TXT - Komentarze do notki "“Moriamur pro quod credis!” Wspomnienie"

Jawi się chyba konstatacja,

Sylnorma — Thu, 24 Apr 2008 09:52:38 +0000

że prawość nie znajduje nagrody na tym padole łez. Od zawsze.

Igła

analityk — Wed, 23 Apr 2008 12:03:00 +0000

Ciekawe spostrzeżenie. Na pewno z dzisiejszego punktu widzenia tak oceniać się nie da, a smierć Wojciecha nałożyła się na polityczne potrzeby ówczesnych suwerenów. Nawracanie było równoznaczne z poszerzaniem wpływów. Zyskiwał na tym i Chrobry i jego zwierzchnik cesarz. Chcę wierzyć, że czynili to Ad maiorem Dei gloriam, ale z samą wiarą neoficcy Polanie daleko by nie zaszli. Posiadanie relikwii swiętego dawało miastom splendor i zyski z pątników, co leżało u podłoża dość makabrycznego zwyczaju pośmiertnego ćwiartowania kanonizowanych osób.
Ci którzy wierzyli żarliwie, często kończyli jak Adalbertus. Otrzymywali swoją nagrodę po śmierci. Ich mocodawcy zyski liczyli już za życia.

Pozdrawiam!

tarantula

Tak na zdrowy rozum

igla — Wed, 23 Apr 2008 09:14:49 +0000

Jeżeli śmierć św. Wojciecha nałożymy na ówczesne zwyczaje i np tragiczny los, jaki spotkał cały ród Sławnikowców ( politycznie ciążący do Polski ) albo to, że Prusowie składali ofiary z ludzi, to Wojciech miał śmierć, jaka wtedy spotykana była często.

Jeżeli nałożymy ją na dzisiejsze zwyczaje, gdzie pochylamy się z troską nad lokalnymi kulturami z ich dziwactwami czy odmiennościami, to Wojciech jest arogantem i przestępcą łamiącym lokalne prawo i obyczaje.

Dlaczego przekonuje mnie odrzucenie kultu świętych przez protestantów?
Igła