TXT - Komentarze do notki "GDY ŻYŁY DINOZAURY (14)"

Kolejny odcinek...

chamopole — Wed, 11 Jun 2008 10:05:14 +0000

...ukaże się 13 czerwca, czyli w tydzien po niniejszym…
: ))

No i jesteśmy w domu!

chamopole — Sun, 08 Jun 2008 20:19:47 +0000

Na zdjęciu widać Janusza Szymańskiego, speca od roślin, drzew i krzewów, czyli “zieleniarza”, u samej góry. Obok stoi inżynier Jerzy Burek. A ja, i wiekowo, i w tamtym ujęciu, dużo niżej…
: ))
Pozdrowienia i powodzenia dla Pana oraz Szanownej Mamy

Panie Joteszu!

jjmaciejowski — Sun, 08 Jun 2008 15:28:56 +0000

Kurde, ja chyba Pana pomyliłem z innym J. Sz. znaczy Januszem Szymańskim…

Niemniej mama, w PKZ w latach 70. pracowała. Może uda mi się mamę dziś na skype’ie złapać to jej wszystko doniosę.

Pozdrawiam

No to klapa...

chamopole — Sun, 08 Jun 2008 15:18:50 +0000

...bo ja na tym zdjęciu pamiętam z imienia i nazwiska raptem 10 osób. Pani Jadwigi z sali z Burkiem już nie kojarzę, choć twarz na pewno powróciła by z pamięci…
Pozdrowienia dla Mamy, mimo mojej dziurawej pamięci!
: )
ps. ciekawe, czy Pani Jadwiga na tym zdjęciu pozna Jacka z nazwiskiem na Sz?

Panie Joteszu!

jjmaciejowski — Sun, 08 Jun 2008 14:51:50 +0000

Mama wtedy już chyba wtedy nie pracowała w PKZ, tylko w planowaniu przestrzennym na Nowym Targu. Ja pisałem właśnie o tej dużej sali, na końcu korytarza, na piętrze muzeum architektury. Przez jakiś czas były w tej sali rybki pana Burka razem z nim z resztą. A mamę to ciężko przeoczyć, pomimo że do olbrzymów nie należy. W tamtych czasach szatynka około 165 cm. Zawsze z własnym zdaniem. Pan mógł do mamy mówić, pani Jadwigo.

PS. Jak skontaktuję się z mamą, to podam więcej szczegółów.

Pozdrawiam

Panie Jurku!

chamopole — Sun, 08 Jun 2008 12:23:03 +0000

Nigdy nie maiłem bokserki “Szmaty” ale miałem jamniczkę, tyle że wiele lat po PKZ-tach. W wielkiej sali to jakiś czas pracowałem w czasach, gdy wrocławskie PKZ-ty gościły kątem na piętrze w Muzeum Architektury.
Zawsze miałem pamięć wzrokową, z tą do nazwisk, imion i numerów było gorzej…
Znalazłem jedyne zdjęcie zbiorowe z tamtych czasów – czy znajdzie Pan na nim Wiśkę? Bo mnie tam można znaleźć...
:)

Pracownia projektowa PKZ Wrocław 1984 rok

Panie Joteszu!

jjmaciejowski — Sat, 07 Jun 2008 19:02:54 +0000

Ja nie jestem pewny czy w początkowym okresie nie siedzieliście deska w deskę, w takiej dużej sali. A propos, czy to Pan miał później „Szmatę”, bokserkę?

A mamie na Pana naskarżę, że Pan nie pamięta.

Pozdrawiam

Słabo...

chamopole — Sat, 07 Jun 2008 15:48:43 +0000

...ja pracowałem w PKZ-etach w latach 1976 -1985 w pracowni architektonicznej. Wiśki nie kojarzę – może nie te lata?
:)

Panie Joteszu!

jjmaciejowski — Sat, 07 Jun 2008 14:27:44 +0000

Na moją mamę wołano Wiśka. Czy teraz się coś otworzyło?

Pozdrawiam

Szanowny PanieJerzy...

chamopole — Sat, 07 Jun 2008 14:21:35 +0000

...te trzykropki zamyślenia czy zawahania dobrze pasują do stanu mego umysłu po Pańskim pytaniu!

Nie pamiętam już żadnej Maciejowskiej ani żadnego Maciejowskiego z wrocławskiego PKZ!!! Luki w mej pamięci są coraz dotkliwsze – może za intensywnie katuję mą pamięć pamiętnym rokiem 1970-tym “gdy żyły dinozaury”?
Proszę jeszcze o jakieś koła ratunkowe albo pytanie do przyjaciela…
:)

Wasza Miłość, Miłościwy Panie Lorenzo!

chamopole — Sat, 07 Jun 2008 14:15:59 +0000

Użycie przez Pana formy “w naszym wieku”, odnoszę do mych lat młodzieńczych, które ciągle trwają a ostatnio otwarcie przyznałem, że jestem niemal rówieśnikiem prezydenta PiSu, który też często zachowuje się jak młodzieniaszek, a niekiedy nawet jak szczeniak…
Więc Panie Lorenzo – jesteś Pan niemal sześćdziesięcioletnim młodzieńcem!
: ))
ps. Oczywiście, że świat jest pełen dwudziesto-, trzydziesto- i czterdziestoletnich staruszków.

Panie Joteszu!

jjmaciejowski — Fri, 06 Jun 2008 20:44:09 +0000

A czy moje nazwisko nie kojarzy się Panu? Tylko imię i płeć trzeba by zmienić…

Pozdrawiam

Coś kolo tego, Panie Joteszu.

germania — Fri, 06 Jun 2008 20:08:47 +0000

70% wydolności w naszym wieku to chyba calkiem nieżle, prawda? Znam sporo facetów o wiele mlodszych z wydolnością zaledwie góra 40%. To dopiero groza. Co z nich wyrośnie?

Pozdrawiam wieczornie

Szanowny PanieJerzy...

chamopole — Fri, 06 Jun 2008 15:31:52 +0000

...oczywiście, że oczywiście. Niemal dekadę. W tym rewolucję Solidarności i stan wojenny…
Powzdrowienia i powodzenia
ps. czyżby i Sz.Pan też coś z pekazetami miał wspólnego???
:)

Wasze Uważajemoje Wielicziestwo Lorienco!

chamopole — Fri, 06 Jun 2008 15:29:51 +0000

VSOP to na moje oczień supierowyj staryj twor, co znaczy choćby dobry 70% samagon. Chyba że miało by to nas dotyczyć, ale Broń Boże!

Panie Joteszu!

jjmaciejowski — Fri, 06 Jun 2008 15:03:53 +0000

Smaczne. Pycha.

PS. Czy Pan pracował w PKZ?

Pozdrawiam

VSOP Panie Joteszu

germania — Fri, 06 Jun 2008 13:59:34 +0000

Pewnie duże litery, przecinki i kropki. Choć pewne działania wskazują, że być może coś więcej na nasze utrapienie. Pamięć plata czasami ludziom różne figle.

Wasza Miłość, Miłościwy Panie Lorenzo!

chamopole — Fri, 06 Jun 2008 13:25:05 +0000

Zupełnie niedawno dowiedziałem się z radia, że forma Waść była i pozostała wielce poufałą a nawet poniżającą, przez swą totalną skrótowość. Waszmość była lepsza a Wasza Miłość jeszcze bardziej elegancka. Ja użyłem formy maksymalnie pełnej szacunku! Nie sugeruję wcale, że w TXT powinna się stać normą...
:)
Obiecuję pozostać tedy przy swoim potoku narracji, który niekiedy pędzi jak górski strumień a niekiedy leniwie się płoży jak senna rzeczułka.

Co do Państwowego Zjawiska Biologicznego, to jestem zdziwiony! Ja, mimo że nie pochodzę z nobliwej żoliborskiej rodziny, o ugruntowanych, kilkusetletnich tradycjach patriotyzmu i walki z komuną co najmniej od czasów Jana Olbrachta, to od rodziców nigdy nie dostałem takiego prezentu. A jestem rówieśnikiem Lecha i Jarka…
:)
Zaczytywałem się za to w życiorysach Aleksandra Wielkiego, Cezara czy Napoleona, oprócz podziwu zawsze czując pewien niesmak dla skali zbrodni, jakich się dopuszczali dla chwały imperiów, które tworzyli. Ciekawe, co pozostało Braciom z lektury życiorysu Włodzimierza syna Ilii?

Szanowny Panie Joteszu

germania — Fri, 06 Jun 2008 12:31:26 +0000

Ja jestem konserwatysta, jeśli idzie o literaturę, więc baaardzo proszę o nieubogacanie stylu. Meritum jest wystarczająco szokujące:-))

Pozdrawiam prosząco

Eee tam, drogi Maxie,

germania — Fri, 06 Jun 2008 12:27:49 +0000

chyba to nie do końca prawda z tym prezentem dla Lecha i Jarka. Dostali na 1 czerwca życiorys (raz), ale przez następne kilkadziesiąt lat serwowano im powtórki, albo egzegezę w charakterze repety. I chyba skutecznie, sądząc po sposobie działania.

Ukłony

Joteszu,

tecumseh — Fri, 06 Jun 2008 11:53:37 +0000

chyba najbardziej zajmujący odcinek, albo to przez tę przerwę tygodniową tak wysżło, że się stęskniłem.
Znakomite, co tam Wildstein.
Nie ta liga:)

pzdr

dobre!

max — Fri, 06 Jun 2008 11:27:02 +0000

ale lepiej zrób apokryf:) to będzie twórcze:)

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Pardą...

chamopole — Fri, 06 Jun 2008 11:17:03 +0000

...ja przeczytałem tylko jeden fragment i zauroczyłem się takimi okazami flory pisarskiej:
“Sączył alkohol w kolorowym szumie próżności i ambicji. Młodzi ludzie puszyli się i tańczyli swoje godowe tańce. Demonstrowali wątpliwe sukcesy i przygotowywali się do mizernych podbojów.”

Poczułem się UBOGACONY i pełen zazdrości. Właśnie mam zamiar opisać “konsumpcję alkoholu, sączonego bezbarwnym strumieniem wódczanej celebracji komunistycznej rocznicy. Młodzi ludzie miotać się będą w tańcach niegodowych i niegodnych, oświetlani sinym migotaniem ekranu telewizora, w którym już dawno zakończył się ostatni punkt programu. Demonstrować będą wątpliwe sukcesy socjalistycznej przyjaźni narodów obozu postępu. Przygotowywać się będą do mizernych podbojów. Takie tam szmoje-boje…”

Myślę, że UBOGACENIE stylistyczne może być znaczne!
: ))

jotesz

max — Fri, 06 Jun 2008 10:50:12 +0000

może tak, przeczytałem sobie jakiś tam rozdział, a że nie lubię gadac po próźnicy i nie przeczytałem całości to się nie wypowiadam:)

_{Prezes , Traktor, Redaktor}

Indiancy!

chamopole — Fri, 06 Jun 2008 10:42:03 +0000

kankrietno…

To było gorące lato w 1970 roku. A po jesieni nastąpiła gorąca zima, zwłaszcza na Wybrzeżu. Na obozie przeżyliśmy 22 lipca – święto odrodzenia Polski ludowej. Ostatnie dla towarzysza Wiesława. Niestety, my jeszcze przez dziesięć lat mieliśmy obserwować odrodzenia tego czerwonego feniksa, który ostatecznie zdechł w 1989 roku…

Poczytałem sobie fragmenty powieści Bronisława Wildsteina, o której ktoś tu łaskawie wspomniał, sugerując, że moja opowieść ciekawsza. O tyle się mogę skromnie zgodzić, że nudnie się czyta Bronka W. Ja góruję nad tym tuzem dziennikarstwa tym, że nie zmyślam, nie przykrawam pod założoną tezę, tylko opisuję własne przeżycia i to co me oczy widziały a uszy słyszały. Jak piszę o Leszku, to o Leszku a nie o Mieszku. Bronek musiał z Michnika zrobić Bogatyrowicza, co już brzmi wredną złośliwością, bo niby też mi bohater – siedział parę lat, może nawet osiem, ale się kumał a może nawet współpracował, no bo przecież jakim cudem mógł w kiciu pisywać rożności i przemycać je na Zachód do druku? Taki to Bronek – niezłomny i szczery do bólu! Prawdy…