TXT - Komentarze do notki "Zerwany kontakt z Bogiem"

Bianko

odys — Sun, 14 Sep 2008 23:36:00 +0000

ks. M. Maliński, Opowiadania o nadziei, jeśli mnie pamięć nie myli.
Tam także ładna opowieść o czwartym królu.

Anno !

bianka — Mon, 01 Sep 2008 21:50:06 +0000

Noszę w sobie twój tekst odkąd go przeczytałam.Przepraszam,że odzywam się z
takim opóźnieniem.
Wiesz co czuję i myślę ?
To jest przepiękne wyznanie wiary i dla mnie potwierdzenie szczególnego kontaktu z Bogiem.Z twego tekstu wyziera ogromna,niewypowiedziana tęsknota za Bogiem.
Nie czytuję zbyt wielu pism mistyków ale pamiętam z zapisków św. Faustyny, że nawet Ona która rozmawiała z Chrystusem miała czasem momenty i dni kompletnej pustki i braku uczucia jego bliskości.
Dziękuję Ci za ten tekst, będę do niego wracać gdy mnie będzie ciężko.
Chcę się z tobą podzielić historia opowiedzianą mi przez siostrę mojej
Mamy (Ciocia ma ponad 80 lat).
Pewna osoba, która miała bardzo trudny okres w swoim życiu miała sen.
Znalazła się w miejscu pełnym krzyży w towarzystwie przewodnika, który ją
oprowadzał i pokazywał ten szczególny zbiór.
Krzyże były różne pod względem wielkości i materiału z którego zostały wykonane.
Były kamienne, żelazne ,drewniane a nawet złote.Proste i wymyślne, gładkie bądź
rzeźbione.Oglądając je nasz bohater zapomniał o swoim krzyżu, który niósł.
Przypomniał mu o nim przewodnik pytając: “Na, który z tych krzyży chciałbyś zamienić twój własny?“Zamiast odpowiedzi ten pan przygarnął swój prosty,drewniany krzyż i obudził się.
Ta historia jest dla mnie bardzo cenna bo opowiedziana przez osobę, której życie
nie było usłane różami a pozostała życzliwa, ciepła i otwarta na innych podobnie
jak Ty.
“Błogosławcie sobie i wierzcie,że się spełni“ mówił Jan Paweł II.
Niech ten list będzie takim błogosławieństwem dla ciebie Anno.
Bianka

Anno

poldek34 — Thu, 21 Aug 2008 08:07:07 +0000

Każdy przechodzi przez “swój wąwóż śmierci”. Przez taki okres w swoim życiu gdy wydaje się, że wiara nie ma sensu, że zycie z “nią, jak starszą siostrą” też nie ma sensu, gdyż utrudnia ona bycie szczęśliwym…. ??

Ja właśnie takie doświadczenie mam za sobą. Mam też i teraz momenty “ciemne” gdy mam gęsią skórkę na plecach – np. gdy straciłem pracę uprzednio wziąwszy kredyt na remont… . Co prawda to innego typu zmartwienie ale przecież z wiarą mające wiele wspólnego. Gdyż jak nie liczyć na dobrego Ojca… .

Moje doświadczenie upadków – nawet tych z najciemniejszego okresu mojego życia – jest takie, że jednak chwycenie się mocno Bożego Miłosierdzia może czynić cuda.

Powstawanie jest zawsze zwycięstwem. A powiem szczerze, że w naszym zachowaniu po upadku okazuje się najpełniej czy kochamy Boga czy nie. To “upadek” wbrew pozorom mówi o mojej wierze i stosunku do Boga najwięcej.

Może herezję mówię, ale myślę, że łatwiej jest upaść niż powstać. Stąd jak czytam o powstawaniu to się cieszę i chcę gratulować temu kto mówi, że powstaje… . :-)!

Myślę, że w zyciu duchowym owo powstawanie jest najcenniejszą zdolnością. Gdyż przecież nie ma człowieka niepupadajacego.. .

Jednak powstać potrafią tylko Ci wielcy…. , -> ubodzy duchem.

Pozdrawiam serdecznie:-)))))

************************
Remont się skończył i rodzina się powiększa.. – czy to nie piękny zbieg okoliczności?

Jako niewierzący

maddog — Wed, 20 Aug 2008 17:22:01 +0000

polecam swój tekst skierowany ku Popisowcowi, a chodzi o “Pasję”.

_{Human Bazooka}

Drodzy

AnnaP — Tue, 19 Aug 2008 21:52:18 +0000

wszystkim bardzo dziękuję, a Budzy jak zawsze świetny

Anno P

odys — Tue, 19 Aug 2008 21:00:11 +0000

Tekst, IMHO, znacznie lepszy niż u Poldka.
Gdy kto teoretyzuje, trudniej mu dać wiarę niż gdy daje świadectwo.

Dzięki, bo i ja się borykam.

Hm,

tecumseh — Tue, 19 Aug 2008 20:56:41 +0000

z tą pustką też można żyć.
Choć w sumie zapyta ktoś co to za życie.
Ale z drugiej strony nie da się na siłę uwierzyć.
tak myślę.
Pozdrawiam i zyczę wiary, nadziei i miłości.
Mogę dołaczyć utwór?

I tak trwają i tak trwają...

Daje powera nawet niewierzącym.

Pani Aniu

goofina — Tue, 19 Aug 2008 20:07:57 +0000

Ja nie wiem czy człowieczeństwo miałoby jakikolwiek sens bez miłości i wybaczania.
Wydaje mi się, że nie.
Jednakże bez względu na to, co ja myślę, niech Pani nie ustaje…

Pozdrawiam ciepło.

Anno

max — Tue, 19 Aug 2008 20:01:22 +0000

powodzenia w dalszej drodze.

tekstów osobistych nie ocenia się że dobry czy słaby:)

p.s dobry:)

pozdrawiam

_{prezes,traktor,redaktor}