Rafal K

ererka — Sat, 04 Oct 2008 10:55:26 +0000

Otóż owi inwestorzy , tacy jak Marquard czy Orkla – bynajmniej nie placili “jak za zboże” – Dla nich to były “psie pieniądze”, niewielkie inwestycje. Dla opisanych przez Pana polskich spółek to był spory zastrzyk finansowy, ale przecież nie dla wszystkich.

Najkorzystniej wychpodzili na tych inwestycjach owi prezesi i właśnie “cienie”.

Zdarzało sie także, że te “fundacje prasowe” i spółdzilnie czy spółki dziennikarskie – powstawaly po to by całkiem spory majątek związany z tytułem przejąć za niewielkie pieniądze i szybciutko znaleźć “inwestora strategicznego”, którego aportem wniesiony złom wyceniano bardzo wysoko – co dawało mu natychmist pakiet większościowy.
Czy polscy uczestnicy takich “okazji” byli i jak wynagradzani przez owych inwestorów przejmującycj tym sposobem przecież i wielkie przedsiębiorstwa ze wszystkicjh innych branż gospodarki i ziemię i nieruchomości – pozostaje pytaniem otwartym i jak najbardziej aktualnym.
No i oczywiście kim byli “cienie”, naganicze owych “inwestorów”?

Duża część przejęć na polskim rynku prasowym

RafalK — Sat, 04 Oct 2008 07:59:02 +0000

odbywała się wg. schematu

RSW -> tytuł na zasadach preferencyjnych kupuje spółdzielnia lub spółka dziennikarska -> nasza spółka to firma niemal rodzinna, wszyscy się lubią i robią co chcą -> prezes kupuje nowy dom, zaczyna brakować kasy na wypłaty dla dziennikarzy -> pojawia się inwestor krajowy który płaci za tytuł jak za zboże, bo słyszał, że media do dobry biznes. Większość kasy trafia do kieszeni prezesa, który zupełnym przypadkiem jest większościowym udziałowcem w spółce -> tytuł kupuje Orkla albo Polskapresse po czym łączy go z dwoma lub trzema konkurującymi na stale zmniejszającym się lokalnym rynku.

TXT - Komentarze do notki "Cień - część I"

Rafal K

Duża część przejęć na polskim rynku prasowym