mam i wiem, że mieć nie będę. Bo pies to dodatkowe obowiązki – wychodzenie na spacerki, a czasem przecież starszym ludziom zdrowie zwyczajnie na to nie pozwala.I smutno mi z tego powodu. Ale po to człowiekowi Bóg dal rozum…itp. itd…
Pozdrawiam Ciapkową Pańcię i Ciapka oczywiście tez.

A ja już nie mam kota

alga — Mon, 03 Mar 2008 22:47:54 +0000

nasz nie żyję, a w domu mamy teraz kundelka Ciapka i kota nie możemy mieć, buuuuuu!!!

A koty są cudne, pozdrawiam Kitunie i wszystkie koty tekstowiczów.

tarantulo

ererka — Mon, 03 Mar 2008 18:45:00 +0000

Józio wyglada jak rodzony brat mojego Borsuczka.
Jak ja lubię patrzeć na szczęśliwe istoty!
Dziekuję! Całuj kota w nos – jeśli zagląda Ci przez ramię!

PS.Skojarzenie z imieniem Józia – nieco Józia inteligencji uwłaczające. Myślę, że Józio mi wybaczy. Nie mogę się oprzeć – muszę to opowiedzieć, chociaz nic wspolnego z kocim wątkiem nie będzie. Dziś zaslyszane na Szewskiej w Krakowie.

Idący przede mną niziutki zasuszony staruszek zbliża się do ożywiającej się na jego widok stojącej pod witryną takze malutkiej, nieładnej starowinki, takiej krakowskiej pańci, która juz z odległości paru kroków mówi głośno i triumfalnie:

- Właśnie pan Józef mi potwierdził – Tusk to esesman!
Na co staruszek rzuca szorsto: – Pulknij się, Przecież za młody!
Krótka ale gorączkowa konsternacja starowinki i wypala: – ...z pochodzenia!

Renato!

analityk — Mon, 03 Mar 2008 17:21:07 +0000

Nie udało mi się wkleić najnowszego zdjęcia Józia, i zamiast tego podaję adres. W tej chwili zaglada mi przez ramię
http://www.tekstowisko.com/analityk/52248/dobroc-na-czterech-lapach
http://www.tekstowisko.com/analityk/52827/niewinna-ofiara
Pozdrawiam Kitunię! Wszystkie koty są nasze!

tarantula

Agawo

ererka — Mon, 03 Mar 2008 15:27:00 +0000

Jak dojadę do końca wyliczanki – powiem: koniec. Więcej juz nie ma!
A że prezentacja idzie według wieku – to i kłopotu z podliczeniem nie będzie.

Kiedy dzieś patrzę na Kitunię – też zadaje sobie pytanie o żywotność kota.
O tę siłę i wolę przeżycia, jaka drzemie w nawet w takim okruchu, jak parudniowe kocię.
I o tym tez napiszę. O udanej walce i nieudanej walce o życie. Ale to później. Po “prezentacji”
Pozdrawiam

PS.Nie wytrzymałam i uruchomiłam moje stare, nieuzywane konto w S24, z którego mogę komentować.
A pan Janke nie odpowiedział na mój list z zapytaniem czy zamierza mi odblokować komentowanie.
To wymowne.
Takie uniki też świadczą o człowieku.

Ufka - OK

ererka — Mon, 03 Mar 2008 15:17:40 +0000

Też mam kłopot, bo nie wszystkie koty mam na zdjęciach.
A fotografia – to u mnie w postaci biernej, nie aktywnej, występuje.
Obok stoi flakon z gałazkami wierzby i forsycji przywieziony z ogrodu mojej przyjacióki w Rudnie.
Co spojrzę na tę pyszniącą sie wiosnę w moim domu – aż prosi się o zdjęcie .
A ja nawet aparatu nie mam. Nawet komórki mam bez.
Beznadziejna jestem!
Ale coś wymyślę.
Pozdrawiam

"W kazdym katku po kociatku"

agawa — Mon, 03 Mar 2008 11:41:16 +0000

Gubie sie w obliczeniach.
Jak Kitunia mogla przezyc te upadki? No coz, jedyne rozwiazanie to dotyk Pani dloni.

Pani Renato !

Ufka — Mon, 03 Mar 2008 11:22:38 +0000

Ok – cykamy po jednym.Dosłownie,tzn postaram się przygotować jakieś sesje zdjęciowe .Tylko ja nie mam tak barwnych opowieści dotyczących kotów.

oszust1 - głowa do góry, WSZYSTKIE przed Tobą

ererka — Mon, 03 Mar 2008 10:08:53 +0000

To zawsze zaczyna się od RAZ!
A potem samo idzie!
Dziekuję.
Pozdrów jedynaka!

Grześ

ererka — Mon, 03 Mar 2008 10:06:38 +0000

Ech, polityka polityką – ale my, kociarze…. co tu duzo gadać!
Dziekuję.

Ufka - witaj

ererka — Mon, 03 Mar 2008 10:00:10 +0000

Są dwie mozliwości:
1. Losujemy, która z nas pierwsza ujawnia stan posiadania
2. “Cykamy” po jednym, “aż do wyczerpania zapasów”

myślę, że bardziej intrygująca i dla nas i dla innych kociarzy będzie możliwośc druga.
Ci Pani na to?
Pozdrawiam

Co kot, to historia...

oszust1 — Mon, 03 Mar 2008 09:56:24 +0000

Czyta się świetnie.

Jako tylko jednokociarz czuję się lekko zakompleksiony…

Piękna opowieść,

tecumseh — Mon, 03 Mar 2008 09:43:44 +0000

Pozdrówka.

P.S. Ufko, a co to za koci coming out?
:)

Pani Renato !

Ufka — Mon, 03 Mar 2008 09:16:04 +0000

Proszę się przyznać ile – aktualnie ma Pani kotów.Wtedy może i ja wyjdę z podziemia :)))