TXT - Komentarze do notki "AMIR TEMUR - mała galopada po centralnej Azji "

zazdrość

bitburg — Wed, 06 Jan 2010 19:01:48 +0000

mnie zżera no:(

Ptaszysko,

oszust1 — Sun, 16 Nov 2008 08:35:55 +0000

No nie, Nanga to nie moja (ani mojej kompanii) liga. Szacunek wyrażam niniejszym z wielką nutką podziwu i zazdrości.

Co do dopuszczenia “spontanu” – pełna zgoda. Ostatnio poszliśmy na kompletną stuprocentową improwizację. Jedyną pewną rzeczą była orientacyjna data powrotu. No ale to była nasza sterylna Europa. Wyszło rewelacyjnie.

W takim, dajmy na to, Ekwadorze, już bym się trochę czuł niepewnie bez “czegoś załatwionego”. I to nie z racji stachu jako takiego, a raczej braku znajomości języka (ubolewam, bo to najciekawsze regiony świata) oraz wiedzy o tym, co, jak, gdzie i którędy. Wtedy, jeśli znajdą się chętni, próbowałbym znaleźć kogoś obeznanego w temacie, no i po improwizacji.

Kierunki ex-ZSRR nie są dla mnie aż tak skomplikowane, głównie z racji znajomości języka i wspólnych genach (chcąc nie chcąc) homo sovieticusa… No i kategoria cenowa łatwiejsza do przełknięcia. Stąd taka dociekliwość.

Jeszcze raz dzięki.

czemu nie full wypas

dmm74 — Fri, 14 Nov 2008 16:02:25 +0000

hahah ano trzasnęłam. Czemu nie?, tym bardziej, że trasy nigdy tak dokładnie nie opisuję. Leciała ona do Obiego, którego znalismy przed wyjazdem mniej niż samą trasę:)
Faktem jest, że nie można w podróży jak i w życiu być zbyt konsekwentnym, ale warto dać grać nutkom różnym. Z takiego melanżu zawsze coś ciekawego wyjść może i zwykle wychodzi.

Z tym przygotowaniem Griszeq już nie przesadzaj. Gdyby uczestnicy wiedzieli, że puszczam czasami paszporty w świat do ludzi, których nie widziałam wcześniej na oczy to pewnie parę piórek straciłabym niechybnie:)

A wysokością Oszuscie się nie przejmuj, bo może 5 tys. brzmi groźnie, ale start jest z całkiem przyzwoitej wysokości. Da się przeżyć:) Na pewno nie jest to podejście do bazy pod Nangę, które to Griszeq pewnie zapamięta do końca swych dni:). Zapewne jak same widoki.

Ptaszysko, Oszuscie

hgrisza — Fri, 14 Nov 2008 08:28:58 +0000

No to trzasnęłaś plan ;-) Czytałem go tyle razy, że znałem go potem na pamięć...

Oszuście – Ptaszysko tego nie napisała, ale to była chyba pierwsza wyprawa, która tak ścisle i prawie w 100% trzymała się harmonogramu i marszruty. Dobrze jest mieć plan i znajomosć lokalnych zwyczajów, problemów, zasad oraz cen. Ale dobrze też mieć trochę szaleństwa w głowie i gotowość dokonania radykalnych zmian. Bedąć z Ptaszyskiem w Pakistanie, świetne rzeczy zobaczyliśmy jadąc “w ciemno”. Rzut oka na mape, plecak na garba i jedziesz. I to jest najpiękniejsze. Choćby decyja “aa może zobaczymy Radżastan w Indiach?”.

Planowanie oczywiście jest super ważne – przygotowanie wyprawy zabrało Ptaszysku parę miesięcy. I (wstyd mi i pewnie Obiemu także przyznać) całość zoorganizowała zupełnie sama.

Dzięki!!!

oszust1 — Thu, 13 Nov 2008 22:34:03 +0000

Doskonała rozpiska – teraz tylko mapa + Google Earth.

Nasłuchałem się opowieści z Kirgizji jednego z dalszych znajomych i kierunkiem się zainteresowałem, tyle że on był na “full wypasie”, w pełni zorganizowanym przez biuro (skandynawskie) za ciężkie pieniądze. Czyli odwrotnie, niż ja bym chciał.

Problem z moją grupą będzie taki, że dla części uczestników czasy ostrego trekkingu już minęły, więc planujemy zwykle dziennie max. 3-4h ostrego łażenia, a później leżenie bykiem, picie lokalnych napojów lub pstrykanie fotek. Stąd pewnie Twój plan podzielę przez 3 zanim w ogóle zacznę myśleć o organizacji.

Co do kierunków… Różne już były, ale azjatyckiego “Sojuza” jeszcze nie. No może kawalątek. Korci, by wybrać się dalej, ot choćby na Księżyc: 22d57m S, 68d18m W, ale na razie to tylko plany i marzenia.

Jeszcze raz dzięki.

jako rzecze Oszust1 o terminarzu trochę

dmm74 — Thu, 13 Nov 2008 20:24:53 +0000

Takież założenia zostały przyjęte przed wyjazdem:

2.09 – przylot liniami s7 (syberyjskie linie) 15:15 Kijow- Urgench (Uzbekistan)– przejazd do Khiva
Khiva – jedno z głównych ośrodków handlowych w VI – VII w regionie Azji Środkowej; mury obronne wpisane są na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO

3.09 – Khiva
4.09 – Khiva; przejazd w okolice Bustan
Bustan – twierdza Ayaz-Qala, Qavat-Qala (o ile dojazd będzie możliwy; brak jakiegokolwiek oficjalnego transportu)

Wariant 2:przejazd do Moynaq
Moynaq – w przeszłości przystań rybacka i główny port; w wyniku rabunkowej gospodarki wodnej doprowadzono do wysuszenia terenów i oddalenia się linii brzegowej Morza Aralskiego o ok. 40km

5.09 – Bustan; nocny bus do Bkhary
6.09 – Bkhara
Bkhara – stare miasto Buchary jest jednym z najcenniejszych zespołów architektury islamu w środkowej Azji i obejmuje około ok. 140 obiektów.

7.09 – Bkhara – Qarshi (o ile nie będzie bezpośredniego połączenia do
Shakhrisabz) lub Shakhrisabz
Qarshi – miasto na drodze do Shakhrisabz; słynie z wyrobu wełnianych dywanów

8.09 – Shakhrisabz – Samarkanda
Shakhrisabz – małe miasteczko otoczone wzgórzami; miejsce urodzenia Timura

9.09 – Samarkanda
Samarkanda – Samarkanda jest jednym z najdłużej zamieszkanych miast świata; jego rozkwit nastąpił dzięki powstaniu jedwabnego szlaku; od 2001 wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO

10.09 – Samarkanda – Penjikent (Tadżykistan)
Panjikent – małe miasto nad brzegiem rzeki w Zerawszan uważane przez niektórych archeologów za jedno z głównych ośrodków starożytnej cywilizacji

11.09 – Panjikent – Komsomolabad (o ile nie będzie bezpośredniego logicznego połączenia do Khorog; Pamir Highways wyłączona jest z oficjalnego transportu publicznego)
Komsomolabad – miasto w okolicach którego rozwidlają się drogi a372 do Kirgizji i m41 w stronę Khorog i Pamir Highways
Pamir Highways – długo uważane za najbardziej niebezpieczne drogi świata; przy czym jednocześnie jedne z najładniejszych

12.09 – Komsomolabad – Khorog (wjazd do GBAO)
Khorog – stolica Gorno-Badakshan; ważny punkt na drodze prowadzącej z Dushanbe do Osh w Kirgistanie.

13.09 – Khorog – Jelandy
Wariant 2:przejazd z Khorog w stronę Ishashim – wyłącznie możliwy przejazd 4WD (wzdłuż granicy Tadżykistanu z Afganistanem; widok na Pik Karla Marxa (6723m) itd.)

14.09 – Jelandy – Murgab
Jelandy – typowa pamirska wioska na Pamir Highway (gorące źródła)
Murgab – najwyżej położone miasto w Tadżykistanie – 3.650m
n.p.m.)

15.09 – Murgab – okolice Kara-kul
Jezioro Kara-kul – największe (380 km²) jezioro (słone) w Tadżykistanu położone na wysokości 3914 m.n p.m. Znad jego brzegów widoczny jest w pogodny dzień położony nieopodal (30km na północo-zachód), jeden z wyższych szczytów Pamiru – Pik Lenina

16 – 19.09 – trekking (bezimienny szczyt 5000 m n.p.m.)

20.09 – okolice Karakul – Sari Tash (Kirgistan)

21.09 – Osh
Osh – drugie największe miasto Kirgistanu zlokalizowane w dolinie Fergana; dawniej centrum produkcji jedwabiu, obecnie skupisko najciekawszych bazarów w Azji Centralnej)

22.09 – 6:55 – wylot Osh- Kiev

A życie to trochę zweryfikowało:). wyleciał Bustan, Moynaq, Qarshi,Komsomolabad. Nie są to jednak miejsca w których warto być za wszelką cenę. Z resztą w podróży nie chodzi o to, żeby odhaczać kolejne punkty. Sympatycznie jest się powłóczyć bez oddechu pośpiechu na plecach.

2 tygodnie to wcale nie tak mało czasu. Trzeba tylko wtedy logicznie sobie dojazd wykombinować. Wiadomom, że im bardziej bezpośrednio tym krócej, ale i drożej. Tego na planie nie widać, ale nasza wyprawa zaczęła się tak:Katowice – Przemyśl (PKP)-bus do granicy-bus z granicy do Lwowa – Lwów-Kijów (kolej) no i w końcu lotnisko. I tak niestety zlatują 2 dni.
Aeroflot często robi promocję w stronę Iranu. A to świetny kraj na wyprawę, gdzie transport tani jak barszcz..
A jakie kierunek nęci?????

Ptaszysko & Griszeq

oszust1 — Wed, 12 Nov 2008 12:47:56 +0000

Jeszcze raz dzięki za fotki i opisy wrażeń.

Jeszcze jedna prośba – o opisanie trasy z orientacyjnym terminarzem. Na ile taki wyjazd planować? Bo dwa tygodnie to cośkolwiek za mało będzie. Tak sobie na razie niezobowiązująco planuję...

Pani Ptaszysko

kazik — Fri, 07 Nov 2008 14:20:10 +0000

Już odżałowałem. :)

Te te rejony bałkańskie to ja nawiedziłem (z plecakiem nawet), zanim się im pobałaganiło. I tak, ma Pani absolutną rację. Okoliczności przyrody przepiękne, ludzie wspaniali, kuchnia i napoje znakomite.
No pięknie było.
(w tle jakieś ~~licho~~ echo nadaje: było, yło, ło, ooooooo :)

Pozdrawiam serdecznie.

p.s. Okazje do wypadków domowych zwalczam, jak mogę. :)

Czajnik się nie sprawdzi Panie Kaziku

dmm74 — Fri, 07 Nov 2008 14:02:02 +0000

Ano myślę, że poniżej 3000 to “urządzenie grzewcze” raczej nie zafunguje:) Zatem stratę talerze można spokojnie odżałować.

Wyczuwam, że byłby Pan skłonny w taką drogę wyruszyć. Nic prostszego. Spakować plecak i ruszyć. Sam Griszeq nawet napisał na początku, że jeszcze niedawno te rejony Azji były dla niego obce. Na początek nie trzeba aż tak daleko. Czarnogóra, Bośni i Hercegowina itd. jest pełna uroczych miejsc i sympatycznych ludzi.
Najwięcej wypadków zdarza się w domu:)

Panie Grzesiu

dmm74 — Fri, 07 Nov 2008 13:49:25 +0000

Ano Kaukaz to bardzo zacne miejsce. Nie tylko piękne góry, ale i ludzie bardzo mili faktycznie tam są. W czasie podróży na ogólny “klimat” miejsca wpływa to, jacy są “lokalsi”. Agresja lub nawet niechęć z ich strony potrafi popsuć pozytwne wrażenie nawet najbardziej ładnego miejsca.
Prowincje Bulgarii to również symatyczne miejsca, których raczej trudno szukać w nadmorskich kurortach. I dlatego chyba do ostatnich swoich dni będę co jakiś czas popijać bułgarski melnik, bo jakże można inaczej, jeśli w tej sennej mieścinie prowdziło się swego czasu, świetne dyskusje własnie z lokalskami.

Co do mojej obecności na txt. Słyszałam od Griszeqa o forum jeszcze wtedy, kiedy trzeb było zostać formalnie zaproszonym.Zatem może faktycznie, co jakiś czas wrzucę swoje 5 gorszy, tym bardziej, że miłośników górskich klimatów tutaj widzę. Czego jednak nie obiecuję:)

Panie Griszqu

kazik — Fri, 07 Nov 2008 12:46:54 +0000

Po pierwsze to chciałbym rozwiać wątpliwości (gdyby się takie pojawiły), że jak poszedłem od Pana wczoraj tuż po południu spożywać, to spożywałem do tej pory.
Nie! :)
I bardzo proszę mnie nie podpuszczać, kusić, zanęcać, czy co tam Pan sobie jeszcze życzy. Tym razem “smakoszkowo”.
“Nie ze mną te numery, Bruner” – czy jak tam było.

Wcale się nie dziwię, że Pan trykasz pokłony przed panią Ptaszyskiem. Kobiety bardzo są przysposobione do działalności organizacyjnej na szczeblach różnych, myślę sobie.
Oraz widzę, czytając o zasługach pani Ptaszyska w doprowadzeniu Waszej ekspedycji azjatyckiej do skutku.

Muszę przyznać, że zdjęcie czajnika na tle urządzenia grzewczego mnie powaliło.
Czy na wysokości niższej o jakieś 3000 m takie coś też będzie działać? – zastanawiam się, bo już nie mam jak sprawdzić. Stary “talerz” na złom pojechał.
Okazję straciłem chyba.

A te trzy fotki górskie, to kicz, proszę Pana, straszny. Tak straszny, że piękny. (Znaczy: zazdroszczę okropnie.)

I pozdrawiam, choć zazdrość dalej mnie skręca.

p.s. Napisał Pan, tam gdzie ja już nie komentuję, o “kartkach”. Na początku były trzy. Potem 451 (a nie ponad 700), świeżo sprawdzone (tak się złożyło, że mam cały tekst tego kretynizmu).

No, no, tego sie nie spodziewałem,

tecumseh — Fri, 07 Nov 2008 10:47:33 +0000

prawdziwa orgia smaków, kolorów, barw i w ogóle różnych pyszności na zdjęciach.
Więc lans się udał:)

A zainteresowało mnie zdanie Ptaszyska (znaczy nie tylko, ale wątków ciekawych tu mnóstwo i do wszystkich nie sposób się odnieść):

“Co do mojeij obecności na txt to cieszę się, że zostałam wciągnięta do grona, choć występ tutaj traktuję raczej jako gościnny, bo polityka to mój konik zbytnio nie jest.”

Ptaszysko drogie, na TXT to o polityce chyba najmniej my gadamy:)
Zresztą zawsze możesz o Azji pisać np.

A ze 2 lata mój znajomy był na dwutygodniowej wyprawie, tyle że na Kaukazie, (Gruzja, Armenia, wracali zaś przez Turcję, Bułgarię, a jechali płynąc przez MOrze Czarne, bo przez Rosję nie mogli, bo coś tam było zamieszanie, żeby ich nie wpuszczono, bo to niebezpieczne rejony (Czeczenia itd))

I też fascynujące strasznie zdjęcia miał i opowiadał, szczególnie pozytywnie o Gruzinach właśnie, jak nocowali i goszczeni byli w sumie przez nieznajomych ludzi.
No i pamiętam, że później piłem jakieś ormiańskie wino z nim i piliśmy kawę z kardamonem.
Kurde, sam bym gdzieś w tamte rejony się kiedyś wybrał, choć znając moją (nie)chęć wychodzenia z domu, to nie wyjdzie mi to:)

Pozdrawiam i dumny żem, że moje namawianie i molestowanie takie skutki i efekty przyniosło.
Warto było bardzo.

organizacja

dmm74 — Thu, 06 Nov 2008 14:07:58 +0000

Jakoś zwykle bywa tak, że organizację biorę na siebie. Wynika to z faktu, że najpierw mam plan, a potem się ekipa pojawia, albo i nie. Wtedy jadę sama. Prawda jest taka, że żadna dotychczasowa wyprawa, pod względem organizacyjnym, nie zabrała mi tyle czasu co ta. Związane jest to pośrednio z chęci maksymalnego obniżenia kosztów. Czasami jest to jednak inny problem, np. znalezienia kogoś, kto zaprosi do Uzbekistanu. Co prawda Ambasada jest w Polsce, ale wniosku wizowego nie można złożyć bez zaproszenia. Dwie pozostałe Ambasady w Berlinie, niby blisko, ale po co jeżdzić tyle razy do tego miasta?
Sama trasa jest przemyślana zwykle dokładnie przed wyjazdem, przy czym wszelkie modyfikacje są możliwew czasie trwania wyprawy, bo przecież nie cel ważny, ale podróż sama w sobie. Nie o to chodzi, żeby odkreślać kolejne punkty.
Przy czym w każdej wyprawie jest element górski, bo de facto to jest pierwszym kryterium wyboru miejsca wyjazdu. Kolejnym są kafeli:)

Panie Griszqu,

yayco — Thu, 06 Nov 2008 14:00:34 +0000

otóż nie dojdzie już niestety (choć to różnie, na mieście mówią o tym), do poruszenia poważnej problematyki zagrożenia męskości w czasach ponowoczesnych.

Inny ktoś to poruszył, gdzie indziej, a ponieważ był przystojnym, to poruszył tym i panią Gretchen. Tamże u niej, ku tej wszetecznej intencji, sabat (być może z pogańskim obyczajem halloween w związku) się zawiązał i mimo spontanicznych interwencji aktywu męskiego, wciąż rozkwita.

Od starszych się mężczyzn zaczęło, ale teraz już i na młodych kolej przyszła, więc nikt spokojnym być nie może.

Następuje tam zwarcie aktywu i wykształcanie się form zorganizowanych, mocno przypominające z daleka walkę o przywództwo (co dziwne, bo mówią że w tych kręgach przywódczyń nie ma).

Tak czy inaczej, niektóre aktywistki już się zgłosiły do roli potworów, a inne poddały się procesom starzenia, by lepiej wypaść w roli.

W innym miejscu zaś miejscu, pani Agawa zaprezentowała zdjęcie z próbnych lotów załogowych. Na mietle.

Więc o takich właśnie mówię sprawach.

Ale ja przeciwko nie jestem, więcej nawet: chętnie bym widział rozszerzenie platformy latającej, na zjawiska metamorficzne (jeśli Pani Ptaszysko pozwoli na ten niewinny żart). Korzystając zatem z okazji, apeluję do Pani: proszę z nami pozostać i ciepły kąt na chłodną porę sobie umościć.

Pozdrawiam Państwa stanowczo

Panie Yayco

hgrisza — Thu, 06 Nov 2008 13:36:29 +0000

Witam Pana serdecznie.

Niestety, relacji z rynku winnego zwiedzanych krain nie mam, bo nie trafiliśmy na wino. Jedynie obżeraliśmy sie winogronami. Takimi bez pestek. A piwo było w plastikach po 1,5l. Zimne ok. Potem duuuużo gorzej.

A gdyby zacząć wymieniać, o czym Pan ważnym pisze, a my potem z uwaga czytamy, to by trzeba osobny post w odcinkach trzasnąć. Tyle powiem. Coby nie słodzić.

A z tymi sabatami to coś mi umkneło. Co i rusz ktoś pisze o czarownicach wiedźmach i kim tam jeszcze, a ja sie zastanawiam: “ale ło so choźi”?

Pozdrawiam, że ściągnięcia nowego Konfederata dumny. Sciągnałem jeszcze jednego, ale na razie milczy.

Lorenzo

dmm74 — Thu, 06 Nov 2008 13:35:55 +0000

Również serdecznie pozdrawiam i może przemyślę pozostanie na txt, bo to dzisiejsze moje pojawienie się było kompletnie spontaniczne.

Już sobie wyobrażam, Panie Yayco,

germania — Thu, 06 Nov 2008 13:33:03 +0000

jak One się tu wszystkie na raz zlecą. Ale natura nie znosi próżni: jesień przyszła, ptacy odlecieli, to ktoś przylecieć musi.

Ukłony

Panie Iglo

hgrisza — Thu, 06 Nov 2008 13:29:51 +0000

Z tymi talibami to jest tak… Chyba jakieś 500km przejechaliśmy wzdłóż granicy z Afganistanem. Coś więc z tymi onymi Talibami jest na rzeczy… To znaczy ja nic nie wiem, ale takie zdjęcie dostałem:

Choć to zdjęcie to z innej wyprawy Ptaszyskowej jest, bodaj do Iranu.

Więc moze jak ja szukałem wegetarianskich soms – a na każde pytanie czy lokalsi maja cos do jedzenia “bez miasa” patrzono na mnie jak na idote – Ptaszysko coś tam przez rzekę przemycała?

Ja o winie?

yayco — Thu, 06 Nov 2008 13:28:45 +0000

Ja to raczej o karze. W różnych wymiarach.

Fantastyczne obrazki _nota bene, Panie Griszqu.

I fajnie, że Pani Ptaszysko się zalogowała.

Ostatnio zapotrzebowanie na sabaty rośnie w okolicy.

Pozdrawiam najserdeczniej

Oszuście

hgrisza — Thu, 06 Nov 2008 13:26:28 +0000

Zdjęcia dla Ciebie poprzeglądam i powieszę już same jako mały fotoblog. Bo Samarkandę i Bucharę gdzieś pogubiłem. A góry to muszę powybierać...

Co do organizacji – to raczej Ptaszysko powinno się wypowiadać. Ja nadal biję czołem w posadzke w podzięce i skrusze za me lenistwo w tym względzie.

Ale zasadniczo, wszystkie wizy i pozwolenia załatwione na miejscu w Warszawie oraz w ambasadach w Berlinie. Pocztowo. Bilety na linie S7 kupione przez internet. Opłacone kartą. Trasa wymyślona w Polsce, zasadniczo zrealizowana terminowo. Ale tak po prawdzie, to ewenement. Bo na przykład wyjazd do Pakistanu był improwizowany i większość decyzji zapadła na miejscu. Jak masz plecak na garbie i lużny stosunek do miejsc , gdzie chcesz spać, to żywioł jest najlepszy.

Bardzo pomocne są komleksowe relacje trampów, którzy dany kraj zwiedzili. W oparciu o takie relacje nie tylko planujesz gdzie jechać, a gdzie nie warto, ale też i dowiesz się co ile kosztuje i jak się załatwia różne rzeczy na miejscu.

Co w przyszłym roku? Kto to wie… ;-))))

Ptaszysko

hgrisza — Thu, 06 Nov 2008 13:05:07 +0000

Nareszcie. Z tym foto co to ja niby miałem zamieścić gdzie kto jechał i po co z jakim nastawieniem czy jak to ja nie zatrybilem (super napisać takie zdanie i nie wstawić przecinków).

Na Pana Igłę uważaj, ale sie nie przejmuj. On i tak chce być u nas kucharzem, więc będzie grzeczny.Jakby co, to porzucimy go gdzieś na stepie i będzie szczęśliwy.

No i coś specjalnie dla Ciebie:

Serge

hgrisza — Thu, 06 Nov 2008 12:59:05 +0000

No norm to tam akurat nie ma. Żadnych. A juz zwłaszcza higienicznych. Ważne, by jeść smażone i pić gotowane. Cywilizacyjnie odrywasz się tam od swiata po 3 dniach…
Gorąco polecam takie czyszczenie głowy…

No i opowiastka:
Startujemy z Moskwy do Urgench samolotem marki TU-154M. Piknym, zielonym. Siedzimy w drugim rzędzie. Reszta samolotu to lokalsi. W jakiś czas po starcie, do czwórki mężczyzn siedzacych w przednim rzędzie podchodzi stewardesa i cos tam do nich szepce. Faceci wstają, biorą ze soba TORBY Z NARZĘDZIAMI i idą na tył samolotu. Nam oczy robią się okragłe, lokalsi patrzą jedynie z zainteresowaniem. Po 15 minutach panowie wracją, ręce po łokcie uwalone smarem. Siadają, stewardesy zapodają im ciepły posiłek. Jeden z nich idzie do kapitana zdać relację z naprawy. Udało sie, dolecieliśmy. Żadnego zrzucania paliwa, powrotu na lotnisko, paniki. ;-))))

Pozdrawiam.

Szanowne Ptaszysko

germania — Thu, 06 Nov 2008 12:56:00 +0000

Ta polityka to tylko tak dla niepoznaki. Na txt to się głównie cechami ludzkimi, w szczególności damskimi (tylko na przykładzie Pani Gretchen) zajmujemy. A oprócz tego kuchnią, wyprawami w nieznane (dla innych), anegdotami z czasów minionych (tych słusznie również), aktualnych oraz przyszłych, edukacją, medycyną, muzyką, twórczością literacką i wieloma innymi, zupełnie człowiekowi niepotrzebnymi rzeczami.

Czasami Pan Tarantula napisze kolejny odcinek historii Smoka Wawelskiego, a Pan Yayco o tym, do czego służy wino i nie tylko.

Generalnie to dym jedynie robimy.

Pozdrawiam serdecznie ciesząc się z poznania

To ja się Maksie dołożę

igla — Thu, 06 Nov 2008 12:55:12 +0000

http://www.youtube.com/watch?v=fLDqzGV2aZI

Łał, pychota!

oszust1 — Thu, 06 Nov 2008 12:52:46 +0000

Dzięki! I może jeszcze parę fotek? Z tych tadżyckich gór.
I uzbeckiej Samarkandy. I Buchary. Bo piękne wielce.

Wiele miałem pytań, ale na większość już odpowiedź przeczytałem. Może jeszcze tylko dopytam, co i jak załatwialiście stąd, a co było improwizacją na miejscu. Mieliście na 100% zaplanowaną trasę?

No i ostatnie. Dokąd w przyszłym roku?