TXT - Komentarze do notki "The day after "Manifest pacyfisty""

O masz ci los,

Pino — Thu, 10 Dec 2009 03:13:40 +0000

wyśledziłam pradawne źródło pomarańczy… :)

W międzyczasie Droga zwęziła się do ścieżki. Może to i lepiej, bo Droga Życiowa kojarzy mi się nieodparcie z Boskim Paulo i niemniej Boską Marią, apologetką jego :)

A ja z wami wszystkimi się nie zgadzam. Przemoc może być dobra i twórcza.

Bez niej wszystko utonęłoby w marazmie.

Jak wygląda hipis, jak skinhead albo punol? No właśnie. Witka gaśnie.

Nosiło się glany i czerwone beleczki, nie zaprzeczam :)

Rafale

max — Mon, 15 Dec 2008 10:50:26 +0000

w końcu obejrzałem,

bardzo mocny przekaz filmu, film też mocny.

Bardzo dużo w nim kontrastów, rodzina, ciepło, wspólne posiłki a zarazem ślepa nienawiść, niewinni pokrzywdzeni,

Wplecione w to wszystko odtworzenie zbrodni w Monachium…

brutlaność, odczłowieczenie i wahanie speca od bomb, konstruktora ładunków który tak naprawdę był tylko saperem…

Mi mocno zapadła w pamięć scena spotkania w mieszkaniu w Grecji dwóch ekpi które miały zadanie i spotkały sie pod hotelem…

warto obejrzeć

pozdrawiam

_{prezes,traktor,redaktor}

The day after...

ernest — Mon, 25 Aug 2008 19:33:00 +0000

George Jonas autor (dość ciężko napisanej książki) Monachium Zemsta, napisał we wstępie” Granic terroryzmu nie definiują cele polityczne, ale środki, jakie są używane do ich osiągnięcia”.Chociaż grupa Avnera liczy się z osobami postronnymi ( znacząca scena rajdu w Bejrucie, kogo na to dziś stać by zasłonić syna terrorysty?) to nie ma wyjścia z pułapki jaką jest przemoc. Zło dotyka wszystkich. Wymowa filmu jest pesymistyczna, ponosimy ofiary, obciążamy własne dusze a „paznokcie odrastają”. Niezła recenzja. Podoba mi się w jaki sposób poruszyłeś obecność terrorystów i Izraelczyków w wynajętym lokalu.
Według mnie warto dodać że nie tyle niewiele się zmieniło co zrobiło się znacznie gorzej. Wojna z terroryzmem to już nie tylko domena Izraela. Linia konfliktu nie przebiega jedynie na linii Izrael-Palestyńczycy.( Palestyńczycy są dziś podzieleni i strzelają się też między sobą.)
Pytanie jak przeciwstawiać się terrorystom nie tracąc naszego człowieczeństwa wydaje się aktualne ale też zawieszone w próżni. Ktoś napisał „Wszystkie wojny są bratobójcze gdyż wszyscy ludzie są braćmi”. Myślę że ludzie dawno przestali to dostrzegać o ile kiedykolwiek było to dla nich jasne.

RafalB

arundati.roy — Sat, 23 Aug 2008 12:06:21 +0000

Nie prowadzę bloga nigdzie, ale jestem zapamiętałą czytelniczką cudzych myśli i tylko czasem coś skomentuję, ale nie na salonie.

Pozdrawiam

Szanowna Gretchen

arundati.roy — Sat, 23 Aug 2008 11:52:16 +0000

“Z pełzającego przy podłodze poczucie własnej wartości.”- uważam, że to bardzo trafne sformułowanie jednej z wielu oczywiście przyczyn przemocy.

Pozdrawiam

Rafale, trochę nie na temat,

tecumseh — Fri, 22 Aug 2008 21:38:56 +0000

dzieki za promowanie mnei na S24:)
Pozdrówka.

Pani Anno

Gretchen — Fri, 22 Aug 2008 21:24:32 +0000

Czuję się zaszczycona.

Z Castanedy to ja mam ulubiony cytat o Drodze Serca.

Od godziny rodzi się we mnie komentarz do Pani tekstu, tego najnowszego. Wiem, że się pojawi. Za chwilę.

Dziękuję...

Gretchen,

manna — Fri, 22 Aug 2008 21:11:32 +0000

mam nadzieje, ze nie bedziesz mi miała za złe, że Cie cytuje w salonie, ale tak celny był Twój komentarz (ten “Bo koniec końców…”), ze az go uzyłam w komentarzach pod swoją dzisiejszą pacyfistyczną notka.

Do tej pory używałam podobnego cytatu z Castanedy: o ofiarach i katach i o tym, że dla jednych i drugich życie okazuje sie zbyt krótkie. No a teraz i Ciebie mogę cytować.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Rafale

Gretchen — Fri, 22 Aug 2008 20:44:03 +0000

Do tego co napisałeś ja dodałabym jeszcze to, że przemoc bierze się ze słabości.

Z pełzającego przy podłodze poczucie własnej wartości.

Z bezsilności wobec swoich lęków i tej niemożności kontrolowania wszystkiego, ale przede wszystkim siebie.

Przemoc to bardzo często brak dostępu do uczuć, walka z samym sobą uderzająca nader często w drugiego człowieka.

Autoagresja to też przemoc. Sprawca i ofiara są jak dwa w jednym.

To jest niemal nieogarnialne zjawisko, bo przecież zaczyna się od jednego człowieka, ale może ogarnąć całe społeczności.

I pomyśl jak wiele twarzy ma ta cała przemoc.

Może przemoc to ucieczka?

Czasem tak o niej myślę.

Ze smutkiem.

Pozdrawiam Cię.

Griszeq

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 19:27:35 +0000

Uprościłem wzajemne relacje pomiędzy Arabami i Żydami – to prawda.

Widziałem pare miesięcy temu na HBO wspaniały film dokumentalny o stowarzyszeniu, w którym arabscy i żydowscy rodzice, którym zabito dzieci w konflikcie udzielają sobie wsparcia. Ścisnęło mnie za gardło…

Film jest świetnie zmontowany, gdyż najpierw widzimy relacje poszczególnych rodziców, którzy opisują całe zdarzenie: gdzie byli, jak dowiedzieli się o tragedii, jak wyglądała córka czy syn w tym dniu…
Stopniowo pojawiają się przebitki ze spotkania tej grupy: na parking podjeżdżają samochody, ktoś wysiada, wolno idzie przez lasek do budynku… Na razie nic nie wiemy, ludzie zachowują się z rezerwą...
Po chwili widzimy, że Arab, któremu żołnierz izraelski zabił 13-letnią córkę kiedy szła do szkoły wita się z… ojcem 20-letniego żołnierza zastrzelonego gdzieś na granicy z Libanem…Coś do siebie mówią, obejmują się nawet… Nie można w to uwierzyć...
Czy takie rzeczy są naprawdę możliwe?

Teraz dopiero okazuje się, że wszyscy działają od dłuższgo czasu w tym stowarzyszeniu. Znają się bardzo dobrze, spotykają się ze sobą, piją herbatę...
Uznali, że nie mają innej drogi, żeby zmienić swój kraj…

I to jest świadectwo tego, co pisałeś.

Tylko, że jednak tam równierz zwykli ludzie są uwikłani w przemoc. I nie tylko Hamas jest za to odpowiedzialny. Równierz ekstremiści żydowscy potrafią zamordować sąsiadów albo nieznanych przechodniów Arabów.
Wieloletnia przemoc musiała wykopać pomiędzy nimi cholernie głeboki rów…

Pozdr

Arundati

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 19:21:49 +0000

Ciągle sam myślę o tej przemocy, bo nie jestem od niej wolny…

Chyba przemoc rodzi się z lęku, z panicznego lęku przed utratą panowania nad rzeczywistością... a człowiek nie jest w stanie zapanować nad wszystkim co go otacza i co go spotyka… i musi czasem puścić, porzucić to swoje “panowanie”... tak, tylko, że łatwo tak po czasie na zimno analizować... jak boję się o siebie, o swój obraz, o swoje dobra, o swoje dzieci, o swoją władzę to najłatwiej jest “użyć” przemocy, jakiejkolwiek…

Tak samo jest chyba w przypadku państw…

Dziękuję i pozdrawiam

P.S.

Masz może bloga na Salonie24? Chyba gdzieś mi mignęłaś...
Podeślesz proszę linka jeśli tak?

Pozdr

RafalB, widziałam film, ale gdybym nie widziała

arundati.roy — Fri, 22 Aug 2008 17:53:02 +0000

po przeczytaniu Twojej “recenzji” natychmiast bym to zrobiła, nie wiem jak to
wyrazić najtrafniej bo i tak zabrzmi infantylnie albo przynajmniej naiwnie:
boli mnie osobiście, prawie fizycznie wręcz, że ciągle za najlepszy sposób rozwiązywania wszelkich sporów (prywatnie ,w rodzinie lub szerzej na tzw arenie międzynarodowej)
jest uznawana absolutnie najbardziej niegodna z wszystkich metoda czyli przemoc w każdej możliwej postaci.

Pozdrawiam, nastawiona niezmiennie, być może naiwnie ale w zgodzie z własnym sumieniem ? pokojowo

Rafale

hgrisza — Fri, 22 Aug 2008 13:03:01 +0000

Powiem tak – to co napisałeś na koniec, jest wlasnie doskonałym uzupełnieniem wpisu o “Monachium”. I dla mnie to jest dopiero pełny tekst.

To, że przedstawiciele dwóch narodów, których historia ani rzeczywistość nie oszczędza, potrafią wspólnie się pocieszać, spotykać – i nie ma w tym żadnej medialności na siłę, tylko potrzeba przełamania nienawiści – pomimo osobistej straty. Nawet nie chcę się zastanawiać, czy potrafiłbym znaleźć w sobie tyle siły.

Paradoksalnie, my wciąż debatujemy o “głębokim rowie” między pisowcami i platformersami. A każdy kto próbuje przerzucać kładki, natychmiast dostaje łatkę “zdrajcy”. Powiedz – co to za rów i co to za zdrajcy?

Aż wstyd, ze potrafimy być tak mali…

Max

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 11:57:07 +0000

Mindrunner opublikował swój post trochę wcześniej, ale go nie czytałem jeszcze…

Bardzo lubię filmy a czy umiem o nich pisać? Staram się raczej przelać na papier jakieś swoje przemyślenia, swoje uczucia, nie wchodzę w taki stricte profesjonalny ton recenzenta.
Bardzo lubię czytać recenzje Tadeusza Sobolewskiego albo Mateusza Wernera albo też Anity Piotrowskiej – oni wszyscy wkładają w to dużo swoich uczuć myślę.

Zaprosić kogoś? Żeby mi tu robił konkurencję?!!!!

;)

Jasne, że pomyślę. To fajne miejsce, taka spokojna nisza… :D

Pozdr

Borsuku

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 11:47:47 +0000

Jeszcze raz zachęcam do obejrzenia “Monachium”.

Szalom!

Gretchen

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 11:46:19 +0000

“Bo to tak jakby uderzyć w siebie.”

Dokładnie tak chyba jest…
Dotknęłaś sedna sprawy…
Piękne… Dzięki…

Pozdr

Rafale

hgrisza — Fri, 22 Aug 2008 11:43:51 +0000

Recenzja filmu doskonala, odpowiadająca zasadniczo poziomowi samego filmu – Monachium to film bezwzglednie wybitny, a sama rola Erica Bany wciska w fotel. Ten wybitny aktor zreszta moim zdaniem całkiem zdominował także inny film – myśle o Troi.

Smaczku oczywiście dodaje fakt, że opowiedziana historia oparta jest na faktach. Operacja zemsty miała w realu tragiczny final – pomyłkowo w Rzymie zabito niewinnego Egipcjanina (o ile sobie dobrze przypominam). Eskalacja środków i zanurzanie się coraz bardziej w mrok jest przez Spielberga poprowadzona a przez Bane zagrana idelanie. W dodatku – jak sam zauważyłeś, nie ma tym filmie prostych podziałów oraz nachalnego definiowania wroga.

W całym Twoim tekście pozwolę sobie nie zgodzić się dość ostro z jednym – a opieram się choćby na tekstach i zdjęciach Borsuka: śmiertelna nienawiść pomiędzy Arabami i Żydami. Ludzie Ci żyją pomieszani w jednym kraju, pracuja ze sobą, dzielą przestrzeń, sa przyjacółmi. Jasne – Hamas lub Hezbollah może i lansuje teze o narodowej nienawiści. Ale pomiedzy zwyczajnymi ludzmi tej nienawiści nie ma. A na przykład Jordanii, krajowi Arabskiemu, znacznie bliżej do Izraela niż do Syrii.

Chodzi mi o to, że dość łatwo dajemy sie na takie stereotypy nienawisci narodowej czy kulturowej głoszonej przez jakiś oszołomów nabrać. Z bliska najczęściej wygląda to całkowicie inaczej.

Ale zasadniczo – gratuluje tekstu i ciesze sie z Twojej obecności. Przybyło dobre pióro.

Pozdrawiam.

Krk

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 11:43:04 +0000

Tobie też serdeczne dzięki!
Gdybyś tak nie drążył pod postem Grzesia to by mi tak nie weszło w głowę, że aż usiedzieć nie mogłem :)

Piszesz:
“To już nie konieczność obrony przed zagrożeniem bezpośrednim, a rola kata – mściciela.”

Niezupełnie moge się zgodzić. Wygląda na to, że w Izraelu mają bardzo silną identyfikację z Państwem i ze współobywatelami.
W filmie wyraźnie widać, że zamordowanie sportowców w Monachium traktowali jakby im ktoś krewnego zabił.
Dlatego też dałem ten przykład…

Super, że nie dajesz się przekonać :)

Pozdr

Grzesiu

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 11:37:16 +0000

Wielki dzięki za inspirację!

A film obejrzyj koniecznie.

Pozdr

Już jestem!

RafalB — Fri, 22 Aug 2008 11:35:57 +0000

Bardzo dziękuję za wpisy

No własnie się zająłem:)

tecumseh — Fri, 22 Aug 2008 09:17:30 +0000

Taki prowizoryczny na razie, ale co tam.
Ciekawe czy mi dadza miejsce na SG, choć to ma być alternatywa dla znuzonych wędrowców i tych co lubia niszowość, więc może lepiej nie.

Rafał, sorry, już spadam:)

Moje Admin utworzy blog

max — Fri, 22 Aug 2008 09:16:28 +0000

pt. Forum Swobodnej Wymiany myśli :)

Tylko jako blog nie forum

_{prezes,traktor,redaktor}

>Grześ

Delilah — Fri, 22 Aug 2008 09:07:06 +0000

Jasne. Zajmiesz się tym?

Delilah,

tecumseh — Fri, 22 Aug 2008 09:03:32 +0000

no to trza otworzyc jakis Hyde Park, by sobie o pierdołach pogadywać:)
W sumie miałem taki pomysł ostatnio, jak na TXT była tylko poważna tematyka Gruzji i momentami toksyczne rozmowy w których się nie odnajdywałem.

pzdr

>Grześ & Max

Delilah — Fri, 22 Aug 2008 08:56:06 +0000

Miejsce faktycznie nie jest najlepsze, ale znacie jakieś inne które mogłoby służyć wymianie ogólnych opinii?

A dlaczego uważam to co uważam? No sorry, jesli osoba pisze o sobie, że jest fanatyczka, to co ja mam niby uważać? Jest sens czytać teksty takiej osoby albo je komentować?
Jeśli ktoś go dostrzega to proszę bardzo, ja w każdym bądź razie nie mam zamiaru.

TXT - Komentarze do notki "The day after &quot;Manifest pacyfisty&quot;"

O masz ci los,

Rafale

The day after...

RafalB

Szanowna Gretchen

Rafale, trochę nie na temat,

Pani Anno

Gretchen,

Rafale

Griszeq

Arundati

RafalB, widziałam film, ale gdybym nie widziała

Rafale

Max

Borsuku

Gretchen

Rafale

Krk

Grzesiu

Już jestem!

No własnie się zająłem:)

Moje Admin utworzy blog

>Grześ

Delilah,

>Grześ & Max

TXT - Komentarze do notki "The day after "Manifest pacyfisty""