TXT - Komentarze do notki "patrzę - widzę - słowa (7)"

>Max

Delilah — Mon, 30 Jun 2008 08:24:39 +0000

Dzięki, oglądam jednym okiem i usiłuję z siebie wykrzesać chociaż cień energii….i radości życia…

Delilah

max — Mon, 30 Jun 2008 08:06:35 +0000

to ulubiony poniedziałkiowy humor

_{Był Noe, Noe, gość co się czasem spinał, ale uwierzył i gdy szedł po gnoju smród już się go nie imał!}

>Maksik

Delilah — Mon, 30 Jun 2008 07:51:10 +0000

No właśnie-poniedziałek:(((( Jak ja nie cierpię poniedziałków! Czuję, że właśnie jakiś poniedziałek będzie ostatnim dniem mojego ziemskiego bytowania, innego dnia chyba nie warto poświęcać na takie decyzje ;)

Delilah

max — Mon, 30 Jun 2008 07:42:12 +0000

myślałem że jest tak stara że nie ma co się szczypać i zapodałem:)

cięzki dzień, ciężki dzień...aaaa poniedziałek?

:))

_{Był Noe, Noe, gość co się czasem spinał, ale uwierzył i gdy szedł po gnoju smród już się go nie imał!}

>Max

Delilah — Mon, 30 Jun 2008 07:20:11 +0000

Pierwsze primo- nie ma zbędnych komentarzy.

Drugie primo – weź pod uwagę że ktoś (ja!) może czytać Twój komentarz przed śniadaniem!!!

A w dodatku dziś w ogóle jakiś taki ciężki dzień nam nastał.
Buuueee!!

Igła, Delilah

max — Sun, 29 Jun 2008 20:48:27 +0000

zastanawiam się teraz co mnie bardziej natchnęło na ten (zbędny) komentarz, pewnie te rowy co wspólnie obgadaliście:)

stara jest to anegdota jak to ze Stanów do Włoch przyszła paczka a w niej przyprawy do pizzy. Tydzień zaś później list z informacją o danych nieboszczka który to został skonsumowany :)

_{Był Noe, Noe, gość co się czasem spinał, ale uwierzył i gdy szedł po gnoju smród już się go nie imał!}

@Delilah

andy661 — Sun, 29 Jun 2008 15:01:28 +0000

Niektorym moze i sloik po papryce, a niektorym tylko papryka zeby wodke zakasic, a niektorym ani jedno ani drugie. Pamiec im wystarcza. Ot taka nasza natura.

Pozdrawiam.

Ciekawe

Delilah — Sun, 29 Jun 2008 13:27:00 +0000

te ostatnie spostrzeżenia.
Nawet mi się podobają, choć ten rów melioracyjny daje jednak niewielkie możliwości zwiedzania:) Ja bym sobie połynęła znacznie dalej.

Ale obawiam się, ze turystyka pośmiertna nie jest mi pisana. Jako nieboszczka nie będę miała możliwości skutecznie protestować, gdy rodzina zechce urządzić sobie kącik pamięci ze słoikiem po papryce w tle. Bo on jest potrzebny jedynie żywym….