Witam Grzesiu,

bianka — Thu, 11 Sep 2008 10:57:09 +0000

dzięki za odwiedziny. Odnośnie wspomnianej rozmowy to jak pamiętam
ta rada pochodziła z jakiejś książki. Jestem typem introwertycznym, więc
jak mam problem to szukam w bibliotece.
Jest taka modlitwa osadzająca w rzeczywistości by zmieniać to co da się zmienić i nauczyć się żyć z tym czego zmienić się nie da, zawiera też prośbę o mądrość by odróżniać jedno od drugiego.
Rada-przenośnia o powietrzu pomaga wg mnie “żyć z tym czego zmienić się nie
da”.
Dzieci a jeszcze bardziej młodzież zawsze potrafiły być okrutne względem rówieśników
(jako grupa) a bywają też wyjątkowe “talenty“osobnicze – wyzwanie dla terapeutów.
W tamtym przypadku chodziło o dziecko rozwodzących się rodziców z którego frustracją mieli problem rodzice,szkoła i rówieśnicy.
Mamy sporo bezrobotnych psychologów i różnych fundacji a w programach
szkolnych aż się prosi o zajęcia (warsztaty) na temat np. umiejętności interpersonalnych,emocji i radzenia sobie z nimi itp.
Pozdrówka

“Potem jest jeszcze

tecumseh — Thu, 11 Sep 2008 06:23:36 +0000

“Potem jest jeszcze rozmowa z Agą. Jak reagować na bezinteresowną złośliwość tkwiącą czasem w nieszczęśliwych ludziach o samotnych sercach (człowiek szczęśliwy nie potrafi ranić z premedytacją). “

Hm, pewnie więcej tych nieszczęsliwych i stąd problemy:)

“Nigdy nie poczujesz się dotknięta gdy będziesz pamiętać: plucie na Niagarę nie zmieni jej biegu ( drugie porównanie jakie mi się przypomniało dotyczyło powietrza, wydało mi się mniej przemawiające dla 16-latki ale dla mnie jest:... nie można opluć powietrza, bądź jak powietrze)”

Ano racja, takie stoickie i preawdziwe to.

Pozdrawiam.

TXT - Komentarze do notki "Teatr pisania.DZIENNIK 2001 - 2005 (25)"

Witam Grzesiu,

“Potem jest jeszcze