TXT - Komentarze do notki "Czterdzieści miliardów much nie może się mylić"

Lorenzo

Sylnorma — Thu, 19 Jun 2008 14:45:37 +0000

Nie ma powodów do frustracji. Tak jesteśmy skonstruowani, że stale chcemy więcej. Dzięki temu zawładnęliśmy Ziemią. Jako ludzie, homo sapiens. A nie na przykład owady, znacznie od nas lepiej do przeżycia przystosowane.
To nam oczywiście przysparza problemów z nami samymi. Niestety, nie tylko kosztem natury chcemy więcej. Także kosztem bliźniego.

Dlatego największy postęp osiągnęły państwa, wyznające taki sysytem wartości, który pozwala pęd człowieka do posiadania wykorzystać. Zostawia pole dla walki, kierując ją jednak na ekonomię.

Tam gdzie się ową chęć dominacji i posiadania próbuje stłumić, dochodzi do konfliktów. Stąd nędza moralna i organizacyjna niedemokratycznych systemów politycznych lub wodzowskich partii.

Ale właśnie taki model wodzowski zakłada teoria spisku. Jako absolutnie sprzeczny z ludzką naturą musi więc światowy spisek być z rozważań nad przyczyną ludzkich zachowań odrzucony.

Pozdrawiam serdecznie.

Bo tak po prawdzie, Panie Stary,

germania — Tue, 17 Jun 2008 19:46:34 +0000

to my jesteśmy Żydami, masonami, lewakami, prawakami i kogo tam jeszcze w okolicy mamy. I nie ma żadnych krasnoludków. W końcu te ludowe mądrości, że czlowiek czlowiekowi wilkiem albo ludzie ludziom zgotowali etc jakies uzasadnienie mieć muszą. W mediach teź ludzie pracują. Wredni ci ludzie są tak generalnie.

Pozdrawiam zdruzgotany

Yassa

Sylnorma — Tue, 17 Jun 2008 18:09:43 +0000

Bardzo celnie?
Ja nie twierdzę, że za piłką nożną stoją Kaczory. Ja twierdzę, że Kaczory rozbudzając emocje zdobywają bezkrytycznych zwolenników. I twierdzę, ze to nieuczciwe. Podobnie zresztą jak emocje wywoływane w sprawie kopanej piłki. Dla powiększenia wpływów z reklamy.

A Ty, sznowny wielce, wiesz doskonale o czym mówię ale kierujesz ostrze mojego ataku w bok. W kopaną piłkę, która nie tylko mnie zupełnie nie bierze ale jest tylko tłem. I akurat nic tu o plebejskości upodobań nie mówiłem. Bo szaleństwo jest ponadklasowe.

Udawanie też.

Pozdrawiam serdecznie.

Lorenzo

Sylnorma — Tue, 17 Jun 2008 18:05:26 +0000

Moim zdaniem media, wykorzystując modne szaleństwo podbijają pałeczkę. I byłyby głupie, gdyby tego nie robiły. Dzięki temu zarabiają na życie. Bez specjalnego wysiłku.

Jeżeli zaś powiadamy o spisku mediów, czy zmowie, musimy się zgodzić na to, że istnieje organizator. A tu niespodzianka. To my jesteśmy organizatorem. Bo to my tę żabę kupujemy do żucia. Tworzymy popyt to i podaż się pojawia.

I wychodzi z tego paskudna konstatacja. To nie szara sieć, układ, Żydzi czy uchowaj Boże cykliści są naszym nieszczęściem. To my sami. Osobiście. W dodatku tak jesteśmy zakłamani, że mamy odwagę twierdzić, że to spisek, Żydzi, masoni itd.

Pozdrawiam serdecznie.

Panie Stary Szanowny

germania — Tue, 17 Jun 2008 11:18:55 +0000

Nie pisałem, że media centralnie sterują emocjami. Jesli niedokładnie się wyraziłem, to przepraszam. Ta gra może się odbywac także w ramach konkurencji.

Prosze sobie jednak przypomnieć (a może uświadomić), że wszelkie mody czy np. trendy w kulturze (w tym i te awangardowe oraz niszowe) tak naprawdę stają się popularne dopiero wtedy, gdy zostaną nagłośnione przez media. I wtedy nakręcają koniunkturę, w tym gospodarczą, przynajmniej w pewnym zakresie. Źe o parciu na szkło w wykonaniu polityków nie wspomnę. Tyle, że działalność mediów na tych obszarach nie jest jeszcze niebezpieczna.

Gorzej, gdy zaczyna się sterowac emocjami. Wtedy nawet ludzie z wysokim IQ, w pewnych warunkach zaczynaja sie kierować gadzim rozumem , by użyć Pańskiego określenia.

Niestety, jeśli powstanie jakakolwiek możliwa choćby teoretycznie możliwość sterowania ludżmi, to jestem pesymistą – zostanie ona brutalnie wykorzystana. Nawet gdyby początkowo wydawać by się mogła mrzonką.

Pozdrawiam serdecznie

Ależ Panie Stary Szanowny,

scroll — Tue, 17 Jun 2008 11:07:19 +0000

ja dokładnie o tym samym, co Pan.
O tych, co to organizują niedobre emocje i zaganiają do wspólnego w nich współudziału. Wydają komunikat; te emocje są naszymi emocjami!

Jak trafnie zauważył Pan Lorenzo, trudno sobie przypomnieć podobną histerię futbolową w naszym kraju.

Nie jest też tajemnicą, że obecna ekipa piłkę nożną ma w krwioobiegu i entuzjazmuje się nim ponad miarę (zabiłbym tego sędziego!).
Faktem jest też, iż nie odnosi obecnie żadnych spektakularnych sukcesów. W tej sytuacji całkowicie zrozumiałe jest do dostarczenie ludowi igrzysk i podgrzanie atmosfery ponad czerwony wskaznik.

W krajach Ameryki Łacińskiej to normalka- wycieczka życia jednak zaowocowała:).

A u Pana cóż czytamy? Tekst niby okolicznościowy. Dystansowanie się autora od plebejskiej rozrywki.
I konkluzja; uwaga! tra…ta…ta… Za wszystkim stoją Kaczory, one wyzwalają te złe emocje wraz z TVN24:).

Czyżbym przesadził z tym przywiązaniem Pana do barw klubowych?

Przypominałoby mi to kibica nie będącego świadkiem sytuacji a protestującego przeciw odgwizdaniu karnego, gdyby nie to, że Pan doskonale widział faul i też wbrew faktom protestuje. Prawdziwy z Pana ultras:)

pozdrawiam serdecznie

Kochani!

Sylnorma — Tue, 17 Jun 2008 09:52:06 +0000

Bardzo sie ładna dyskusja rozwinęła. Bez mojego, niestety, udziału. Oglądałem najpierw mecz a potem Lisa i Teraz MY. Potem poszedłem spać.

Z dyskusji sie trzy wątki dają wyłuskać.

Pierwszy otworzył Lorenzo. Twierdzi oto, że media testują. Zakłada tedy, że media są centralnie sterowane a wojny, jakie ze sobą poszczególne publikatory toczą, to lipa na użytak niezorientowanych. Moim zdaniem, to błąd.

Tarantula słusznie podkreśla, że igrzyska to marność i jako takie nie są godne uwagi. Woli teatr i już. I ma rację. Ale człek słaby jest ogromnie i ma nadzieję, że jednak dołożą. Mimo, że to nic nie znaczy. Ale gdybym prześledził programy, może bym sie i na rezygnację z meczu zdecydował. Z innych rezygnuję nie tylko dla obiecującego widowiska.

Yassa stosuje znakomity chwyt polemiczny. Retorsio argumenti. Oto ja też ulegając emocjom nie różnię się od tych, którym uleganie zarzucam. I ma rację.
Ale brak tu konstatacji, że ja się nie czaję na rozemocjonowanych i nie zapędzam ich do grona swoich zwolenników. A moje negatywne emocje ci właśnie powodują, którzy wykorzystują emocje bliźnich.
Dlatego też Schopenhauer zaliczył “retorsio …” do jednego z trzydziestu siedmiu chwytów erystycznych. Podejmowanych dla …. Nie będę się dzisiaj narażał.

Dziękuję Wam wszystkim i pozdrawiam serdecznie.

Trafny tekst

odys — Mon, 16 Jun 2008 23:50:46 +0000

Choć ze mnie taki kibic, jak i sportowiec, doceniam sport.
Ideę szlachetnej rywalizacji. Rozwój fizyczny. OK.
Ale wielki biznes zwany sportem nie ma z tym nic wspólnego.

Te tysiące żrących słone zakąski i pijących piwo brzuchaczy na kanapach — najlepiej obrazują fałsz zdania sport to zdrowie.
Obok wyniszczonych wraków ludzkich organizmów — emerytowanych sportowców, którzy sprzedali swoją młodość za miraż sławy.

Nie znoszę argumentu, że trzeba wspierać sport, bo ten biznes jest napędem gospodarki. To czemu nie pornografię? Też można rozwinąć z tego cały przemysł, utrzymujący miliony ludzi.

Nie znoszę argumentu, że trzeba kibicować naszym, bo sławią imię Polski.
A niby, czemu moje imię lepiej sławi sukces jedenastu chłopaków na murawie, niż sukces młodych informatyków w konkursie na programistę roku?

Na zajawki w stylu “to jak, przegraliśmy/wygraliśmy wczoraj” odpowiadam: ja nie — w nic nie grałem.

Najbardziej mnie irytuje łączenie kibicownania z patriotyzmem. Jest zupełnym atawizmem z czasów, gdy potyczki harcowników przed bitwą zagrzewały pospolite ruszenie do walki. Nie rozumiem, czemu by być patriotą, muszę być kibicem.

A przecież.
Przecież i ja — lepiej życzę drużynie Polski niż każdej innej. I ja bardziej patrzę na Kubicę i Małysza niż na ich konkurentów (nawet ich nie znam).

Tak, igrzyska są konieczne.
Oby refleksja Seneki nie została jednak zapomniana.

Odysie, masz rację,

scroll — Mon, 16 Jun 2008 22:40:03 +0000

ale ja nie oceniam tu co ma wiekszy wpływ na moje życie.
Są tacy co twierdzą, że na politykę nie mają żadnego wpływu, choć nie mogą domagać się wzajemności :).

I są tacy którzy twierdzą, że powiew wywołany skrzydłami motyla może wywołać tsunami na przeciwległej półkuli.

A ja trochę o czym innym…

pozdrawiam

yasso

odys — Mon, 16 Jun 2008 22:27:40 +0000

Jednak seks czy polityka mają realny wpływ na moje życie. Bezpośrednio go dotyczą.

A wynik meczu w Klagenfurcie dotyczy mnie wyłącznie pośrednio: dlatego, że wszyscy wokół się nim irracjonalnie przejmują.

To jak z różnicą między osobami sławnymi ze swych dokonań i sławnymi z tego, że są sławne. Sława niby podobna, a jednak…

Trafny tekst? To mało powiedziane:)

scroll — Mon, 16 Jun 2008 22:16:16 +0000

Zdaję sobie sprawę, że emocje mącą rozsądek.

Ale czy takie niezdrowe emocje budzi tylko sport? Może też sex?
A może i polityka?
Nie wiem jednakowoż, które są prymitywne a które są bardziej wysublimowane.

Nie wiem, jakie towarzyszą im procesy zachodzące w mózgu człeka prostego?
I czym różnią się od tych zachodzących w mózgach geologów, ppor. rezerwy?

Dla mnie wszystkie emocje wykluczające trzeźwość myślenia, na ogół skutkują podobnie.
Rozczarowaniem

I czytając, pełen podziwu,kolejną notkę Pana Starego- pełną niesamowitych wolt, dostrzegam pewne analogie między reakcjami i zachowaniami kibica sportowego a politycznego.

W razie braku symptomów jakiegokolwiek sukcesu winni są wszyscy, lecz nie nasi. Nasi są wspaniali a tamci z definicji fe.

Brak innych podniet kompensujemy sobie całkowitym oddaniem naszemu klubowi. A jeśli nawet wszystko wskazuje na to, że nasi chłopcy są do niczego, to dzięki myśleniu życzeniowemu nie tracimy rezonu.
Nawet, jeśli nasi nie rokują już żadnych nadziei, to nie dajemy sobie złamać morale, pocieszając się ze tamci to już dno absolutne.

Tak więc, tamci, inni; mieszkają w pałacach, wykrzykują koszmarne bzdury; to odmóżdżeni reprezentanci klęski, zapaści, zdrady, bezbożnictwa, rui i porubstwa.

Nie szkodzi, że inwektywy są niespójne i cokolwiek się wykluczające.
Przecież jako kibic pozbawieni jesteśmy możliwości rzeczowej analizy.

A my jesteśmy ich świetlanym przeciwieństwem, bo kibic jest kibicem – reguła stara jak świat.

A wracając do konkretów jakoś nie wydaje mi się żeby nasza obecna ekipa polityczna skończyła inaczej niż reprezentacja piłkarska.
Zbyt dużo podobieństw. Nawet taki detal jak TVN 24:)
Bo niestety nie jest tak, żeby samym lansem i marketingiem udało się cokolwiek dokonać.

Pozdrawiam serdecznie Panów

Panie (za przeproszeniem) Stary,

AndrzejKleina — Mon, 16 Jun 2008 18:47:41 +0000

żona mnie woła na mecz to muszę lecieć, więc powiem krótko, bez czepiania co naturalne: – Kora mózgowa dzieli się na korę starą (układ limbiczny), odpowiadającą za stany emocjonalne i popędy oraz kontrolę podwzgórza i korę nową. Czyli za emocje odpowiada :)
Serdecznie pozdrawiam…

Świetny tekst!

analityk — Mon, 16 Jun 2008 17:57:34 +0000

Ja narażając sie na ostracyzm pragnę wspomnieć, że o 20.05 na TVN7 dają “Elżbietę” z Cate Blanchett…
A co ze sportowym emocjami? Bywają niezdrowe. Także.
Jak opisane w moim felietonie.

Serdecznie pozdrawiam!

tarantula

A ja, Panie Stary,

germania — Mon, 16 Jun 2008 17:26:06 +0000

powrócę do gloszonej przez mnie od kilku tygodni tezy, że media nasze postanowily przetestować swoje wplywy. I to tym razem nie na politykach (choć może we wspólpracy z nimi), ale na spoleczeństwie, a przynajmniej na tych warstwach, które się testowi poddać zechcą. A jak widac i slychać, sporo tego towarzystwa stracilo rosządek, przyjmując gadzi styl reakcji.

To już kolejny raz media nakręcają emocje, prowadząc momentami do zachowań histerycznych. Oczywiście zadania testowe padają na wyjątkowo podatny grunt.

Przecież dawniej też graliśmy mecze o podobnym ciężarze gatunkowym, ale zwyczajowe porażki przyjmowane byly niemal z godnością i fatalizmem. Aczkolwiek zdarzaly się glosy rozsądku, analizujące nasze szanse, a potem diagnozujące przyczyny klęsk rozlicznych.

Jednakże to, co sie dzieje dzisiaj, trudno wytlumaczyć jedynie ewenementem naszego udzialu w mistrzostwach Europy, których status jest jednak trochę niższy od mistrzostw świata. I sam ten fakt powinien już dziwić.

To rozhuśtywanie emocji przez media do takich rozmiarów, z powodów co najmniej mikrych, jest zastanawiające. Próbuję sobie przypomniec, kiedy takie zjawiska spoleczne mialy uprzednio miejsce i mam same niedobre skojarzenia. Rozemocjonowany tlum może być nader niebezpieczny. Dla każdego.

Pozdrawiam w zamyśleniu