TXT - Komentarze do notki "Co widać przez pomarańczowe okulary"

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Sat, 10 May 2008 19:35:07 +0000

Nie jestem mocny w historii XVII w. ale Bohdan Chmielnicki był polskim szlachcicem a Jarema Wiśniowiecki ruskim kniaziem. To coś tu nie jest jasne dla mnie. Chyba, że bazujemy na marksistowskim podziale na złych bogatych i dobrych biednych. Ale to jest jakieś jajo kwadratowe…

Pozdrawiam

Jarema bohaterem Ukraińców?

KriSzu — Sat, 10 May 2008 19:23:13 +0000

Bez przesady. Z tamtych czasów mają już Chmiela.

Bohaterowie z czasów II wojny – chyba będzie problem. Sowieci i UPA wszystko zdominowali. Mógłby być Bulba ale to za mała skala.
Notabene widziałem na stronie OUN-UPA, że wstawiają go do panteonu swoich bohaterów obok upowców a ci przecież go prześladowali, zabili mu żonę.

^{dawniej KriSzu}

Panie Sajonaro!

jjmaciejowski — Sat, 10 May 2008 16:30:29 +0000

Jarema był ruskim kniaziem. Tak jak większość szlachty litewskiej i ruskiej spolonizował się. Innym przykładem Rusina absolutnie spolonizowanego jest Adam Mickiewicz.

Dyskusja u pana Dymitra dotyczy między innymi tego, na czym mieszkańcy Rusi mogą oprzeć budowanie swojej tożsamości. Jeśli zaakceptują dzielenie swojej szlachty z Polską, to mają ogromną tradycję i mają do czego się odwoływać. Natomiast jeśli upierają się przy byciu pogranicznikami, znaczy Ukraińcami, no to mogą nie mieć innych „bohaterów” niż bandyci z UPA. Ale to nie od nas zależy co oni wybiorą. My musimy być przygotowani na każdą ewentualność.

Pozdrowienia

prehistoria prehistorią, ale ja pytam o XX wiek

sajonara — Sat, 10 May 2008 15:39:23 +0000

UPA jest wciąż żywa w umysłach i sercach Ukraińców, a jakaś Ruś Kijowska to prehistoria niemal jak nasza Sarmacja.
Jarema Wiśniowiecki to chyba raczej Laszek był.

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Sat, 10 May 2008 13:19:12 +0000

A może ogłosić tutaj, u Pan, że szukamy tłumacza chętnego do społecznej pracy dla pojednania polsko-ruskiego? Może to zadziała. (W końcu może będzie ten obiecany cud.)

Pozdraiwam

Panie Sajonaro!

jjmaciejowski — Sat, 10 May 2008 13:17:06 +0000

Historia Rusi, to ponad 1000 lat państwowości, walki, chrześcijaństwa. Pierwszym z brzegu bohaterem ruskim może być kniaź Jarema Wiśniowiecki, bo wielkim wojownikiem był, choć wyrzekł się korzeni. Jednak nie nam szukać wzorców pozytywnych w ruskiej historii. Jak będą chcieli, to odwołają się do tradycji Nowogrodu Wielkiego, w końcu też republiki ruskiej, choć trochę na północ od dzisiejszej Rusi Kijowskiej.

Pozdrawiam

czy Ukraińcy...

sajonara — Sat, 10 May 2008 10:32:11 +0000

... mają jakieś alternatywne dla UPA legendy z XX wieku. Czy znajdą się jasne postacie, które przykryłyby Szuchewycza?

Pytam, bo jak im zohydzimy jednych czy będą mieli kim ich zastąpić?

Hmm...

KriSzu — Fri, 09 May 2008 15:05:37 +0000

> Jerzy Maciejowski: nawet nie myślałem na serio o tłumaczeniu. Musiałbym te teksty dawać do tłumacza. Kosztowo wyszłoby to pewnie nieciekawie…

> J.Maciejowski&W.Tokarczuk: nie wierzę w antyupowską politykę żadnego polskiego rządu. To jest tak jak napisał RAZ: w polityce przelana krew nikogo nie obchodzi. Dodam od siebie, że nie obchodzi, jeśli nie można zbić na niej kapitału politycznego. A temat UPA jest ważny dla nielicznych. Trzeba robić swoje – nie zapominać i przypominać, np. przez bloga.
Bardziej bym liczył na to, że wewnętrzne procesy na Ukrainie ograniczą ten kult do poziomu lokalnego…

^{dawniej KriSzu}

Dziękuję za ten tekst

wiekto — Fri, 09 May 2008 04:52:59 +0000

Jednocześnie pytam, co my możemy zrobić, aby nasz głos dotarł do Ministra Sikorskiego ? O ile wiem, nie reagował wcale na krytyczną ocenę polityki zagranicznej polskiej zawartej w artykule RAF “Myśmy wszystko zapomnieli”, nie wywołało to rumieńca wstydu, jak zwykle zostało przemilczane. Podobno polityka historyczna jest bardzo ważna. Dlaczego nieliczna grupa “przewodniej siły narodu” uzurpuje sobie prawo do decydowania, co my, “czerń”, mamy pamiętać, a co zapomnieć ?
Starałem się śledzić w mediach przebieg “dnia Polonii”. Wielki radość i duma z POLSKOŚCI w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, manifestowanie tej dumy i radości.
I tam to nie jest nacjonalizm. O Białorusi jak zwykle, ubolewanie nad uciskiem Łukaszenki. Że spotkanie polonijne w podziemiach kościoła – to symboliczne zejście Polonii białoruskiej do podziemia. No i wreszcie reportaż z Ukrainy – wycieczka polskiej grupy młodzieżowej do Lwowa na Cmentarz Orląt. Smutek. Nic więcej. Jaki to kontrast z paradami w Chicago, Nowym Jorku, radosnymi spotkaniami w Berlinie. Tak wygląda praca dyżurnych propagandystów w “publicznych” mediach. Ani słowa o tym, że siedziba władz Polonii w Kijowie znajduje się w piwnicy.

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Thu, 08 May 2008 22:06:50 +0000

Czy pisząc o parcelacji czegokolwiek nie pisze Pan przypadkiem o przedwojennej reformie rolnej, która parcelowała majątki powyżej 180 ha? To była prawdziwa, w przeciwieństwie do komunistycznej, reforma rolna.

A może zacząć propagandę anty UPA na szczeblu państwowym?

Pozdrawiam

PS. Co z blogiem z Ruskim tłumaczeniem. Rusza się coś?

Max

KriSzu — Thu, 08 May 2008 20:14:57 +0000

Zawsze możemy udawać, że nic się nie dzieje…

^{dawniej KriSzu}

Dymitr

max — Thu, 08 May 2008 19:13:48 +0000

no to jesteśmy w czarnej d…w dialogu polsko-ukraińskim, może zbyt patetycznie pisze ale tak widzę...

_{Prezes , Traktor, Redaktor}