TXT - Komentarze do notki "Pomiędzy demokracją a zamordyzmem, czyli o złudzeniu wspólnoty w necie"

>sergiuszu

JacekKa — Wed, 12 Nov 2008 12:25:49 +0000

Sergiuszu – mam pytanko :-)

Czy bedzie mozliwość samodzielnego zmieniania kolorystyki swojego bloga?

Bo ja np chcialbym miec czarno-bialy blog ze zlotymi napisami :-)

pzdr
Jacek

Defendo

odys — Wed, 12 Nov 2008 02:53:47 +0000

Przeczytawszy ostatni mini-wykładzik o maxi-sprawce jestem tak zszokowany, że nie mogę pozbierać szczęki z podłogi.

co mogłoby znaczyć, że osoby dysponujące mniejszymi możliwościami intelektualnymi chętniej odwołują się do autorytetów

Jak sobie próbuję wygrzebać z pamięci, jakie to środowiska najchętniej odwołują się do autrytetów w naszej debacie publicznej, to bynajmniej nie wychodzą mi ci mniej wykształceni, z mniejszych ośrodków, z mniejszymi zdolnościami intelektualnymi. Toż u nas nieustanny (wzajemny) kult autorytetów dotyczy przede wszystkim tzw. inteligencji. Przynajmniej w dyskursie publicznym.

Prosty człowiek, o ile wiem, to raczej swoje wie i te wszystkie autorytety to ma… no, pozostaje nieufny. Własne oceny odłożę jednak z chęcią na bok, jako bazujące na nierprezentatywnej grupie i nienaukowych metodach poznawczych…

Religii nie tykano – przyjmując zapewne a priori, że ateizm łączy się w sposób oczywisty z niskim poziomem autorytaryzmy.

To dość interesujące założenie. Widać mam niezwykłe statystycznie doświadczenie, coś jak szóstka w totka, bo znane mi osoby przyznające się do ateizmu, a nawet przyznające się do nikłej religijności – wydają się mieć uśredniając raczej wysoki poziom autorytaryzmu. O ile rozumiem to słowo.

Argument z wyznawcami o. Rydzyka ma się do religii jak piernik do wiatraka. Chyba, że kult ojca dyrektora zakwalifikujemy jako osobne wyznanie. Przypadków wiernych fanów, którzy wybaczają swym idolom każde świństwa (a nawet więcej: nie przyjmują ich do wiadomości) doprawdy można znaleźć na kopy w każdej dziedzinie życia, niemającej z religią nic wspólnego. Pierwszy z brzegu przykład — towarzysz Che.

autorytaryści kochają strzec moralności bliźnich wpychając im się do sypialni i nakazując zaprzestania niepolecanych przez Kościół praktyk

To ciekawe spostrzeżenie. Oczywiście mój przypadek jest, jak już wspominałem, statystycznie nieistotny, a na dodatek muszę być jakąś anomalią, ale co tam, powiem swoje.
Otóż nam (mi z żoną) przytrafiało się sporo nacisków w tych sprawach, o raczej przeciwnym zwrocie. Powtarzano nam, że z dziećmi lepiej czekać (ewidentne naciski), a jak się nam dzieci mimo światłych porad zaczęły rodzić — już nawet dalecy znajomi podpowiadali nam, że trzeba uważać , są przecież środki itd. Że już o tekstach jakie młoda ciężarna kobieta może usłyszeć od matron w warszawskim tramwaju nie wspomnę.
Impertynencje ze strony personelu medycznego w stołecznych szpitalach, czy próby narzucania ideowych wyborów przez lekarzy również miały miejsce. Nie miało to absolutnie nic wspólnego z nauką Kościoła, wprost przeciwnie. A należało jak najbardziej do kategorii wpychania się do sypialni czy pod kołdrę.

W każdym razie, śmiem twierdzić, że autorytaryzm w tych sprawach nie musi mieć nic wspólnego z nakazami religijnymi, raczej zaś z — tak bym to nazwał — oogólnie przyjętymi normami społecznymi. Jeśli standardem jest heteroseksualna monogamia i ślub kościelny – większość naciska na chcących żyć odmiennie. Jeśli normą jest model 2+2 po studiach — odstępców również się obdarza presją. Tym silniejszą, im bardziej odstają od szablonu.

I w tym punkcie, przepraszam najmocniej, pozostanę wierny własnemu doświadczeniu niezależnie od przytoczonych wyników badań, czy uczonych wykładów. Najwyżej mogę przystać, że trafiłem na społeczną szóstkę w totka, nie tylko samemu będąc dziwadłem, ale i na niezwykle liczne wyjątki od reguły natrafiając.

4. Co do facecji z duchownym. Dość dziwne jest iść po naukę do księdza i mieć pretensje, że ów udzielił nauki. Jeśli się wie, że robi się dobrze i nie oczekuje się tu wskazań danego autorytetu — nie trzeba się do niego po wskazania zwracać, czyż nie?

PS. Ciekawe, że dla osoby samodzielnej i niezależnej w sądach, czerpiącej wiedzę i formułującej opinie nie z gazet, a w dodatku stroniącej od wszelkiej ideowości, zaliczenie w poczet wyznawców Wildsteina czy Ziemkiewicza jest obraźliwe, a Michnika – nie.

Mogę prosić o uzasadnienie?

re: Pomiędzy demokracją a zamordyzmem, czyli o złudzeniu wspólno

defendo — Tue, 11 Nov 2008 09:47:28 +0000

Lorenzo, badacze upatrują źródeł autorytaryzmy w różnych czynnikach. Sądzę, że na tę postawę składa się ich wiele.
Badania prowadzone w Holandii. GB i USA wykazały silną korelację między poziomem autorytaryzmu a wykształceniem. Im niższe(brano pod uwagę nie tylko poziom wykształcenia, ale również długość czasu nań poświęconego) tym wyższy poziom tej cechy.
Altemeyer badał też zależność między autorytaryzmem a poziomem ilorazu inteligencji(stosował test Stanforda-Bineta) i uzyskał ciekawy wynik(korelacja -0,48), co mogłoby znaczyć, że osoby dysponujące mniejszymi możliwościami intelektualnymi chętniej odwołują się do autorytetów, może dlatego, że schemat “czarne-białe” jest prostszy?
Polskie badania wskazują na związek autorytaryzmu z pozycją społeczną(im niższa – tym silniejszy), wiekiem(cecha ta nasila się u osób starszych), wykształceniem ojca(im niższe – tym wyższy poziom autorytaryzmu).
Religii nie tykano – przyjmując zapewne a priori, że ateizm łączy się w sposób oczywisty z niskim poziomem autorytaryzmy. Można mniemać, że im silniejsza religijność, tym wyższy autorytaryzm. Widać to zresztą okiem nieuzbrojonym: żadne przekręty finansowe Rydzyka nie zniechęciły jego datkodawców – nadal dokonują wpłat poważnych sum na jego konto i jest to opodatkowanie całkowicie dobrowolne.
Ciekawe również, że zarówno badania zachodnie jak i nasze wykazały związek między autorytaryzmem a “przypisywaniem nadmiernej roli sprawom seksu”, a mówiąc mniej poprawnie politycznie: autorytaryści kochają strzec moralności bliźnich wpychając im się do sypialni i nakazując zaprzestania niepolecanych przez Kościół praktyk.
Ponieważ i tak strasznie daleko odbiegliśmy od tematu pozwolę sobie na jeszcze jedną dygresję: moi znajomi poszli po nauki przedmałżeńskie do księdza i dowiedzieli się, jak koszmarnymi grzesznikami byli do tej pory – seks oralny jest zabroniony… teraz zastanawiają się nad uszyciem sobie nocnych koszul ze stosownymi otworami ;)

Defendo

Pino – nie chcę się

defendo — Tue, 11 Nov 2008 09:20:58 +0000

Pino – nie chcę się powtarzać, pisałam o tym kiedyś w swoim blogu :)
Odysie – wcale nie uraża mnie określenie “michnikoidalna”, o wiele bardziej zabolałoby mnie “wildsztajnowa”, “ziemkiewiczowska”, a najbardziej chyba “pospieszalska”. Najdalsza jestem od wszelkiego zagryziactwa, również wirtualnego. Mierzi mnie małoduszność prezydenta, ale nie zamierzam go obrażać. Nie podoba mi się kampanijność Tuska czy Dutkiewicza, ale również nie powieszę na nich psów. Wolę przyglądać się i analizować. Jeśli trzeba – walczę. Czasem w obronie mężczyzn, ostatnio – w obronie polszczyzny i kultury elitarnej. Idei bronić nie zamierzam – ideowość jako taka strasznie ogranicza(jest bliska fanatyzmowi, zakłada ludziom końskie okulary).

Defendo

Odnoszę wrażenie, Panie Defendo,

germania — Mon, 10 Nov 2008 21:32:42 +0000

(oczywiście jako laik, i jesli Pani pozwoli) to owe ciągoty Polaków do autorytaryzmu istnieją od dawna, co najmniej od czasu rozbiorów.[Jak bylo przedtem to już inna bajka, acz w pewnym sensie będąca przyczyna lub jedną z przyczyn tego stanu rzeczy]

Wtedy po tych bardzo smutnych doświadczeniach znowu zaczęto szukać kogoś, kto móglby wziąć na siebie odpowiedzialnośc za ten naród (spoleczność) blkądzący we mgle i doswiadczaną kolejnymi klęskami.

Dolożyla sie do tego oczywiście religia (nie oceniam tego faktu, a jedynie stwierdzam jego istnienie). I tak Polacy (inne narody, poza wschodnim sąsiadem, chyba w troche mniejszym stopniu, a przynajmniej w innym wymiarze) odwolywali się ciągle jak nie do Boga, to do jedynego Przywódcy – Marszalka. Potem bylo biuro polityczne jedynie slusznej partii (i Bóg oczywiście również).

Zawsze musial istnieć ktoś, do kogo można się by bylo odwolać i który mógl sprawić, że losy jednostki sie odmienią. Bo tak w sumie w tych ciągotach do autorytaryzmu idzie o los jednostki, a nie mas. Chyba, że masy potraktujemy jako zbiór jednostek.

Nieprzyzwyczajeni do form demokratycznych (bo kiedy i jak mieliśmy się przyzwyczaić), a więc niezaistnienia w świadomości spolecznej organów w pelnym sensie demokratycznych jako narzędzi do realizacji losu, nadal powraca owa tęsknota za mitycznym kimś, kto za nas (za mnie w przypadku jednostki) zalatwi problemy. A politycy-populiści chętnie je wykorzystują.

Przepraszam za skrótowość i pozdrawiam serdecznie

PS. Pewne elementy (ale jedynie pod kątem religii) może Pani odnaleźć w moim tekście z prehistorii TxT http://tekstowisko.com/germania/51567.html

Defendo, wybacz

odys — Mon, 10 Nov 2008 20:38:01 +0000

Pisząc poprzedni post nie wspomniałaś, na czym opinię swą oparłaś. Poszedłem nieuprawnionym skrótem, faktycznie paskudnie mi wyszło. Nie to było moim zamiarem wpychać Cię do szufladki michnikoidów. (Swoją drogą, zdarzyło się w ostatnim czasie na TXT to nie tylko mnie i jeszcze większa burza wyszła, pojedynkować panowie się chcieli…).

Po prostu — zwykłe narzekanie na powszechny upadek wszystkiego ciut mi się przejadło. Więc kiedy ton czyjejś wypowiedzi rzuconej ad hoc, dziwnie harmonizuje mi z mejnstrimowym biadoleniem — nie dziwne, że odruchowo równam do szeregu. A ostatnie dwa lata powszechnej histerii o staczaniu się Polski w totalitaryzm mogły wywołać uczulenie. Tyle usprawiedliwień, które nie umniejszają mojej przewiny zastosowania niskiego chwytu erystycznego.
Jeszcze raz kajam się.

Ja, muszę przyznać od razu, jestem w tej dziedzinie (a w zasadzie, przyznajmy uczciwie, praktycznie w każdej) — dyletantem. Czytałem jeno Fromma, a pewnie za wiele nie pojąłem. Bardzo chętnie przeczytałbym coś na ten temat.
Liczę na tekst o autorytaryzmie rodaków (i moim).

Pozdrawiam

Defendo,

Pino — Sun, 09 Nov 2008 21:45:31 +0000

nie skrobnęłabyś o tym zjawisku posta tutaj?

Odysie, przy całej sympatii do Ciebie, reductio ad Michnikum to tak trochę nie tego… ;)

pozdrawiam

Szanowny Odysie! Na jakiej

defendo — Sun, 09 Nov 2008 21:35:39 +0000

Szanowny Odysie! Na jakiej podstawie określasz moje lektury? Przypomina mi się taka piękna scenka z plaży, kiedy – urocza niewątpliwie – mamusia poprosiła gromko: “Synku, włóż sweter, bo MI jest zimno!”
Prasę to ja czytuję rozmaitą.
Badania nad autorytaryzmem to ja – w pewnym zakresie – przygotowywałam i brałam udział w opracowaniu ich wyników. Nie zastosowaliśmy czystej skali F(Adorno), bo jest obarczona pewną wadą metodologiczną, o której musiałabym tu strasznie długo pisać, nawet najcierpliwszy czytelnik mógłby mieć tego dość(najkrócej mówiąc chodziło o uniknięcie zjawiska acquiescence artefact), skala D(Rokeach) też ma swoje wady, więc stworzyliśmy na bazie ich obu skalę bardziej zrównoważoną(obecnie najlepsza wydaję się skala Altemeyera).
Badania, których wyniki mogę tu podać bez konieczności konsultowania się z kimś trzecim(niektórych po prostu nie mam pod ręką) przeprowadzane na reprezentatywnych próbach dorosłych Polaków co roku, począwszy od roku 1990 wykazały,że w ciągu kolejnych siedmiu lat wzrastał odsetek osób wykazujących cechy postawy autorytarnej(mierzono trzy podstawowe komponenty: konwencjonalizm, autorytarne podporządkowanie i autorytarną agresję).
Np. ze zdaniem “Każdy dobry kierownik, by uzyskać uznanie i posłuch, powinien być surowy i wymagający wobec podwładnych” w roku na początku badań zgadzało się 28,2% respondentów, w siedem lat później już blisko 35%. Wyjątkiem był rok 1991, kiedy ten odsetek nieznacznie spadł. Demokratyzacja szybko wkraczała w życie naszego kraju, ale świadomość społeczna za nią nie nadążała. Wyniki przedostatnich wyborów również dość jasno wskazują na to, że autorytaryzm doskonale się miewa – zwłaszcza w określonych grupach społecznych. Autorytaryści chętniej – niż ci, u których cecha występuje w mniejszym nasileniu – uczestniczą w wyborach. więc sądzę, że dziś odsetek “twardych” autorytarystów mógł ulec zmianie in minus.
Zdaje sobie sprawę, że to nie jest mój blog, sala wykładowa itd., więc zanudzać nie będę. Pisząc poprzedni post oparłam się jednak nie na doniesieniach prasowych, ale na badaniach prowadzonych przez ośrodki naukowe.
Zjawisko autorytaryzmu zaczeto badać na Zachodzie, bodajże od Fromma się zaczęło(“Ucieczka od wolności”, u nas ukazała się dopiero w 1970r., przynajmniej ja dysponuję takim wydaniem, w oryginale pewnie ze dwadzieścia lat wcześniej, niedzielne lenistwo odebrało mi chęć sprawdzenia), a największe zasługi na pewno należy przypisać Adorno. I Altemeyer. W Polsce – moim zdaniem – Korolewicz i Korzeniowski.
Pozdrawiam, zaczytana w Tygodniku Powszechnym

Defendo

A'propos demokracji

poldek34 — Sun, 09 Nov 2008 21:26:17 +0000

..jest ona “do dupy” jeśli nie jest ona podążaniem w jakimś kierunku.

Bo, jeśli “wolno iść w “każdym kierunku”, to po co w ogóle demokracja?

Jeśli mogę pójśc w każdym kierunku to po co wogóle gdzieś iść, wolno nigdzie nie iść. A demokracja wbrew pozorom nie jest wolnośćią lecz swoistym sposobem jej ograniczenia aby “społeczeństwu” nie było wolno iść wszędzie i w każdym kierunku.

Demokracja – jeśli nie ma kierunku jest zbyteczna. Po co komu samochód jeśli się nie wybiera w podróż.... ?

Wniosek.

Demokracja nie jest “do dupy” ale ludzie są czasem “do dupy”.

Łoj, brzydko mi się napisało.

A telkstowisko jest dla ludzi którzy w miejscu stać nie mają zamiaru i “gdzieś idą”. A pisząc, czytają szukają najlepszego celu i sposobu wędrowania.

Demokracja objawia się w txt w tym jak piszemy, szanujemy się.

Demokracja w txt to sposób ograniczenia się aby innemu pozwolić żyć w txt.

Przepraszam, że chaotycznie ale jestem świeżo po rozmowie z filozofem, o demokracji, o normach, wartościach i człowieku.

Może cosika napiszę o tym u siebie.

Pozdrawiam tymczasem!@

:-)

Defendo

odys — Sun, 09 Nov 2008 20:47:44 +0000

defendo

Dołożę jeszcze jedno zjawisko, które – ku mojemu zdumieniu – zauważyłam i tutaj: ewidentny wzrost poziomu autorytaryzmu Polaków.

Wzrost?

A jak w latach 90 ludzie mawiali, że przdałyby się rządy silnej ręki? Ile tam wtedy wychodziło poparcia w kolejnych sondażach dla takiej idei? Nie pamiętam, ale sporo.
Teraz takie pomysły są zdecydowanie marginalne.

Lech machał siekierką, naród niedorastał do demokracji, Tymiński dostawał pół królestwa za brazylijską żonę — tylko teczką zamachał. I obiecał że kwity pokaże.

A jak LSD wygrywało, to co mawiali ich wyborcy między sobą? Ja mogłem kilku usłyszeć, takich prostych ludzi. Że wreszcie zrobią porządek. Przynajmniej.

Szanowna Defendo — nie rozumiem, doprawdy, gdzie ci ten wzrost ciągot autorytarnych wychodzi. W kraju, gdzie Piłsudski jest super-herosem. Od zawsze. A dla tych, którzy to kwestionowali, herosem był generał od przewrotu grudniowego.

Moim zdaniem, to raczej u nas jednak coraz demokratyczniej. Co nie musi od razu oznaczać sympatii dla współczesnego centrolewu. Choć i taki się znajdzie.

A prawacki folklor rodem z PiS i tak nie ma startu do upadłego przecież ostatecznie poza margines sceny politycznej chłopców – elpeerowców.

Defendo, dajże pokój.
Mniej Gazety czytaj, jest jeszcze świat poza tymi łamami.
Pozdrawiam nieautorytarnie zgoła.

To ci podpowiem

igla — Sun, 09 Nov 2008 14:34:27 +0000

Politycy odpowiadają tylko na społeczne zapotrzebowanie.
Tacy są.
Rzadko znajdują się tacy, co mają poczucie obywatelskiego obowiązku poparte wizją zmian, często bolesnych i wbrew woli.
Teraz u nas takich nie ma.

Natomiast jest rujnująca życie społeczne sejmokracja, generalne ogłupienie elit, oligarchizacja gospodarki i polityki i rosnące w związku z tym zapotrzebowanie na silnego faceta, który weźmie to za pysk.

re: Pomiędzy demokracją a zamordyzmem, czyli o złudzeniu wspólno

defendo — Sun, 09 Nov 2008 14:27:48 +0000

Takie trudne zagadki mi w niedzielę zadajesz? Sadysta!
Datę kilku przewrotów wyznaczyłam, wszystkie trafnie. W końcu moralność upada czy też przewraca się od zawsze, już starożytni Egipcjanie ubolewali nad upadkiem obyczajów młodzieży, a o postępie świadczy tylko jakość posłań.
A nieco bardziej poważnie – źródeł autorytaryzmu usiłuję dociec i wciąż nie umiem znaleźć. USA dało sygnał, że u nich nieco zmalał ten poziom.
Z innej – dość cuchnącej beczki – słyszałeś dziś wypowiedź Górskiego? Podobno tego typu publiczne zachowania są zabronione w ustawie zasadniczej. Podobno…
Aha – Kamiński też się poPiSał. Pewnie za wiedzą i zgodą, eech..
Defendo

@ Defendo

igla — Sun, 09 Nov 2008 13:35:55 +0000

Jeszcze trochę i wyznaczysz datę przewrotu majowego, np w nadchodzącym marcu?
;)
I zgadnij jeszcze dlaczego tak się dzieje?

Pino – faktycznie, nieco

defendo — Sun, 09 Nov 2008 13:28:42 +0000

Pino – faktycznie, nieco hermetyczny ten komentarz, ale wtajemniczeni zapewne zrozumieją bez trudu. Hasło Młynarskiego też diaboliczne – mogą je sobie powtarzać grabarze(również idei czy myśli wszelakiej), terroryści, pop-gwiazdeczki, popożercy, kibole i cała masa innych grup, a zwłaszcza ci z Instytutu Kalania Pamięci Narodowej.
Dołożę jeszcze jedno zjawisko, które – ku mojemu zdumieniu – zauważyłam i tutaj: ewidentny wzrost poziomu autorytaryzmu Polaków.

Defendo

Tysiącletnia wskazówka i krewetki!

Pino — Sun, 09 Nov 2008 13:12:59 +0000

defendo

Obserwuję tu jednak pewne zjawiska, charakterystyczne nie dla elit – co mnie dość mocno zaskakuje – np. większą agresywność kobiet niż mężczyzn.

Jednak czarny pijar i propaganda odniosły skutek, wbrew kpinkom Patrycjatu.

Cholera, znowu mi wyszedł głupawy komentarz, co gorsza hermetyczny.

Niestety, defendo, Ty masz rację. Nie wiem, co można z tym zrobić, jedyna recepta to chyba róbmy swoje…

ukłony demoniczne

Defendo,

sergiusz — Sun, 09 Nov 2008 11:37:00 +0000

masz rację, że obecnie problemem TXT jest hermetyczność.

No, może niezupełnie problemem, bo sami żeśmy na początku o to szczelne zakręcenie słoika bardzo zadbali. To było naumyślnie, bo zależało nam na obronieniu jakości przed skutkami zbyt szybkiego rozwoju ilościowego.

Później ten słoik zaczęliśmy stopniowo roz-szczelniać, i krok po kroku sprawdzać jakie to daje efekty.

Wyszło nadspodziewanie dobrze, bo po niemal roku istnienia i naturalnych społecznościowych odpływach i przypływach, nie mamy praktycznie żadnych (poza paroma incydentami) problemów z trollami, nie musimy ponosić kosztów zatrudniania ochrony, bo całość moderujemy jak na razie tylko we dwóch z Igłą, a bramy są otwarte – nie trzeba zaproszenia, nie ma opłat itd.

Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że to co było dobre na początku, nie będzie dobre zawsze. Rozumiemy też, że wszystko ma swój czas i nawet najbardziej rewelacyjne pomysły wypalą tylko wtedy, gdy trafią na podatny/przygotowany grunt.

Z takim nastawieniem szykujemy się do następnego etapu rozwoju, który skutecznie roz-hermetyzuje TXT i otworzy nowe możliwości dla wszystkich, bo ci z zacięciem do rozwijania własnych pomysłów zyskają możliwość ich realizacji na bazie czegoś w rodzaju blogosferycznego white-label, ci, którym brakuje mocnych wrażeń, będą mogli się wyżyć bez krępacji, a ci, którzy wolą kameralną klubową atmosferę także będą mogli się realizować i to bez konieczności zatykania uszu z powodu zbyt głośno grającej szafy grającej :-)

Pozdrawiam i dziękuję za Twój głos w temacie.

Mam blog w “kombinacie”

defendo — Sun, 09 Nov 2008 10:46:50 +0000

Mam blog w “kombinacie” Wordpessowym. Masz rację, taki kombinat mocno różni się od “koncentratu”. Nie mam bladego pojęcia, jakim cudem trafili do mnie moi czytelnicy i komentatorzy. Nie wiem nawet, kto mnie czyta – statystyki, do których wprawdzie zaglądam rzadko, ale zdarza mi się – mówią tylko tyle,ze było kilkaset czy tysiąc wejść w ciągu doby. Amen. Nie mam pojęcia, czy ktoś do mnie kilka razy wracał, czy gościli u mnie różni ludzie(dość to przerażające, tłumu to ja się boję).
W tekstowisku natomiast trudno mi się odnaleźć – mam wrażenie, że znalazłam się w gronie ludzi, którzy znają się wzajemnie i dość sporo o sobie wiedzą, których łączą więzi sympatii lub – wcale nie słabsze – niechęci. Hermetyczność raczej zniechęca nowych czytelników, niż ich wabi. Jasne, że ilość rzadko przechodzi w jakość, więc może Wam nie zależeć na kolejnych członkach elitarnego klubu. Można i tak. Można też inaczej.
Za administracją – jako taką, nie tutejszą – to ja nie przepadam. Właściciel blogu za swój blog odpowiada – jeśli wymyślił sobie(i zapowiedział), że komentarzy kasować nie będzie – jego rzecz. Usunięcie wpisu urażającego np. kobietę jest zgodne z prawem, ale rodzi agresję autora – można spacyfikować takiego kogoś zupełnie innymi metodami. Jedną z najskuteczniejszych jest zignorowanie osobnika. Czasem działa tez spokojne wyrażenie własnej opinii o jego poglądach(nie o nim!) i zapowiedź, że nie życzę sobie dłużej na t e n temat z nim rozmawiać.
Tekstowisko jest oazą intelektualną wśród wielu miejsc w sieci, gromadzących blogerów. Nie wygrywają tu rankingów oglądalności kretyńskie blogi o modzie, fryzurach czy zakupach, co nagminnie zdarza się gdzieś indziej. Obserwuję tu jednak pewne zjawiska, charakterystyczne nie dla elit – co mnie dość mocno zaskakuje – np. większą agresywność kobiet niż mężczyzn.
Wulgaryzmy mnie nie bolą, chociaż sama ich nie używam – czasem ubarwiają wypowiedź, czasem wskazują na stopień emocji. Wulgarność natomiast mnie odstręcza. Ewidentne wyzwiska nie obrażają mnie – bo czyż sługa jest w stanie obrazić panią, nawet kiedy z bezpiecznej odległości albo ukryty za maską wykrzykuje swoje inwektywy? W ten sposób wyładowuje jeno własną frustrację spowodowaną niższym statusem ;)

Defendo

Odysie,

sergiusz — Sun, 26 Oct 2008 22:29:00 +0000

OK. To ja tylko dodam, anyway, że zdążyłem przeczytać go przed wykreśleniem i mogę enigmatycznie szepnąć, że to w jakiejś formie jest na warsztacie jako jedna z funkcjonalności, nad którymi pracuję od dłuższego czasu – w ramach praktycznej realizacji moich własnych postulatów z cyklu notek o blogosferze.

Tymczasem dobranoc :-)

Sergiuszu

odys — Sun, 26 Oct 2008 22:19:08 +0000

Najpierw przemyślę, czy sam popieram swój pomysł.
Pzdr.

Odysie!

sergiusz — Sun, 26 Oct 2008 21:45:00 +0000

co to za włączanie wstecznego, dawaj, dawaj, nigdy nie wiadomo co może ciekawego wyniknąć, a już za daleko idące pomysły mają tu pierwszeństwo przejazdu (lub przelotu).

Wszyscy

odys — Sun, 26 Oct 2008 21:34:31 +0000

Czy takie wątki jak ten nie wykazują, iż TXT to bardziej fora niż blogi? Miejscami/czasami?

[edit: tu był chyba za daleko idący pomysł, wycofuję się]

Odysie,

tecumseh — Sun, 26 Oct 2008 21:29:53 +0000

coś w tym jest, podobnie np. nie piszę o Niemczech choć niby z racji studiów skończonych i zainteresowania tą tematyką w miarę na bieżąco jakąś tam wiedzę mam, ale zawsze mi się wydaje, że za małą.

Panie Marku

odys — Sun, 26 Oct 2008 21:26:45 +0000

Z tą tezą nie podejmowałem polemiki.
Jedynie z uzasadnieniem.

Rollingpolu

odys — Sun, 26 Oct 2008 21:25:25 +0000

Dzięki. Zwłaszcza za zaniechanie modłów do mnie ;) Słuszna decyzja.
Jakbyś potrzebował, mogę podać lepszy adres ;)

Ty też wyżej miałeś rację. A nawet argumenty.

Pozdro.

Sajonaro, Grzesiu

odys — Sun, 26 Oct 2008 21:21:52 +0000

A ja to rozumiem.

Ja też nie piszę o architekturze.

Ani nawet o praktyce tego fachu u nas.

Nawet próbowałem wymyślić taką notkę, ale im więcej wiesz o czymś, tym trudniej napisac notkę.
Bo raz — tym bardziej zdajesz sobie sprawę z luk w wiedzy i sam się zobowiązujesz do dodatkowych studiów, a to zajmuje zbyt wiele czasu;
a dwa — zaczyna rodzić się zupełnie przerośnięty i niestrawny dla laików tekst, który znowuż nie będzie dla speców niczym odkrywczym.

Co nie oznacza, że wykluczam pisanie o dziedzinie zawodowej; po prostu dotąd nie wyszło.