TXT - Komentarze do notki "Dla kogo trybunał dla kogo sąd?"

Renato

Mireks — Sat, 06 Sep 2008 18:01:06 +0000

Podsumuję krótko i zwięźle: dobre, mocne i ostre a najważniejsze prawdziwe! Co oczywiście kreatorom “nowej prawdy” nie odpowiada.

Pozdrawiam

jotesz

ererka — Sat, 06 Sep 2008 12:53:34 +0000

JASNE!!!!
Daj Boże takie “stetryczenie” , jak Twoje – naszym politykom!

Igła

ererka — Sat, 06 Sep 2008 12:52:02 +0000

Nie przesadza Pan?
Osobiście takie porównanie do parlamentu, jest dla mojego bloga, mimo wszystko, szalenie budujące.

Odnoszę wrażenie, że Rokita ułatwił sobie sprawę i swój tekst pisany jakieś dwa lata temu – kilkoma prostymi zabiegami ( nazwiska, nazwy partii) dopasował do wymogów swojej nowej roli i sytuacji ( nawiasem mówiąc niezbyt zaszczytnej).

„Partia rządząca przestała pełnić obie swoje tradycyjne funkcje. Nie jest już ideotwórcza, ponieważ każda idea może stanowić jutro nieoczekiwane zagrożenie dla wewnętrznego autorytetu przywódcy, od którego nie można i nie należy oczekiwać lojalności wobec idei. Swoboda jednako twardej argumentacji polityków obozu rządowego najpierw przeciw, a potem za traktatem lizbońskim jest jednym z licznych tego rodzaju świadectw. Ale partia rządząca przestała także być miejscem jawnego organizowania się i artykułowania rozmaitych politycznych interesów. Zaobserwować można ciekawe w tej mierze zjawisko spontanicznego wymierania bądź głębokiej konspiracji interesów, co do których sformułowano najczęściej niemożliwe do zweryfikowania podejrzenie nie legitymizowania ich przez przywódcę. Krążąca opinia: “słuchaj, podobno Kaczor _jest przeciw_” skutecznie uśmierca nawet dobrze wcześniej zorganizowane interesy wewnątrzpartyjne. Tak czy owak z partii rządzącej uszło życie i jakby to paradoksalnie nie brzmiało – partii formalnie sprawującej władzę w realnej polityce po prostu nie ma.”

No i mieliśmy 21.X.2007 roku.
Czyż nie tak, Panie Igło?

Renato!

chamopole — Sat, 06 Sep 2008 06:44:14 +0000

Ja uwielbiam Twoje wyzłośliwiania się! Mam nadzieję, że nie przejmujesz się stetryczałym mędzeniem Igły i wybierasz stetryczałe pochwały jotesza…
:)

Najpierw cytaty

igla — Sat, 06 Sep 2008 06:37:12 +0000

/Tym samym kończy się mój błogi czas niepisania o obecnym rządzie – bo skoro chcę pisać o tym, co zawiera się w tekście Rokity – pisania o rządzie Donalda Tuska nie uniknę.
Ha – trudno!/ – to z pani.

Zmiana ta w pierwszej kolejności dotyczy parlamentu. Sejm utracił znaczenie nie tylko jako miejsce wypracowywania i podejmowania decyzji. Przestał również być miejscem ustrojowo ważnym z punktu widzenia formowania opinii publicznej, ba… przestał ważyć nawet jako ośrodek politycznej propagandy. U źródeł tej zmiany legł brak parlamentarzystów suwerennie formułujących sądy albo podejmujących działania, które miałyby znaczenie dla kształtowania polityki. Przeciwnie. Politycy parlamentarni nie wyrażają ani własnego, ani reprezentatywnego dla jakiejś grupy poglądu na sprawy państwa, a już na pewno nie czyni tego żaden polityk obozu rządowego. Historia poufnego przesyłania z urzędu premiera kompletnych sformułowań, jakich danego dnia używać mają posłowie partii rządzącej we wszelkich oświadczeniach publicznych, jest w istocie przecież koronnym, empirycznym – i co tu dużo mówić – mocno żałosnym świadectwem gnuśności parlamentaryzmu, a nie żadną wesołą ludową anegdotką o niemądrych posłach. Odpowiedzialność parlamentarzysty w systemie rządów osobistych redukuje się bowiem do obowiązku entuzjastycznego okazywania poparcia i zaufania dla przywódcy i – co ważne – znajdowania do tego na własną rękę częstych okazji. A także do niezmordowanego potępiania i ośmieszania jego przeciwników najlepiej w sposób brutalny, bo ten – co poświadczają analitycy polityki – najsilniej zapada w powszechną pamięć (vide głośny wywiad z Erykiem Mistewiczem). – to jest z Rokity.

Jak pani podmieni Sejm na blog a posła na RRK to wydaje mi się, że Rokita opowiada o pani.
Śmieszno i straszo.
Prawda?