TXT - Komentarze do notki "Siostra Joanna"

Niemiec

amaksymowicz — Fri, 29 Aug 2008 18:23:23 +0000

Proszę o zwrócenie uwagi na kontekst tego opowiadania. Otóż zarówno narrator, jak i bohaterka opowiadania są osobami duchownymi. Według mojego rozumienia teologii niezbadane są wyroki Boskie. Pan Bóg nawet w dobrych sprawach również posługuje się złymi ludźmi. Tak było również i w tym wypadku. W sposób subtelny potwierdza to wydrzenie bohaterka mówiąc, że gestapowiec ten nagle zniknął. Na ogół we wszystkich opisach biblijnych Pan Bóg działa szybko i na ogół nie lubi zostawiać, żadnych śladów. Tak samo było i w tym przypadku. To jego zniknięcie wiąże się też z podziękowaniem za ocalenie. Pan Bóg nie chciał, aby dziękować złemu człowiekow za jego czyn, który był dziełem Boskim, a więc sam usunął z oczu młodej dziewczyny jej wybawcę, po to aby mogła śmiało dziękować tylko Bogu, a nie człowiekowi, który był tylko jego narzedziem. Tak to widzę, choć oczywiście można i należy też dziękować ludziom za ich dobre czyny, ale ten wypadek, był tak drastyczny, tak szczególny, że też zaistniały szczególne okoliczności jego zakończenia.
Pozdrawiam

Przeczytałem dopiero teraz

tecumseh — Fri, 29 Aug 2008 14:45:40 +0000

dzięki za tekst.

Pozdrawiam

Panie Adamie!

jjmaciejowski — Fri, 29 Aug 2008 14:39:26 +0000

Dobrze, że możemy spotkać jeszcze takie świadectwa. Niemniej myślę o tym Niemcu. Co nim powodowało?

Pozdrawiam

Daleko od Boga

amaksymowicz — Fri, 15 Aug 2008 17:17:22 +0000

Słowa są prawdziwe. Wszak sam je słyszałem. Tak samo ich interpretacja przez Delilah jest trafna i również prawdziwa i to właśnie chciał przekazać o. Andrzej w swoim kazaniu.

>

Delilah — Fri, 15 Aug 2008 16:57:04 +0000

Zastanowiły mnie słowa: “Od Boga byłam bardzo daleko”... W kontekście niemal cudownego ocalenia szesnastoletniej Joasi oraz jej dalszej drogi życiowej chyba nie są do konca prawdziwe. W każdym bądź razie nawet jeśli ona była daleko, to Bóg był tuż obok aby ją chronić i doprowadzić do siebie.

Nasz naród...

amaksymowicz — Fri, 15 Aug 2008 16:44:21 +0000

Ponad sto piędziesiąt lat temu inny Adam M. napisał na ten temat:“Nasz naród jest jak lawa, z wierzchu twarda, gęsta i plugawa….”. Tak było zawsze drogi Igło. Wrzaskliwych, fałszywych i łajdaków nigdy nie brakowało, czasami jest ich nawet nadmiar. Nasze jednak zadanie jest zachować pamięć o tym, co może było tragiczne, ale również wspaniałe. Pamięć o ludziach wielkich siłą ich woli, charakteru, przekonań i czynów, choć podobnie jak siostra Joanna dzisiaj niczym szczególnym się już nie wyróżniają. Jak pamiętam podobną notkę sam Igło napisałeś ze spotkania w Przychpdni Zdrowia. Zróbmy to co możemy, a łajdactwa zostawmy łajdakom.

Oni odchodzą...

igla — Fri, 15 Aug 2008 15:23:45 +0000

Proszę pana Podróżnego.
Razem ze swoimi historiami.
Ludzkimi.

Zostają historycy i wrzaskliwi, fałszywi propagandyści.., łajdacy często.
Nie ludzie.

http://tekstowisko.com/igla/55759.html