TXT - Komentarze do notki "Dziecko-cud, czy zawalidroga w małżeństwie?"

Test

jarecki — Sun, 30 Mar 2008 13:59:18 +0000

test

Jakby trend się zmieniał

sajonara — Sat, 29 Mar 2008 08:35:29 +0000

O tych dzieciach jutra to sam się napatrzyłem. Zresztą i my odłożyliśmy rozbudowę rodziny o dwa lata, żeby wyklarować kilka spraw, ale jak sie wyklaruje tych kilka to zaraz czają się następne do wyklarowania i można się zapętlić. Mam kilka par znajomych co się tak zapętlili. Bo mieszkanie, bo praca, bo jeszcze wakacje na Ibizie, a począć dziecko to nie takie hop-siup i potem nerwy stres, bo mija rok, dwa pięć i nie wychodzi.
Jednak od roku zauważam, że zmienia się podejście. goniący za iluzją lepszych czasów przestali gonić, a młodzi doświadczeni losami starszych nie czekają. Ubiegły rok to wśród znajomych był początek. W tym zapowiada się prawdziwy urodzaj.
Niestety starsi po jednym mają dość.

Tata dwóch chłopaczków 3 i roczek.

Wojtasie

alga — Fri, 28 Mar 2008 21:55:14 +0000

No to mógłbyś się z nami tymi opowiesciam podzielić, co?

Pozdrawiam.:D

Borsuku

alga — Fri, 28 Mar 2008 21:54:05 +0000

no to ciesz się, bo cały rok dziecka nie widzeć, jejku.

A syn to już prawie dorosły mężczyzna!!!

A jesteś cholernie przewrotny, ani jednej rodowitej Polki!!

Pozdrawiam.:D

Mido

alga — Fri, 28 Mar 2008 21:51:53 +0000

Jak na siedemnastolatkę, toś Ty bardzo dojrzała, podobasz mi się i Twój stosunek do otaczającego Cię świata.

Pozdrawiam i czekam na Twój blog tutaj.:D

Alga, Merlot

brakszysz — Fri, 28 Mar 2008 20:40:49 +0000

Takich opowiastek jest cała masa. Zresztą nie tylko dotyczących rodziny. Co ciekawe to te opowieści, które ja najbardziej przeżywałem, niekiedy skrajnie emocjonalnie, teraz to młode pokolenie wspomina i rzuca uwagi, że niektóre rzeczy to oni robili celowo, bo wiedzieli, że ja będę tak właśnie reagował.
Ale parę razy to i ja im siurpryzę zrobiłem.
Do tej pory wspominają kwadratowe jabłka ( wróciłem wtedy z Norwegii i karmiłem jabłkami obcinając trochę z każdej strony. I tłumaczyłem, że tam takie rosną. Jeszcze teraz nie mogą mi darować).
Do Tybetu też nie z własnej li tylko woli, ale aby pokazać, że jeszcze spodnie noszę.
Dla Merlota. To pan nie wie, że dzieci odmładzają; im później się ma, tym bardziej. A ja zacząłem dość późno.
Pozdrawiam

Algo, tym razem do Wojtasa:

merlot — Fri, 28 Mar 2008 19:36:25 +0000

Panie Wojtasie,

szacunek za opowieść!

merlot

PS. A ja myślałem, że pan masz mniej niż najmłodsze z pańskiej trójki;-)

Pozdrowienia,

Borsuku

jarecki — Fri, 28 Mar 2008 19:11:44 +0000

Dodaj przyjacielu nowe postery dla TXT
Pozdro!

Algo

girit — Fri, 28 Mar 2008 19:07:58 +0000

Pierwszego kwietnia przywitam na lotnisku w Tel-Awiwie moja corke. Niewidzielismy sie rok czasu. Czwartego kwietnia skonczy siedem lat.
To beda Jej pierwsze pierwsze urodziny w Izraelu.
W Polsce mieszka i swietnie sobie radzi moj syn z pierwszego malzenstwa. Skonczy siedemnascie lat dwudziestego czwartego kwietnia. Roznica wieku miedzy nimi to dokladnie 10 lat i 20 dni.
Cud?!
I jeszcze jedno: zadna z matek moich dzieci nie urodzila sie w Polsce ;-)

O blogu tutaj

mida — Fri, 28 Mar 2008 18:22:01 +0000

Myślę i myślę i muszę pomyśleć jeszcze trochę. U mnie od pomysłu do podjęcia decyzji i działania mija dużo czasu ;)...
Nie musisz komentowac na salonie, wpadnę do ciebie i u ciebie przeczytam ewentualny komenatrz ;)
Pozdrawiam.

Mida

alga — Fri, 28 Mar 2008 17:20:41 +0000

z tekstem się zapoznam, ale powinnaś tu założyć blog, bo na salonie już postanowiłam nie komentować, taki już mam kaprys.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Wojtasie

alga — Fri, 28 Mar 2008 17:18:51 +0000

Jaka piękna opowieść, aż mi się przypomniały różne podobne sytuacje.

Np. Jeszcze wtedy mieliśmy jedno dziecko, dziś ta co ma 22lata i wyjeżdżaliśmy na kilka dni do mojej mamy, cała torba podróżna była wypakowana rzeczami córki, czyli pieluch, ubranka, zabawki, butelki i itp. a tu nasza pociecha próbuje włożyć jeszcze do tej torby, misia jej wielkości, bo jest nowy i babcia go jeszcze nie widziała, no upychamy misia, a nasze dziecko pędzi biegiem z lalką, misiem w kratkę i klockami.

Usiedliśmy na dywanie i nie wiedzieliśmy, czy śmiać się czy płakać, bo ona już nosła własna kołderkę i taką grę żabka, a my już od dawna nie mieliśmy miejsca w tej torbie, nawet na własną bieliznę.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Droga pani Algo,

mida — Fri, 28 Mar 2008 17:13:34 +0000

Zgadzam się zupełnie z twoimi słowami.
Trochę od drugiej strony patrząc – dziecka w stosunku do matki – napisałam tekst “Historia pewnego cudu”. Pewnie się pani spodoba.
Zapraszam: www.mida.salon24.pl (na tekstowisku jeszcze bloga nie mam)
[to bynajmniej nie autoreklama, ale nie chę powtarzać drugi raz tego, co napisałam tam]
Pozdrawiam! :)

Alga

brakszysz — Fri, 28 Mar 2008 17:05:42 +0000

Mam troje 24, 22, 20. i przyznam, że gdyby były lepsze nieco warunki to lepsze byłoby większe stado. Ale w bloku i ta trójka była dla mnie niezłym doświadczeniem. Gdyby to jeszcze raz, to pewnie byloby wiecej. Bo po co innego żyć? Co może być bardziej fascynującego niż wstawanie w nocy?
Ale nie chcialbym, aby było to opodatkowane.
Ile można się od dzieci nauczyć?
Jedno dzicko to zabawka dala rodziców, dwoje trochę ustawia, ale dopiero troje tworzy rodzinę. Dalsze są niezwykle cenne.
Mnie “nawróciło” na rodzinę zdarzenie; chcieliśmy wyjść na spacer w mroźny, słoneczny dzień. (-10). mieszkalismy na 7 piętrze. Opatuliliśmy nasze pociechy (najmłodsze mialo pewnie w okolicach roku). Przy wyjściu z mieszkania jedno zasygnalizowało konieczność wymiany pieluchy. Trudno. Reszta zagrzena czeka. Przy drugiej próbie wyjścia kolejne stwierdziło ‘coś większego”. Jedno z nas udało się z dwójką (dwa wózki) na dół, a drugie załatwiało sprawę. Po zjechaniu windą na dół okazało się, że i z trzecim są problemy. I wtedy chuba miałem już serdecznie dość. To był jedyny raz, kiedy chciałem spokojnie siedzieć przed telewizorem i oglądać najgłupszą telenowelę.
Teraz dzieci są duże i są odpowiednio duże problemy.
I mam po co żyć.
Pozdrawiam

Odysie

alga — Fri, 28 Mar 2008 16:12:28 +0000

Masz rację, bo kobieta przeżywa to zupełnie inaczej niż mężczyzna, możesz mi wierzyć.

A moment, gdy ta maleńka istotka dobyta z Ciebie zaczyna oddychać, płakać, a ty, przed chwilą w strasznych bólach, nagle zapominasz o wszystkim, bo cud się stal i pojawiło się nowe życie.

Pozdrawiam.:D

Pani Algo, oczywiście!

odys — Fri, 28 Mar 2008 14:00:31 +0000

Rzecz jasna, mamy w tym cudzie współudział. To też cud.

Spójrzcie państwo. Nic nie było. Jest człowiek.

Na naszych oczach, przy naszym udziale, materia nieożywiona staje się bytem, osobą zdolną do własnych myśli, uczuć.

Zazdroszczę kobietom że są tak blisko tego niepojętego zjawiska.

Iwonko

jarecki — Fri, 28 Mar 2008 12:18:42 +0000

Nikt mi nie powiedział, że w domu jest kakao!
Buuuuuuuu

Yayco

alga — Fri, 28 Mar 2008 11:33:42 +0000

ale wychowaniem zajmujemy się my!

A bez nas tych pociech by też nie było, więc jesteśmy współtwórcami.

Pozdrawiam serdecznie.:D

Pan Odys,

yayco — Fri, 28 Mar 2008 11:25:15 +0000

jak zwykle napisał to, co ja myślę.

Dzieci są darem od Boga.

Tomek

alga — Fri, 28 Mar 2008 11:07:40 +0000

a ja widzisz z matmy byłam noga, co co se z człowieka na starość robi.;p

A ślub w prima-aprylis, no no, też bym podejrzewała jakiś wkręt.

Moja mama też się podobno martwiła, że się urodzę pierwszego kwietnia hi hi, ale doczekałam do drugiego.

Pozdrawiam.:D

Posiadam, posiadam, czemu nie;-)

merlot — Fri, 28 Mar 2008 11:01:37 +0000

Matematycznie kombinujesz bez zarzutu.

A my z merlotową 1 kwietnia ślub braliśmy. Połowa zaproszonych nie przyszła, bo myślała, że ich wkręcamy w primaaprilis. Dopiero na poprawinach się zjawili, szakale.

merlot

Merlot(Tomek)

alga — Fri, 28 Mar 2008 09:57:11 +0000

Urodzin moje są 2. 04 łatwo zapamiętać, bo to dzień śmierci Papieża.

A widzę, że dzieci, hm. nawet już wnuki już posiadasz.

To minus trzy, to znaczy, że za trzy miesiące na świat przyjdzie następne?

Pozdrawiam:D

Odys

alga — Fri, 28 Mar 2008 09:52:42 +0000

Tak masz rację, nie sami tego dokonaliśmy, ale sami je na co dzień pielęgnujemy, uczymy, więc jesteśmy jakby animatorami następnego pokolenia.

Pozdrawiam.:D

Iwonko,

merlot — Fri, 28 Mar 2008 00:43:29 +0000

zaziębiam szampana na Twoje urodziny.
Wypijemy go z panią merlotową con gusto. Powiedz tylko kiedy.

W kwestii bachorów: 35 i 27. 35 ma 8 i 4 oraz nowość – minus 3 miesiące.
Nasz stajnia rośnie w siłę;-)

merlot

Cud

odys — Fri, 28 Mar 2008 00:04:30 +0000

alga

A dla mnie, dla mnie to jest cud.
Cud narodzin i wiele kobiet mam nadzieję tak myśli.

Nie tylko kobiet, pani Algo.

Gdy nagle z tej maleńkiej istotki staje się dorosłe, gdy przeżywa pierwszą miłość, nagle patrzysz i pytasz się samego siebie „czy tego cudu dokonałem sam?”.

Tak. Oto cud. Dla mnie — mój prywatny “dowód” na istnienie Boga. Sam tego nie dokonałem. Nie dokonuję. Na pewno.

Pozdrawiam. Ojciec dzieci w wieku 4 – 3 – 2 lat. Oczekujący czwartego.