TXT - Komentarze do notki "Smaki rosyjskie"

Delilah,

chamopole — Wed, 26 Aug 2009 11:17:52 +0000

może i miała smak suszonych grzybów, ale ja suszonych grzybów nie jadam, nawet jeśli zwilżono je olejem maszynowym. Więc zgadzam się, że grzybami suszonymi też mogła jechać...
:)
Przebiję ten smak chałwy tym, co Rosjanie mieli zawsze dobre. To marożienoje, czyli lody. Na porządnej śmietanie robione, nie na chudym mleczku. Pyszne, niezależnie czy na ulicy kupowane, czy w marożiennoj. Z baru lodowego pamiętam napis “szampana na wynos nie sprzedajemy!” Dodawany był do lodów i świetnie pasował...

Niemal "w prikusku"

chamopole — Wed, 15 Oct 2008 09:32:44 +0000

jak Rosjanie i ludzie ze wschodu pijali herbatę. W zębach trzymali kawałek cukru, przez który przesączali napój…

Pielmieni na Polesiu były dostępne w sklepach jako kilogramowe mrożonki pakowane w pudełka z ohydnie grubej, prostackiej tektury. Jednak smak miały znakomity po wrzuceniu ich, bez pudełka!, do wrzątku. Co mnie dziwiło, bo kłopoty z zaopatrzeniem były już wówczas dotkliwe.

Moja ciotka narzekała na braki mięsa. Kiedyś kupując pieczywo zobaczyłem wołowinę w witrynie chłodzącej i zameldowałem o tym ciotce. Ale gdy dowiedziała się, że to gowiadina, to straciła zainteresowanie, ze słowami gowiadina eto nie miaso. Dopiero moja mama pokazała młodszym siostrom, jak przyrządzać gulasze, bitki i inne specjały.

Do dziś na Polesiu ceni się słoninę, która niekiedy bywała, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych, wyżej ceniona od mięsa! Tłumaczono mi to prosto – z mięsa można tylko zrobić pieczone lub gotowane i koniec. A słoninę można doprawić solą, kolendrą i pieprzem i gdy przejdzie zapachami to można ją kroić w plasteki lepsze od wielu wędlin. Skwarki są ekonomiczne i można nimi wzbogacić kasze, jajecznice, ziemniaki – no wszystko! Słonina nawet gdy zjełczeje, to jeszcze jest zjadliwa. A mięso się zepsuje i won! Prosta filozofia kulinarna biednych ludzi…

zalewanie piwem

sajonara — Wed, 15 Oct 2008 09:16:48 +0000

dokładniej

na talerzu pielmieni obficie polane masełkiem. Obok musztard w którym paćka się pierożka. Wrzucamy do paszczy, przegryzamy, połykamy i wtedy zalewamy piwem.
mniam

Zalewanie piwem?

chamopole — Wed, 15 Oct 2008 07:55:44 +0000

O tym nie słyszałem, oczywiście jeśli chodzi o pielmieni…
Nawet musztardy nie stosowałem. Wystarczało masełko po wierzchu i odpowiednia ilość czosnku w farszu.

pielmieni ze Lwowa

sajonara — Wed, 15 Oct 2008 07:32:03 +0000

We Lwowie jadłem pielmieni. Pierożki z mięsem, które powinno się maczać w ostrej musztardzie i zalewać piwem.

Szczerze mnie ten przepis jedzenia bardzo pasował. Było pyszne.

Szczupaczki...

chamopole — Wed, 15 Oct 2008 07:15:58 +0000

...się mi przypomniały. Pewnie to jednak nie rosyjski smak a poleski. Łowione są te szczupaczki zupełnie małe, ot do 10 cm długości. Nie jestem wędkarzem, ale podejrzewam, że to bandyckie kłusownictwo.

Maluchy te suszone są na słońcu, porozkładane na blachach. Natarte są też obficie solą, by się przed ususzeniem nie rozłożyły. Na Polesiu to częsta przekąska pod wódkę, a raczej pod samogon. Smakowały mi jak skórzane, twarde wióry o posmaku ryby i soli. Nie smakowały mi!

Nie smakowały mi też kiszone prawdziwkowe kapelusze, które są na Polesiu rarytasem. Pewnie to kwestia przyzwyczajenia do smaku – ja nigdy nie jadałem kiszonek grzybowych, więc mnie odrzucało. Ale miejscowi byli niezwykle ożywieni, gdy ten przysmak pojawiał się na stole.

To takie przerywniki we flircie turystycznym Griszqa i Oszusta Pierwszego…
:)

Oszuscie

hgrisza — Wed, 15 Oct 2008 06:46:23 +0000

No to sporo straciłeś. Za małe pieniądze i w krótkim czasie można zobaczyć i przeżyć całkiem sporo. Zwlaszcza, jeśli ktoś preferuje łażenie z plecakiem na garbie i nie oczekuje gwiazdek w miejscach gdzie spi. No chyba, że tych na niebie (i tak bywało).
Ufff… No to bede musiał jednak nauczyć się u Maxa jak się te zdjecia wiesza…

Griszqu,

oszust1 — Tue, 14 Oct 2008 15:13:03 +0000

Poproszę o trochę obrazków doprawionych tekstem. Szczególnie, że tam mnie jeszcze nie zawiało.

Grzesiu,

chamopole — Tue, 14 Oct 2008 10:47:51 +0000

wkusno piszesz!
:)

no dobra – wkusno znaczy smakowicie…

griszequ,

tecumseh — Tue, 14 Oct 2008 10:46:17 +0000

no kilmat tworzą właśnie teksty, więc jak ich nie ma, to i klimatu nie ma:)

A zresztą dyskusja tu wskazuje, że raczej jest.

Jak dla mnie na pewno by to było sensowniejsze niz pisanie np. kolejnego tekstu o TXT (nie wiem, czy ktoś ma taki pomysł,ale tak uprzedzam fakty)

pzdr

Nie zgadzam się z Joteszem co do smaku radzieckiej chałwy

Delilah — Tue, 14 Oct 2008 10:16:59 +0000

Nie wiem jakimi sposobami producentom udało się to osiągnąć, ale ruska chałwa miała smak suszonych grzybów. Faktycznie w oleju:)

Jednak przy suszonych grzybach będę się zdecydowanie upierać, bo z tak niezwykłym przypadkiem nigdy więcej się nie zetknęłam.

Joteszu

hgrisza — Tue, 14 Oct 2008 09:53:18 +0000

Chalwa byla, ale po chalwie tureckiej na ruską ochoty szczegolnie nie mieliśmy. więc nie próbowałem. Za to rodzynki, takie jasnożółte albo pistacje… Lub orzeszki arachidowe powlekane sezamem…

MASAAAAAKRA.

Grzesiu

hgrisza — Tue, 14 Oct 2008 09:47:51 +0000

No był to problem. Manty nie były jakies ogromne, ale doprawione olejem dawały uczucie napełnienia juz po dziesięciu. Warto jednak zauważyć, że dziwnym trafem nie ma się tam praktycznie apetytu (ani uczucia głodu) i trzeba w siebie “wmuszać” jedzenie, nawet to pyszne.

Tubylcy swietnie wiedzą, jak smakuja oleje i benzyny, bowiem cala dystrybucja paliw odbywa sie wiadrami, wobec czego jakość paliwa jest sprawdzana “smakiem”. Nie wiem, jak mierzy sie oktany językiem, ale Lokalsom to wychodzi całkiem dobrze.

Zdjęć nie umiem wstawiać. Nauczę się jednak. Ale tekst jakiś w głowie juz mam, tylko jakoś klimatu chyba na portalu nie ma na takie pisanie… A moze mi sie tylko wydaje?

Smaki olejów...

chamopole — Tue, 14 Oct 2008 09:24:43 +0000

...się różnie kojarzą...

W peerelu raz miałem kontakt z chałwą radziecką z konserwy. Smakowała jak trociny zalane olejem silnikowym. Oczywiście tylko pierwszy, wypluty kęs! Pewnie ten olej słonecznikowy był lepszy od puszkowego z Azji…

E 35 na 2 osoby?

tecumseh — Tue, 14 Oct 2008 09:19:39 +0000

Co za problem?
Chyba że jakieś strasznie wielkie te pierogi?
Tylko ja bym bez tego oleju silnikowego wolał chyba:)

Hm, Griszequ, a skąd wiesz jak olej silnikowy smakuje, że głupio zapytam?
Choc ja pewnemu taniemu winu, które kiedyś było hitem, wśród moich znajomych, przypisywałem smak płynu do mycia naczyń.

A jeszcze Griszequ, apropos tej Azji Środkowej, to czy ty jakiego tekstu nie miałeś wyrychtować i zdjęciami opatrzyć?
Bo coś mi tak się wydaje, że cus zapowiadałeś.

Pozdrówka.

Joteszu

hgrisza — Tue, 14 Oct 2008 09:11:47 +0000

Jakby Ci to powiedzieć.... To był olej o smaku oleju silnikowego… Podobnej konsystencji… I kolorze… I z podobnej puszki…. ;-))))

Krupnik,

chamopole — Tue, 14 Oct 2008 08:52:04 +0000

zawiera wszystko co najlepsze. Ziemniaczki w kostkę, kaszę czyli krupy, warzywa wszelakie smakowite i przyprawy. Głównym składnikiem krupniku jest jakieś mięsiwko lub coś, co je udaje.

Kiedyś stworzyłem wariację na temat zup rybnych. Postapiłem wbrew zapisanym w kulinarnych książkach regułom, bo użyłem ryb morskich a tego jakoby nie należy robić. Były to szproty świeże oraz chyba leszcz na dodatek. W czasach peerelu nie było takiego wyboru ryb jak teraz i wziąłem to, co można było dostać.

Zupa była znakomita, mocno pieprzna. Miała tylko jedną wadę – na zimno strasznie cuchnęła rybami. Ale po mocnym podgrzaniu zapach znikał a pozostawał tylko fajny smak. My, Polacy, jemy za mało ryb…

Smacznego
:)

Griszqu,

chamopole — Tue, 14 Oct 2008 08:51:06 +0000

wspomniałeś o oleju…

Na Polesiu rosyjskość objawiała się w stosowaniu podsolnogo masła , czyli oleju słonecznikowego. Dla mnie jego smak był czymś nieznośnym, bo jechał ostro zapachem nasion słonecznika. Dziś wiem, że taki olej jest dużo zdrowszy niż nasze, tak ostro rafinowane, że zapachu wszelakiego pozbawione.

Moje trzy grosze

hgrisza — Tue, 14 Oct 2008 07:35:19 +0000

Pirożki w Tadzykistanie i Kirgizji to takie malenkie pierozki, ale nie z ciasta drożdzowego, tylko takiego klasycznego, pierogowego. Jadłem z je z farszem ziemniaczanym i z obowiazkowa cebulą. Pielmieni obowiazkowo z miesem, ale tez i obowiazkowo zalewane zupa. Niekoniecznie rosołem i niekoniecznie w zupie tej gotowane. Natomiast takie klasyczne pierogi wg nas, to były MANTY. Znakomine manty z cebula i kapusta, ale najlepsze były z dynia. Nalożone ręką z michy na kartkę wyrwana z wiekowej ksiazki, wyliczane “na oko”, podlane podejrzanym olejem i posypane surowa, super ostra cebula. Za dolara bylo ich okolo 35. Dwie osoby nie dawaly rady, pomimo glodu… ;-)))

He!

maddog — Mon, 13 Oct 2008 19:54:40 +0000

O zupie:-D

www.pomocdlarenaty.pl

Mad Dogu,

chamopole — Mon, 13 Oct 2008 19:40:56 +0000

lubię krupnik! A mówimy o zupie czy o wódce?

jotesz

docentstopczyk — Mon, 13 Oct 2008 18:25:59 +0000

ja taki samogon piłem w Odessie, ale przyjechał z Żytomierza … najlepszy mocny trunek jaki piłem!

“I don’t need to fight
To prove I’m right”

Joteszu

maddog — Mon, 13 Oct 2008 18:00:19 +0000

Czy lubisz krupnik?

www.pomocdlarenaty.pl

Docencie,

chamopole — Mon, 13 Oct 2008 17:57:13 +0000

nie obracałem się w kręgach rodzinnych, jadających kasze kukurydziane a z tego bodaj robi się mamałygę.

Natomiast wódka rosyjska jest rzeczywiście dobra, zwłaszcza syberyjsko zmrożona. Choć na Polesiu piłem samogon takiej jakości, że Moskowskaja i Stolicznaja wydawały się przy nim podrzędnymi napitkami…

Panie Merlocie,

chamopole — Mon, 13 Oct 2008 17:52:26 +0000

zgadzam się z Panem, w kwestii ryżu na słodko i cynamonu! Błeee…

Nigdy nie lubiłem mlecznych potraw na słodko a już te ryże z jabłkami i cynamonem – tfu! Raz w życiu miałem w ustach zupę nic – mdląca słodycz do kwadratu…

Wracając jednak do rosyjskich smaków to wspomnę uchę, czyli ich rybną zupę. Jadłem ją raz w życiu i to nad Balatonem. Byliśmy tam po pracy w Budapeszcie na kilkudniowym wypoczynku. Na polu namiotowym sąsiadowaliśmy ze studentami radzieckimi i z racji mego rosyjskiego języka, którym władałem wówczas dość swobodnie, zaprzyjaźniłem się z paroma osobami. Zaprosili mnie na uchę, którą uwarzyli w kociołku z wszelkiego drobiazgu, jaki udało im się złowić w tym płytkim węgierskim stawie. Pamiętam, że podczas doprawiania szturchnięto niechcący dziewczynę dosypującą pieprz i przez to ucha nabrała węgierskiej mocy.

W sumie przypominała mi krupnik w który zamiast podrobów czy mięsa wieprzowego wrzucono odpowiedniki rybie.