TXT - Komentarze do notki "Moja droga Gretchen [2]"

Panie Igło

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 18:46:42 +0000

Słowa.
Po co?

Niezrozumiałe.
Tym bardziej po co?

Wysiłek nadmierny.
Sensu pozbawiony?

Tylko tyle?
Aż tyle?

Panie Merlocie oraz Griszq...

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 18:33:21 +0000

Z opóźnieniem piszę ponieważ pracowałam.

Bardzo dziękuję za te słowa, niezwykle to dla mnie ważne. I miłe.

Zwiększa we mnie radykalnie poczucie sensu pisania.

Przesyłam uśmiech wcale nie wirtualny.

/Słowa we mnie utknęły/

igla — Thu, 03 Jul 2008 16:29:00 +0000

Słowa?

A po co słowa?

Czasem gest? Może?
Ruch ramion?

Twarz nagle zwrócona? czerwona i zaraz odwrócona
/Ze wstydem, hańbą (wypisaną na gębie), przekleństwem lecącym, nie zawsze złapanym (*więc grubym słowem*), politowaniem, zrezygnowaniem (bo ile razy można?)/
Po co słowa?

Słowa!!!!!!
Po co one?
Wysiłek.
Nadmierny.
Niezrozumiany.
Od jakiego czasu?
Co?

Griszq

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 15:03:56 +0000

Żebyś Ty wiedział jaki to tygielek emocjonalny siadać w tym fotelu… Aha… no tak… wiesz przecież...

To dla mnie trudne jest bardzo… Nigdy nie wiadomo czy te literki złożą się w jakikolwiek sens, w sens dla kogoś drugiego, w sens dla mnie.

Nigdy nie wiem czy to nie jest nazbyt niebezpieczne zasłonkę zdejmować kolejną...

Ale jeśli ktoś się przyłącza, jeśli rozumie lub choćby się stara to właśnie z tego powodu warto.

I kiedy się siedzi już w tym fotelu to w którymś momencie coś się tam uspokaja. Można porozmawiać cicho, albo nic nie mówić.

Uśmiechnąć się można.

Merlocie

hgrisza — Thu, 03 Jul 2008 14:59:08 +0000

a wiesz cholera, ze ja mam tak samo? kiedy Gretchen zaczyna zasłony zrywać, to ogarnia mne od razu uczucie niepokoju i swiadomosc uczestniczenia w czyms ważnym… acz najczęściej dla mnie nieuchwytnym…

Na pociechę mogę Ci jeszcze powiedzieć,

merlot — Thu, 03 Jul 2008 14:53:09 +0000

że gdy Pannę G. coś boleśnie uwiera, to mnie, w jakimś tam ułamku też boli, solidarnie, czy jak to nazwać.

Mała pociecha, ale zawsze

Wyszedłem już, Panno Gretchen,

merlot — Thu, 03 Jul 2008 14:51:50 +0000

ale trafiłem z deszczu pod rynnę, bo mnie Pecet zaczepia u Pana Szczęsnego na plaży. W sprawach wagi państwowej.

A co do GG+G (Gretchen-Gretchen z udziałem Griszqa), to bardzo chciałbym coś mądrego dodać, ale mnie to przerasta.

Panie Merlot

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 14:40:42 +0000

Nie wrzeszczę na Pana przecież. Pewnie nie wyczułam żartu, bo to dla mnie ostatnio dość poważny temat do rozmów z Gretchen…

Spójrzmy na jasne strony: po pierwsze Pana wypowiedź stała się katalizatorem a po drugie choć myślał Pan, że na Pana wrzeszczą okazało się, że wcale nie.

Proszę zatem wyjść ze zwijki czym prędzej :)

Gretchen nieuwazna

hgrisza — Thu, 03 Jul 2008 12:42:25 +0000

w Twoim przypadku uczestnicze w spektaklu poznawania Gretchen przez Gretchen z udzialem Gretchen oraz Gretchen. niezwyklosc tego spektaklu polega na tym, ze daje sie wciagnac w poznawanie griszqa przez griszqa. a merlot poznaje merlota.
Całkiem porzucajac juz temat dywagacji, czy mam do czynienia z awatarem czy z Toba bliska realnosci (a nie wiem tego i wiesz ze tego nie moge wiedziec – jasne, ze milo i sympatycznie moglbym stwierdzic “ze kazda czastka siebie czuje, ze tym razem slowa te napisala od serca osoba z krwi i kosci…”, no ale to byloby mile i sypatyczne – i tyle) – jest to kolejny raz, gdy zapraszasz faktycznie do rozmowy i czlowiek siada w tym wiklinowym fotelu z cala mieszanka uczuc… ciekawosc, zdziwienie, zaniepokojenie, zmieszanie… faktycznie, ma to mocno terapeutyczne dzialanie… ale ja oceniam ze jest to dzialanie poboczne. ;-)

Cholera,

merlot — Thu, 03 Jul 2008 12:28:37 +0000

trochę jednak żartowałem w tym ostatnim kwicie.
Człowiek wyszedł ze zwijki i już na niego wrzeszczą...

Wracam

Griszq

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 12:27:59 +0000

Jeśli jeszcze jakiś farfocel z tej Merlotowej tezy został w Tobie to go zdmuchnij.

Panie Merlot

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 12:26:51 +0000

Myli sie Pan bardzo.

Tu nie ma żadnej kozetki, żadnego podstępu i żadnego przebiegłego planu. Drugie, trzecie a może i czwarte dno ma swoje źródło zupełnie gdzie indziej.

Tutaj proszę Pana, w rozmowie z Gretchen, może Pan spotkać mnie i nic więcej.

Cholera Panie Merlot! Wkurzył mnie ten pomysł Pański przyznaję. Może, jeśli się to utrzyma na takim poziomie, pojawi się odcinek [3].

Griszq

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 12:20:04 +0000

Wiem co masz na myśli i wiem, że nie zauważyłam tego o czym piszesz :)
Popatrzę na to od tej strony…
Może zresztą nie ja to lustro stawiam?

Wiesz jeśli mamy takie przeczucie pewności, że rozmawiamy z tą samą osobą choć bez śladu przypuszczenia na jaki poziom zasłon trafiamy, to już jest bardzo dużo. Tak myślę. Kiedyś rozmawialiśmy o poznawaniu drugiej istoty i to jest blisko tamtej rozmowy.

Merlocie

hgrisza — Thu, 03 Jul 2008 12:10:38 +0000

teza ciekawa, ale nie zamierzam dopuszczac mozliwosci jej prawdziwosci, bowiem automatycznie pozbywalbym sie przyjemnosci zwiazanej z czytaniem Panny G. swiadomie pozbywam się więc tej myśli. ooooo. juz sie pozbylem. ;-)

Griszqu,

merlot — Thu, 03 Jul 2008 12:00:19 +0000

Panna G. używa lustra zamiast kozetki. Chytra sztuka…

Ale za to też ją kochamy.

Gretchen

hgrisza — Thu, 03 Jul 2008 11:44:47 +0000

wiesz, ja to w sumie nie wiem kiedy do ktorej Gretchen pisze. wem, ze wciaz do tej samej, ale na ktorym poziomie zaslon aktualnie to juz nie bardzo.

pewnie napisze rzecz banalna w swej oczywistosci, ale co tam – mamy do czynienia tutaj z ludzmi co do ktorych mozna miec niemalze pewnosc, iz sa czy tez staraja sie byc soba. roznie z nimi bywa – czasem sa ciekawi, czasem nudni jak flaki z olejem. mamy tez do czynienia z doskonalymi awatarami. np twórca “Pana Yayco” moze byc kobieta. moze byc kimkolwiek. ale nie ma to znaczenia. rozmawia sie z Y jak z realna osoba i wiedza o nierealnosci tego bytu w niczym nie przeszkadza. nawet wirtualne emocje Y czy N odbiera sie jak realne. mamy tez caly katalog bytow posrednich. ciekawych i nudnych. jak to zawsze bywa.

z Toba Gretchen, kimkolwiek jesteś, to jest tak (pisze o wlasnych odczuciach), ze praktycznie zawsze gdy piszesz tekst osobisty, to stawiasz lustro. czytajac komentarze zawsze rzuca mi sie w oczy, ze komentujacy pisza o sobie, a nie o Tobie. wiesz co mam na mysli?

Panie Merlot

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 11:36:50 +0000

Zwijanie się jest mi znane dość dobrze i dlatego ona czasem rozmawia z Gretchen. Żeby się nie zwijać, żeby nie skwaśnieć.

Griszeq

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 11:23:37 +0000

Dla mnie takie pisanie jest najważniejsze. W takim widzę sens najgłębszy dla tych co czytają i dla mnie piszącej.

To jak zdejmowanie zasłon, kłócenie się z wewnętrznym cenzorem bez gwarancji, że tym razem uda się z nim wygrać. Najczęściej to jest kompromis…

Jest jeszcze inna rzecz – jeśli się uda i ktoś powędruje w takie miejsca moje, albo jak piszesz, poprzez lustro w swoje osobiste to coś się od tego wędrowania może zmienić. Nie wiem co, nie wiem jak, nie staram się nic zakładać, nie określam celu. Każdy przecież idzie sam…

Pisaniem mogę pukać do innych i pytać “jest tam ktoś?”.

Zdarza się, że jest…

Gretchen dwoista/troista/n-ista...

hgrisza — Thu, 03 Jul 2008 10:59:54 +0000

po czytaniu takich tekstow czlowiek czuje sie … dobrze. dotyka czegos prywatnego, ale jednoczesnie nie ma mowy o zadnym narzucaniu intymnosci. to co piszesz jest bezwzglednie osobiste, ale gdy czlowiek wgłębia sie w ten tekst, to tekst staje sie lustem i widzi siebie…
wystukane przez ciebie slowa odbieraja “Gretchen” przymioty awatara (bez wnikania, czy to realne czy tylko zludzenie) internetowego, ma się poczucie obcowania nie z kreacja tylko czyms niemalze dotykalnym. powtarzam: nie jest nawet istotne, ze moze to byc tylko wrazenie.
no i to sprawia, przynajmniej u mnie, ze czuje sie wlasnie “dobrze”. malo kto potrafi wywolac wrazenie takiego osobistego uczestnictwa. czasem robi to jeszcze Magia, od czasu do czasu Igla, moze jeszcze Zenek…

nie wiem co zrozumialem. czy zrozumialem. ale zapedzilas mnie w miejsca nieodwiedzane zbyt czesto. i mam wrazenie, ze nie tylko mnie…

G.

merlot — Thu, 03 Jul 2008 10:20:46 +0000

Cabernet siedzi zapewne, ale zwijanie się jest bez związku. Zwija się merlot. Może skwaśniały, bo za długo stał otwarty.

Griszeq

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 10:01:29 +0000

Twój komentarz dotyka istoty. Nie potrafię Ci tego wyjaśnić, nie wiem jak ale tak to czuję. Nieuchwytnie…

Jedyne co przychodzi mi do głowy można jakoś zamknąć w myśli, że zrozumiałeś i to jest AŻ tyle.

Dziękuję.

Max

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 09:56:14 +0000

Ładne. Dziękuję.

Panie Yayco

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 09:55:38 +0000

Słusznie Pan zauważa, że zazwyczaj to się okazuje, że to tak ma być i nie ma co czekać aż minie tylko inaczej spojrzeć na całość sytuacji.

Katharsis… Yhmm.

Chyba, nie mam pewności, ale chyba trzeba umieć je dostrzec. Niekiedy można sobie je jakoś zorganizować. Niekiedy samo przychodzi z kolejną falą.

Często jednakowoż długo się nie pojawia…

Pozdrawiam życząc tego samego

Panie Merlot

Gretchen — Thu, 03 Jul 2008 09:51:19 +0000

A co Pan się tak tłucze nadranną porą?
Pytanie dość retoryczne w związku z posiadaną przeze mnie wiedzą o składanej w Pańskim domu wizycie koleżanki harcerki.

Co do mojego tekstu.

Widzi Pan, ja ją niedawno postanowiłam wykorzystać w celach sobie tylko znanych, o jej istnieniu wiem od jakiegoś czasu. Teraz się może przydać dziewczyna.

Myślę o tym Pańskim przesypianiu i doprowadza mnie to do wniosku, że ja właśnie tak nie chcę. Z jednej strony sen jest w moim porządku wartości w pierwszej trójce lecz z drugiej jest ta potrzeba dotknięcia wszystkiego, obejrzenia, czucia.

Złapania tego co nie chce się dać złapać.

Cieszę się, że ona jest.

Kto wie czy w Panu, Panie Merlocie jakiś Cabernet nie siedzi?

ech...

hgrisza — Thu, 03 Jul 2008 07:56:34 +0000

nieuchwytność. tego czegoś w gretchen/gretchen i tego czegos w tekscie i w ogole.
zrozumiec sie z przyczyn oczywistych nie da, intuicja zawodzi – na manowce wlasnych dualizmow prowadzac, nie czytac nire mozna z uwagi na oczywista strate nieczytania. w sumie – to nawet skomentowac nie potrafie.
pozostaje stwierdzemie, ze przeczytalem i pograzylem sie w myslach ktore nigdzie nie prowadza, a jesli prowada to i tak nie da sie tego uchwycic. znaczy: nieuchwytność.