TXT - Komentarze do notki "Panie Yayco - moje kilka pierwszych dni..."

Mi kazali budować później...

chamopole — Thu, 18 Dec 2008 14:06:57 +0000

...gdy mnie znowu na dwa tygodnie wzięli na szkolenie oficerów rezerwy i okazało się, że w Świdnicy zgłosili się: architekt, elektryk, inżynier sanitarny i budowlaniec. W dwa tygodnie zrobiliśmy koncepcję terenowych obiektów sportowych, którą podobno szybko wykonano, traktując koncepcję jak projekt budowlany…

Nikogo nie pytano o zgodę na budowę!

No popatrz!

analityk — Thu, 18 Dec 2008 14:02:26 +0000

A mnie, też architekta, wsadzili do pułku budowlanego!

tarantula

Tarantulo,

chamopole — Thu, 18 Dec 2008 13:15:48 +0000

taki los sapera – a na takich speców szkolono architektów. Na zasadzie, że jak wiedzą jak budować, to będą dobrzy w czynnościach odwrotnych, tych przy użyciu środków wybuchowych!

Jotesz

analityk — Thu, 18 Dec 2008 12:34:38 +0000

Ty się ciesz, że to nie próbowało pływać. Ja toto widziałem na poligonie jak wpłynęło, i nie wypłynęło. a żołnierze spieprzali przez włazy tego PTS-a aż miło!
Zapałki w środku gasły. Takie tam były przeciągi!

tarantula

Tarantulo,

chamopole — Thu, 18 Dec 2008 12:17:09 +0000

ja miałem przyjemność niewątpliwie wątpliwą być na szkoleniu oficerów rezerwy latem 1981 w czasie tzw. karnawału Solidarności. Tydzień nas szkolili na stojących w miejscu transporterach pływających, opowiadając jak one fajnie pływają, gdy jest do nich benzyna. Do tego próbowali nas pouczać politrucy na zajęciach uświadamiających ale po jednej inauguracyjnej dyskusji przegranej sromotnie zrezygnowali…

Docencie,

chamopole — Thu, 18 Dec 2008 12:12:58 +0000

najpierw cholerne telefony były głuche ale gdy je włączono łaskawie, to były podsłuchiwane i od czasu do czasu jakiś znudzony cymbał włączał się nieproszony do rozmowy. Tyle ze wadza wronia łaskawie uprzedziła o tym podsłuchiwaniu…

Grzesiu,

chamopole — Thu, 18 Dec 2008 12:10:55 +0000

to ty biedaku też urodzony w peerelu! Za to dorastasz w wolnej od komuny i trosk Polsce…
:)

Po 13-nastym...

analityk — Thu, 18 Dec 2008 11:29:19 +0000

Stan wojenny spędzilem w podchorążówce, co było doświadczeniem na miarę paradokumentalnej powieści. W szpejach elektronicznych, co je mialem w pudełku nie znalazłem oporników, ale byl tam kondensator, który wyglądał na oko podobnie. Niebieski. Wpiąłem to w klapę moro, i gdy mój dowódca to zobaczyl, to się wściekł “Podchorąży, co wy …....(słowo pochodzenia łacińskiego, oznaczające krzywą linię lub zakręt) se myślicie, jak ja wam….. to się wam…..!“Itd.itp.., i zawlókł mnie do Komendanta, który po moim tłumaczeniu, że w służbowym poufnym okólniku co go dostali nie ma slowa o kondensatorach, zdębiał, i popadł w zamyślenie. Odpuścili mi w końcu, ale z łagodniejszego przepisu (bez zgody przełożonego nie wolno na mundurze umieszczać innych oznaczeń poza przepisowymi!)walnęli ZOMZ na tydzień, co było o tyle wesołe, że i tak nam koszar nie wolno bylo opuszczać!

tarantula

no właśnie

docentstopczyk — Wed, 17 Dec 2008 19:52:40 +0000

gdzieś czytałem, że właśnie przez te niedziałające telefony było kupę nieszczęść. udało Ci się :) ...

Joteszu, dobry tekst,

tecumseh — Wed, 17 Dec 2008 18:53:18 +0000

dzięki, jak dla mnie warto czytać różne świadectwa osób, co wtedy coś przeżyły i piszą coś osobistego niż wieczne roztrząsania bezowocne o jaruzelskim i domniemanej interwencji.
Takie opowieści przemawiają i pokazują, jak wtedy było.
Nawet jeśli to kawałek rzeczywistości.

No a córka z tego, co obliczam to rok ode mnie starsza:), właściwie to pól.

pzdr

Panie Yayco,

chamopole — Tue, 16 Dec 2008 13:41:50 +0000

teraz, gdy mówią przykładowo “dzisiaj mija dwudziesta siódma rocznica pacyfikacji kopalni Wujek” to wiem, ile już lat ma moja pierworodna…

Maxie,

chamopole — Tue, 16 Dec 2008 13:38:58 +0000

w szpitalu wojskowym na portierni dziwnie na mnie żołnierze się gapili. Dopiero koleżanka lekarka wyjaśniła mi, że w klapie kurtki mam wpięty opornik i ona wie o co chodzi i wartownicy też musieli! Jeszcze przyprowadziła kilku znajomych lekarzy, by zobaczyli opornik…

Ja o oporniku nie pamiętałem a wpiąłem go od razu w poniedziałek.

Zacząłem też córce rysować kronikę rodzinną, pełną wrednych rysunków, które dawały upust i ukojenie memu wkurwieniu. Tomiszcze żona pakowała do tapczanu, bo bała się, że byle kontrola i mnie za to zapudłują. Kontroli nie było!

Choć raz zomowcy stali po drugiej stronie kartonowych drzwi. Gdy ścigali uciekinierów z demonstracji, które gromadziły się na nieodległym placu Pereca, przezwanym zaraz Gazplacem. Wtedy uświadomiłem sobie, że jednym kopem mogli wejść do mieszkania…

Ależ komentarz był, Panie Joteszu,

yayco — Tue, 16 Dec 2008 13:32:05 +0000

i nawet odpowiedź.

A Pański tekst ucieszył mnie podwójnie. Raz z racji jego osobistego charakteru, a dwa, bo ja bardzo jestem za dziećmi.

Pozdrawiam starannie

Panie Yayco!

chamopole — Tue, 16 Dec 2008 13:30:37 +0000

To Pańskie wspomnienie poruszające było do tego stopnia, że poruszyło moje pokłady wspomnień!

Pozdrowienia

Joteszu

max — Tue, 16 Dec 2008 13:24:49 +0000

no klasyka, na zawsze pozostanie w pamięci:)

_{prezes,traktor,redaktor}

Panie Joteszu,

yayco — Tue, 16 Dec 2008 13:17:40 +0000

i słusznie i pryncypialnie.

Nic nie ma ważniejszego niż to co Pan opisał.

Dzieci są darem od Boga.

Ale muszę Panu powiedzieć, że zazdroszczę tego, że dla Pana stan wojenny (a ściślej jego wprowadzenie) zawsze będzie jedynie kontekstem.

Pozdrawiam z serca