TXT - Komentarze do notki ""Brutalny, bezrefleksyjny, fanatyczny" - ks. Isakowicz-Zaleski"

Niesamowita historia, bo ja wiem czy filmowa?

kosicz — Thu, 22 Jan 2009 09:18:03 +0000

Historia jakich tysiące w Polsce, ma swoją wartość jedynie jako przykładowa historia po to aby nigdy więcej takich nie było.
To historia która nie ma żadnego logicznego sensu, historia z której prosto wynika, że wzajemnie mordując się jesteśmy większymi głupcami od “cywilizowanego”, unormowanego świata zwierząt.
Odnośnie sumienia mojego nieżyjącego już Ojca to pewnikiem jest, że nie miał czystego sumienia.
Gdyby miał czyste sumienie to powinien nie żyć w tamtych czasach.
Przeżył a to znaczy, że był równie bezwzględny jak jego ukraińscy prześladowcy,
moze nawet był jeszcze gorszy od nich bo był inteligentniejszy, sprawniejszy, bardziej pomysłowy a to na wojnie źle wróży wrogom.
Mam nadzieję, że nie mordował ukraińskich dzieci i kobiet bo też by nie przeżył, bo zlikwidowaliby go swoi partyzanci AK.
Wierzę, że bezmyślnie nie mordował ale przekonany jestem, że zawsze chciał to robić, na pewno dłużej strzelał niż potrzeba było, na pewno więcej zabił niż musiał, na pewno był bardziej bezwzględny niż musiał poza tym wojna wykoleja każdego człowieka “pociąga się za cyngiel i już po problemie” i do następnego razu, i jeszcze raz….....
Na koniec własnego upadku szybciej się strzela niż mysli a do bezmyslnie zabitych zawsze można dorobić jakieś teoryjki jak chociażby takie jakie głoszą niedobitki i pogrobowcy OUN-UPA na własne usprawiedliwienie.
ps.
Panie Marku Olżyński,
pełna zgoda.

Szanowny Panie

marekpl — Wed, 21 Jan 2009 22:09:53 +0000

Uznałem że warto, że trzeba
tutaj: http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=36&pid=1309#comments

Pozdrawiam serdecznie

Panie Kosiczu

KriSzu — Wed, 21 Jan 2009 18:32:09 +0000

Niesamowita historia! Filmowa!
Stary rezun z ucinaną po trochu ręką – to musiała być sprawka jeszcze starotestamentowego Boga!
Naprawdę myśli Pan, że Pański ojciec miał nie mniej na sumieniu? Czy są jakieś podstawy, by tak sądzić, oprócz siekiery pod poduszką?

Mógłbym, może trochę później?

kosicz — Wed, 21 Jan 2009 10:35:34 +0000

Jestem technokratą, nie mam specjalnej weny literackiej a tę w szczątkowej wielkości właśnie wyzwala we mnie kolega Bagiński.
To co pisze robi doskonale, pół dokumentalnie, bardzo wiarygodnie, jego opisy, nowelki wydają mi się bardziej wiarygodne od moich.
Moimi staram się uzupełnić jego.
W zasadzie zdenerwował mnie pewien “wykształcony Ukrainiec” bez pardonu atakujący ks.Isakowicza-Zaleskiego, tak trafiłem na pana Bagińskiego i Wasz TXT, fajni, wolni, wyzwoleni ludzie.
Może trochę później gdy się oswoję z Waszą atmosferą.
Dziekuję, Kosicz.

Panie Kosiczu

igla — Wed, 21 Jan 2009 09:43:55 +0000

Czy nie mógłby pan z tego swojego opisu zrobić bloga?

Pokuta starego rezuna. Palec Boży a może bicz Boży?

kosicz — Wed, 21 Jan 2009 09:19:40 +0000

Mam Ukraińca w rodzinie, szwagra, męża mojej jedynej siostry.
Ja mam szwagra, mój ojciec zięcia a siostra ma męża Ukraińca który chyba do trzydziestki nie wiedział, że jest Ukraińcem, teraz już dokładnie o tym wie ale nie chce nim być i nie jest Ukraińcem, sam już nie wiem kim jest mój szwagier?
Zaczęło się całkiem zwyczajnie, moja rodzina po uratowaniu resztek swojej wołyńskiej skóry wylądowała na polskim Pomorzu.
Wędrówka w poszukiwaniu naszej ziemi obiecanej trwała długo, chyba jednak dłużej niż biblijne czterdzieści lat, trochę dłużej.
Zakończyła się grobowcami naturalnej śmierci gównych przewodników no i przede wszystkim ukraińskim szwagrem.
Cztery razy już miało być to miejsce i cztery razy to nie było to dopiero za piątym wg mnie najmniej atrakcyjnym ale to nie ja decydowałem, nikt mnie o zdanie nie pytał tym bardziej, że byłem już dorosły i swoją wędrówkę zatrzymałem na Szczecinie i Gdańsku.
Prawdę mówiąc ja swojego miejsca też do końca nie znalazłem chociaż w obecnym, bardzo atrakcyjnym mieszkam ponad 25 lat.
Rzadko bywałem w rodzinnym domu bo panowała w nim antyrodzinna, jakaś grobowa, przykra atmosfera “nie u siebie”.
Niby wszystko było w porządku ale nigdy nie było, Matka zawsze w święta płakała, Ojciec trzaskał drzwiami i wszyscy o wszystko się czepiali, taki mały wulkan rodzinny.
Tym razem było podobnie i pierwsza informacja: nasz Milusia szlaja się z jakimś fatygasem, cepem i Ukraińcem i Ukraińcem dodaje Ojciec.
Biorę sprawę w swoje ręce jako najstarszy brat, przepytuję znacznie młodszą ode mnie ale już pełnoletnią siostrę maturzystkę.
Coś mi złośliwie odpyskuje, nie za mocno, po bratersku walę ją w pysk, siostra z płaczem ucieka do swojego pokoju, jest po “rozmowie”.
Nikt siostry nie broni, nawet Matka.
W zasadzie nikt nic nie wie tylko Ojciec powtarza “ja wam mówię to Ukrainiec jak skurwysyn”.
Skąd wiesz dopytuję się?
Bo Gucia rodzina pochodzi spod Sokala i repatriowali się w 1951roku “po nadzwyczajnej regulacji granicy z ZSRR” (bolszewicy już po wojnie “regulowali” na naszą niekorzyść granicę licząc tam na ropę naftową i węgiel w zamian dali trochę więcej Bieszczad)
No i co z tego przekonuję mojego Ojca, my też pochodzimy z Wołynia?
A to, odpowiada,że znam osobiście te tereny, tam same rezuny i zaden Polak tam by się nie utrzymał przy życiu.
Siostra sprawę postawiała na ostrzu noza, ten albo nikt inny, ucieknie, zabije się itp. proza.
Sprawą zajęła się Matka i bardzo biernie Ojciec, my nie byliśmy na weselu.
Minęło kilka lat, siostra kwitnie, mają dwoje udanych dzieci, Gucio pracowity jak wół, kompletnie zdominowany ale nad wyraz zadowolony, wszyscy zadowoleni.
Dopytuję Ojca, no i co?
Nic, w porządku ale Gucia rodzina to rezuny!
Dopytuję mojego najmłodszego brata, rówieśnika domniemanego Ukraińca.
“Stary jak zwykle chrzani”, trauma wojenna przewraca mu we łbie” i puka się znacząco w czoło, nadal śpi z granatem pod poduszką i siekierami w kazdym rogu.
Za jakiś niedługi czas chyba w 5 lat od ich ślubu wybucha wielka afera, skandal.
Cała rodzina Gucia to jednak wielka banda zdziczałych, zezwierzęciałych rezunów a najmłodsi jej członkowie nawet o tym nie wiedzą.
Okrutnie się pożarli między sobą i szwagier teścia mojej siostry najzwyczajniej zameldował o wszystkim na prokuraturze.
I tak; dziadek mojego szwagra, herszt bandy rezunów mordował i rabował polskich żołnierzy już w 1939 roku głównie polując na polskich oficerów.
Teść mojej siostry to najaktywniejszy członek SB UPA.
Bardzo aktywnie działał nawet na terenach powojennej Zachodniej Polski, za odmowę dalszego uczestnictwa w bandzie UPA zastrzelił z pepeszy własnego stryjecznego brata a drugiego ciężko ranił.
Zrobił to na oczach swojej stryjenki, matki mordowanych Ukraińców.
Następnie zniknął a poszkodowana rodzina nawet nie powiedziała kto zamordował ich członków bojąc się następstw z dwóch stron, zemsty UPA i zemsty UB.
Afera, aresztowania i po kilku tygodniach wszyscy byli na wolnosci, minął okres przedawniena zbrodni, brak dokładnych dowodów (chyba zeznań zamordowanych?) i o dziwo sprawą zajęło się aż dwóch dziwnych, dobrych adwokatów.
Gucio oszalał, chciał udusić swojego dziadka – rezuna i ojca – rezuna, siostra aż postarzała się a mój Ojciec nawet nie triumfował, zaniemówił biedak.
Teść siostry gdzieś zniknął a na rodzinę rezunów zaczęły spadać plagi.
Stary rezun zachorował na bergera i rzadkim przypadkiem dwukrotnie obcinano mu ramię, za drugim razem aż w barku, teściowa mojej siostry zwyczajnie zwiariowała, po kilku latach szaleństwa umarła, ich młodszy brat ma amputowaną nerkę, najmłodszy brat ciągle walczy z jakąs odmianą złośliwej gruźlicy, mąż jednej z dwóch sióstr rezunów wydał ich wszystkich prokuraturze i porzucił rodzinę uciekając za granicę, młodszą siostrę również mąż porzucił z dwójką malych dzieci.
Bicz Boży.
Stary bezręki, bez prawicy rezun “zdziwaczał” zaczepia ludzi, stara się im pomagać.
Chyba wszystko zamknęło sprawę gdy stary, bezręki rezun przez tydzień leżał jak zwłoki w pokucie w kosciele.
Mój Ojciec chodził kilka razy leżacego ogladać w kościele i chyba mu też odpuscił bo już nigdy do swojej śmierci o tym nie chciał ani słowem powiedzieć, pewnie zdał sobie sprawę ze swoich wielkich grzechów a miał ich nie mniej od starego rezuna.
Musiał je mieć przy jego mściwości, zapalczywości i fakcie zamordowania jego ojca (mojego dziadka) przez ukraińskich rezunów, na oczach Ojca zginął jego 18 letni brat partyzant, zginęło wielu nie mówiąc o kilkutygodniowej siostrze która przez kilka dni chora umierała bez ratunku w okrążeniu w lesie.
Mojego szwagra chyba nie-Ukraińca bardzo uprzejmie, nieszczerze omijam, do ich rodziny nie zaglądam.
Na koniec; pokutę staremu rezunowi zadał katolicki ksiądz, były liniowy bardzo wysoki rangą oficer gen.Andersa który po powrocie do Polski dowiedział się o całej swojej wymordowanej przez Ukraińców rodzinie, został księdzem.
Nie jesem zabobonny, nie wierzę w żadne zemsty zza grobu, jestem bardzo umiarkowanym katolikiem “żyjącym w grzechu” ale coś w tym jednak jest i kto komu, za co zadaje aż taką pokutę?
Amen.

Panie Kosiczu

KriSzu — Tue, 20 Jan 2009 20:45:58 +0000

niewątpliwie dla każdej religii zwrot ku powierzchowności, blichtrowi i ceremoniałowi grozi zwyrodnieniem, ale ja bym tu tego nie przeceniał. To, o czym Pan pisze, jest wynikiem przypadkowego nałożenia się dwóch rzeczy: możliwością rozwoju nacjonalizmu ukraińskiego w Galicji (należącej do Austro-Węgier a później do II RP) czyli tam, gdzie Kościół unicki był silny.

Owszem, to bezsporne

kosicz — Sun, 18 Jan 2009 13:26:04 +0000

Jednak reguła w okolicy 100% porządnych o wysokim morale, humanitaryźmie to Ukraińcy Baptyści i świadkowie Jehowy, prawie 100% bez zarzutu ateiści a nawet komuniści (prawdziwi) gdy nie wchodziły w grę ich czerwone sterowane z Moskwy rozkazy.
Prawosławni i greckokatolicy “jak Bóg dał”, ogólnie Ukraińcy to porządni ludzie ale co jakiś czas opętuje ich szalony amok, coś w rodzaju “nocy Kupały” i wówczas następuje pogrom, pogromy.
Tak jest od zawsze, od wieków.
Najgorsze jest w tym wszystkim ich brak poczucia winy a nawet poczucie prawa do takich zachowań.
No i ta ich mania wielkosci, nawet gówno ukraińskie jest wielkie nie mówiąc o “prawdziwej” wielkości Ukrainy.
Chyba jednak sedno zła tkwi w naszych religiach, niby chrześcijańskich ale coś w tym jest nie tak, za dużo złoceń, za dużo pompy, za dużo hymnów na własną cześć a za mało wzajemnych wspaniałomyslności i zwykłych ludzkich szczerych gestów.

kosicz

KriSzu — Sun, 18 Jan 2009 12:34:49 +0000

Gradacja się generalnie zgadza, z tym że było od tego bardzo dużo wyjątków i nie można rozciągać tych opinii na ogół Ukraińców.

Gradacja agresji ukraińskiej w czasie IIWŚ

kosicz — Sun, 18 Jan 2009 11:29:20 +0000

Mój Ojciec określił dokładną gradację agresji Ukrainców, oparł ją o wyznawane religie i światopogląd. – w ogóle bez agresji to nieliczni Ukraińcy świadkowie Jehowy, Baptyści
(nie było ani jednego przypadku odstępstwa od tej zasady, pomagali, udzielali schronienia, szczerze współczuli i o dziwo rezuni ich nie zaczepiali) – ateisci i komuniści ukraińscy, nigdy z własnej woli i incjatywy nie przyłączali się do mordów i ludobójstwa, gdy nie ryzykowali swoim życiem chętnie pomagali prześladowanym Żydom i Polakom, – ukraińcy prawosławni, bardzo prymitywny, bardzo szowinistyczny element ukraińskich nacjonalistów jednak bez podburzeń prowodyrów często popów lub z ich kręgów raczej samoistnie nie podejmujący ludobójczych akcji. – ukraińscy greckokatolicy, najczarniejsza falanga nazizmu, faszyzmu, zabobonów, ludobójstwa, prawdziwe bestie wśród reszty Ukraińców.
Na moje pytanie co by było gdyby wszyscy Ukraińcy na Wołyniu i Kresach Wschodnich byli świadkami Jehowy i Babtystami?
Odpowiedź: w ogóle nikt by nie zginął z rąk ukraińskich, ani Zydzi, ani Polacy ani nikt.
Zadałem inne pytanie: co by było gdyby wszyscy Polacy byli świadkami Jehowy i Babtystami na Wołyniu i Kresach Wschodnich?
Odpowiedź:
Żaden Polak nie przeżyłby jednego miesiąca, byłoby ludobójstwo zupełne.
Wnioski niech każdy wyciągnie sobie sam.
(zaznaczam, iż jestem rzymskokatolikiem jak cała moja bliska i dalsza rodzina)

Kosicz

KriSzu — Fri, 16 Jan 2009 16:32:27 +0000

kosicz

proszę mi wytłumaczyć czy ci ukraińscy pogrobowcy wiedzą jak się sprawy miały czy tylko liczą na naszą polską amnezję lub jeszcze gorzej na naszą ignorancję lub zwyczajną głupote?

Sam się nad tym zastanawiam. Musieli być wychowywani w duchu uwielbienia dla UPA i każdą jej krytykę uznają za pozostałość propagandy komunistycznej. Nie wolno zapominać, że nacjonaliści ukraińscy, którzy uciekli na Zachód, wytworzyli ogromną ilość propagandowych publikacji, niewiele mających wspólnego z prawdą. Do tego dochodzi iluś tam polskich historyków, którzy nie wiedzieć czemu skupili się na “konflikcie polsko-ukraińskim”, podawali bilans ofiar wzięty z kapelusza. Dlatego tak ciężko Ukraińcom uwierzyć, że mogło być inaczej.
Poza tym gdy Polaków już wywieziono z Kresów, UPA rzeczywiście toczyła tam coś w rodzaju walki o niepodległość. Jako że Ukraina nie ma lepszych bohaterów, usilnie promuje się tych, co są.
Oczywiście wychodzące powoli na jaw ludobójstwo UPA powinno u normalnych ludzi wywołać jakieś otrzeźwienie, refleksję. Jako że tak się nie dzieje, podejrzewam , że jest część Ukraińców, tych najbardziej proupowskich (w Polsce i na Ukrainie), którzy uważają tak: dobrze się stało, że Polaków wybito, wreszcie nie ma ich na zachodnioukraińskich ziemiach. Tego się oczywiście głośno nie mówi.

Korespondowałem ostatnio z pewnym przedstawicielem mniejszości ukraińśkiej w Polsce, człowiekiem wykształconym, któremu nie podobało się to, co piszę. Charakterystyczne w tej korespondencji było to, że on w ogóle nie odnosił się do merytorycznych argumentów, za każdym razem zmieniał temat. Zalecał mi sięgnięcie do innych źródeł niż Siemaszkowie, zdumiał mnie krytyką Grzegorza Motyki, uważanego przecież u nas za ukrainofila. Przysłał mi za to jakiś pseudodokument, upowską fałszywkę, gdzie oprócz negacji ludobójstwa na Wołyniu znajdowały się treści antysemickie, które przez normalnego człowieka byłyby uznane za kompromitujące. Dla niego widocznie nie były, skoro zdecydował się to wysłać. Stąd moje podejrzenie, że elity Ukraińców zostały opanowane, przynajmniej częściowo, przez ludzi zdemoralizowanych, fałszywych, zakamuflowanych piewców ludobójstwa.

Widzi Pan,

KriSzu — Fri, 16 Jan 2009 16:28:48 +0000

on to traktuje jako li tylko intelektualną rozgrywkę. Wywołał u mnie odruch obrzydzenia.

"W Polsce ukraińską batutą"

kosicz — Fri, 16 Jan 2009 14:55:22 +0000

A no własnie, korespondowaliśmy z tym samym “dobrze wykształconym artystą”
nawet bardzo Pana pochwalił cyt.“bardzo madry Pan, ktore de facto gorsze “szpile” dal mi, ale cenie sobie jego intelekt i potencjal” to o Panu.
Na końcu się na mnie pogniewał i nie zdążyłem zadać tego pytania na które Pan mi odpowiedział, nie odpowiedział.
Mój śp.Ojciec miał trochę inną teorię na ten temat, kiedyś ją Panu opiszę.
Trochę mi szkoda takich Ukraińców, szkodzą przede wszystkim Ukrainie i sobie ale co mi tam “nie mój kożuch i nie moje pchły”
Dokładnie tak jak Pan opisał, rozmowa była niczym dyrygowanie wielkim chórem,
5, 10, 15 tematów na raz i żadnej sensownej odpowiedzi nad to inwektywy, inwektywy, inwektywy a na końcu głucha cisza.
Wie Pan, może ci ludzie mają jakąś traumę napiętnowanych morderców, ludobójców, szaleńców i to jest takie odreagowywanie?
Prawdziwa bomba wybuchnie gdy się pokaże zapowiadany dokumentalny film wybielajacy chyba zupełnie ludobójstwo OUN-UPA.
Ów muzyk to skądinąd bardzo sympatyczny, zdolny człowiek a taki głuchu na dźwięki drugiej, polskiej strony.
Pozdrawiam.
ps.
Czy to mogło tego “dobrze wykształconego” Ukrainca rozgniewać?
(proszę odsłuchać opinię chyba gdzieś pomiędzy 20 a 30 minutą rozmowy)

http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Moor-Jankowski

http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=5600

W Polsce Ukraińską batutą w ks.Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego

kosicz — Thu, 15 Jan 2009 21:54:00 +0000

Pochodzę z niedorżnietej rodziny Wołyniaków, żołnierzy 27WDP AK (matka i ojciec) repatriantów na ziemiach zachodnich, urodzony już w powojennej Polsce.
Nie będę wyliczać moich poległych krewnych, zarżniętych, zamordowanych na kilka sposobów, spalonych, wygnanych niedobitków.
Pomijam utraconą wielowiekową własność, pamięć, a nawet zrównane z ziemią groby, zgliszcza kościołów, wytarte z mapy nazwy miejscowości, wymazane z wszelkich rejestrów ślady Polski i polskości.
Pomijam a nawet w jakimś stopniu rozumiem ukraińskie ludobójstwo na Polakach.
Gdy nie starcza rozumu i moralności zazwyczaj idą w ruch cepy, widły, piły, kosy, siekiery i noże, kończy się ludobójstwem słabszych.
Nawet to rozumiem ale nie rozumiem Ukrainców, pogrobowców UPA.
Bywają nawet wykształceni, bywają utalentowani, chyba dobrzy obywatele RP a ja ich nie rozumiem?
Panie Bagiński, jest Pan mocny w temacie więc proszę mi wytłumaczyć czy ci ukraińscy pogrobowcy wiedzą jak się sprawy miały czy tylko liczą na naszą polską amnezję lub jeszcze gorzej na naszą ignorancję lub zwyczajną głupote?
Nie rozumiem na jakiej płaszczyźnie ma nastąpić polsko-ukraińskie pojednanie?
Przecież ci współcześni Ukraińcy nie dają nam żadnej szansy na zwyczajne ludzkie odpuszczenie sobie winy za naszych przodków.
Akcja “Wisła” nosi znamiona ludobójstwa, jakieś tam w szczątkowej wielkości nosi ale już ludobójstwo wołyńskie nie jest ludobójstwem żadną miarą?
Mam wrażenie na granicy pewności, że “młodoukraińcy” zaczynają pisać na nowo swoją historię i definicje ludobójstwa i robią to wzorem “mlodoniemców”.
Dziękuję, pozdrawiam.

na temat...

Radek — Sat, 13 Dec 2008 20:14:50 +0000

Jeśli ktoś ma jakieś wątpliwości, co do intencjii strony Ukraińskiej, to polecam film fabularny pt. “Zalizna sotnia”. “Dzieło” to powstało przy współpracy instytucjii rządowych Ukrainy. Można obejżeć na You Tube. Gorąco polecam.

Grześ

KriSzu — Thu, 11 Dec 2008 21:25:30 +0000

z tym przedstawianiem zdania Ukraińców nie wiem, czy dam radę. Czasu brakuje.
Jest reakcja na to, co robi ks. Zaleski w jakiejś gazecie lwowskiej “Sobotnia poczta”: http://www.lvivpost.net/content/view/2376/362/
To jest wywiad z historykiem Hrycakiem. W skrócie: on uważa “wydarzenia wołyńskie” za ludobójstwo, ale nawet to nie przekreśla bohaterstwa UPA. Swoją drogą to charakterystyczne, że oni zauważają tylko Wołyń, znaczy 1943 – źle, ale później już dobrze. Oczywiście podane jest to tak, że przeciętny Ukrainiec nie będzie wiedział, o co chodzi, np. mówi Hrycak o “polsko-ukraińkiej rzezi w 1943r.”
Generalnie tworzy się wrażenie, że ks. Zaleski się nie zna i nie warto z nim rozmawiać.

Dymitr Bagiński

adw.kmieciak — Thu, 04 Dec 2008 21:36:54 +0000

Proszę zwrócić uwagę jak Juszczenko świadomie dowołuje się do rosyjskich resentymentów : katolicy zgładzili tysiące prawosławnych.

pzdr ak

Ale odlot!

KriSzu — Thu, 04 Dec 2008 20:02:10 +0000

Juszczenko u ukraińskiej TV: “Ukraińcy wybaczyli Polakom wołyńską rzeź, w czasie której katolicy zgładzili tysiące prawosławnych.”
Na jakim świecie my żyjemy?
http://www.kresy.pl/wydarzenia?zobacz/juszczenko:-ukraincy-wybaczyli-pol...

WSP Dymitrze

marekpl — Thu, 04 Dec 2008 09:09:51 +0000

Pański wpis pozwoliłem zamieścić sobie tutaj:
http://www.propolonia.pl/?t=1228381634

pozdrawiam

fanatyczny kretyn to pisał

max — Wed, 03 Dec 2008 21:00:56 +0000

wybacz porównie

ostanie akapity bardzo wymowne i mocne, kurczę

dodam tylko że niedawno odbył się ingres abp. Mokrzyckiego któego miałem okazję poznać, i co ciekawe na mszy były najwyższe władze Ukrainy i miasta, czyli chyba jednak orazy skrajne niekoniecznie mają odzwierciedlenie w codzienności, oczywiście ekstremistów należy wskazywać i piętnować

http://www.franciszkanie.pl/news.php?id=5973

pozdrawiam

_{prezes,traktor,redaktor}

Grześ

KriSzu — Wed, 03 Dec 2008 15:37:06 +0000

no bełkot, ale jak groźny. Między wierszami wychodzi pochwała ludobójstwa, np. akapit z “co oznaczało bycie Polakiem na wschodnich Kresach w czasie II wojny światowej?”
Huk nie mówi tego wprost, ale daje do zrozumienia, że oznaczało bycie okupantem, którego należało zabijać.

Panie Marku

KriSzu — Wed, 03 Dec 2008 15:32:40 +0000

oczywiście może Pan zamieścić. Żałuję, że są w tłumaczeniu ze dwa zdania nie do końca jasne, ale nie potrafiłem zrozumieć Huka…

P.S.

tecumseh — Wed, 03 Dec 2008 11:34:11 +0000

Mnie bardziej ciekawi kilka tych komentarzy po ukraińsku pod tamtym artykułem lub w ogóle jakbyś kiedyś napisał coś np. na podstawie głosów Ukraińców na ten temat w necie, to byłoby to dla mnie ciekawe strasznie.

Sorry za kolejne zadanie domowe:)

pzdr

Hm, w sumie ten wpis

tecumseh — Wed, 03 Dec 2008 11:32:40 +0000

tego pana z “Naszego słowa” to bełkot straszny.

pzdr

Panie Dimitrze

marekpl — Wed, 03 Dec 2008 07:45:30 +0000

bardzo cenny wpis. Uważam, że powinien być szerzej publikowany.
Jeśli Pan pozwoli zamieszczę go na kilku portalach

Pozdrawiam
Marek

TXT - Komentarze do notki "&quot;Brutalny, bezrefleksyjny, fanatyczny&quot; - ks. Isakowicz-Zaleski"

Niesamowita historia, bo ja wiem czy filmowa?

Szanowny Panie

Panie Kosiczu

Mógłbym, może trochę później?

Panie Kosiczu

Pokuta starego rezuna. Palec Boży a może bicz Boży?

Panie Kosiczu

Owszem, to bezsporne

kosicz

Gradacja agresji ukraińskiej w czasie IIWŚ

Kosicz

Widzi Pan,

"W Polsce ukraińską batutą"

W Polsce Ukraińską batutą w ks.Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego

na temat...

Grześ

Dymitr Bagiński

Ale odlot!

WSP Dymitrze

fanatyczny kretyn to pisał

Grześ

Panie Marku

P.S.

Hm, w sumie ten wpis

Panie Dimitrze

TXT - Komentarze do notki ""Brutalny, bezrefleksyjny, fanatyczny" - ks. Isakowicz-Zaleski"