TXT - Komentarze do notki "Prześladowany kraj"

Mireksie

wrogmitow — Fri, 22 Aug 2008 23:34:07 +0000

Ja mam na myśli selekcję, w której o podziale grantów będzie decydowała pracowitość i przydatność pracy.

I żeby nie było tak jak w przypadku mojej przygody ze studiowaniem, gdy moim promotorem był ponad pięćdziesięcioletni doktor, który od chwili uzyskania doktoratu nie zrobiił literalnie nic, żadnej pracy, żadnego badania, nawet żadnego komentarza. Za to w katedrze nie do ruszenia, gdzie z kolei kierownikowi odebrano tytuł za plagiat. Dla chcących tam nie było miejsca. To zupełnie jak z obecnymi czterystumetrowcami, gdzie posłano faceta biegającego wolniej od płotkarzy, za to ustosunkowanego.

Pozdrawiam.

TNM

Mireks — Fri, 22 Aug 2008 22:14:43 +0000

Hmmm…akurat reprezentuję młodsze pokolenie tych pierwszych o których wspomniałeś i cóż...poniekąd to temat rzeka. Oczywiście pozostaje pytanie o jakiej selekcji mówisz, bo zapewne mamy tu do czynienia z pewnego rodzaju dualizmem, dotyczącym zarówno selekcji tej politycznej jak i przydatności naukowej.

Pozdrawiam

Mireksie

wrogmitow — Fri, 22 Aug 2008 22:04:25 +0000

Tylko, z drugiej strony, niby czemu mielibyśmy oczekiwać odpowiedniej selekcji wśród sportowców, skoro nie ma jej wsród np. wśród pracowników naukowych wyższych uczelnii (o politykach nie mówiąc)?

TNM,

tecumseh — Fri, 22 Aug 2008 21:49:43 +0000

z tym, ze jakbym odwrócił i kazał ci wymienić czeskich reżyserów, to wiem, że bym zbyt zadanie ułatwił:)
Chodzi mi o to, że Polska, Wegry, Czechy nigdy nie będą mieć pozycji USA, Anglii, Francji, Niemiec czy nmawet Włoch i Hiszpanii nie tylkko w kulturze, ale i w innych dziedzinach.

I trzeba to chyba zakceptować, co nie znaczy, że nic nie robić i nie promować tego, co warto.

pzdr

TNM

Mireks — Fri, 22 Aug 2008 21:42:29 +0000

No właśnie i o tym też między wierszami pisałem. Słaba selekcja i sponsorowane azjatyckie wczasy. Ciekaw jestem ostatecznych podsumowań i głosu PKOL.

Pozdrowienia

Słaba selekcja

wrogmitow — Fri, 22 Aug 2008 21:40:12 +0000

Np. Jędrzejczak jechała bez minimum. Ogólnie wysłaliśmy ekipę, jakbyśmy mierzyli w 40 medali. A pozytywnych przykładów w kadrze olimpijskiej też nie brakowało (dyskobol, płotkarz, zapaśniczka…).

Pozdrawiam

TNM

Mireks — Fri, 22 Aug 2008 21:30:34 +0000

Zgadza się, masz rację. Takowych też znajdę. Ale chcę doszukać się i doszukiwać pozytywnych przykładów, a przecież niby olimpijczycy to nie masa, jak prawnicy lekarze, nauczyciele, czy robotnicy a ponoć wyselekcjonowane towarzystwo najlepszych z najlepszych.

Pozdrawiam

Grzesiu

wrogmitow — Fri, 22 Aug 2008 21:27:48 +0000

Z notką dotyczącą mitów i mitomanii, to trochę potrwa, zresztą pewnie nie będzie to jedna notka. Trudno w kilkudziesięciu linijkach zebrać, coś, co moim zdaniem determinuje całą historię Polski (od chrztu, aż po dziś, 22 sierpnia) i ma decydujący wpływ na prawie wszystkie dziedziny naszego życia.

Pozdrawiam

Mireksie

wrogmitow — Fri, 22 Aug 2008 21:24:38 +0000

Ale wiesz, że znajdziesz też tuziny innych przykładów. Adwokatów przewalający terminy zawite, a jeżdżący autami za pół miliona, nauczycieli słabo uczących w szkole, a potem, za dwu-trzykrotnie wyższe stawki, świetnie uczący w ramach korepetycji, przedsiębiorców bez kwalifikacji, którzy znaleźli się w biznesie dzięki uwłaszczeniu nomenklatury itd. Tego jest u nas mnóstwo.

Pozdrawiam

Grzesiu

wrogmitow — Fri, 22 Aug 2008 21:20:18 +0000

Jeśli chodzi o węgierskich reżyserów to faktycznie wiele nie mogę, być może to nie ich specjalność, albo ja jestem kompletny ignorant. Ale gdybyś zapytał o czeskich… Przy odwróceniu na “czescy reżyserzy i węgierscy muzycy” inaczej by to wyglądało.

Jeśli chodzi o kompozytorów, to mogę wymienić Bedrzicha Smetanę i Antonina Dvorzaka. Wszystko to już dawno temu. Z w miarę współczesnych tylko tego od Pszczółki Maji, tylko nie pamiętam, jak się nazywał. Nie jest tego dużo, też to nie ich specjalizacja. My nie mamy w tej mierze tradycji na miarę Niemiec, albo Włoch, ale swoje do muzyki wnieśliśmy. Tylko zapominamy. Mało kto u nas pamięta, że Paderewski to nie tylko polityk, ale głównie wielki showman muzycznej estrady. Że przy jego przejździe przez ulice wiktoriańskiego Londynu ówczesne mieszczki piszczały “Paddy! Bierz nas!!!”. A wszystko to na 70 lat przed Elvisem i 80 przed Beatlesami. Z poważnego grania taki Chopin… Jest rozpoznawalny wszędzie (i to jako Polak, to ważne, bo np. Curie-Skłodowska jest rozpoznawalna jako Francuzka). Podałem przykład Matejki – on był członkiem Akademii Paryskiej, był odznaczony Legią Honorową, nie był dla nich nikim. Nie brakowało nam i nie brakuje cenionych i rozpoznawalnych postaci.

Dzisiaj też nam nie brakuje. Tylko nie potrafimy docenić. Mamy dwa noble w literaturze w ostatnich 30 latach. I jeden to dla nas zdrajca, druga to stalinistka. Mamy wybitnego reżysera (obecnie zakaz wjazdu do USA), który nakręcił kilka kanonów światowego kina, i się do niego nie przyznajemy. Mamy wybitnego emerytowanego piłkarza, który we Włoszech jest człowiekiem-instytucją, a w polskim sporcie nie ma dla niego miejsca…

A jeszcze jedno,

tecumseh — Fri, 22 Aug 2008 20:49:10 +0000

czekam na te notkę o narodowej mitologi i mitomaniii itd.

pzdr

Hm,

tecumseh — Fri, 22 Aug 2008 20:48:09 +0000

ano Tępicielu, masz rację, acz z drugiej strony warto tyż sobie uświadomić, ze jestesmy średnim krajem ze średnimi osiągnięciami i nie mamy jakiejś dziedziny od dawna, w której byśmy się wybijali.
Ale inne małe państwa też jakoś nie mają bardzo rozpoznawalnych i cenionych osób na świecie.
Ile np. wegierskich wybitnych reżyserów wymienisz?
Czy czeskich muzyków
itd
świat jest zdominowany w kulturze i nauce przez anglojęzycznych, a gonią ich Azjaci.
Polska to jednakmało znaczący element tejk układanki.

pzdr

TNM

Mireks — Fri, 22 Aug 2008 20:47:01 +0000

Słuszny tekst. Tylko co do jednego mam nieco inne spostrzeżenie. Miliony ludzi, pracujących tutaj od świtu do zmroku daje całych siebie, aby dobrze i należycie wykonać swoje obowiązki. Niejednokrotnie za marne i niegodne pieniądze. I chce być w tym co robi najlepszymi, bez uznania, bez sławy, bez oklasków, ściskania dłoni przez ważne osoby. Robi to co lubi i robi najdoskonalej jak potrafi, przy okazji podwyższając swoje kwalifikacje za swoje ciężko zarobione pieniądze. Znam co najmniej tuzin takich osób.
I dziś w zderzeniu z obserwacjami z pekińskich aren…stawiam właśnie tych sportowych herosów naprzeciw moich robotników, lekarzy, nauczycieli itp. i co widzę? Ci nie znani, dla mnie są prawdziwymi olimpijczykami w świetnej formie nie przez 2, 3 4 lata a całe swoje zawodowe życie.

Pozdrawiam