TXT - Komentarze do notki "Małpy na Wall Street. Nie chichrać się!"

Panowie

kazik — Fri, 17 Oct 2008 15:56:09 +0000

Powiedziałem: na razie nie.
Decyzję swoją uzasadniłem i będę się jej trzymał. I przypomniałem sobie, że cierpliwość jest cnotą nad którą sam muszę jeszcze popracować.

Pozdrawiam.

Griszeq ma rację, Panie Kaziku

odys — Fri, 17 Oct 2008 14:08:18 +0000

Zaciekawił mnie Pan.

Apropos Kanady,

tecumseh — Fri, 17 Oct 2008 12:17:23 +0000

to polecam blog Jacobsky’ego o Kanadzie.

http://jacobsky.wordpress.com/

Wprawdzie ostatnio o polityce ni kryzysie tam nie ma wiele, ale blog warty czytania.

Panie Kazimierzu

hgrisza — Fri, 17 Oct 2008 09:53:41 +0000

To Pan się w złe towarzystwo wmieszał. Bo tu większość (i ja w tej grupie na przykład) zna sie “po łebkach”. Najczesciej takich od szpilki.

Tu jest miejsce na edukacje, a nie uczone dywagacje z równymi sobie wiedzą. Czesto pod profesjonalnym wpisem nie ma w ogóle komentow, bo co mają powiedzieć Ci, ktorzy polowy użytych słów nie poniali? Ale zawsze coś tam we łbie zostanie. To sie jakoś tak nazywa: praca u podstaw, organiczna czy ograniczona (przyswajalnością czytających zwłaszcza). Coś tak.

Niech się Pan nie wykręca, tylko temat rozwinie.

Panowie Griszqu i Sergiuszu

kazik — Fri, 17 Oct 2008 09:35:52 +0000

Proszę mnie nie wodzić mnie na pokuszenie.

Powiem wprost: przepraszam, ale nie. Przynajmniej na razie.

Uzasadnienie:
Pobiegałem dziś po sieci stwierdzając, że w polskim internecie ten temat nie istnieje z wyjątkiem kilku miejsc o wielce dziwacznym profilu. Dla uczciwości dodam, że temat pojawił się hasłowo na blogu jednego takiego, co strasznie chce za polityka znowu robić ale podpięte tam linki są puste a on sam wody w usta nabrał nie pisząc od siebie ani słowa. Ciekawe dlaczego? Bo jeszcze parę lat temu sam nas tam chciał zapisywać. Hm…

Ergo, pisząc o tym projekcie “po łebkach” wyszedłbym na idiotę. Gdybym zaś chciał opisać wszystko rzetelnie i po kolei to już chyba lepiej byłoby mi porwać się z motyką na słońce. Nie mówiąc już o tym, że zacięcia blogerskiego nie potrafię u siebie znaleźć a i czasu mało.

Myślę jednakże, że temat zacznie być dyskutowany i na naszej długości geograficznej za jakieś pół roku. Może trochę dłużej. Wtedy będzie łatwiej.

(Wietrzącym spiski pragnę donieść, że się mylą. Po prostu cały dostępny w tym temacie materiał jest w “językach”.)

Póki co, każdy może sobie sprawdzić wyniki wyborów w Kanadzie.

Pozdrawiam serdecznie obu Panów.

o Kanadzie? jak najbardziej

sergiusz — Fri, 17 Oct 2008 08:53:00 +0000

proszę psuć do woli, byle w zgodzie z tą, jak jej tam, Konstytucją TXT :-)

Panie Kazimierzu

hgrisza — Fri, 17 Oct 2008 07:10:23 +0000

Kanada. Sergiusz nie protestuje – prosze o tej Kanadzie coś napisac.
Pozdrawiam porannie.

E tam Panie Igło

kazik — Thu, 16 Oct 2008 16:25:47 +0000

Myślę, myślę i nic nie mogę wymyślić. A przydałoby się.

A te sądy i komisje to być może będą jak Demokraci wygrają.
Ale… pożyjemy – zobaczymy.

Pozdrawiam.

p.s. Tymczasem znikam. Obowiązki.

Pan Kazik

igla — Thu, 16 Oct 2008 16:09:55 +0000

Kopinuje pomiędzy prowizją a udziałami.
Czasem trza zrezygnować z 1 z nich, czasem z obu, czasem można mieć dochody z obu stron.

Zapowiada się, że nie będzie z żadnej strony, i na dodatek komisje senackie a może i sądy?

Panie Lorenzo

kazik — Thu, 16 Oct 2008 16:04:34 +0000

Wszystko fajnie, co Pan pisze. Ale tak nie do końca, bo skoro odchodzą to jakie mają gwarancje, że (to pytanie hipotetyczne) te akcje to im się dostaną kiedyś tam?

Wie Pan, że bardzo wielu krytyków Busha jest wśród republikanów? A jeśli tak, to Pana koncepcja o możliwym uwłaszczeniu się panów z tej administracji na przejętym majątku banków jest taka sobie. Tym bardziej jeśli wygrają Demokraci.

No chyba, że wynik wyborów już znają i pełen skład przyszłej administracji też. A znają?

:) Tak opisane przez Pana “biznesy” są mi znane.

Uszanowanie.

Panowie Griszeq i Kazik

germania — Thu, 16 Oct 2008 15:23:26 +0000

“Majątek państwowy” był pewnym uogólnieniem i dotyczył raczej dawnych demoludów, choć proszę pamiętać, że jak Skarb Państwa (USA) się zgodzi na sprzedaż tych pakietów, to ktoś prywatny je pewnie znowu od niego kupi. O warunkach to się wtedy pogada.

Wybory co prawda jeszcze się nie odbyły, ale członkowie ekipy Busha tak czy tak muszą zrobić miejsce innym, bez względu na to czy będą to republikanie czy demokraci.

->Pan Kazik – co do Haliburtona to ich interesem życia była sprzedaż wody żołnierzom amerykańskim w Iraku, oczywiście kupowało ją państwo czyli ministerstwo obrony USA. Kupowali ją w Kuwejcie po 60 centów za bodaj galon, a kasowali 6$. Nieźle, prawda?

Ukłony

Panie Lorenzo

kazik — Thu, 16 Oct 2008 15:08:44 +0000

Ja bym się nawet z Panem zgodził, tylko że wybory się jeszcze w USA nie odbyły a wątpliwości jest sporo – że tak powiem.

Pozdrawiam równie serdecznie.

p.s. Z zastrzeżeniem jak u Pana Griszqa.

Panie Lorenzo

hgrisza — Thu, 16 Oct 2008 15:04:27 +0000

Ale dlaczego pisze Pan o “uwłaszczaniu się na majątku państwowym”? Pytam, bo odniosłem wrażenie, że w ramach planu Paulsona następuje przymusowe oddawanie przez prywatne banki pakietów akcji Państwu.

No i zgłupiałem teraz… Ale jak mi Pan odpisze, to przeczytam dopiero jutro…. ;-)

Pozdrawiam.

Panie Griszqu

kazik — Thu, 16 Oct 2008 15:03:35 +0000

Kanada nieważna. To znaczy ważna ale nie będziemy chyba “psuli” tematu Panu Sergiuszowi?

A co do tych spotkań, to myślę, że dopóki “patafian”, który wpadł ostatnio na pomysł powołania paneuropejskiego (czy nawet globalnego) nadzoru bankowego nie zacznie odnosić sukcesów we wprowadzaniu swoich pokręconych wizji w życie, to chyba nie trzeba się denerwować.
Na razie uznaję, że ten “geniusz” miał zły dzień.

Szanowny Panie Kaziku

germania — Thu, 16 Oct 2008 14:58:54 +0000

Dlaczego? Co jest celem ostatecznym?

Mała wskazówka: jesli Pan sądzi, że uwłaszczanie się na majątku panstwowym jest wynalazkiem dawnym demoludów, to jest Pan w błędzie. Proszę pamiętać, że ekipa Busha odchodzi i do władzy już raczej nie powróci.

Jako przykład to proszę sobie przesledzić interesy Haliburtona i Dicka Chenney’a związane z Irakiem.

Pozdrawiam serdecznie

Panie Kaziku

hgrisza — Thu, 16 Oct 2008 14:55:55 +0000

Ale co z tą Kanadą?
Bo właśnie przeczytałem, że europejskie “nadzory finansowe” mają się jednak spotykać co miesiąc. I przyznaje, że spodziewam się zaraz jakieś inicjatywy powołania “stałej komisji”. Albo czegoś tam. WSPÓLNEGO.
I znowu przypomina mi sie AMRO....

Panie Griszqu

kazik — Thu, 16 Oct 2008 14:51:57 +0000

No tośmy się nie zrozumieliśmy w sprawie AME-coś-tam. :)

W kwestii nacjonalizacji a’la Merkel czy Brown to jednak jest zasadnicza różnica.
Oni tego nie chcą robić “zdrowym bankom”. Kupują udziały w “chorych” i tylko w tych, które się zgłoszą. (uzupełnienie) Poza tym nigdzie nie spotkałem się z informacjami, że jak bank niemiecki czy angielski będzie chciał odkupić swojej akcje to się o zgodę musi upraszać. Itd., itp.

A artykuł rzeczywiście w języku zagranicznym. No co ja poradzę, że prasa tubylcza mnie nie satysfakcjonuje?

Ale jak już poszukałem i znalazłem, to dam linka

Panie Kaziku

hgrisza — Thu, 16 Oct 2008 14:37:56 +0000

Nie znam. Do Kanady to się kiedys wybiore pewnie w celach turystycznych. A co się tam dzieje, co może miec wpływ na sytuację?

Departament Skarbu. Hmmmm… No to zmienia sytuację. Powoduje, że moja teoria spiskowa legła w gruzach. Bo to jest klasycza nacjonalizacja, taka jaką forsuje u siebie choćby Merkelowa (podoba mi sie co ta baba wyprawia). Zapewnia tym, ktorzy kasę mają dawać, wgląd w księgi. Czyni ruchy bardziej racjonalnymi. No i da jakieś bardziej prawdopodobne pojęcie o “brudach”.

Ten artykuł to pewnie w jakimś barbarzyńskim języku, którego nie znam? Znaczy w angielskim albo jakimś takim?

Panie Griszqu

kazik — Thu, 16 Oct 2008 14:21:36 +0000

Przez Skarb, czyli przez Departament Skarbu amerykańskiego rządu.

Jeśli chodzi o “wielką piątkę” to z tej strony było najmniej sprzeciwów. Zachwytów też nie było. Tak przynajmniej zeznaje NYT. Ponoć najbardziej burzył się Kovacevich z Wells Fargo.

Jak Pan chce to odszukam ten artykuł.

Pozdr.

p.s. A to AME-coś-tam to w toku i wygląda na to, że przyspiesza. Chyba zna Pan wyniki wyborów w Kanadzie?

Panie Kaziku

hgrisza — Thu, 16 Oct 2008 14:11:08 +0000

Ale ludzkim językiem – pisze Pan o wykupie przez Skarb – czyli jak mniemam, chodzi o wykup przez FED? Czy moze mi sie porąbało…

Bo jeśli tak, to cel jest dość prosty – skupienie w jednych rękach (tych właścicielskich FED) całej władzy i wiedzy finansowej w USA. Przecież taką politykę FED prowadzi od chwili powstania. Można zaryzykować twierdzenie, że historia FED to historia zgliszcz niezależnej bankowości w USA...

Tylko czy przypadkiem JP MOrgan nie nalezy do jednego z “wielkiej piątki”? Bo to by trochę zaciemniało obraz.

Niemniej do czasu utrzymania zasad stosowania planów ratunkowych dla Banków europejskich w rękach poszczególnych krajów, jestem w miarę spokojny. Bo plan Sarkozy’ego jakos mi zaczął przypominać o AMRO, a potem pojawiła się myśl o AMEURO i zaczałem sie niepokoić...

Pani Delilah

hgrisza — Thu, 16 Oct 2008 13:47:06 +0000

Ma Pani rację. W każdym słowie komentarza. Tylko dla mnie, podstawą tego co się wydarzyło, była ludzka chciwość, która przeważyła zdrowy rozsądek.

Można też mówić o strategii budowania i wykorzystywania zaufania (nieuczciwego), ale w końcu i tak docieramy do zdrowego rozsądku i tym, co go “wyłączyło”. A tym właśnie (dla mnie) była chciwość.

Panie Griszqu

kazik — Thu, 16 Oct 2008 13:43:11 +0000

Ależ ma Pan rację mówiąc o budowaniu chciwości w kontekście tej opowiastki. To kolejny aspekt/płaszczyzna, w których można ją rozpatrywać.
Ja się po prostu skoncentrowałem na odniesieniach do sytuacji na Wall Street i planu Paulsona, co napisał Pan Sergiusz.

A te słowa dwa… Wie Pan, im dalej się to “coś” rozwija, tym mniej rozumiem. A w zasadzie to już kompletnie nie rozumiem do czego to “coś” ma prowadzić. Co jest celem ostatecznym? Dlaczego to “coś” się dzieje i dlaczego w taki sposób?

Nie wiem, czy Pan śledził rozwój kryzysu finansowego a także ewolucję planu Paulsona. Założę, że tak (z czystego lenistwa).
Na początku to “coś”, czyli plan zakładał wykupienie “toksycznych aktywów” banków, które mają kłopoty. 3 kartki A4 poległy w głosowaniu w Izbie Reprezentantów. W ciągu kilku dni z 3 kartek zrobiła się epopeja legislacyjna (dobrze ponad 400 stron!).

Na marginesie – do tej pory się zastanawiam jak było możliwe napisanie czegoś takiego w ciągu dosłownie trzech dni. A może było gotowe wcześniej? Hm…

W każdym bądź razie dodano jakieś idiotyzmy w postaci dofinansowania jakichś kółek cyklistów, produkcji hollywoodckich (!) i innego śmiecia na parę dużych baniek i dokonano podziału całej puli na 250 mld do dyspozycji Skarbu, 100 mld do dyspozycji prezydenta (już scedowane na Paulsona) i 350 mld, których wydanie musi zatwierdzić Kongres.
Senatorzy to łyknęli jak gęsi kluski, pewnie bez czytania.
Dzień później – reprezentanci, jak wyżej.
W każdym bądź razie do momentu głosowań “Trzech Panów” mówiło zgodnym chórkiem o “złych kredytach”, pomocy bankom “w złej kondycji”.

Po przegłosowaniu, to “coś”, czyli plan Paulsona, zaczęło mieć nagle inne cele. Już nie “złe kredyty” tylko “dokapitalizowanie” poprzez zakup akcji.
Już nie pomoc bankom “w złej kondycji” a bankom zdrowym!
(Brwi mi się uniosły w zdziwieniu.)

W ostatni poniedziałek, w Waszyngtonie, miało miejsce spotkanie Paulsona z szefami największych banków. To, co jest kuriozalne, to to, że panowie podobno dostali po kartce papieru i usłyszeli komentarz, że nie wyjdą dopóki nie podpiszą.
Po kliku godzinach podpisali… zgodę na wykup przez Skarb potężnych pakietów akcji, w tym 5% pakietu akcji uprzywilejowanych. Na czas nieokreślony, bez możliwości ich odkupu bez zgody Skarbu.

(No żesz… (szpetne słowo), co to jest?!)

Wyczytałem to powyższe NYT. Nie mogąc uwierzyć w to, co czytam polazłem do konkurencji.
Ale tam (WSJ) to samo stało napisane, tylko w bardziej oględny sposób.
(Nota bene w dzisiejszym Dzienniku jest przedruk jednego z artukułów, które się na ten temat ukazały w WSJ ale pod tak infantylnym tytułem, że się obśmiałem do łez.)

Sprawdziłem potem wyniki finansowe na ostatni kwartał dla JP Morgana i Wells Fargo, które zostały opublikowane wczoraj. No kurcze, dobre są. Owszem spadek zysków jest znaczny ale powyżej oczekiwań “rynku” a same zyski naprawdę solidne.

To po cholerę ten wykup akcji?!

Mało tego, jakiś “ktoś” (nie pamiętam nazwiska) pierdyknął opinię, że plan jest świetny i z pewnością wielkie nim zainteresowanie wykażą mniejsze banki.
Polazłem w sieć szukać tych zachwytów. Znalazłem wypowiedzi typu “niech się wypchają”, “nie potrzebujemy”, “spadać”.

Ale ‘Hank’ Paulson się upiera i będzie kontynuował uszczęśliwanie sektora bankowego. Ciekawe czy na podobnym spotaniu, jak to poniedziałkowe.

I w ten oto sposób (w mojej opinii) dobrowolny “bailout” zamienił się w przymusowy “buyout”.

Dlaczego? Co jest celem ostatecznym?

Pzdr.

>Panie Griszqu

Delilah — Thu, 16 Oct 2008 13:35:09 +0000

Jak dla mnie o sprycie. O zarabianiu przez robienie innych w bambuko
O nieuczciwych interesach.

Pozdrawiam

Pani Delilah

hgrisza — Thu, 16 Oct 2008 13:14:16 +0000

Dla mnie mówi właśnie o chciwości. Choć oczywiście faktycznie historyjka może mówić o czymś zgoła innym, no ale ja tego czegoś innego z tej konkretnej opowiastki nie odebrałem. Mam na myśli “główny przekaz”.

Ale chętnie przeczytam, jakiego przekazu się Pani dopatrzyła.

Pozdrawiam, pozostając w zakiekawieniu.

Zdziwił mnie Pan Griszeq

Delilah — Thu, 16 Oct 2008 13:01:21 +0000

swoim stwierdzeniem, że w/w historyjka opowiada o chciwości…

Bo ja dopatruję się w niej zgoła innego przekazu.