TXT - Komentarze do notki "Czekając na zmartwychwstanie"

he, he,

tecumseh — Fri, 14 Mar 2008 21:58:04 +0000

trafiłeś Odysie:)

,,,A tu w necie straszni ludzie czyhają na tak niefrasobliwie publikowane dane osobowe: siedzą przed tymi monitorami, z piwem, i te filmiki se oglądają..”

warka czerwona pplus filmik :) czyli ,,desperate Housewives” w akcji, znaczy angielskiego się uczę (taka wymówk przed samym sobą, ale ogladam bez polskich napisów, więc może i cus się nauczę)

pzdr

Sorry, że tak nie na temat i w ogóle, ale mnie rozbwił ten fragment.

Może to i wada

mida — Fri, 14 Mar 2008 21:49:32 +0000

Ale nie bardzo umiem wielopoziomowe zagadki układać :)
A klanu rozpisalam połowę, ale takie ładne nawiązanie mi wyszło…
A propos maluchów – wpadnij do mnie zobaczyć początek bajki. Jutro kolejny odcinek.

Ódys

poldek34 — Thu, 13 Mar 2008 20:36:53 +0000

odys

Chyba różnica między nami jest jak między tymi dwoma rankiem:
franciszkanin — Dzień dobry Boże!
dominikanin— Dobry Boże, dzień...

A tego nie znałem, znakomite!

Pozdr.!

Poldku

odys — Thu, 13 Mar 2008 20:30:25 +0000

Chyba różnica między nami jest jak między tymi dwoma rankiem:
franciszkanin — Dzień dobry Boże!
dominikanin— Dobry Boże, dzień...

Dzięki z wsparcie.

Siostro

odys — Thu, 13 Mar 2008 20:27:13 +0000

Ja tu zagadki konstruuję wielopoziomowe, doc. Stopczyk się może wykazać sztuką dedukcji, a Ty mi wyskakujesz z całym niemal klanem rozpisanym w jednej notce. ;)

A tu w necie straszni ludzie czyhają na tak niefrasobliwie publikowane dane osobowe: siedzą przed tymi monitorami, z piwem, i te filmiki se oglądają...

Odys

AnnaP — Thu, 13 Mar 2008 20:26:31 +0000

No właśnie, skoro dzieci nas przekonują o stanie faktycznym, to co nas wstrzymuje, by tak jak dzieci żyć ciesząc się chwilą, tu i teraz, bez ideologii, poświęcania się w imię czego?
Może żyć skromnie, spokojnie, po Bożemu, poza wyścigiem, walkami.
Da się tak w ogóle, czy tak tylko w białym kaftanie bez rękawów jest możliwe?

AnnoP

odys — Thu, 13 Mar 2008 20:22:25 +0000

Oczywiście, że per nick, czy też — na ty. Jak Ci wygodnie.

Ja gdzieniegdzie pisuję w necie per pan/pani, ale tam, gdzie mogłem nabrać przekonania o wieku lub upodobaniach autora, przez które tykać byłoby niezręcznie lub niegrzecznie.

Troszkę zamętu jest przy zderzeniu polskiej tradycji szacunku i dystansu, z internetową równością, ale dajemy radę, nie?

Co do meritum. Jak widzisz, źródło życia nie jest w zasięgu doczesnych rąk.
Dzieci tylko pozwalają się o tym przekonać.

PS. W sensie jak najdosłowniejszym czekamy także.

Odys

AnnaP — Thu, 13 Mar 2008 19:02:52 +0000

Ty czekasz na życie?
Trzy życia wiszą Ci u szyi, cudowne, niewinne, prawdziwe.
Wybacz per nick, ale tak dla mnie normalniej.

Odysie

Penelopa — Thu, 13 Mar 2008 19:00:17 +0000

Ja o tym wiem. Cieszę się, że i ty to zauważasz.

A życie już całkiem niedługo :D

Coś w tym jest

mida — Thu, 13 Mar 2008 18:32:50 +0000

Że dzieci mają właściwości kojące.
Wczoraj byłam tez taka wymęczona i nie do życia.
Wpadłam do Niny, przytuliłam Nadziejkę i Helenę i poczułam się zregenerowana, i nauczyłam się do bardzo trudnej kalsówki po powrocie do domu ;)
Też czekam na Zmartwychwstanie. Bo co innego tu moze pomóc…
Uściskaj dzikuski :) Znów mnie wzruszyły.
Moze niedługo do was wpadnę, w końcu musze się zachwycić nowym samochodem ;)

Żono

odys — Thu, 13 Mar 2008 18:23:16 +0000

O nie, nie. Chyba żaden łykend nie załatwi sprawy biednych oczek.
Czekam. Na życie.

Penelopa

poldek34 — Thu, 13 Mar 2008 14:18:11 +0000

.. a mi w “swietle tego deszczy za oknem… przychodzi na myśl refren piosenki:

“...i niech spadnie deszcze, błogosławieństw Twych;
Ojcze, obmyj mnie…. , Duchu Święty przyjdź...”.

:-)

poldku34

Penelopa — Thu, 13 Mar 2008 14:14:17 +0000

A za oknem znowu pada deszcz…

Penelopa, Odys

poldek34 — Thu, 13 Mar 2008 13:58:27 +0000

Ja zawsze w momentach doła…... – ale takiego, gdy “już nie ma sił” zawsze sobie mawiam. No już gorzej być nie może, więc będzie już tylko lepiej…. .

I zawsze jest lepiej wtedy.

A skoro wspomianiałaś o wsparciu Zmartwychwstałego to zawsze sobie mówię, że to czas próby i dawania świadectwa Jemu…. . A więc zamiast narzekania, przylgnięcia do Niego jeszcze mocniej i zdecydowanie.

To chyba taka jest rola okresów przygnębiania i dołów psychicznych. Jak pisze św. Paweł:

“Moc w słabości się doskonali….” – niby to paradoks ale naprawdę działa, gdy się upatruje Zwycięstwa pod właściwym adresem.

Pozdrawiam serdecznie!!!

Odysie

Penelopa — Thu, 13 Mar 2008 13:48:57 +0000

Głowa do góry… jak mawia kat przed powieszeniem :D

A tak na poważnie.
Piszesz o Zmartwychwstaniu jak o wolnym długim weekendzie. A przecież to nie to. To Święto jest początkiem nowego życia.

“Nie martw się. Od tego jestem ja.” Znasz te słowa? Mówił mi je kiedyś jakiś mądry człowiek :)
To ja Ci dzisiaj mówię: nie martw się, bo twoje troski bierze na siebie Ten, którego śmierć i zmartwychwstanie będziemy świętować już nie długo.

Pozdrawiam współtowarzysza drogi…

te oczka zmęczone...

zapiskispekulanta — Thu, 13 Mar 2008 13:06:04 +0000

to niestety praca w architekturze w Polsce. Świetnie to rozumiem.
Jak wyjechałem to moje oczka się zregenerowały i już nie sa biedne:)

Pozdrawiam i życzę:)

kułak i spekulant

Małe pociechy..... .

poldek34 — Thu, 13 Mar 2008 11:27:21 +0000

dla mnie “tabletką optymizmu” przy rannym wstawaniu jest mój najmłodszy – trzy i półlatek. Wpada do naszego łóżka i niezgrabnie głaszcze po włosach – może to przyjemne nie jest, ale uśmiechu na jego twarzy jaki odnajduję podczas tej czynności nie zamieniłbym na żadne skarby :-))))

p.s.
Czasem się mnie pytają – razem ze starszym: tatusiu a dlaczego jesteś smutny? A ja tylko o czymś myślę. Ponoć jak jestem zamyślony, to mam smutną minę, :-)))

docencie Holmesie

odys — Thu, 13 Mar 2008 11:09:35 +0000

Jestem pod wrażeniem.

hmmm

xapapote — Thu, 13 Mar 2008 11:04:35 +0000

uśmierzanie bólu, znieczulenie, anestezjologia … Anastazja!

“hard as a rock”

odys

Taka-Taka — Thu, 13 Mar 2008 11:01:40 +0000

Mój śp. Dziadek mawiał, że na świecie nie ma nic piekniejszego niz spojrzenie małego dziecka. Jasne, ufne, szczere. Zwierciadło prawdziwie czystej duszy. Nie mozna zostac wobec nich obojętnym. Kto umie patrzeć, odnajdzie w nich siłę i nadzieję..
Sam, nie wiedząc o tym wcale, zachował takie spojrzenie do końca swojego ponad dziewięćdziesięcioletniego życia.