TXT - Komentarze do notki "Europa po Lisbonie"

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:11:15 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:10:40 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:09:52 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:09:15 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:08:38 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:08:03 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:07:27 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:06:51 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:06:10 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:05:34 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:05:00 +0000

.

goofina — Fri, 26 Sep 2008 13:04:23 +0000

Jasne.

merlot — Thu, 03 Jul 2008 23:33:38 +0000

Tylko jak ja widzę Rosjanina w oknie, to dla mnie jest to ruski w uindou.

I tym się pięknie różnimy, my dear Dżordż...

Dobranoc nieodwołalnie!

Tomku!

jjmaciejowski — Thu, 03 Jul 2008 23:28:22 +0000

Rosyjscy, to rosyjscy. Od jakiegoś czasu Rosja nie poczuwa się do bycia częścią Rusi, a nawet próbuje wmówić Rusi, że ta jest częścią Rosji. :)

Pozdrawiam

Panie Zbigniewie!

jjmaciejowski — Thu, 03 Jul 2008 23:25:59 +0000

Tak jak przypuszczałem zna Pan „zachód” z gościnnych występów. Zatem nie ma Pan pojęcia jak debilnie jest tutaj. A co do jadania „na mieście”, to najlepszego kurczaka jadłem w knajpie przy trasie Wrocław Bydgoszcz, gdzieś w Sztumie czy Żninie. Knajpka niepozorna i w życiu bym tam nie wstąpił, gdyby nie rekomendacja znajomego. A kurczaczek prima sort! Tylko na co to jest argument?

Jerzy

merlot — Thu, 03 Jul 2008 20:58:45 +0000

rosyjscy inspektorzy siedzą u nas co najmniej od roku, żebyśmy za lekko z eksportem do nich nie mieli.

@Jerzy Maciejowski

Ziggi — Thu, 03 Jul 2008 20:53:12 +0000

Szanowny Panie,

W związku z pracą jestem mniej więcej raz na dwa miesiące w jednym z krajów Unii. Nie odwiedzam masarni. Jadam w dobrych restauracjach. Sęk w tym, że tam gdzie moja firma ma zakłady produkcyjne lub centra naukowo-badawcze – a czasem są to małe miejscowości na tzw. prowincji – można na ogół zjeść i wypić lepiej niż w niejednej tzw. renomowanej knajpie w naszej, par-excellence, stolicy.

Dziwnym też trafem, bywam w szkockim Grangemouth, gdzie nocuję w Macdonald Inchyra, bo chyba nic lepszego tam nie ma a jak mam wolne to jadę się poszwędać do Endynburga lub Glasgow. I akurat fakt – Szkocja centrum europejskiej kultury akurat nie jest – jeden Fringe nie robi różnicy a sądząc po miejscowych stosunkach tym krajem rządzi ortodoksyjne lewactwo. Angole się z nich trochę śmieją.

Pozdrawiam!

Tomku!

jjmaciejowski — Thu, 03 Jul 2008 20:46:51 +0000

Ja nie o linoleum. Ja o całokształcie.

W szkockiej firmie pakującej mrożonki, nadające się do spożycia bez gotowania, bada się czystość. Bada się czystość rąk, nie dostrzegając tego, że nikt nie pcha gołej ręki w groszek czy brokuły o temperaturze -30 ˚C. To się robi w rękawiczkach. To, że rękawiczki są czarne zamiast żółte, to nikogo nie interesuje. To, że w tych samych rękawiczkach wybiera się gnój ze ścieku, też nikogo nie interesuje. Ważne, żeby ręce w rękawiczce były czyste. I oni mieli czelność sprawdzać czystość w polskich zakładach spożywczych…

A po h… nam rosyjscy inspektorzy? Bo Ruś biała ani kijowska, to nikogo do nas nie zamierza wysyłać.

Pozdrawiam

@Magia

Pecet — Thu, 03 Jul 2008 20:45:15 +0000

Szanowna Pani. Witam serdecznie, bo rozmawiać jeszcze nie mieliśmy chyba przyjemności. Proszę wybaczyć, że się do dyskusji wtrącam, ale jedynie po to, by się upewnić, co do jednej kwestii.
Czy mój sprzęt się aby Pani nie naprzykrza? A może należnego ludziom szacunku nie okazuje? Lub też może irytuje odmienne poglądy artykułując? Jeśli tylko którakolwiek z powyższych sytuacji zachodzi uprzejmie proszę mnie tylko powiadomić. Na jedno Pani skinienie zaraz namolnego blaszaka zresetuję.

Jeśli zaś przez jakiś przypadek w pobliżu bym się nie znajdował lub takiego apelu jakimś cudem nie zauważył (drań lubi gryzmolić pod osłoną wygaszacza ekranu) proszę się absolutnie nie krępować i pozorami grzeczności sobie głowy nie zaprzątać. Do takiego trzeba prosto z mostu napisać, by się przymknął i w rozmowę ludzi rozumnych się nie mieszał. Wszak sama Pani już odkryła, że soft tak kiepski, iż całość jedynie na złom się nadaje.
Pozostaję z uszanowaniem

Użytkownik swojego komputera

PS. Rozumiem, że złomowanie rzeczonego sprzętu sprawiłoby Pani szczególną satysfakcję. Zanim jednak Pani odpowiednie unijne przepisy zacznie sprawdzać, proszę mimo wszystko o ewentualną zgodę zwrócić się do mnie tj. właściciela. Pomimo, iż podobnie jak Pani, mam o swoim komputerze jak najgorsze zdanie, jestem jednak do swojej prywatnej i legalnie nabytej własności dość przywiązany. Tak z zasady, nie z sentymentu.

Jerzy, do cholery

merlot — Thu, 03 Jul 2008 20:19:47 +0000

Twoja negatywna ocena stanu linoleum w szkockiej masarni w niczym nie podważa prawa Ziggiego do obaw o marginalizację Polski przez Nową Europę. Nawet jak nasze patriotyczne linoleum będzie lśniło i ruscy inspektorzy po prostu będą cmokać z zachwytu…

Misiu.

Panie Zbigniewie!

jjmaciejowski — Thu, 03 Jul 2008 20:11:35 +0000

Zapraszam do mnie, to się Pan zorientuje z czym mam do czynienia na co dzień. Gwarantuję Panu, że gdyby polski SanEpid wpadł do jakiejkolwiek firmy tutaj, to po kwadransie, góra pół godzinie, firma jest zamknięta. Mam doświadczenia zarówno z domów pomocy społecznej jak i firmy przetwarzającej żywność.

Z Pańskiego komentarza nadal nie wynika głęboka wiara w zachód, choć jestem w stanie uwierzyć, że zna go Pan tylko z krótkich pobytów lub środków masowego przekazu, więc nie wie Pan o czym Pan pisze. Powiem Panu w sekrecie, że przejrzenie na oczy zajmuje Polakom od 6 miesięcy do roku. Nie spotkałem kogoś kto przyjechał tu po 1. maja 2004. i po ponad rocznym pobycie nie pluje na miejscowy s….

@Jerzy Maciejowski

Ziggi — Thu, 03 Jul 2008 19:56:22 +0000

Powiem Panu w sekrecie – reprezentuję obce interesy. Jestem Marsjaninem i zależy mi, aby z Polaków zrobić smalec. Na Marsie smalec to narkotyk. Jest bezcenny.

Wszystko już Pan sobie poukładał?

A tak na marginesie – nie nie wiem, co pan w życiu robi i jak bardzo panu blisko do tego o czym piszę, ale pozostanę przy swoim zdaniu. Moim zdaniem w Polsce (w przeciwieństwie do Niemiec czy Francji) nadal dominuje syf i jeśli pan tego nie widzi, to chyba pan jesteś ślepy.

Panie Zbigniewie!

jjmaciejowski — Thu, 03 Jul 2008 19:48:43 +0000

Ja nie mam nic przeciwko patriotyzmowi niemieckiemu, francuskiemu czy też unijnemu. Niemniej wdepnąłem do Pana przypadkiem i co się naczytałem, to moje. Nie tak miałem to odebrać? Przykro mi. Dla mnie to właśnie tak brzmi. Co do krzyżyka, to raczej Pan spudłował. Hałda też mi raczej nie grozi. Proszę poczytać pana Adama (Podróżnego), to zobaczy Pan, że nawet hałdy da się teraz wykorzystać i nie będą takie nieprzyjemne.

Tak się składa, że mam do tego „świata” trochę bliżej niż Pan i jakoś nie widzę, aby było co gonić.

A komentarz adresowany do pana Tomka nie musi Pana interesować. Tak jak mnie nie muszą interesować Pańskie opinie o tym komentarzu.

Nadal nie wiem, czy Pan wierzy w to co Pan pisze, czy świadomie reprezentuje obce interesy. Dla dalszego ciągu ewentualnej wymiany poglądów jest to kluczowa kwestia.

@Jerzy Maciejowski

Ziggi — Thu, 03 Jul 2008 19:36:06 +0000

Pańskie rodzinne historyjki mnie nie interesują. A od mojego patriotyzmu proszę, aby się pan odpieprzył. Patriotyzm w wyznawanym przez pana wariancie uważam za endeckie pierdolety. Jak pan dalej tak będzie kombinował, to skończy pan siedząc z krzyżykiem na syfiastej hałdzie. A świat pójdzie dalej i nawet się nie obejrzy. Co było fajne dziesiąt lat temu, obecnie jest niekonstruktywne i szkodliwe. Czas powiedzieć jasno – można się bić za ojczyznę, gdy ją wróg napada, lecz nie ma z patriotyzmem nic wspólnego popieranie idei wyrwania Polski z kręgu kultury zachodniej w imię sobiepaństwa kilku psychokatolickich oszołomów, dla których nie ważne czy biedna, czy bogata, ino byle była katolicka…

Panie Jerzy,

merlot — Thu, 03 Jul 2008 19:09:12 +0000

Ptak i Bogurodzica były w moim ~~poście~~ komentarzu wyłącznie ilustracją do tezy, że w polskim patriotyźmie musi się coś zmienić i to na lepsze, jeżeli chcemy w przyszłości być dumni i z Polski i z siebie.

Na akapit przykładów patriotyzmu pańskiej rodziny mógłbym odpowiedzieć podobnie długim własnym, siłą rzeczy o inaczej rozłożonych akcentach.

To prawda, że to coś wynosi się z domu. Ale każdy dzień życia we wspólnocie, która nazywa się Polską, może ten patriotyzm utrwalać, wzmacniać, osłabiać, lub w najgorszych przypadkach – niszczyć.

Mój na przykład wzmocniło Przyrzeczenie Harcerskie, które składałem trzymając dwa palce na dwukolorowym kawałku płótna, o drugiej w nocy, w lesie otaczającym cmentarz w Palmirach. Ptaka nie widziałem, bo było ciemno, ale na pewno krążył nad nami.

Bez szczególnych perturbacji mój patriotyzm pozostał ze mną do dziś. Wydoroślał i owszem. Nie jest na pokaz, nie krzyczy hurra i precz. Umie odróżnić patriotyzm ludowy od szowinizmu. I wie, że tak jak wszystko na świecie, tak i patriotyzm może się zmieniać. Pozostając patriotyzmem. Polskim, w tym przypadku.