TXT - Komentarze do notki "Sosence - z pamieci przewodnickiej+"

max

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 21:10:37 +0000

W zasadzie nie na notkę. Ot tak. W drugiej połowie czerwca zwiedzaliśmy Tatry Polskie (słowackie zaliczyłem kilka lat wcześniej). Bazę mieliśmy w namiocie w Kuźnicach. (To był 74 rok i sukcesy w mistrzostwach świata). Z Kuźnic pojechaliśmy do Chochołowskiej. Rundka. Nocleg w schronisku i powrót przez Czerwone Wierchy. Mieliśmy przez Kasprowy,Świnicę i Zawrat wrócić do Kuźnic. A tu załamanie pogody. Między pierwszym, a drugim (od zachodu) wierchem zaczęły bić pioruny w szczyty. Problem, że silnie wiało i walił deszcz ze śniegiem. Zejść na słowacką stronę, czy trwać, bo po polskiej są urwiska. Widać może na 10 m. W błyskawicznym tempie zaczynamy marznąć i przemakać mimo, że byliśmy dobrze przygotowani. Sytuacja trudna.
Przy zdrętwieniu, na szczęście mózg mi jeszcze pracował, zacząłem zauważać regularność uderzeń piorunów. No i wyliczyłem, że jak trochę podejdziemy, a później biegiem, to przeskoczymy na drugą stronę. I tak zrobiliśmy. Trochę złe przeliczenie, bo piorun mnie przewrócił (właściwie to chyba pęd powietrza), ale niegroźnie, podniosłem się i zdążyłem odbiec dalej.
Oczywiście po 15 minutach nastąpiło przesilenie itd. Tylko, żebyśmy to wiedzieli…!!!

Czerwone Wierchy?

max — Sat, 12 Apr 2008 20:43:22 +0000

to koniecznie poproszę!

Magia też pisała że “zdradliwe”, jak szedłem przez wierchy na Orlą Perć to trafiłem na ładną i spokojna pogodę,
czekam z niecierpliwością bo to tez pewnie na notkę się nazbierałoby, prawda?

pozdrawiam

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

max

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 20:39:53 +0000

jeszcze ciekawszą sytuację miałem na Czerwonych Wierchach. Tyle, że w mniejszym towarzystwie.

kurczę

max — Sat, 12 Apr 2008 20:32:39 +0000

pełna empatia, sam byłem dwa razy w podobnej sytuacji…

pozdrawiam

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Dymitr Bagiński

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 20:13:39 +0000

To próbowałem wyjaśnić.
A tak w ogóle – czy to źle? Mnie to cieszy i napawa dumą.

merlot

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 20:11:16 +0000

To opis rzeczywistych zdarzeń. Starałem się nie dramatyzować nadmiernie. Czasami trochę się wstydzę takich wspomnień. W zasadzie powinienem lepiej przewidywać. Ale czasami trzeba wybierać i działać w skarajnych warunkach.
Przyznam, że wolę tamte; na codzień mam większe problemy z decyzją.

KJ Wojtas

KriSzu — Sat, 12 Apr 2008 20:10:16 +0000

No po prostu jesteśmy odbierani jako nadreprezentowani na górskich trasach

^{dawniej KriSzu}

Dymitr Bagiński

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 20:04:58 +0000

Przyznam, że nie rozumiem ostatniego komentarza. Może dlatego, że jestem już troczę “na aucie”, i to z racji własnej nieuwagi.

grześ

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 20:02:15 +0000

Różnie bywało. Ale na moich obozach chwalebnie nikt nie zginął. A wypadki zdarzaja się głównie z powodu nieuwagi, bądź przeszacowania możliwości. Tu byłem na pograniczu.

Wojtasie

merlot — Sat, 12 Apr 2008 19:59:00 +0000

Realistyczne bardzo. Trawersowałem razem z Tobą...

Bo ja słyszałem o reakcji

KriSzu — Sat, 12 Apr 2008 19:55:41 +0000

“znowu Polacy” (w górach)

No, opowieść pełna napięcia,

tecumseh — Sat, 12 Apr 2008 19:52:33 +0000

dobrze, że wszystko się udało.
pozdrawiam.

Dymitr Bagiński

brakszysz — Sat, 12 Apr 2008 19:41:10 +0000

Trudno to ocenić. W “tamtych” czasach była to możliwość spełnienia się; zmierzenia się i pokonania własnych słabości. Chyba jest to dalej aktualne. I nie jest prawdą, że młodzież tylko chce do knajpy i przed telewizor.
A rozważając tę kwestię ogólnie. Myślę, że w Polakach tkwi jeszcze dążenie do poznania nieznanego – duch eksploracji. Po części ujawnia się w górach, ale też, jeśli tylko uważnie śledzić rozwój techniki, ale innych dziedzin też, to da się zauważyć tam wpływ Polaków (komputer, wykrywacz min i wiele innych). Ten model kultury, który reprezentujemy wzbudza innowacyjność.
A góry zdobywa się, bo są.

KJ Wojtas

KriSzu — Sat, 12 Apr 2008 19:05:50 +0000

Czy nie sądzi Pan, że Polacy są “nadreprezentowani” w górach? To znaczy w każdych górach jest ich pełno, proporcjonalnie więcej niż w innych. Co nas tak pcha do góry?

^{dawniej KriSzu}