TXT - Komentarze do notki "Myśl-idea, porządkująca życie... . Zarówno dla człowieka jak i dla świata."

Grześ

poldek34 — Fri, 31 Oct 2008 23:58:30 +0000

...a może ja piszę gdy mnie “ten stan najdzie”... ? A pomiędzy jest “szarpanina” ?

PEwnie taka sama(szarpanina) jak każdego człwoieka na naszej planecie… – pewnie podobna do Twojej.

Jednak chyba jeśli czegość zazdrościć – to nie wiem kiedy to się stało – zawsze widzę pośród nawiększej ciemności wywołującej w moim życiu “szarpaninę” światełko światłości. “Widzę ją” także wtedy gdy jej nie widzę... a to co widzę to tylko ciemność i strach… . Jednak zawsze “małe światełko” wygrywa z ciemnością wyglądającą wszechobecnie i groźnie.

Może to polega na tym, że nie nalezy lekceważyć iskierek nadziei które zawsze wyzierają nieśmiało z zakamarków umysłu, serca, duszy… – jak “nieproszone” czasem, nieporawne natchnienia. Jak starsze i mądrzejsze siostry szepczące na ucho” Nie bój się... .
Może właśnie te iskierki są najwazniejsze… – pewnie są. Są one jak zirarnka ewangelicznej gorczycy.

Bo tak naprawdę “zawierzyć Bogu” nie oznacza nie odczuwać strachu i bólu straty… tego co grzeszne. To trochę jak z delirką alkocholika. Nie pijesz bo wybrałeś ale “ciało się domaga”... .
Tak jest też z człowiekiem który uwierzył Bogu. Musi przechodzić czasem “delirium tremens.”
Więc człowiek decydujący się na świętość to trochę jak człowiek-alkocholi decydujący się na trzeźwość.

Tak mi się komentarz w klimacie Ww Świętych zakończył.

Pozdrawiam równie pozytywnie.

************************
....zabiegany jestem, bo wielu “Ma-tysiaka” chce.. .

Poldku, tak sobie czasem myślę,

tecumseh — Thu, 30 Oct 2008 22:40:26 +0000

jak cię czytam, że ci zazdroszczę tego stanu, spokoju, wiary i w ogóle tego, co z twoich tekstów przebija, nie z każdego, ale z większości tak.

Więc zazdrośnie pozdrawiam ale pozytywnie.

Jacek

poldek34 — Wed, 29 Oct 2008 21:14:05 +0000

żyejmy chyba w takim samym świecie… lecz może inaczej go opisujemy.

Czy kieruje? Nie do końca, proponuje inny bieg historii – jednak człowiek decyduje nie bez konseklwencji dla siebie samego.

Co do “Bóg jakiś mi coś odpowiada” – to już dotyczy stawiania pytań, Bogu. Nie otrzymuje odpowiedzi ten kto nie pyta, również Boga nie pyta. Z tym, że owo postawienie pytania Bogu – wg mnie – to własnie efekt “sygnału sos” wytrącająca umysł człowieka z równowagi. Owo wytrącenie z równowagi powoduje pytania człowieka…. .
A zgadzam sie że to skomplikowane.

A co do tego “ile nas łączy”, :-)))
Myślę, że wiele, gdyż chyba ludźmi pytającymi jesteśmy. Chociaż pewnie każdy z nas na swój sposób inaczej pyta. A może jeden z nas pyta głośniej i częściej? Nie wiem.
A może odpowiedzi wszystkie już padły tylko my ich nie zauważamy….. .

Pozdrawiam!

************************
....zabiegany jestem, bo wielu “Ma-tysiaka” chce.. .

>poldku

JacekKa — Wed, 29 Oct 2008 19:47:50 +0000

żyjemy raczej w dwóch, odmiennych światach.

Choć są pewne podobieństwa.

Ja, żyjąc w tym drugim również nie uważam, że zycie jest przypadkiem, ale nie uważam też, że kieruje nim jakaś istota wyższa, którą Ty nazywasz Bogiem.

Jeśli chodzi o wczytywanie się w siebie, słuchanie tego co w głębi, to też się zgadzam, tylko że nie uważam oczywiście że to Bóg jakiś mi coś podpowiada…

To chyba jest bardziej skomplikowane…

Ale tak się zastanawiam, czy więcej nas dzieli czy więcej nas łączy? ;-)

pozdrowienia