TXT - Komentarze do notki "11/09/2001"

A ja

KriSzu — Thu, 11 Sep 2008 15:12:28 +0000

tak jak teraz, siedziałem wtedy w pracy i zadzwoniłem do klientki by omawiać dostawę. No i się dowiedziałem, że coś się stało w NY. Samolot samolotem, ale musimy obgadać tę dostawę, mówię. Ale się nie dało już z nią rozmawiać.
Dopiero w domu do mnie dotarło w pełni, przy TVN24 do późnej nocy.

obudziłem się w południe

sajonara — Thu, 11 Sep 2008 09:06:14 +0000

Poszedłem na zakupy do zieleniaka. Potem zrobiłem obiad i moja narzeczona przybiegła z pracy w czasie przerwy na lunch.
Widziałeś co się stało?

Nie widziałem. Włączyłem telewizor. Jedliśmy gdy drugi samolot uderzył. To był jakiś nierealny film. Zupełnie nie rozumiałem co się dzieje. Obiad wystygł, a my się patrzyliśmy w ekran. I jeszcze ta myśl, że Ameryka niech się uczy pokory.

all

girit — Thu, 11 Sep 2008 08:33:21 +0000

Tego dnia siedzialem w redakcji przy kompie pochloniety biezacymi sprawami.
Nagle szum.
Atak na Nowy Jork!
Wszyscy zaczelismy praktycznie na zywo ogladac ten dramat.
Zadzwonilem do bylej zony, pracujacej w dziale zagranicznym ogolnopolskiej gazety.
Co o tym myslisz. Wyglada na wywolanie wojny – pytalem zdenerwowany
Spotkajmy sie po pracy – powiedziala.

I pamietam jak patrzylismy sobie w oczy na tym spotkaniu.
Bylo jakos inaczej.

Balismy sie .
Tak po ludzku.

Też oglądałem

igla — Thu, 11 Sep 2008 07:55:48 +0000

bezpośrednią transmisję w TVN 24 i ze zjeżonym karkiem.
Transmitowali na żywo jak gruchnął 2 samolot a potem jak budynki się waliły.

Rafał

max — Thu, 11 Sep 2008 07:52:45 +0000

w odpowiedzi moje wspomnienie:

basen w Jaworznie, masa ludzi, udany dzień

pojechałem z przyszłą zonka odpocząć i zrelaksować się

jak to zwykle czyniłem po basenie skoczyłem na stację benzynową nieopodal a żona włączyła komórkę

szwagierka słała kasandryczne sms-y a ja stanąłem w giga kolejce po paliwo,

później te telewizory w marketach, Pochanke i rodząca się TVN24

następnego dnia rozmawiałem z kilkoma starszymi osobami,

nie było miło, raczej smutno i bardzo bojaźliwie…

pozdrawiam

_{prezes,traktor,redaktor}

Hmm...

xipetotec — Wed, 10 Sep 2008 20:48:17 +0000

A ja siedziałem sobie w pracy.
W Warszawie.
W pewnym momencie przyszła koleżanka i powiedziała – “słyszałeś, samolot uderzył w WTC w Nowym Jorku.”
Miałem kupę roboty, jak pamiętam, więc odpowiedziałem jej tylko – niemożliwe, tam nie latają samoloty, chyba że to jakaś prywatna awionetka…
A potem się potoczyło.
Moja praca polegała wtedy na stałej obecności w internecie, że dzieje się coś poważnego zdałem sobie sprawę, gdy okazało się, że nie jestem w stanie wejść na żaden duży amerykański serwis.

Kiedy uderzyli w Pentagon, miałem taką, w sumie głupią myśl, że trzeba wracać do Stanów…

Mój ojciec stracił tego dnia połowę kolegów z pracy.

O niego się nie martwiłem, rok wcześniej przeprowadził się do Tampy na Florydzie.

Do dziś od czasu do czasu śnią mi się wnętrza WTC, strażnicy na dole, księgarnia, stacja metra.

http://podcastsportowy.wordpress.com/

Też mi się tak zdaje

RafalB — Wed, 10 Sep 2008 20:40:09 +0000

Dla pojedyńczego człowieka, dla mnie nie ma nic ważniejszego niż moje własne przeżycia i uczucia dlatego, że tylko poprzez nie mogę w jakiś sposób znaleźć się w tych wydarzeniach, próbować je oswoić, opisać dla siebie samego.
Bez dotarcia do własnych uczuć poprzez pamięć ten opis nigdy nie będzie prawdziwy.

A jak mogę żyć prawdziwie w opisanym nieprawdziwie świecie?

Pozdr

Takie osobiste świadectwa

tecumseh — Wed, 10 Sep 2008 20:20:12 +0000

są wiele warte, o ile więcej niż medialna szopka, która jednak się odbywała po tymn tragicznym wydarzeniu, zresztą jak i po wielu (większośc/wszystkich(?)) innych tragicznych.

Pozdrówka.