TXT - Komentarze do notki "Boh żywe"

Mam zamiar w następnej notce napisać o tym święceniu

KriSzu — Tue, 13 May 2008 06:32:21 +0000

Przy okazji Ławry Poczajowskiej pytał W.Tokarczuk czy któryś batiuszka pamiętał tam przykazanie “nie zabijaj”. Raczej nie, bo wici szły właśnie stamtąd. Więcej w notce.

PS. U Cybulskiego w “Czerwonych nocach” jest dokładny opis mordu na przebrażanach. Zatrzymali ich jacyś “partyzanci”, którzy twierdzili, że zaraz będzie zasadzka na Niemców i dlatego ludzie ci nie uciekali i dali się zamknąć w chacie. Oczywiście żadnej zasadzki nie było…

^{dawniej KriSzu}

Z rodzinnych wspomnień

wiekto — Tue, 13 May 2008 06:12:36 +0000

Na wiosnę 1943 roku sołtyska Hryszczukowa wyznaczyła Polaka Mizerskiego do zawiezienia furmanką Ukraińców z Marcelówki do cerkwi w Mohylnie. Ten zjazd i uroczystość poświęcona była przygotowaniom do oczyszczenia Ukrainy z obcoplemieńców. Odbyła się między innymi ceremonia poświęcenia narzędzi mordu. “Rozgrzani” uczestnicy powracający do Marcelówki zostali zachęceni przez najbardziej bojowo nastawionego Ukraińca do przekucia haseł w czyn na osobie furmana Mizerskiego. Nieborak już żegnał się z życiem, gdy zabrał głos Ukrainiec o nazwisku Bołwach. Nie mógł zanegować faktu, że batiuszka zachęcał do “wyrywania chwastów”, więc użył podstępu. Wyperswadował zapaleńcom, że to jeszcze nie ta pora, ze przyjdzie na to czas… Jego córka Luba była koleżanką szkolną córek Mizerskiego. Już po przystąpieniu do rzezi w czasie spotkań w Włodzimierzu Wołyńskim Luba okazywała polskim koleżankom szczerą przyjaźń i serdeczność.
Nauka dla nas – nie wahajmy się zabrać głos przeciwko zbrodni, nawet gdy większość wokół żąda krwi…
Mizerski przeżył rzeź i w ramach “repatriacji” zamieszkał po wojnie w powiecie hrubieszowskim.

Szczerze

KriSzu — Sun, 11 May 2008 19:17:24 +0000

to mam dość. Ale to nie była historia z happy endem.

^{dawniej KriSzu}

sajonara

max — Sun, 11 May 2008 19:16:37 +0000

też uważam że krótko i treściwie

nadto w czasach ciemnych i oktutnych chwile człowieczeństwa są warte przypominania

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

A nie masz dość...

sajonara — Sun, 11 May 2008 17:53:42 +0000

tych obrzydliwych historii. ja bardzo chętnie czytuję takie jak wyżej właśnie historie. Zdecydowanie za mało się je przypomina tak jakby historie opanowały humanoidy z krwiożerczymi instynktami zagłady.

> sajonara

KriSzu — Sun, 11 May 2008 16:37:35 +0000

sajonara

...może by tak się dla odmiany policytować dobrymi uczynkami?
Świetna historia i wierzę, ze więcej takich z obu stron.

Takich było na pewno więcej, jednak czy to nie będzie osładzaniem historii?

^{dawniej KriSzu}

I ja dołączam

AnnaP — Sun, 11 May 2008 16:13:25 +0000

z podziękowaniami za piękny tekst, oby więcej takich kart z historii.

re: Boh żywe

drogomir — Sun, 11 May 2008 15:03:19 +0000

Zgadzam się z sajonarą , to piękna historia,która pokazuje jak zwykli ludzie potrafili “obronic się” przed presją sytuacji w którą wplątała ich wielka polityka .Ja jestem pewien, że takich historii jest więcej.Pozdrawiam.

wspaniały tekst

sajonara — Sun, 11 May 2008 12:51:17 +0000

Hah, skoro istnieje nurt licytacji kto robił rzeczy wredniejsze to może by tak się dla odmiany policytować dobrymi uczynkami?

Świetna historia i wierzę, ze więcej takich z obu stron.