TXT - Komentarze do notki "Rydzyk buduje kościół"

Panie Zbyszku Drogi

RafalB — Fri, 12 Dec 2008 16:03:37 +0000

Jednak będę się upierał, że nie należy dzielić Kościoła na instytucjonalny i resztę. Pasterze powinni animować pewne działania, pokazywać ich kontekst wypływający z wiary, ale nic nie zdejmie odpowiedzialności z “szeregowych” członków tego samego Kościoła za głodnych, samotnych i zmarzniętych współbraci.

Ja wiem, że łatwo jest wskazać palcem na “czarnych” i powiedzieć: wy nie macie rodzin, problemów, głupoty wam do głowy przychodzą to się chociaż zajmijcie biednymi, bo my mamy swoje sprawy (dzieci wrzeszczą, firma się sypie itp. itd).

Mnie chodzi o budowanie wspólnoty w oparciu o jedno z możliwych działań, jakim jest działalność charytatywna, na przykład.
Ale może też być gra w piłkę, wycieczka rowerowa, czy wspólny grill. Wszystko jednak nie z wysokości tronu tylko po partnersku. I proszę mi wierzyć, mam kontakt z tym środowiskiem, a takie zachowania są tam bardzo rzadkie.

Pozdr

@Grześ

Ziggi — Fri, 12 Dec 2008 15:32:21 +0000

Witam,

A czy gdzieś mozna czegoś się rzetelnie dowiedzieć o rzeczywistej skali tej charytatywnej działalności Kościoła? Bo mnie osobiście znane są jedynie sprawozdania roczne Caritasu, który wydaje się jedyną instytucją kościelną prowadzącą jakąś księgowość...

Nie, że się czepiam – Caritas akurat ma spory budżet, lecz ich działalność jest rozproszona na wiele kierunków i wydaje mi się nieskuteczna lub co najmniej niewidoczna. Co do innych form kościelnego zaangażowania w działalność charytatywną mam mgliste pojęcie. To, co robi siostra Chmielewska dla bezdomnych jest chwalebne, lecz nijak nie łączy się z Kościołem instytucjonalnym. Jest to de facto całkowicie prywatna inicjatywa osoby wierzącej.

I tutaj jest pies pogrzebany – moim skromnym zdaniem, Kościół dalece wyraźniej i intensywniej angażuje się instytucjonalnie w różne inicjatywy, lecz działalność pomocową najchętniej deleguje wiernym, pozostawiając ich samym sobie.

Może przesadzam albo mało się interesuję, lecz albo Kościół jest nadzwyczaj dyskretny zakresie swej charytatywnej aktywności albo coś jest na rzeczy…

Link do S24

RafalB — Fri, 12 Dec 2008 15:29:58 +0000

link do postu na S24

Akurat po nim dyskusja ciekawa się wywiązała moim zdaniem.

Pozdr

Hm, Rafale,

tecumseh — Fri, 12 Dec 2008 14:43:37 +0000

trochę dyskusji już o Kościle na TXT i w ogóle było i pewnie będzie jeszcze, więc może będę powtarzał już, co coś kiedyś napisałem, ale co tam.

Zgadzam się z twoim tekstem i podzielam pogląd.
Tak sobie myślę, że może rozwiązaniem by było to, co jest w Niemczech czyli opodatkowani się na rzecz wybranego Kościoła czy grupty religijnej.
Ateiści natomiast wspieraliby jakieś stowarzyszenia czy fundacje świeckie wybrane przez siebie.
Byłoby wtedy widać, ile osób chce wspierać Kościół własnymi pieniędzmi i byłyby jawne dochody i Kościół by się jakoś z nich rozliczał.

P.S. Ziggi, przesadzasz, akurat Kościół prowadzi działalność charytatywną całkiem pokaźną, Caritas, fundacje przykościelne, hospicja, domy dla samotnych matek czy kobiet-ofiar przemocy (o dziwo, nie feministki tu dominują).
jest mnóstwo wspaniałych osób np. siostra Chmielewska.
Oczywiście można się zgodzić, że nie są one twarzą polskiego Kościoła, ale to nie tylko wina Kościoła, ale i mediów i ludzi uprzedzonych
Choć pewnie i takie osoby jak Chmielewska sa niewygodne, bo jest ona i krytyczna wobec kościelnej hierarchii i pozytywnie o Owsiaku mówi i jeszcze kilka niewygodnych poglądów głosi.
I trudno z nią polemizować , bo życiem i postawą swoim pokazuje, że chrześcijaństwo i życie to jedność.
Hierarchia czasem pokazuje, że to niekoniecznie idzie w parze…

P.P.S. Rafale, mógłbyś, podrzucić mi linka do tego sierpniowego tekstu do S24?
Bo dyskusję bym poczytał, a znaleźć tam nie za bardzo się da.

jesteście kościołem

docentstopczyk — Fri, 12 Dec 2008 14:28:26 +0000

w którym asymetria pomiędzy duchowieństwem i całą resztą jest dla mnie nie do przyjęcia.

Docencie

RafalB — Thu, 11 Dec 2008 22:25:09 +0000

Pewnie w wielu jeszcze tak jest jak mówisz, ale nie we wszystkich. Dużo zależy od samych ludzi, na co pozwalają księdzu proboszczowi.

Pamiętam, jak brałem ślub dzisięć lat temu w podolsztyńskim małym miasteczku, to ksiądz proboszcz za udzielenie chciał “co łaska”, ale nie mniej niż...

Jak powiedziałem rodzicom, że nie dam to tłumaczyli, że przecież wszyscy dają i inaczej wstyd będzie :):):)

Powtarzam: jesteśmy Kościołem!

Pozdr

ZPS

docentstopczyk — Thu, 11 Dec 2008 22:12:39 +0000

“z seksu rezygnować wcale nie trzeba, byle robić to po cichu, żeby nikt nie widział...”

po cichu? i tak ludzie na wsi wiedzą, bo tego nie da się ukryć w małym środowisku.

wiedzą, że ksiądz dobrodziej na dziwki i na karty lubi wyskoczyć, ale przecież to chłop i lepiej żeby na dziwki skakał niż ministrantów albo dziewczynki macał.

u mnie we wsi był i taki co skakał, i taki co macał małe dziewczynki. i ludzie wiedzieli. i wiedzieli, że ten pierwszy przemycał też samochody, za co ma wyrok na kocie, a jak ten drugi się przyznał do macania to baby na wsi od razu ukuły, że to kuria mu kazała, bo to niemożliwe żeby taki porządny ksiądz małym dziewczynkom pchał łapy w majtki.

na wsi ksiądz to nie tylko urzędnik, to współwładca.

Panie Zbyszku

RafalB — Thu, 11 Dec 2008 22:10:27 +0000

Ja bym tego tak ostro nie ujął. Pan jednak bardzo generalizuje.
Mnie, jako członkowi tego Kościoła, chodzi najbardziej o odkrywanie sensu pewnych działań ludzi tego Kościoła i mówienie o nich otwarcie. Że chodzi o władzę, o budowanie sobie pomnika, o pychę i tym podobne.

Ale to jest, kurcze, ciągle mój Kościół i nikogo nie mogę rozpędzić. Ale mogę mówić co mi się nie podoba.

Kiedyś Austriacy powołali stowarzyszenie “Jesteśmy Kościołem”, taka struktura pozioma. Obok wielu rzeczy kontrowersyjnych sama nazwa, która odzwierciedlała pewną ideę, pokazywała w jaką stronę można iść, by ludzie czuli, że to ich Kościół. To mi się podobało.

Może w Polsce trzeba by to ruszyć, żeby ksiądz, zakonnik był po prostu “współbratem” a nie wszechwiedzącą instancją wyższą?

Pozdr

@Autor

Ziggi — Thu, 11 Dec 2008 20:01:20 +0000

Ja to widzę od lat – polski Kościół to ludzie zaniedbani w rozwoju wewnętrznym, zaniedbani moralnie i estetycznie, często puści i próżni. Są w dosłownym tego słowa znaczeniu – URZĘDNIKAMI Kościoła i ich formacja jest podobna do urzędniczej – skorumpowana, pełna prywaty, pychy i egoizmu. Wyciągają jedynie od ludzi kasę na kolejne architektoniczne monstra, gdzie jedynym kryterium wartości jest wielkość. Duże ma być. Wielkie. Ładne wcale być nie musi. A działalność charytatywna, to już została jak cienka i krótka kołderka. Niby coś się robi, żeby nikt się nie mógł przyczepić, ale u nas Kościól nie ufundował chyba jeszcze żadnego szpitala – za to co kilka lat buduje kolejny “Licheń” za gigantyczną kasę.

W Polsce, zwłaszcza na wsi, przyjęło się, że w rodzinie trzeba mieć urzędnika, lekarza i księdza – były to zawody awansu społecznego. Zawody właśnie – w Polsce ksiądz, to przede wszyskim zawód a dopiero potem powołanie. To jest zawód, przy którym można sie ustawić a i z seksu rezygnować wcale nie trzeba, byle robić to po cichu, żeby nikt nie widział...

Znałem – fakt – kilku księży z powołania. Żaden z nich kariery duchownej nie zrobił. Z mojej parafii do władz kurii przebił się tylko jeden ksiądz. Pamiętam, że lubił grę w tenisa, jeździł Golfem (w głębokiej komunie!) i w ogóle lubił bywać... Kontaktu z nim nie było żadnego…

Mnie polski Kościół normalnie wkurza. To jest opoka endeckich hipokrytów. Powinno się ich wszystkich rozpędzić na cztery wiatry!