TXT - Komentarze do notki "Wilczy Chór Warszawy"

Ja, mein Herz

Pino — Sat, 09 Jan 2010 17:11:20 +0000

O książkę też czytałem,

tecumseh — Sat, 09 Jan 2010 17:08:08 +0000

jak zresztą jeszczo i dwie inne Fannie Flagg, ale w filmie grają Jessica Tandy i Kathy Bahes, więc obejrzyj:)

So schnell wie moeglich:)

Nie oglądałam,

Pino — Sat, 09 Jan 2010 12:33:14 +0000

ale czytałam książkę.

Najbardziej jednak lubię tę scenę z pszczołami.

Stanowczo sugeruję, byś nie uświadamiał ludności, o co w niej chodziło :)

Janda w "Rewersie" cudowna była

tecumseh — Sat, 09 Jan 2010 12:26:29 +0000

bez niej i bez Anny Polony film by wiele stracił.

Acz az tak jak Pino się nie zachwycam tym filmem (czytałem twój tekst na drugim blogu), dla mnie pierwsza godzina Rewersu to jednak nudna była.

I ta nieznośna konwencja, ja wiem, że to świadome i zamierzone, ale nie mogłem się wczuć.

Ale na tle polskiego kina niezłe.

Choć od rozpuczenia w kwasie solnym wolę motyw ze “Smażonych zielonych pomidorów” i co tam bohaterki, też zreszt ą kobiety, złemu człowiekowi uczyniły:)

Troszkę mi to lekkim naśladownictwem zalatywało, acz z drugiej strony, jakw iadomo wszystko już było.

Oglądałaś Pino, “Smażone zielone pomidory”, bo Gre z tego co wiem, to nie:)

W każdym razie polecam, to jest film:)

P.S. Wczoraj obejrzałem ten osławiony “Opór” (“Defiance”), szczerze mówiąc nie rozumiem tych wszystkich protestów wobec tego filmu, no.

P.P.S. Musze coś o kinie napisać, no:)

Jeszcze nie oglądałam

Gretchen — Sat, 09 Jan 2010 01:49:38 +0000

Obejrzę, jak w banku.

Spać powinnyśmy iść w trybie natychmiastowym.

Oglądałaś Rewers? :)

Pino — Sat, 09 Jan 2010 01:41:24 +0000

Nie wiem czemu, ale w tym momencie skojarzyłaś mi się z Jandą, rozpuszczającą jednego pana w kwasie solnym.

Czy my nie powinnyśmy iść spać?

Bażancie

Gretchen — Sat, 09 Jan 2010 01:39:35 +0000

Nie Ty pierwsza to mówisz, ale dziwnie nie czuję się tu niczym zagrożona.

Inna sprawa, że na Grójecką wrócę bezwzględnie. Inaczej być nie może.

Szkoda, czy nie, tak będzie.

Sztukę pożegnań mam opanowaną do perfekcji.

Scary,

Pino — Fri, 08 Jan 2010 23:25:52 +0000

ja specjalnie lękliwa nie jestem, ale na Twoim miejscu bym chyba wolała tę Grójecką.

Grzesiu

Gretchen — Fri, 08 Jan 2010 22:58:50 +0000

Dobre, dobre, ale to musiał być jakiś biedny człowiek.
On zbudował w mieszkaniu takie coś – antresolę przez przedpokój, który jak wszyscy mi świadkiem jest raczej czymś innym, ten przedpokój.
Ta antresola prowadziła prawie do drzwi wejściowych, ale trochę wcześniej się kończyła… drzwiami… z zamkiem…

Podobno chodziło o to, że jak ktoś wejdzie, to on górą ucieknie, zamknie te drzwi wewnętrze i ucieknie wejściowymi.

Może ten człowiek miał jakieś doświadczenia wojenne?
Igła mówi, że mogli tu w czasie wojny kogoś ukrywać...

To bardzo specyficzne i wyjątkowe miejsce.

Ja zamykam na dwa zamki tylko.

Choć któregoś wieczora zdarzyło mi się coś takiego, że ktoś z zewnątrz wziął za klamkę... Od tej pory zamykam się bardzo starannie.

Hm,dobre:)

tecumseh — Fri, 08 Jan 2010 22:08:01 +0000

“A nawet pięć zamków plus łańcuch, bo któryś z poprzednich właścicieli miał zaburzone poczucie bezpieczeństwa.”

pzdr
P.S. Mnie by dopiero zamykanie i otwieranie 5 zamków wprawiło w totalną paranoję:) i ten lęk, że zapomniałem, któryś zamknąć:)

Masakra, jednym słowem.,

U nas jeszcze Cafe,

Pino — Fri, 08 Jan 2010 12:30:46 +0000

albo mieszkanie Zuz, bo mieszkała dość blisko od Raszyńskiej.

Napadli mnie raz na Kazimierzu, ale nie mam pretensji, jak samotna kobieta skuje się jak tynk i późnym wieczorem idzie na spacer ulicą Starowiślną, to sama jest sobie winna, zasadniczo.

No nie wiem...

Gretchen — Fri, 08 Jan 2010 12:05:08 +0000

bo to wygląda naprawdę dziwnie, ale właściwie osiągnęłam wyżyny absurdu tłumacząc się z góry .

Mnie napadli dwa razy w dwóch miejscach pracy. To było w czasach studenckich, a miejsca pracy to był sklep osiedlowy, a następnie kiosk osiedlowy. Wzięli kasę i poszli.
Najbardziej mnie oburzały wtedy podejrzenia właścicieli, że to ja mogłam wziąć te pieniądze.

Na wagary w liceum chodziłam do kawiarni, która nazywała się Mokotowska. Była oddalona od szkoły tak, jakby zupełnie nie była oddalona, co miało ciekawe konsekwencje.

Nie będziesz musiała,

Pino — Fri, 08 Jan 2010 11:54:54 +0000

ja mam akurat paranoję ewidentną, więc jestem tolerancyjna.

Ale ja kiedyś ledwo przeżyłam napad w tym durnym lokalu na parterze, więc czasami, jak usłyszę nocą jakiś hałas, to sprężyna, gdzie mój gaz pieprzowy. Potem się okazuje, że to był na przykład kotek.

Plac też jest mój, w końcu chodziłam tam na wagary czasem.

I to odgrzebał Bażant jeden

Gretchen — Fri, 08 Jan 2010 11:47:47 +0000

Ja mam domofon, ale unowocześniony. Kiedy się tu wprowadzałam, był całkiem typowy. Znaczy wstukiwało się numer mieszkania, kluczyk, kod.
Wspólnota, pod naporem młodych , co to jak wiadomo mają poprzewracane, udoskonaliła domofony.

Tak oto nadeszła era takiego czegoś, co teraz się do okienka przytyka, pojawia się dźwięk bzzztrrr i się wchodzi.

Raz to jest przy bramie i raz przy drzwiach do klatki.

No i zamek w drzwiach też mam. A nawet pięć zamków plus łańcuch, bo któryś z poprzednich właścicieli miał zaburzone poczucie bezpieczeństwa. Za każdym razem jak ktoś do mnie przychodzi pierwszy raz muszę się tłumaczyć, że nie, nie mam paranoi, to nie ja itd.

Na Placu nie strzelają i nie gwałcą. Poza tym, ja wszędzie, każdy dobrze wie, kto tutejszy, a kto odwiedzający.

Jestem lewakiem,

Pino — Fri, 08 Jan 2010 11:33:38 +0000

mam domofon, zamek do drzwi i to mi styka… Wędrówki przez burbucowskie zasieki do hawiry Buca na Stokłosach zawsze mnie na przemian irytowały i śmieszyły

Na Wrzecionie tak się porobiło ileś lat temu, że się kurwa nigdzie nie da przejść

Mieliśmy taką górkę, jesienią kwitły astry, zimą się z niej zjeżdżało na sankach… a teraz mamy elegancki, ogrodzony blok z własnym garażem i sklepem spożywczym

Je wiem, że Wrzeciono to specyficzne miejsce, gdzie potrafią kioskarkę postrzelić z broni palnej, albo zgwałcić kogoś w Lasku Bielańskim, ale czy to jest powód, by izolować się od wspólnoty sąsiedzkiej?

Ja tam jestem bezpieczna o każdej porze doby, a nigdy nie przesiadywałam na ławeczkach i nie utrzymuję z młodzieżą kontaktów towarzyskich… starczy, że Krystyna pojawiła się na dzielni Anno Domini 1967

Autostop bywa zabawny… najbardziej mi się chyba podobała jazda z Szydłowca do Tarczyna, ciężarówką z ośmioma tonami pietruszki na pace

prawie jak kiszona kapusta

Dobra, dobra, masz tu na obudzenie:

maddog — Fri, 19 Sep 2008 08:50:13 +0000

_{Human Bazooka}

Mad

Gretchen — Thu, 18 Sep 2008 22:30:27 +0000

Ty nie rozrabiaj.

Ta gorączka trochę Cię tłumaczy, ale trochę.

Gre

maddog — Thu, 18 Sep 2008 15:03:06 +0000

I tak jestem dziś chory. Mam gorączkę. I takie różne.
Chodź do mnie, co?

_{Human Bazooka}

ino nie przesadź

Gretchen — Thu, 18 Sep 2008 15:01:23 +0000

Rozchorujesz się jeszcze, już nie wspominając o tym, że zimny rosół jest bleeee i fuuuj.

Nawet light.

Zwłaszcza light.

to odstawię ten rosół do przestygnięcia.

maddog — Thu, 18 Sep 2008 14:09:30 +0000

ale to jest rosół light.

_{Human Bazooka}

Madu

Gretchen — Thu, 18 Sep 2008 14:05:32 +0000

Rosół to jest słowo tłuste.

Nie ciepłe.

Wymyśl ciepłe i przekaż.

Ciepłe mówisz?

maddog — Thu, 18 Sep 2008 12:42:48 +0000

“Rosół”.

Może być?

_{Human Bazooka}

No to wygląda, że

Gretchen — Thu, 18 Sep 2008 12:19:29 +0000

Snejku jest gorszy nawet niż ja.

Dobrze, że wrócił.

Przekaż mu jakieś ciepłe słowo ode mnie, w końcu dawno nie przekazywałam.

Rambo śpiewał w środku, ta! Yhmmm.

Jak to mówił Czesiu

maddog — Thu, 18 Sep 2008 05:27:57 +0000

Rambotrzy śpiewał, tylko w środku.

A Snejku wróciłku, bo on tak ma. Odprowadza mnie do wejścia do domu, po czym rozpływa się w powietrzu i wraca kiedy chce.

Jest gorszy niż ya.

_{Human Bazooka}

Śpiący Madzie

Gretchen — Wed, 17 Sep 2008 22:40:04 +0000

Ale on wróci?

Żelazne nerwy trza mieć do takiego naturalnego futrzaka, żeby dać mu żyć jak chce.

Co do nich.

Oni sami się znudzą, i sami sobie się przeciwstawiają. Krótkie jest życie niby artystycznych poczynań.

Rambotrzy to chyba niezbyt często o zakochaniu śpiewa.

Co ja gadam!

Przecież żaden Rambo nie śpiewał, przynajmniej z tego co wiem.

A ludzka wiedza, jest ograniczona ... – powiedziała filozoficznie Gretchen, do śpiącego od wielu godzin Mada.