TXT - Komentarze do notki "Rozkwit i upadek konserwatyzmu mego"

To "o ile przy okazji"

odys — Wed, 05 Nov 2008 22:41:06 +0000

...jest tu najistotniejsze.

Na wolność to jednak mało kogo stać.

Pozdrawiam, grzęznąc w niepewności

Pani Pino,

Plenczow — Wed, 05 Nov 2008 22:37:55 +0000

widzę, że ja się musiałem rzucać głową w dół a potem jeszcze sporo przeżyć, a Pani to jakoś tak naturalnie i w młodszym wieku przyszło. Choć niewiele młodszym, dodam.

I tylko zastanawiam się, jak tu nie wpadać w myślowe koleiny. Bo jest cholernie łatwo.

Odysie,

Pino — Wed, 05 Nov 2008 22:18:48 +0000

Nie. Ja sądzę, że bardziej wolny jest człowiek (o ile przy okazji jest mądry), który już coś przeżył, czegoś się dorobił, złapał dystans i teraz się przygląda. Z uśmiechem. Po prostu, realizuje się indywidualnie, mając gdzieś ideologie i systemy. Bo to jest papier.

A jeśli zestarzał się, nie doroślejąc (była taka piosenka Brela, ale to chyba w innym kontekście jednak), to przyjdzie po niego Edek.

Tak to widzę.

pozdrawiam

Szanowna Pino

odys — Wed, 05 Nov 2008 22:09:25 +0000

Pino

Jeśli bunt rozumiemy jako dążenie do wolności – to jak najbardziej uważam, że do tego trzeba się zestarzeć ( lub rzucić się ze schodów najlepiej głową w dół ), dorobić się jakiejś kuchni, pokoju z widokiem, samochodu, dziecków.

Hę?
W sensie, że trzeba mieć od czego do tej wolności wzdychać? Czy jak?

Ja jednak przyznaję, że bunt jest domeną młodych…

Zresztą. Z tym dążeniem do wolności, różnym w młodości i dojrzałości, to już chyba wszystko powiedziano w opowieści o Dedalu i Ikarze.

Stomil i Eleonora, mimo upływu lat, nie byli wolni. Zatrzymali się na etapie gówniarstwa.

A to niewątpliwie.
Co zresztą jest arcytrafną diagnozą współczesnych, zwłaszcza wiecznie młodych geriatrów z pokolenia ’68…

Uszanowanie.

Tylko zdjęcia?

tecumseh — Wed, 05 Nov 2008 13:33:17 +0000

Że bez tekstu?
No nie bawię się tak, kurde ja tu chcę swe horyzonty poszerzyć, a tu nic:(

pzdr

Grzesiu

hgrisza — Wed, 05 Nov 2008 13:28:41 +0000

hmmm.. obiecuję zdjęcia. Specjalnie dla Ciebie. ;-))))

Griszequ,

tecumseh — Wed, 05 Nov 2008 13:22:06 +0000

apropos tekstów, będę upierdliwy, kiedy ta relacja plus zdjęcia z wyprawy do Azji?
No.
Idem sobie, ale wróce, by odpowiedź przeczytać.

Griszeq'u,

Pino — Wed, 05 Nov 2008 13:14:43 +0000

to jeszcze Cię poczęstuję moją fachowo-dyletancką opinią: piszesz dobrze. Nawet bardzo.

W takim razie kłaniamy się sobie ostrożnie, odkładamy koty i rozchodzimy się do swoich zajęć... :)

Panie yayco, no widzi Pan, poszłam w emocje i znowu nie wiem, co merytorycznie odpisać. Obiecuję się zastanowić i pomyśleć na Ochronie obiektów muzealnych.

pozdrowienia szczere

Pino

hgrisza — Wed, 05 Nov 2008 13:04:31 +0000

Nie, nie zrozumieliśmy się. Błędy interpretacji, przekazu, komunikacji czy jak tam. Niczym mnie nie uraziłaś. Staram się pisac prosto i krótko – co zauważyłaś słusznie. Jednocześnie z pewną zazdrością, ale głównie z szacunkiem patrzę na wpisy części Konfederatów. Nie oceniam, bo nie potrafię – tego ile pracy wkładają w powstanie paresetsłownego tekstu. Ale jeśli taki tekst przykuwa do monitora (wcale tak czesto się to nie zdarza), to czapka z głowy. Moja czapka. Mam wrażenie, że bedziesz wlaśnie jednym z tych Konfederatów.
Reasumując – ważne nie tylko co, ale i jak. Forma i treść. Takie tam.

Cieszy mnie Twoje zapewnienie o choleryczności – emocje nadają życia. Także blogowemu.

No, to pierwsze koty za płoty.

Pozdrawiam elastycznie.

Griszeq'u,

Pino — Wed, 05 Nov 2008 12:49:22 +0000

czy ja Cię uraziłam, zupełnie wbrew intencjom?

Zapewne, niektórzy mogą ponieść porażki i sobie zaszkodzić. Nawet chyba większość. Ale Ty się do niej nie zaliczasz, o czym wiesz, jak sądzę. Więc skąd ten nagłe zapewnienia o szacunku i jakichś kontrastów budowanie?

Jakby co, to – smotri w moje głaza – jestem agresywnym cholerykiem.

Zaleczonym co prawda, ale zawsze mogę sobie przypomnieć parę kroków, jeśli komuś ma to sprawić uciechę.

Choć na co dzień wolę klasztor franciszkanów buddyjsko-ateistyczny.

Pozdrawiam sprężyście

Pani Pino,

yayco — Wed, 05 Nov 2008 12:48:02 +0000

co do Leona XII to, moim zdaniem, nie. A jeżeli, to bardzo mikro. Taka falka na morzu historii. Rewolucjonistą był Grzegorz VII.

Pani chyba przywiązuje zbyt duże znaczenie do krwi i represji. Ja bym akcentował przyśpieszenie zmian. Burzliwość i nagłość. Tudzież nieodwracalność.

Ale bym zwracał też uwagę, że każda rewolucja nie bierze się z niczego. Jest konkluzją narastających napięć i początkiem nowego porządku.

Z tej perspektywy przewrót bolszewicki nie zasługuje na miano rewolucji. Moim zdaniem.

Dla Pani refleksji nad Rosją zalecam pojęcie samoniweczącej rewolucji, choć to dosyć ryzykowne.

A teraz do początku.

To że coś nie kończy dzieła i nie zamyka go, nie oznacza że jest wadliwe, albo niemądre, albo źle skonstruowane.

Jesteśmy niewolnikami formy. Także blogowej.

Ja uważam, że Pani ma całkiem nieźle uporządkowane myśli. A to co Pani napisała, traktuję jako bardzo dobry wstęp. Zachęcający do dalszego czytania.

Więc się proszę nie puchatkować. W tym wypadku mam nadzieję, że im bardziej będę zaglądal, tym więcej odnajdę.

Pozdrowienia stanowcze

Pino

hgrisza — Wed, 05 Nov 2008 12:33:18 +0000

Nie wszyscy mają łatwość “ładnego” i skomplikowanego pisania. Zdecydowanie większe porażki można ponieść w mierzeniu się długim tekstem niż z krótkim i prostym. Choćby z uwagi na nudę tego pierwszego w przypadku miernego pisarza. Krotkim tekstem trudniej sobie zaszkodzić poprzez glupoty obnażenie.

A co do samego komentarza – statyka w pewien sposób mieści się dla mnie w ewolucji. Bo to jest taki “płynięcie z prądem”. Chyba, że jako statykę rozumiemy zaciekłe opieranie sie jakimkolwiek zmianom. Wówczas zgoda.

Ciekawym przypadkiem odwrotnego procesu niz obserwowany przeze mnie i Odysa – czyli osuwania się z centrum w skrajnośc, jest Milton Friedman. Tu jednak mieliśmy do czynienia z pewnym determinizmem, wynikającym ze skierowania światła reflektorów, zamiany w ikone, wciągnięcia na sztandary itp, itd… Zawsze sie zastanawiałem, jak MF ocenia prywatnie radykalizm w który się zapędził/dał zapędzić (głównie przez swoich wyznawców).

Pozdrawiam, z szacunkiem dla umiejętności Twojej plastyki słów…

Panie yayco,

Pino — Wed, 05 Nov 2008 12:25:17 +0000

tego się obawiałam.

Zaczął Pan mówić o rzeczach, które ciężko jest mi ogarnąć. Myślałam, że to nastąpi wcześniej, bezpośrednio w związku z tekstem. Dlatego tak się miło zdziwiłam, przeczytawszy o intelektualnym uporządkowaniu.

Ale pora się przyznać, że tak naprawdę to bzdura, hucpa i bałagan, żeby wszystko od razu było jasne. I nie budziło nadmiernych nadziei.

Zatem, z puchatkowej perspektywy, rewolucja jest wtedy, gdy następuje ogólny burdel, połączony z przelewem krwi i represjami. Wszystko to bardzo jest fotogeniczne i kulturotwórcze, ale jednocześnie stanowi straszną cofkę. Dla poszczególnych ludzi i dla całych społeczności.

Ewolucję miałam za coś odmiennego od tego, co wyżej. Ale skoro ona w świetle współczesnych koncepcji nie istnieje, to ja już nic nie wiem. Mogę tylko zaczekać na Pańskie rozwinięcie. Albo zgadywać.

Czy, na przykład, pontyfikat Leona XIII był taką mikrorewolucją, czy ja źle kombinuję.

Grzesiu – Twój też znam. Ale widzę, że przeoczyłam dyskusję. Delilah, Krk i Zetor, ho ho! Idę poczytać.

pozdrawiam

Pino,

tecumseh — Wed, 05 Nov 2008 11:58:54 +0000

apropos buntu to mi się skojarzyły dwa teksty, pierwszy chyba znasz:

http://tekstowisko.com/yayco/54974.html

a drugi to mój:

http://tekstowisko.com/tecumseh/55995.html

pzdr

Szanowna Pani Pino,

yayco — Wed, 05 Nov 2008 11:55:04 +0000

mam wrażenie niejasne, że nawet jeśli i ewentualnie mam rację, to pan Czajnik też ją ma.

Są tematy, które nawet jak są troszkę zbyt obszernie (jak na blogową optykę) ujęte, to i tak rodzą niedosyt. To dobrze. Z niedosytu coś może powstać.

Z przesytu niby też, ale nie będę wchodził w szczegóły, wyjaśniając, dlaczego wolę niedosyt.

Ot choćby problem rewolucji i ewolucji.

Popularność idei ewolucyjnych w drugiej połowie XIX wieku mocno potem podupadła. Brak dowodów, mówiąc szczerze.

Współczesne koncepcje rozwoju społecznego, jeśli nie pomijają tego wątku w ogóle, często stanowią pewną syntezę obydwu punktów widzenia.

Ot, na przykład Harold Berman (nie rodzina) traktuje rewolucje jako burzliwą formę przyśpieszania rozwoju społecznego, zwłaszcza w okresach stagnacji.

Albo znowu taki Thomas Kuhn, który mówi w istocie rzeczy o mikrorewolucjach, które z daleka są tak drobne, że wręcz niewidoczne i dają złudzenie ewolucji.

Więc z tą ewolucją i rewolucją bym nie przesadzał.

Pomijam nawet wątpliwości co do tego, co jest postępem, co zastojem a co regresem. No.

Może warto mówić po prostu o zmianach, analizować i siłę, kierunek i funkcje?

Nie bardzo mi się to podoba, bo wolę nieco bardziej chaotyczne teorie konfliktowe.

Ale widzę w tym więcej sensu, niż w metafizycznym sporze o pojęcia.

Pozdrawiam realistycznie

Odysie,

Pino — Wed, 05 Nov 2008 11:33:21 +0000

dziękuję za wizytę i głos jakby mocniej powiązany. Choć jeśli na ten przykład byłeś kiedyś w Norwegii, to też zapraszam do wypowiedzi :)

Tango. Wiesz, że chciałam o nim napisać? Sporo jeszcze wątków plątało mi się po głowie. A jak zadzwoniłam wczoraj do Czajnika z bezpretensjonalną prośbą ( przelej stówę ) to powiedział, że tekst dobry, tylko za krótki. Ale raczej się zgadzam w tej kwestii z panem yayco.

Może to jednak jest tak, żeśmy buntownicy? Jak Artur? Buntujemy się (coraz słabiej z wiekiem) przeciw zastanemu (nie)porządkowi? Pałamy rewolucyjnym ogniem sprzeciwu wobec podstarzałych ideałów rewolucji?

I właśnie to próbowałam wykazać, cytując, że jej największą rozkoszą jest posłuszeństwo.

Ideały?

Moja przyjaciółka mawia: Ideał mam stały. Sram na piedestały. Tak mi się skojarzyło.

Griszeq’u – komentarz prosty, ale trafny. Dodałabym tylko, że można się przerzucić na ewolucję nie tylko z rewolucji, ale i ze statyki. Bo jakąż to rewolucyjność mają w sobie niegdysiejsi czytelnicy Frondy? :)

pozdrawiam

Odysie

hgrisza — Wed, 05 Nov 2008 11:05:19 +0000

To chyba doświadczenie i pogodzenie sie ze złożonością świata osadza nas coraz bardziej w centrum. Niechęć do jakichkolwiek ekstremizmów, które są o tyle groźne, że my już coś najczęściej posiadamy (nie tylko w kwestii materialnej), a rewolucje mają to do siebie, że budują na zgliszczach (o ile budują). Doceniamy po prostu ewolucję, a nie rewolucję. No i przestaje nam się spieszyć.
Z drugiej strony – ręki bym nie dał za to co napisałem… ;-) Ale tak mnie na gorąco napędził myślami Twój tekst.

Pozdrawiam.

Doc

hgrisza — Wed, 05 Nov 2008 09:50:13 +0000

Możliwość spoglądnięcia na fiordy własnym okiem jest warta taszczenia jako połowy bagażu browarów krajowej produkcji. Ech…

Pino szanowna

odys — Wed, 05 Nov 2008 01:27:06 +0000

I ja spstrzegłem się już jakiś czas temu, że z wiekiem dryfuję z prawa ku centrum (by tak eufemistycznie ująć, w którą konkretnie stronę zmierzają moje poglądy).

I dziś waham się by Pinocheta za jakiś wzorzec pozytywny dawać (a ten tekścik z Frondy, pamiętam, pamiętam – ostry jak brzytwa), choć w LO jak najbardziej nie wahałem się.

I więcej nawet – odszedłem od bezwzględnej wolnorynkowści, uznając za sensowne nie tylko publiczne szkolnictwo, ale i obsługę medyczną...
Choć trwam przy sprzeciwie wobec emerutur nadal, to jednak uległem presji żony i podpisałem stałą umowę... Ech, palą się na stosie moje ideały.

Także podzielam zastanowienie nad naturalnością młodzieńczego konserwatyzmu, prawa i sprawiedliwości (minuskuła, podkreślam).

Ale tutaj tkwi mi jak zadra mój ulubiony spośród dramatów: Tango.
Może to jednak jest tak, żeśmy buntownicy? Jak Artur? Buntujemy się (coraz słabiej z wiekiem) przeciw zastanemu (nie)porządkowi? Pałamy rewolucyjnym ogniem sprzeciwu wobec podsatrzałych ideałów rewolucji?

Nie wiem.

PS. Szanownych, nieprzeczytanych przez późną porę, dyskutantów pozdrawiam również.

Wody to ja nie pijam,

yayco — Tue, 04 Nov 2008 22:24:34 +0000

bo od tego się żaby w człowieku lęgną.

Więc nie wiem.

Pozdrawiam w tym duchu

tak się Panu wydaje

max — Tue, 04 Nov 2008 21:43:17 +0000

i może wodę też z wody macie w kranie?

wolne żarty.

Tym bardziej że to pewnie nasze jecie a nie wiecie

o!
_{prezes,traktor,redaktor}

Panie Maxie,

yayco — Tue, 04 Nov 2008 21:36:25 +0000

ja tam nie wiem, jak u Pana w Podkarpackiem, ale u nas, w województwach centralnych, to parówki są tradycyjnie robione. Z nutrii.

Pozdrawiam krajoznawczo

Max,

Pino — Tue, 04 Nov 2008 21:36:00 +0000

to jest fragment jednego z najbardziej wzruszających utworów, jaki znam.

(...) a jestem przytomna wczoraj jak zasypiałam, to mi się nie chciało domknąć lewe oko, więc musiałam sobie na oku położyć przycisk z Beethovenem, ale w nocy Beethoven ze mnie spadł i zrobił się taki hałas i wszyscy się obudzili potem zaczęły się różne plotki kobiety to zielone świnie pan nie ma pojęcia guzik się panu oderwie naturalnie nie ma kto panu przyszyć ja teraz chodzę od muzeum do muzeum bo się chcę wie pan tą sztuką nasycić cóż życie parówki z chrzanem a Matejko trwa wiecznie ząb mi jeden wczoraj wyleciał dlaczego jak byłam we Francji to mi zęby nie wylatywały ten obraz wisi krzywo naturalnie że nie ma kto panu nawet obrazu prosto powiesić o już się wieczór robi (...)

pozdrawiam

nasi pracujący w Norwegii

docentstopczyk — Tue, 04 Nov 2008 21:34:30 +0000

mają swoje mety gdzie można kupić połówkę wyborowej za 80 zika, czteropak Żywca za 40 i elemy po jakieś 25… ale te fiordy…

Docencie,

Pino — Tue, 04 Nov 2008 21:30:39 +0000

a wiesz, że nasi zaczynają spylać z Irlandii właśnie do Norwegii?

Wódki pewnie niedługo pojawi się obfitość.