TXT - Komentarze do notki "NA PRZYSTANKU"

A i w sumie przecież

tecumseh — Sat, 04 Oct 2008 13:27:39 +0000

na polonistykach też chyba bywają różne specjalizacje z mediami związane czy z komunikacją czy dziennikarstwem.
A co do pisania?
No trza mieć ten talent i pracować.
Nauczyć się można, acz bez pewnej iskry nie da się.
Wiem po sobie, znaczy sa rodzaje czy typy tekstów, które piszę dobrze, ale np. tekstu złośliwie ironicznego, takjiego szyderczego felietonu np. w styu choćby Galopującego Majora napisać bym nie umiał.

Grzesiu,

mida — Sat, 04 Oct 2008 12:34:02 +0000

Jestem w takiej głupiej klasie o profilu retoryczno-dziennikarskim. Jej dobrą stroną są wyjścia warsztatowe do redakcji gazet. Byliśmy w Wyborczej, Rzeczpospolitej, Polityce. Wszędzie mówią nam: nie iść na dziennikarstwo! Na spotkaniu w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza ktoś mądry powiedział nam, że studia dziennikarskie to właściwie studia prasoznawcze. Po co to komu. Był tam jeden pan po dziennikarstwie, reportażysta. Sam stwierdził, ż episac to on się nauczył dopiero dopiero pracując. Ponoć nie da się tego nauczyć w szkole, tylko trzeba zacząć pisać... Ja tam się na pewno na te studia nie wybieram… ;) Tez się nasłuchałam :)
A co do perspektyw – to chyba tylko po ekonomii czy informatyce, a to na pewno nie ja :P

Apropos jednego motywu,co Odys podjął,

tecumseh — Wed, 01 Oct 2008 21:49:32 +0000

to lepiej polonistyka niż dziennikarstwo chyba:)
Jak lubisz pisać i czytać, to filologia raczej jest dobrym wyborem. (Inna sprawa czy są po tym jakieś ciekawe perspektywy, no, ale to już zależy też od osobistych zdolności/motywacji/przedsiębiorczości itd)

A o dziennikarstwie słyszałem różne negatywne opinie.
No i w sumie czy jest jakiś znany/wybitny/ciekawy dziennikarz, co dziennikarstwo skończył?

pzdr

Madzie,

mida — Wed, 01 Oct 2008 19:52:26 +0000

Dzięki :)
I własnie dlatego warto pisac i rzeczy więcej i mniej dobre :)

A mi się podoba.

maddog — Wed, 01 Oct 2008 15:47:29 +0000

_{Human Bazooka}

Ja polonistykę wymyśliłam już dawno,

mida — Wed, 01 Oct 2008 15:44:45 +0000

a teraz myślę, czy nie spróbować zdawać ma archeologię :P

Siostro

odys — Fri, 26 Sep 2008 22:09:59 +0000

IMHO – http://pl.wiktionary.org/wiki/IMHO

Pomysł na opowiadanka związane komunikacja masową niezły.

Z braku czasu odpowiem znów zbiorczo.

mida — Fri, 26 Sep 2008 09:56:43 +0000

Nie wiem, czy ciąg dalszy nastąpi, jeszcze kawałek mam napisany, inne dopiero wymyślam… To takie bardzofragmentaryczne opowiadanie.
Ale w związku z waszymi uwagami trochę buja się moja koncepcja – ponieważ całe zamierzenie opowidania jako całości polegało na umieszczeniu każdego kolejnego wydarzenia w komunikacji, tramwaju, autobusie, metrze, ewentualnie w drodze. Stąd pochodzi ten opis, aczkolwiek zgodnie ze słusznymi sugestiami jeśli cokolwiek będę z tym tekstem robić, to ów opis skrócę. W końcu odbiór czytelnika jest najważniejszy – a zanudzać go to róznoznaczne z jego utraceniem ;)
Chciałam jeszcze wpleść co zabawniejsze dialogi “zasłyszane”. Co dalej zrobię, nie wiem jeszcze, trochę muszę poprzemyśliwać.
Za wszelkie uwagi dzięki, wiem, że jednolitość języka i stylu jest dla mnie pewnym problemem i tak jak to ujął Odys – koń mnie ponosi. Tak :)
Bianko, serdecznie dziękuję za pozytywny odbiór. Jeśli naprawdę to moje pisanie pozostawia odbiosrcy jakiś ślad, to będę pisać.
Odysie, co znacz IMHO? Faktycznie polonistyka to jedyne studia, w jakich siebie naprawdę widzę. Co ciekawe moja łasna mam poleciłą mi zdawać na Uniwersytet do innego miasta…

Mido,

bianka — Thu, 25 Sep 2008 22:24:25 +0000

czuję,że by się doskonalić czytaj i wprowadzaj w życie (znaczy warsztat literacki)
uwagi panów Yayco i Odysa.
By nie porzucić warsztatu wspominaj wpisy przeciętnych czytelników typu
niżej podpisana.
Pozdrawiam zachęcająco szczerze ubawiona przygodami pana Odysa z koniem.

Siostro

odys — Thu, 25 Sep 2008 21:39:38 +0000

Widać, ze to przymiarka, taka ni pies ni wydra.
Uwagi p. Yayco — celne.

Moim dzieciom ostatnio trzeba często przypominac, co właśnie robią. Bo przecież np. zakładając buty można się tak zaabsorbować różnymi przyokazjami, że czynność zasadnicza pozostanie niedokonana…

Takie przypominanie sobie, co właśnie robię jest pomocne w wielu sytuacjach życiowych, wydaje mi się. Szczególnie istotne jest przy wyrażaniu myśli.

Jeśli decycduję się na opis, to wiem dlaczego(przyczyna) i po co (cel). Bo tak dać się ponieść koniowi, żeby z niego nie spaść, to już naprawdę niezwykła sztuka.

Reportaż o stołecznej komunikacji — na to czekam. Ale to zapewne przez moje publicystyczne zboczenie i niechęć pewną do romansów etc.

Pozdrawiam chaotycznie (bo mnie w tym komentarzu też koń poniósł chyba)

PS. Pisać, pisać, pisać. Nie zasypiać. Gruszek.

PS2. Nie dziennikarstwo — polonistyka. IMHO.

A ja tam

bianka — Thu, 25 Sep 2008 20:45:57 +0000

jestem ciekawa co było dalej (może być z opisami lub bez).Z tego co pamiętam
zbyt długie opisy w książkach z reguły się przeskakuje ale z drugiej strony osadzenie wydarzenia w rzeczywistości jest dość istotne,szczególnie jeśli zna się daną ulicę,miasto. Poza tym są jak się okazało wartości poznawcze – my rodzice jeżdżący częstokroć samochodami do pracy nie zdajemy częstokroć sobie sprawy co przechodzi nasza latorośl.I potem delikatnie mówiąc zdziwienie,że nie rzuca się (wzmiankowana latorośl) ochoczo do działania w domu (czyt.pomocy).
Konkludując Mido pisz,czytaj, czytaj ,pisz.Jak to powiedział pewien profesor-pisarz do swych studentów:

Aby zostać pisarzem trzeba –

po pierwsze: pisać
po drugie: pisać
i po trzecie: też pisać.
Wg.mnie trzeba do tego jeszcze wrażliwości i szczerości.
Lubię historie z życia wzięte, więc czekam cierpliwie mając nadzieję,że cdn :-)

No Mido, widać nie ma,

tecumseh — Wed, 24 Sep 2008 18:38:06 +0000

tak bywa.
A co do owej scenki to napisałem kiedyś opowiadanie też o spotkaniu.
zaczynało się od słów ,,Zobaczył ją”, ale jak napisałem w innym moim kawałku ,,jego pisanie skręcało w stronę taniego mistycyzmu”, więc moje też skręciło w stronę magi, demonizmu i mroku.
I nie było tak dobrze jak u ciebie, bo z owego zobaczenia nic nie wynikło.
Choć mogło
:)

pzdr

Panowie yayco i grzesiu...

mida — Wed, 24 Sep 2008 15:52:22 +0000

Z jednej strony macie pewnie rację.
Ale z drugiej strony o ten opis mi chodziło.
Można go oddzielić bardziej. Ale moim zdaniem powinien zostać.

Panie yayco, rozdzielenie opowiadania na dwie części (opis-wydarzenie) to mniej więcej to, co chciałam zrobić. Czy naprawdę bardzo źle wychodzi połączenie tych dwóch części, owszem, oddzielnych, w jedno? Może po prostu zabieg który zastosowałam nie wyszedł najlepiej… Choć był zamierzony.

Grzesiu, literówki wynikają z ciągłych problemów z dostępem do komputera i pośpiechu przy przepisywaniu. Trzeba każdy tekst trzy razy sparwdzić, nim się wszystko poprawi, a na to ciągle nie mam czasu.
A co do gruchotania – to chyba nie ma lepszego wyrazu opisującego stare autobusy w ruchu :P.

A tak serio, bez usprawiedliwiania się – to tylko próby, więc mogą być nieudane.
A może dopiero teraz się usprawiedliwiam :)
Pozdrawiam.

Hm,

tecumseh — Wed, 24 Sep 2008 12:54:14 +0000

chyba zgodzę się z panem Yayco, to co wczoraj u Mada.
Znaczy lepiej wypadnie sama scenka, za duzo ,,ozdobników”.
No i literówki:)
Ale napisane ciekawie poza tym.

A i zastanawia mnie to:

“Pojazd ruszył gruchocząc, postękując i szarpiąc”

To ,,gruchocząc” znaczy, jakoś mi nie spasowało na początku, ale w sumie jak określić dźwięk, który wydają stare autobusy komunikacji miejskiej (u mnie w mieście takich badziewnych trochę jest, więc jazda takim wehikułem to w ogóle jest przeżyciem:)).
No i nie wiem jakie słówko by zamiast ,,gruchotania” ppasowało.

Więc znaczy, że dobrze jest:)

pzdr

Pani Mido,

yayco — Wed, 24 Sep 2008 12:00:28 +0000

to fajny jest tekst.
No.

Ale mam jedną uwagę, choć dość zasadniczą. Taką mianowicie, że utwór Pani rozpada się na dwie częśći. Odmienne zarówno stylistycznie, jak i przedmiotowo. Znaczy – o czym innym i innym językiem.

Jedna, moim zdaniem ważniejsza i lepiej napisana, to próba odtworzenia obrazu drobnego zdarzenia, tak jak widziała je Pani bohaterka.

Druga, to quasi reportażowy opis problemów komunikacyjnych. Moim zdaniem jest on zbędny. Nie, że źle napisany. Raczej odciągający uwagę czytelnika, który zaczyna pod nosem przeklinać komunikację i korki i trudno mu się skoncentrować na bohaterce.

Moim zdaniem (które jest stronnicze i subiektywne), dobrze by tekstowi zrobiło solidne skrócenie tych opisów.

Nic w końcu nie stoi na przeszkodzie, żeby Pani napisała reportaż o komunikacji miejskiej.

Dziecko, która jest niewiele od Pani młodsza, od września pokonuje całkiem niezły szmat drogi, korzystając z komunikacji.

Niektóre opisy jej borykań ukazują moim oczom świat, którego nie znam i nie rozumiem (ja nie korzystam z komunikacji miejskiej).

Chętnie bym przeczytał opis Pani przygód z komunikacją, ale niezależnie od Natalki.

Pozdrawiam serdecznie