TXT - Komentarze do notki "Ubóstwo duchowe bogactwem - zjawisko bez precedensu."

Grześ

poldek34 — Tue, 12 Aug 2008 22:24:08 +0000

hmmm… :-)))

p.s.
Odpowiedziałem na salonowym na salonowy wpis.

Pzdr.

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

Bianka&Poldek,

tecumseh — Tue, 12 Aug 2008 22:06:16 +0000

Bianko, że ja niby człowiek renesansu? No co ty, i Max miał tak powiedzieć?
No nie wierzę...

Poldku, cieszę się, że czyms zaskoczyłem i poszerzyłem twoją znajomość modlitw:)
Nawet ateista, widać, ma jakąś rolę w katechizacji do odegrania:)
A odpisałem ci w blogu twoim salonowym w pewnej sprawie jeszcze, choc już w sumie nie wiem po co, bo tamten temat nudny.

Pozdrówka.

Odys

poldek34 — Tue, 12 Aug 2008 21:53:51 +0000

dzięki za odpowiedź.

Sęk w tym, że zarówno pokora jak i prostota to rzeczywistość -> przestrzeń która się zmienia w czasie. Poszerza -> daje większą przestrzeń swojego “ja” Bogu lub odwrotnie.

Zgadzam sie z Twoim podejściem.

Ja starałem się wyjść od motywacji do tego aby być pokornym i prostym… . Gdyż aby być prostym i pokornym trzeba ufać. Im więcej zaufania Bogu, tym więcej pokory, prostoty i oddania – nawet wizyty u dentysty [z premedytacją wtrącam, :-)]

Im więcej zaś wiary tym więcej pokory i prostoty i więcej wolności – tu nawiązuję do wniosku Bianki – gdyż Wiara i zaufanie we wszystkim Bogu w pokorze i prostocie serca stwarza przestrzeń i poczucie wolności które daje pojawienie się cnót. Które zamiast ograniczać są strażnikiem przed utratą wolności.

Ja osobiście nie lubię surowych zakazów i nakazów. Bardziej mi przychodzi realizować drogę cnót poprzez zaufanie Bogu. Prostotę i pokorę.

Jak to wychodzi pewnie wy widzicie lepiej niż ja poprzez dialogi ze mną... .

Pozdr.

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

Dlaczego

odys — Tue, 12 Aug 2008 21:02:54 +0000

prostota i pokora?

Pokora — daje zawsze pierwszeństwo Bogu. We wszystkim.
Prostota — to przyjmowanie wszystkiego, jakim jest, jakim Bóg to daje. Bez kombinacji, uchylania się, naginania, dostosowania, interpretcji. To nazywanie rzeczy po imieniu.

One są zawsze związane.

Myślę, że człowiek ubogi w duchu to właśnie prosty i pokorny.
Zresztą, intuicyjnie, po ludzku — czyż ubóstwa nie kojarzymy właśnie z życiem prostym i pokornym? Nie koniecznie z konieczności, z niedostatku — ale zwłaszcza ze zdolności do ograniczania oczekiwań, współczesnymi słowy — konsumpcji…

Tak to rozumiem.

ps.do powyzszego

bianka — Tue, 12 Aug 2008 20:00:57 +0000

Wniosek nasowa sie sam: moze wartoby bylo wrocic do tematu cnot
w ujeciu praktycznym, takie rozne pomysly na poszerzanie wolnosci
wewnetrznej – to mi sie podoba w pracy nad cnotami.
pozdrawiam.

Dzieki,znalazlam adekwatny fragment

bianka — Tue, 12 Aug 2008 19:52:21 +0000

cyt.
4. Pojęcie “cnota” jest ci znane nie tylko z Biblii czy katechizmu. Pojawia się w koncepcjach starożytnych myślicieli, na przykład stoików. Jednak dla ilozofów greckich oznacza ono dążenie do ludzkiej doskonałości moralnej.
W myśli biblijnej nie brak i tej perspektywy, ale najistotniejsza jest relacja między człowiekiem a Bogiem. Cnota jest wyrazem ludzkiego pragnienia szukannia Boga i przeżywania Jego bliskości. Staje się częścią egzystencji dopiero wtedy, gdy człowiek naprawdę chce być wierny swemu Stwórcy i doświadczać Jego obecności.

Cnota to szlak ku Bogu.
kon.cyt,

oraz dla porzadku za KKK (Katechizmem Kosciola Katolickiego)
cyt.

7 cnot glownych

pokora
hojnosc
czystosc
milosc
umiarkowanie
cierpliwosc
gorliwosc, pracowitosc (kon.cyt.)

i wracajac do polecanego p.Poldka artykulu:
Dopiero gdy zaczniemy rozwijać w sobie konkretną sprawność moralną odkryjemy, że łatwiej nam przychodzi panować nad swoją impulsywnością czy niefrasobliwością. Im częściej świadomie będziemy starali się postępować zgodnie z jakąś wartością, tym częściej dostrzeżemy, że powoli znikają te wewnętrzne przeszkody, które nas dotąd zniewalały. Odkryjemy w sobie przestrzeń wewnętrznej wolności, która pozwala czynic dobro w sosób naturalny i absolutnie wolny.
Zanalizowany prozes zaprzecza poglądom, które cnoty postrzegaja jako rodzaj “wewnętrznego gorsetu” pętającego spontaniczność i autonomię jednostki.

Podstawą życia w cnocie jest – powtórzmy – świadmy wybór drogi życiowej. Wybór, który jest współdziałaniem z łaską Boga poprzez działanie Ducha Świętego.
Wielkim nieporozumieniem byłoby stwierdzenie, że cnota to owoc tylko ludzkiego działania. Niektórym tak się wydaje i być może dlatego różne próby sienie udają. Tymczasem w pracy duchowej nieustannie spotyka się wysiłek człowieka z nadprzyrodzonymi darami naszego Pana.(k.cyt.)
wniosek finalny za chwile

Odys

poldek34 — Sat, 09 Aug 2008 08:52:04 +0000

a dlaczego tak sądzisz? – że te dwie wymienione.

*****
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

PROSTOTA I POKORA

odys — Sat, 09 Aug 2008 08:16:27 +0000

Czytam i czytam, masa słów, mgliste to wszystko.

A rzecz jest prosta.

Bianka

poldek34 — Sat, 09 Aug 2008 08:05:44 +0000

cnota w ujęciu chrześcijańskim, biblijnym to umiejętność moralnego życia. I to co jest w życiu cnotliwym korzeniem to relacja z Bogiem. To z niej wypływa motywacja i siła do cnotliwego życia. Nie jest sztuką dla sztuki ale wyrazem przyjaźni, relacji z Bogiem.

Aby żyć cnotliwie trzeba poznać swoje wady i zalety. Stąd droga nawrócenia jest jakby środkiem do osiągnięcia tej sprawności duchowej.

I w tym kontekście Wiara, Nadzieja i Miłość są cnotami podstawowymi z których wypływają jak rzeka inne.

A cnotą może być zarówno punktualność jak i pracowitość. Ale zauważ, że można być punktualnym “ss-manem” lub pracowitym złodziejem. Więc muszą istnieć cnoty podstawowe z których wypływają szczegółowe. Katechizm mówi o cnotach kardynalnych – tych trzech.

Pozdrawiam.

p.s.
Tu znalazłem ciekawą katechezę na ten temat:

http://wapm.pl/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=695&Item...

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

Grześ

poldek34 — Sat, 09 Aug 2008 07:59:28 +0000

duża zbieżność rzeczywiście pomiędzy św.Franciszkiem a Matką Teresą. Napisane innymi słowami ale o tym samym. Zaskoczyłeś mnie, :-)))

Gdyż nie znałem tej modlitwy.

Pozdr.

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

Grzesiu!?

bianka — Sat, 09 Aug 2008 04:57:33 +0000

ty faktycznie jestes czlowiekiem renesansu:-) jak max raczyl nadmienic.

@max – o jakie cnoty miales na mysli, bo jak postawiles to pytanie na wstepie
to mnie skojarzyly sie takie typu:wstrzemiezliwosc, czystosc,...

@Poldku czy mozesz dokonczyc ta liste i czy to cnoty (z regoly wymieniane
razem z podstawowymi prawdami wiary)czy ja pokrecilam z lekka.
Tak w przerwie miedzy wieszaniem jednej szafki a drugiej.
ps.pozdrowienia dla przyszlej Mamy.

Tak mi się skojarzyła

tecumseh — Fri, 08 Aug 2008 20:09:06 +0000

modlitwa Matki teresy z Kalkuty apropos tego co świetego Franciszka wkleiłeś:

Ludzie postępują nierozumnie, nielogicznie i samolubnie,
Kochaj ich mimo wszystko.
Jeśli czynisz dobro, oskarżą cię o egocentryzm,
Czyń dobro mimo wszystko.
Jeśli odnosisz sukcesy, zyskujesz fałszywych przyjaciół
I prawdziwych wrogów,
Odnoś sukcesy mimo wszystko.
To, co budujesz latami,
Może runąć w ciągu jednej nocy,
Buduj, mimo wszystko.
Ludzie w gruncie rzeczy potrzebują twej pomocy,
Mogą cię jednak zaatakować, gdy im pomagasz,
Pomagaj im, mimo wszystko.
Dając światu najlepsze, co posiadasz,
otrzymujesz ciosy,
Dawaj światu najlepsze,
co posiadasz, mimo wszystko.

pzdr

Wielkie dzieki

bianka — Thu, 07 Aug 2008 22:24:18 +0000

Poldku za odkrycie nam tej perelki bo jesli Jan Pawel II prosil bysmy o nia zabiegali,
znaczy sie jest wazna.
Maxie – celne pytanie, jesli nie jest cnota to wydaje mi sie ze praca nad cnotami jest
dobra droga do stanu ubostwa duchowego.
Troche to abstrakcja w naszym stechnicyzowanym-wizualnym,medialnym swiecie.
Bo wlasciwe jakby tak wziac rozklad dnia, takie przecietne 24 godziny zycia wspolczesnego
czlowieka,czy znajdzie sie tam chwila refleksji nad zyciem duchowym o regularnej pracy
nie wspomne.
Kieruje to pytanie do siebie,tak na co dzien zarloka kompensacyjnego.
Zaraz zaraz jest taka jedna przestrzen w Polsce idealna do pracy duchowej i doswiadczania
Ducha- Pielgrzymka do Czestochowy ida od 300lat,zawsze miedzy 6-15 sierpnia,
aktualnie idzie ponad 20 tysiecy ludzi.Polaczenie ekstremalnego wysilku fizycznego
(co dzien 25-28km w kurzu polnych drog,spiekocie a czasem blocie i strugach deszczu)
z euforyczna radoscia (po1-2 dniach wytwarza sie nieziemska atmosfera) i spora dawka
wiedzy(w trakcie marszu sa wyklady,pogadanki ksiezy, refleksje i doswiadczenia zwyklych ludzi).
Rozmarzylam sie, i odbieglam od tematu a moze nie bo- tak na pielgrzymce mozna wyszlifowac
pare cnot.Pozdrawiam i czekam na wiecej.
ps.
do mnie przemawia zestawienie “ubogi duchem” = “uBoga duchem” to takie logiczne :-)
a w zyciu bym na to nie wpadla.Pozdrowka.

Stopczyku

poldek34 — Thu, 07 Aug 2008 18:02:05 +0000

docentstopczyk

choćby pewien, były już, prałat z Gdańska …

I’d rather be a free man in my grave
Than living as a puppet or a slave

!http://img360.imageshack.us/img360/9725/runninxe8.png!

Nie zawsze ten co ma mało materialnie jest już ubogi duchem i posiadanie bogactwa nie musi dyskwalifikować ubóstwa duchowego. To poprostu zależy. Można mieć i dzielić się z potrzebującymi, wspierać dobre dzieła, itd.

Prawdą jest też, że niektórzy duchowni żyją ponad stan… , no ale cóż Ci na to powiem. Ja nie wierzę w duchownych żyjących ponad stan ale w Boga. A to zasadnicza różnica. Lecz jeśli ktoś “księżuje” dla kasy to mu współczuję.

Pozdrawiam.

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

Magia, Griszeg

poldek34 — Thu, 07 Aug 2008 17:58:29 +0000

no tak – ubóstwo, to ubóstwo. Można powiedzieć też, że bogactwo może się odnosić do biedy = bogactwo biedy.. .

Nie czytaliście poprzedniego postu o ubóstwie – ten jest jedynie rozwinięciem pierwszego.

Ubóstwo to w moim znaczeniu “mieć swój skarb u Boga” – więc Magia odczytała moje rozumienie celnie. Być ubogim to, u Boga mieć skarb swojego życia i wg Jego przykazań organizować swoje życie.. – najkrócej mówiąc.

Pozdrawiam.

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

to prawda w KK są spektakularne przykłady cnotliwego ubóstwa

docentstopczyk — Thu, 07 Aug 2008 13:33:04 +0000

choćby pewien, były już, prałat z Gdańska …

I’d rather be a free man in my grave
Than living as a puppet or a slave

Poldku

hgrisza — Thu, 07 Aug 2008 13:28:50 +0000

ja mam ten sam dylemat, co Magia. co oznacza więc “bogactwo duchowe” (nie mylić z materialnym)?

no bo ja ubóstwo duchowe czytam podobnie jak Magia – jako kogoś duchowo ubogiego, a to ma jednoznacznie pejoratywne skojarzenie.

Poldku

goofina — Thu, 07 Aug 2008 13:03:04 +0000

Chcąc zrozumieć proszę o wyjaśnienie.
Czy “ubogi duchem” należy rozumieć, jako “duchem u Boga”?

Pytam, bo postacie pomienione w Twoim tekście raczej trudno by mi było uznać za ludzi duchem ubogich, w sensie braku/niedostatku duchowości.

Pozdrawiam…

maxie

poldek34 — Thu, 07 Aug 2008 12:42:53 +0000

nie myl ubóstwa materialnego z duchowym. Gdyż one nie są tożsame, chociaż duchowe może oznaczać też materialne ale nie koniecznie.

Ale czy to cnota czy błogosławieństwo. To zależy.

Chyba nie jest cnotą. Chyba cnoty są “produktem” ubóstwa duchowego czyli jakby wypływają z niego.

Warto byłoby o ubóstwie duchowym jako dyzpizycji duchowej chyba, powiązać z działaniem Ducha świętego, Gdyż w ubóstwie duchowym dary ducha świetego się chyba pokazują i udzielają.

Pamiętam pytanie jakie postawił Janowi Pawłowi II chyba Arturo Mari: jak to się dzieje, że tyle wzruszenia, i wokół papieża “pojawia się to coś”... .

On odpowiedział: To Duch Święty… .

Więc ubóstwo duchowe to chyba pewna zdolność do otwarcia się na Jego działanie.

Chociaż cnota to też pewna zdolność. Sam już nie wiem “co jest pierwsze, czy kura czy jajo”.

Cnoty Boskie są trzy: wiara, nadzieja i miłość. Cnota jako moralne życie, na pewno z ubóstwa duchowego wypływa – jak mi się zdaje. Ale jak rozumów wszystkich nie zjadłem więc jakiś filozof by się tutaj przydał.

A czy błogosławieństwo? Chyba tak. takie blogosławieństwo na własne życzenie….

Pozdrawiam.
************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

poldek

max — Thu, 07 Aug 2008 11:52:33 +0000

w kwestii formalnej: ubóstwo to cnota czy blogosławieństwo?

IMO to pierwsze dlatego pytam, a może jedno i drugie?

_{prezes,traktor,redaktor}