TXT - Komentarze do notki "Teraz, ., My!"

Kochani...

chamopole — Sat, 11 Oct 2008 15:34:04 +0000

...tydzień temu to ja byłem właścicielem domu i nie miałem pojęcia, że kiedykolwiek będzie okupowany przez dwójkę kociąt. Teraz one są właścicielami domu a ja intendentem, służbą sanitarną, sprzątaczem i zaopatrzeniwcem…

Grzesiu – oczywiście, że tekstu jeszcze tydzień temu nie zauważałem ani całej dyskusji…

Hamiltonie,

tecumseh — Sat, 30 Aug 2008 08:36:02 +0000

e tam, w ofierze to się dziewice składa:)
Widzę, że trza zacząć mój cykkl o świecie grozy kiedyś, bo braki w wiedzy w narodzie:)

A o kotach też by napisął oddzielny rozdział w sumie, na szybko kojarzę na razie
,,Czarnym kocie” Poe’go czy w ,,Złotym garnku” Hoffmanna, ale było na pewno więcej.

pzdr

Hamiltonie,

oszust1 — Sat, 30 Aug 2008 01:29:21 +0000

Wiem, że podświadomie kochasz tego obcego rudzielca bardziej od własnego trawnika. Proponuję Ci zatem następujący eksperyment odczyniający.

1. Zainwestuj złotówkę (no, może dwie) w torebkę kociego żarcia w formie glutów (tzn. mokrego, nie żadnych chrupek).
2. Sprzątnij po raz ostatni kocie pamiątki z trawnika
3. W niewielkiej odległości (tak z pół kroku) od miejsca rzeczonej pamiątki na trawniku rozłóż (po raz pierwszy i nie ostatni) część zawartości zakupionej torebki. Najlepiej przed planowaną kolejną wizytą. Resztę możesz rozłożyć w innych strategicznych miejscach.
4. Twój przyjaciel z sąsiedztwa zmieni wkrótce klasyfikację terenu z “kibel” na “możliwe do zdobycia sensowne żarcie” i zacznie uszczęśliwiać innych.
5. Dawka przypominająca raz w miesiącu. Lub częściej, gdy gość zaakceptuje menu. Oraz właściciela terenu.

Aha, z eksperymentami bywa tak, że czasem się nie udają. Albo powodują nieprzewidziane efekty uboczne.

Szalonyś Hamiltonie!

sergiusz — Sat, 30 Aug 2008 00:28:00 +0000

właśnie zostałeś profilaktycznie otoczony fluidami dobroci, które skutecznie wybiją Ci z głowy te piekielne pomysły, a kysz!

;-)

kot ma jedną zaletę

sirhamilton — Sat, 30 Aug 2008 00:16:33 +0000

o ile jest czarny lub rudy. można go zawsze złożyć w ofierze szatanowi i uroki odczyniać bądź rzucać (np na Putina). muszę spróbować. mam nawet jednego kandydata – co dwa dni taki wielki rudzielec robi na moim trawniku kupę. jak będę składał z niego ofiarę to machnę fotkę i tu wkleję...

pozdrowienia.

==============
po co nasze swary głupie,
wnet i tak zginiemy w zupie…

Pani Renato

sergiusz — Sat, 30 Aug 2008 00:01:00 +0000

dzięki, że Pani zajrzała. Sam co prawda sprowadziłem do domu też rodzeństwo, tyle, że jamnicze i wojownicze. No ale, jak wiadomo, piesy dzielą się na piesy i jamniki ;-)

Pani kocie opowieści zrobiły na mnie wielkie wrażenie, to i polecam. Też jestem zdania, że zwierzak musi mieć zapewnione stałe towarzystwo drugiego, albo i trzeciego zwierzaka. Wcale więcej z nimi nie ma fatygi, za to radości z ich towarzystwa jest wtedy więcej, bez porównania.

Dobra decyzja, Panie Krzysztofie!

Pozdrowienia.

Wywołana do tablicy....Obecna!

ererka — Fri, 29 Aug 2008 23:13:11 +0000

Za miesiąc moja Bombunia kończy 22 lata. Ponad jedną trzecią mojego życia, a można powiedzieć, że połowę dorosłego życia towarzyszy mi jako ktoś bardzo bliski. Czuły, wrażliwy i delikatny. Moje młodsze koty traktują ją z WIDOCZNYM szacunkiem.

Wyjąwszy parę lat pomieszkiwania w Warszawie – zawsze obok mnie, w domu były zwierzęta. I koty. I psy. ( W Warszawie były pszczoły w ulach w ogrodzie – ale to nie to! ;_))) I zdarzały się zimujące w domu – a to jeż, a to wiewiórka, a to jaskółeczka. Ale to moja Babcia – to jej drobne ręce umiały każdy pojawiający się w pobliżu ( najczęściej znoszony do domu przeze mnie) bezradny, chory, zagubiony drobiazg ocalić przed zatratą.
Nauczyłam się od Babci nawiązaywania kontaktu, „języka”. Wydaje mi się, że rozumiem zwierzęta – przynajmniej takie odnoszę wrażenie po lekturze Konrada Lorenza.

I dlatego z całym przekonaniem stwierdzam – najtrudniejszym niewątpliwie partnerem w życiu człowieka jest kot. Ale też i najwspanialszym, pełnym tkliwości i wyczucia naszych nastrojów. Czasem myślę, że koty więcej o nas wiedzą niż my o nich. Że szybciej się uczą nas niż my ich.
Rozkoszne kociaki Krzysztofa Leskiego – z pewnością lepiej się będą wychowywać we dwóch niż pojedynczy kociak – nie będą toczyć ze sobą w przyszłości walk, bo hierarchia ich ważności właśnie ustala się teraz. W tych rozkosznych zabawach.
Oczywiście może się zdarzyć, że ten „słabszy” będzie czasem próbować zmienić sytuację – ale szybko zostanie mu pokazane „kto tu rządzi”. I wcale nie będzie to zrobione z pozycji wrogich. Po prostu, na danym terenie władzę ma tylko jeden kocur – reszta może sobie być obok, ale na pozycji „młodzieży”.

Panie Sergiuszu, dziękuję za przywołanie moich „kocich” tekstów. Może jeszcze opowiem co nieco o moich zwierzakach. A jest co opowiadać.

Teraz chcę powiedzieć Panu Krzysztofowi – że dobrze zrobił biorąc obu braci. One mu się odwdzięczą. I to jest warte poszarpanych obić mebli, podrapanych drzwi i nóg od stołów, potłuczonych naczyń i bibelotow, rozlanych herbat, kaw i innych napojów na przykład na klawiaturę, obsikanych czasem kątów lub butów ( uwaga: porzucone torebki foliowe pełnią funkcję „zachęcaczy” do siusiania na nie) i miliona innych drobnych nieszczęść – w tym to co u mnie nie przechodzi całkiem bez bólu: niszczenie roślin doniczkowych.
Reszta – to wyłącznie same przyjemności.

Pozdrawiam

Hm, ja to jednak rano intelektualnie

tecumseh — Fri, 29 Aug 2008 12:44:33 +0000

nie funkcjonuję, dopiero teraz się kapnąłem, ż eobrazek do dalszych zdjęć kotów prowadzi:)
A myślałem, że z tym linkiem to taki żart.

pzdr

Hm, koty cudne, rozmowa cudna:)

tecumseh — Fri, 29 Aug 2008 08:15:50 +0000

a co do komentarzy że dużo?Panie Krzysztofie, bo jak się pan nie odzywa albo odzyw arzadko w komentach tu, no to po co gadać?
Nie każdy ma skłonność mą do monologowania:)
A na TXT i polityczne tematy wzbudzają dyskusje na kilkadziesiąt czy 100 komentów.

Choć nie chwaląc się najwięcej komentów to mój Hyde Park ma, o, jak to Hyde Park w końcu, zresztą zapraszam i do niego, można gadać o wszystkim , nawet o kotach:)

A i ja mam jak odys, i piesy i koty uwielbiam.

pzdr

Ja Wam mówię

max — Fri, 29 Aug 2008 07:34:08 +0000

obowiązkowo zegarek na każdej stronie, jak to wygląda że po nocach o kotach???

_{prezes,traktor,redaktor}

Delilah, KL

oszust1 — Fri, 29 Aug 2008 05:49:47 +0000

Koty to dranie, ale nasze dranie! Choć mimo wszystko z bliźniakami bym uważał...
I zawczasu przygotował określenie na opisanie efektów ich działalności podczas nieobecności gospodarzy.

Sajgon? Jesień średniowiecza?
Czy po prostu Katzenjammer?

Pozdrowienia od kolejnego kociarza otrzepującego się z kilometrów bieżących sierści zadziwiająco kontrastującej kolorem ze wszystkim, co ma na sobie (kociarz, nie kot).

Przecież koty to dranie!

Delilah — Fri, 29 Aug 2008 05:35:37 +0000

Jako dumna posiadaczka psa muszę Was chyba zaatakować, najlepiej ideologicznie:)

Kilkoma epitetami zdałoby się rzucić. No to siup! Zdrajcy jesteście i odszczepieńcy!

Widomo przeca, że prawdziwy Polak miłuje wyłącznie psy. No, ewentualnie jeszcze konie. W żadnym wypadku nie koty! To obce naszej sarmackiej tradycji jest. Ani do polowań nie można wykorzystać (widział ktoś polowanie z kocią nagonką?), ani w ogóle do niczego.
Ot, kawałek wyleniałego futra. Moża tylko na reumatyzm dobrze robi, nic więcej.

Swoją drogą fajne te rudzielce:)

Koty, koty...

odys — Fri, 29 Aug 2008 04:14:46 +0000

Kto to widział, po nocy o kotach gadać.
A człowiek wstaje kulturalnie o świcie, żeby przed pracą jeszcze nadrobić wstrętną fuchę, co się ciągnie, jak nie powiem co, a tu koty.
I ani popracować się nie da,
Ani nawet powściekać (na tę fuchę i ogólnie na dzień dobry).

Rozmiękczające.

PS. Wychowałem się w towarzystwie psów i kotów równocześnie, więc w podziale Polaków na paritę psiarzy i kociarzy też siedzę okrakiem na barykadzie.
A może to wszystko dlatego?

Pozdrawiam gderliwie

skoro tak

sergiusz — Fri, 29 Aug 2008 01:21:00 +0000

to ja tyż, Dobranoc Państwu :-)

Pani Gretchen,

sergiusz — Fri, 29 Aug 2008 01:18:00 +0000

heh, to ja wiem, że nie ma tu nawet co radzić nad poradzeniem.
Z trzeciej strony, jak by to Artur Nicpoń ujął, Vlad pośrednio wrzucił granat do stuletniego stawu. Taki katalizator czasem działa jak sole trzeźwiące, czy cóś ;-)

My tu gad-gadu, a gdzie Pani Renata? Taki temat bez Pani Renaty, to być nie może.

Yhmm

Gretchen — Fri, 29 Aug 2008 01:15:11 +0000

Fotka jest, też widzę.

No nie Panowie!

Bardzo miło mi się z Panami rozmawia, ale spojrzałam na zegarek.

Jak spojrzałam to się przeraziłam.

Jak się przeraziłam – to pójdę spać.

Przecież ja jutro idę do pracy.

Wrrrrrroć!

Jakie jutro Gretchen naiwna?

Dzisiaj idę do pracy.

Pozdrawiam obu Panów.

Wszelkie możliwe koty, inne stworzenia też jak najbardziej.

I siebie pozdrawiam, jako od rozumu oddaloną na odległość nakazującą kontakt z psychiatrą.

Dobranoc

leski — Fri, 29 Aug 2008 01:14:40 +0000

Panie Sergiuszu

Gretchen — Fri, 29 Aug 2008 01:08:42 +0000

To też Panu zaszeleszczę: Jak ktoś chce, to nic się nie poradzi. Nic a nic.

Ja też niekiedy wolę trzepnąć drzwiami, niż grzecznie wyjść. Albo grzecznie zostać.

I kto mi wtedy na drodze stanie?

Nikt Panie Sergiuszu, bo ja umiem być zawzięta. Niestety.

Się Vlad zawziął w sobie, to ma co było do przewidzenia.

Nic się na to nie poradzi.

Nic a nic.

a fotkę to już dostrzegłem okiem sokolim ;-)

sergiusz — Fri, 29 Aug 2008 01:06:00 +0000

http://tekstowisko.com/comment_redirect/577613
ekhem!

oczywiście, że spisek, oooooo....

txtroot — Fri, 29 Aug 2008 01:04:44 +0000

aaaaaaaaaaaaaa!

Gretchen — Fri, 29 Aug 2008 01:03:13 +0000

No żesz!

Śpią! A pewnie, że śpią!

Godzina jest taka, że każdy rozsądny rudy kot śpi. Ta moja Ruda, zaraz tu obok, też się zapadła.

Największą niesamowitością w rudych kotach jest to (no, poza mądrością oczywiście), że one pozostają takie różowiutkie szczeniacko.

No te tam… poduszeczki na łapkach, uszka i wszelakie cukierkowe fragmenty kota.

Ale mnie rudzielce

leski — Fri, 29 Aug 2008 01:02:44 +0000

wyrolowały. Spały pięknie – jeden na drugim. Zanim zdążyłem ostrość złapać, zmieniły pozycję...

Tylko i wyłącznie

leski — Fri, 29 Aug 2008 01:00:47 +0000

spisek. Aha, fotkę znalazłem :)

No nie wytrzymię!

Gretchen — Fri, 29 Aug 2008 00:59:00 +0000

Miałam coś kurka napisać.

I piosenki dołączyć.

A tu nic z tego, bo mi Panowie głowę zamieszali.

Jak to się ma do tego, co dzisiaj usłyszałam od taksówkarza?

A było to tak…

Zamówiłam taksówkę (nie ma taksówkarza, bez taksówki, prawda?), a potem wyszłam odrobinkę wcześniej z pracy.

I wyszedłwszy, patrzę oczami i nie ma taksówki. No! Ale to nic dziwnego – mają jeszcze z pięć minut.

To idę sobię przed siebie (chodzenie do tyłu byłoby całkowicie nieracjonalne) i nic.

Ale, ale… Widzę – jedzie.

Wsiadam.

Pan mówi do mnie:

- zmaterializowała mi się pani w zupełnie innym miejscu niż się spodziewałem

Ja:

- no widzi Pan, nigdy nie można być niczego pewnym

Pan:

- kobiety to właśnie tak mają, że tylko w głowie zawrócą

Ja:

- od tego one są, te kobiety przecież

- Proszę Pani ja już tyle lat na świecie żyję, że wiem, że właśnie od tego kobiety są

I co?

A tu dwóch mężczyzn oraz dwa koty (też męskiej płci) uniemożliwiło mi napisanie własnego tekstu z piosenkami.

No to gdzie jest porządek świata, ja się pytam?

I czy to nie jest jakiś śpisek?

Hę?

łał! mamy Lajf z Kabat

sergiusz — Fri, 29 Aug 2008 00:57:00 +0000

jest i fotka KL!
fiu fiu…. :-)

TXT - Komentarze do notki "Teraz, *.*, My!"

Kochani...

Hamiltonie,

Hamiltonie,

Szalonyś Hamiltonie!

kot ma jedną zaletę

Pani Renato

Wywołana do tablicy....Obecna!

Hm, ja to jednak rano intelektualnie

Hm, koty cudne, rozmowa cudna:)

Ja Wam mówię

Delilah, KL

Przecież koty to dranie!

Koty, koty...

skoro tak

Pani Gretchen,

Yhmm

Dobranoc

Panie Sergiuszu

a fotkę to już dostrzegłem okiem sokolim ;-)

oczywiście, że spisek, oooooo....

aaaaaaaaaaaaaa!

Ale mnie rudzielce

Tylko i wyłącznie

No nie wytrzymię!

łał! mamy Lajf z Kabat

TXT - Komentarze do notki "Teraz, ., My!"