TXT - Komentarze do notki "Ścinki [1]: Piątkowe szkatułki"

Panie Maxie

yayco — Tue, 04 Nov 2008 09:50:32 +0000

no co ja zrobię, jeżeli nic czarniejszego nie ma na składzie?

Pozdrowienia

Panie Yayco

max — Tue, 04 Nov 2008 08:28:28 +0000

a jakże, nawet cieakwe Pan ma te kolorystyczne gusta, chyba że to z braku laku

ale nie ukrywam że Gretchen ma…inne równie frapujące:)

_{prezes,traktor,redaktor}

Ciekawość, no proszę ,

yayco — Tue, 04 Nov 2008 00:00:26 +0000

oto kolejna cnota żeńska.

Proszę ją dopisać do listy społecznych oprzędzeń jakich jest Pani ofiarą.

Pozdrowienia

Panie Yayco

Gretchen — Mon, 03 Nov 2008 23:39:40 +0000

A wie Pan, że nie?

Ot się zaciekawiłam, jak to ja przecież.

Przed chwilą się zaciekawiłam znów w innym miejscu.

Pani się treraz nazywa Max,

yayco — Mon, 03 Nov 2008 23:26:32 +0000

Pani Gretchen?

Dziwne, ale to może od tego kukania, czy co…

Pozdrawiam nieco zaniepokojony

Panie Yayco

Gretchen — Mon, 03 Nov 2008 23:22:34 +0000

Że niby co?

Pan Panie Maxie,

yayco — Mon, 03 Nov 2008 23:19:45 +0000

już naprawił monitor?

Tak pytam. Z życzliwej ciekawości.

Pozdrawiając

Max

Gretchen — Mon, 03 Nov 2008 23:04:44 +0000

Grunt, że do butów pyszny.

Marudom każdy kolor nie w kolor.

Gretchen

max — Mon, 03 Nov 2008 21:26:08 +0000

do butów kolor pyszny :)

ale wiedz że sa tu w pobliżu różne marudy którym wiesz, nie w kolor:)

_{prezes,traktor,redaktor}

Pino

Gretchen — Mon, 03 Nov 2008 19:57:29 +0000

To czekam do Wielkanocy. Zawsze to kolejna okazja do ćwiczenia cierpliwości…

Co do Gombrowicza to zgadzam się całkowicie.

Niestety ukształtował mój charakter wredny, dodając mu tego złośliwego szlifu…

Przez niego dotąd nie byłam w Paryżu. O innych konsekwencjach nie wspomnę.

Dzienniki chyba przeczytam jeszcze raz. Bo jak szukałam tego cytatu to mnie pochłonęły na nowo.

:))

Pani Agawo

Gretchen — Mon, 03 Nov 2008 19:53:31 +0000

Bo Gombrowicz wielkim pisarzem był!

I zachwyca.

Gretchen

Pino — Mon, 03 Nov 2008 14:05:28 +0000

Gretchen

Osobiście, jestem zdania, że za mało się mówi o Jego poczuciu humoru :)

To ja od razu zapowiem, że na Wielkanoc zamierzam zapodać stosowne kazanie. Z odwołaniami do Monty Pythona.

PS. Ujęłaś mnie po raz kolejny. Dzienniki czytywałam maniacko, jeżdżąc tramwajami (najczęściej w drugim wagonie z przodu, tam, gdzie jest taka niby-kabina) do gimnazjum, z Bielan na Ochotę.
W końcu mi się znudziło, ale dalej uważam to za najlepszą część jego literatury. Nawet Ferdydurke nie ma startu.

Pani Agawo,

yayco — Sun, 02 Nov 2008 12:19:06 +0000

nie wydaje mi się.

Zapewne bariera językowa odgrywa jakąś rolę, alenie zasadniczą, bo umiem porozumiewać się na migi.

Ja po prostu źle się czuję w Paryżu.

Podobnie jak w Pradze (która bardzo Paryż mi przypomina). Albo w Widniu, który też jest piękny, jak go brać tak kawałek, po kawałku. Albo w Linzu, którym się ludzie zachwycają, a ja po kwadransie chciałem wyjechać.

Podoba sę mi paryska architektura. Smakuje mi pieczywo. Ale nie lubię tam być.

Nie zamierzam tego drążyć. Nie wybieram się do Paryża.

To trudne jest do wytłumaczenia.

Gdybym mógł gdzieś wyjechać na weekend (a nie mogę, bo sam sobie tę możliwość odebrałem) to pojechałbym do miasta które znam i lubię: do Londynu, Amsterdamu, Grazu, Czeskiego Krumlova, Rzymu albo Lizbony. Żeby odpocząć w miejscu, gdzie się uśmiecham sam z siebie.

Może pojechałbym do jakiegoś miasta, w którym jeszcze mnie nie było, ale nie pojechałbym do Paryża. Już byłem.

Całkiem niedawno się nad tym zastanawiałem i znalazłem tylko jeden powód dla którego mógłbym tam pojechać. Bardzo prywatny (proszę nie pytać) i całkowicie niemożliwy do spełnienia.

Pozdrawiam, przepraszająco

Pani Gretchen

agawa — Sun, 02 Nov 2008 12:15:44 +0000

I moze dlatego tak byl ceniony przez francuskich krytykow literackich.
Jego styl i charakter : dumny, arystokratyczny, gorzki, arrogancki.
Zaliczany do wielkich, przez Francuzow zreszta.

Panie Yayco

agawa — Sun, 02 Nov 2008 11:51:12 +0000

Zadziwił mnie Pan niechęcią do tego miasta.
Moze nie pokazywal go Panu ktoś kto je zwyczajnie lubi.
Harmonia, estetyka, perspektywa stworzona przez Haussmanna, wspaniałe bulwary, wdzięk i elegancja.
Piekno architektoniczne polączone z harmonią zabudowy.
Dzieło sztuki.
A może nie lubi Pan mieszkanców?

Panie Yayco

Gretchen — Sun, 02 Nov 2008 11:36:48 +0000

Na poziomie logicznym to jest bzdura, przyznaję.

Tak sobie zażartowałam zwyczajnie.

Bez pretensji do żartu głębi.

Również pozdrawiam.

Pani Agawo

Gretchen — Sun, 02 Nov 2008 11:33:02 +0000

No naprawdę jestem wstrząśnięta, że tak daleko to zaszło.

Gombrowicz drwił z Paryża, z jego klimatu, nadęcia. Kłócił się z Paryżem, żeby nie powiedzieć walczył.

W Dzienniku pisał tak o Luwrze:

“Tłok na ścianach, wywieszenie tych obrazów głupie, jeden obok drugiego. Czkawka tego nagromadzenia. Kakofonia. Karczma. Leonardo bije się po pysku z Tycjanem. Zez tu wszechwładnie panuje bo, gdy patrzysz na jedno, drugie włazi ci w oko z boku… Chodzenie od jednego do drugiego, stawanie, przyglądanie się, odchodzenie, podchodzenie, stawanie, przyglądanie się. (...)

Aż w końcu dochodzisz do tego świętego zakątka, gdzie króluje ona, Gioconda! (...)
Codziennie od pięciu wieków gromadzi się przed tym obrazem tłumek aby doznać kretyńskiego rozdziawienia gęby, ta sławna twarz codziennie ogłupia im twarze… pstryk! Amerykanin z aparatem fotograficznym. Inni uśmiechają się pobłażliwie w błogiej niewiedzy, że ich kulturalna pobłażliwość jest nie mniej głupia.

W ogóle głupota przewala się po salach Luwru. Jedno z najgłupszych miejsc świata. Długie sale…

Czterdzieści tysięcy malarzy w tym mieście, niczym czterdzieści tysięcy kucharzy! Wszystko to dłubie się w piękności.”

Witold Gombrowicz, Dziennik 1961 – 1966, Wydawnictwo Literackie

To tylko naprawdę drobna namiastka naśmiewania się Gombrowicza z Paryża i Paryżan.

Pani Gretchen,

yayco — Sun, 02 Nov 2008 11:17:27 +0000

proszę wybaczyć, bezpośredniość, ale pisze Pani bzdury.

Gretchen

Mówiąc wszyscy miałam na myśli nie wszystkich, lecz niemal wszystkich.

Na poziomie logicznym, to równie dobrze mogłaby Pani napisać, że pisząc koty, miała Pani na myśli nie koty, ale białe koty.

Pani upór jest zabawny, ale tak czy inaczej to nonsens.

Pozdrawiam

Panie Yayco

Gretchen — Sun, 02 Nov 2008 11:10:32 +0000

Dał się Pan sprowokować :)

Mówiąc wszyscy miałam na myśli nie wszystkich, lecz niemal wszystkich. Znakomitą, przytłaczającą wielkość populacji światowej.

Pan znajduje się w tej mniejszości co ja choć jest Pan bardziej wiarygodny, bo był Pan tam.

Powodów do wycinania Pana zatem nie znajduję, proszę Pana.

Tym samym pozdrawiam Pana

Pani Gretchen

agawa — Sun, 02 Nov 2008 10:47:21 +0000

Alez prosze sie nie niepokoic:

je te kiiff – lubie cie bardzo
je te kiff de trop – kocham

Wspolczesny francuski staje sie coraz bardziej egzotyczny, wplyw arabskiej kultury ewidentny.
A czemu Gombrowicz zniechecil Pania do Paryza?

Pani Gretchen,

yayco — Sun, 02 Nov 2008 10:44:22 +0000

uprzejmie proszę nie stosować słowa wszyscy, albo wyciąć moje wpisy, jeśli chce Pani, aby to co Pani napisała, miało jakiś sens.

Ja nie lubię Paryża i się nim nie zachwycam.

Pozdrawiam

Pani Agawo

Gretchen — Sun, 02 Nov 2008 10:37:23 +0000

A Pani jak wszyscy z tym Paryżem achy i ochy :)

No niech będzie, niech już będzie.

Obiecałam po powrocie zeznać uczciwie, to zeznam uczciwie.

Dziękuję za obrazki, wydają się zachęcające…

Trochę się boję, ale zapytam co znaczy słowo kiiff ?

Pozdrawiam niespokojna

Bianko

Gretchen — Sun, 02 Nov 2008 10:32:30 +0000

Niestrudzonej poszukiwaczce Uśmiechniętej Twarzy Boga nic nie grozi, tak myślę.

Osobiście, jestem zdania, że za mało się mówi o Jego poczuciu humoru :)

A co do zdjęć to słowo to, jest mocno przesadzone w odniesieniu do tych paszportowych zdejmowań twarzy.

Bardzo mocno. I tego się trzymajmy.

Pozdrawiam myśląc o ubezpieczeniu :))

Pani Gretchen

agawa — Sun, 02 Nov 2008 09:41:35 +0000

Mało jest miast które są dziełami sztuki. Paryż tak.
I nie mogę się powstrzymać przed spamowaniem, proszę wybaczyć.

Proszę uwazać na francuski, zwlaszcza na pewne wyznania:
je te kiiff

A w restauracji le Fouquets widocznej na pierwszym planie bywał Elvis Presley.
Piękny widok na Champs Elysées.
Pozdrawiam

Droga Gretchen,

bianka — Sun, 02 Nov 2008 00:30:34 +0000

po prostu uważaj bo możesz zrobić krzywdę na całe życie.Wiesz, że zdjęcie do paszportu nie może być z tzw.pełnym uśmiechem.
No więc słuchaj, ja po tym twoim tekście nie będę w stanie zachować powagi u fotografa, żadnego i przy żadnej okazji – będę rżała i parskała na widok aparatu – właśnie się śmieję od 15 minut (chyba mi się wytworzy reakcja psa Pawłowa).
Przypadkiem wczoraj musiałam poddać się torturze wykonania zdjęcia paszportowego. Cierpiałam do dziś nie uświadamiając sobie dlaczego, jedno celne sformułowanie i wszystko jasne – po tym zabiegu miałam odczucie identyczne do twojego tylko nie ubrałam go w słowa.
W związku z powyższym doradzam ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej :-)
Pozdrawiam,
ha, ha, ha
całkiem nie zadusznie,
hi hi hi
mam nadzieję, że zostanie mi to wybaczone w razie czego i tak będzie na ciebie :-)))
ps.
w Paryżu podoba mi się zwyczaj świętowania Wszystkich Świętych w postaci pogodnych o ile nie radosnych procesji z niesionymi przez młodzież wizerunkami
różnych świętych.Najchętniej pewnie zwiedziłabym barkę z “Domu nad Sekwaną” Warthona.
Czekam na twoją relację niecierpliwie.