TXT - Komentarze do notki "Ryby z okolic drewnianego mostu"

Panie Merlocie,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 21:58:58 +0000

no co ja poradzę, że dla mnie nostalgia jest zaledwie tęsknotą? Tak jak słownik każe.

Czy może być lepszy dowód na moje jej nieodczuwanie?

Więc nic nie poradzę, ale nie odczuwam. No.

Pozdrowienia i rozmaite dobre wyrazy załączam

Panie Yayco,

merlot — Sat, 20 Dec 2008 21:46:57 +0000

To jednak chyba dzielą nas definicje.

Mówi Pan: [...] ale wciąż jestem uparcie zadowolony ze świata, w którym żyję.
Przecież ja też! Nostalgia i pochodne są dodatkiem do tego. Nostalgia nie jest równoważna z tęsknotą, przynajmniej dla mnie.

Kiedyś, dawno napisałem u Pana pierwszy komentarz, po tym jak Pan pożegnał kogoś frazą dobranoc się z panem.

Nostalgia w czystej postaci. Tak mówił do mnie mój Ojciec, jak miałem kilka lat. I chociaż Ojca nie ma (od tego samego roku o którym Pan wspomniał w tym wpisie), to wówczas, na moment, wrócił za Pana sprawą.

To nie była tęsknota za dzieciństwem. Za Ojcem. To była nostalgia.

No. Wzruszyłem się, jak zwykle.

Otóż, Panie Merlocie,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 20:50:17 +0000

nie uważam.

Nostalgia to tylko ładniejsze słowo na tęsknotę. Dawniej używane głównie dla określenia tęsknoty za opuszczoną ojczyzną. Dziś, powiem, że niestety, używane też często, jako przykrywka dla rozmaitych rezyduów świadomościowych, wynikających z problemów z zakorzenieniem się w, powiedzmy to oględnie, efektach zmiany systemowej.

I nie, nie uważam, że Pan tak ma. Znaczy z tymi rezyduami. Pan po prostu lubi wspominać. Jest Pan prospołeczny i lubi budować wokoło siebie więzi. Prawdziwe lub domniemane. Wielokroć o tym rozmawialiśmy, mam wrażenie.

A ja, proszę pana, nie tęsknię za przeszłością. Może kiedyś, ale na razie nie. Mnie może wkurzać wiele spraw dziejących się dookoła, ale wciąż jestem uparcie zadowolony ze świata, w którym żyję.

Dostarcza mi on więcej radości, niż jakakolwiek przeszłość dostarczała.

Tęsknię za ludźmi którzy odeszli. Całkiem lub ode mnie. Albo ja od nich. Ale to nie jest nostalgia. Bynajmniej. Zresztą ja jestem raczej indywidualistycznego usposobienia, obawiam się.

Pozdrawiam serdecznie

Panie Yayco,

merlot — Sat, 20 Dec 2008 20:37:50 +0000

ponieważ jest to jednak związane z pańską notką, jeszcze dwa słowa o tej, jak jej tam, nostalgii.

W moim rozumieniu tego słowa, Dziecko (pozdrawiam) będzie mogło sobie na nią pozwolić dokładnie tak samo, jak ja i Pan.

Nostalgia nie obejmuje rzeczy złych, ponurych, wrogich. Obejmuje zdarzenia, zachowania, osoby, które nawet w czasach złych, ponurych, wrogich były nam przyjazne ciepłe i bliskie.

Nie uważa Pan?

Myślę, że nie jest, Panie Merlocie

yayco — Sat, 20 Dec 2008 20:22:06 +0000

z ciepłych rzeczy, to ja preferuję herbatę.

Mam nadzieję, że na nostalgię będzie sobie mogło pozwolić Dziecko.

Pozdrawiam wieczorową porą

Panie Igło,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 20:19:45 +0000

no tak identycznie w tym samym miejscu to się nie dało.

Po starym został tylko przyczółek od strony miasta.

Można się pogapić na wodę, jak ktoś lubi takie klimaty.

Pozdrawiam

Panie Rafale,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 20:15:18 +0000

bardzo się nie wyklucza.

Pielgrzymki tamtędy często chadzały.

Mowiąc szczerze też kilka razy piechotą przez ten most chodziłem. I choć nie na pielgrzymki, to każde przejście moją pobożność potęgowało. Przez budowanie stosownej bojaźni.

Pozdrowienia

Bo nostalgia, Panie Yayco,

merlot — Sat, 20 Dec 2008 20:11:02 +0000

to jest coś szalenie przyjemnego, ciepłego itd. Coś, co warto hołubić.
Taka najlepsza cząstka pamięci.

Ale to chyba nie jest geriatryczne. Zawsze tak miałem.

Ależ pan mówi

igla — Sat, 20 Dec 2008 20:10:45 +0000

o tym moście, co to go z nowymi szosami zbudowano i powstał wielki objazd Warszawy z S. do P.

Ten to ja znam.

Ja myślałem o starym moście, na starym miejscu.

Mostem, tym drewnianym

RafalB — Sat, 20 Dec 2008 20:09:44 +0000

to ja latem 1992r. (pamiętam, bo olimpiada w Barcelonie była) przechodziłem z olsztyńską pielgrzymką na Jasną Górę.

Trzeszczało :0

Pozdr

Panie Igło,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 20:05:12 +0000

no to faktycznie tak jest, że 10 lat temu mógł Pan jeszcze przez drewniany jechać.

Trochę lawirując i trochę ryzykując. I szlabany przestawiając, poniekąd.

Tym ryzykiem tłumaczę sobie, ze Pan nie zauważył, że obok zaraz budują stalowy. Bo oni jego całe lata budowali.

No ale jak ktoś z duszą na ramieniu jedzie, to na boki nie zerka…

Pozdrawiam gratulując odwagi

Trochę mnie pan

igla — Sat, 20 Dec 2008 19:50:40 +0000

zadziwia tym stalowym mostem.
Ostatnio nim przejechałem jakieś 10 lat temu nazad, furgonetką pod zakazem.
Po prostu wysiadało się, rozpychało zapory i jechało.

Jakieś tydzień po moim ostatnim przejeździe runęło środkowe przęsło.

Ale żeby stalowy?

No tak.
Mógł gród płocki zjechać do rzeki, to i mogli wymienić belki na stal.

Nie takie rzeczy przeżyłem.

Pan, Panie Merlocie,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 19:49:18 +0000

to strasznie jednak jest uczuciowy.

Po co Panu ta nostalgia?

Naprawdę (słowo!) nie rozumiem tego.

Ale pozdrawiam szczerze

Panie Yayco,

merlot — Sat, 20 Dec 2008 19:43:01 +0000

jutro będzie można uznać, że znamy się od roku.
Niezależnie od emocji, pojawia się szczypta nostalgii…

Pozdrawiam bezprzymiotnikowo

Panie Merlocie,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 19:24:17 +0000

znamy się nie od dziś. Co więcej dobrze Pan wie, że nie lubię generalizowania, zwłaszcza jak ono mnie ma obejmować.

Nie besztam pana, bo generalnie nie besztam. Po prostu uznałem, że źle Pan odczytał stan moich emocji i nostalgii. I tyle. Jak coś takiego uważam, to staram się sprostować. Co uczyniłem.

Pozdrawiam niezwykle uprzejmie, a nawet w dwójnasób

Panie Igło,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 19:23:10 +0000

mój dziadek był drogomistrzem w S.. Nie raz, nie dwa, w zimie jeździł na te akcje przeciwpowodziowe. Bronili tego drewnianego mostu jak niepodległości.

I co z tego, skoro go rozebrali w 1999 roku? Ano nic. Podobno to się nazywa postęp.

Przez nowy most nigdy nie jechałem. Ciekawostka taka.

Pozdrawiam

PS Tamże kręcono forsowanie jakieś rzeki dla Czterech pancernych mam wrażenie. Ale może mi się uwidziało.

Panie Rafale,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 19:22:25 +0000

widocznie czytałem inne książki. Albo coś mi się pomyliło, bo czemu nie?

Może być, że to tak jak z próbą wyznaczenia desygnatów takich pojęć jak antropologia i etnografia. Albo i zależności między jedną a drugą. Zależy co i w jakim języku zechce Pan czytać. Albo ja.

Myślę, że w ostatecznym rozrachunku nie ważne są końcówki słów, ale to, że mówimy o tym samym.

Nie jest to dla mnie ważne, więc mogę się przychylić do Pańskiej opinii.

Pozdrawiam koncyliacyjnie

Panie Sergiuszu,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 19:21:13 +0000

może być, że faktycznie.

To mnie nachodzi od czasu do czasu. Kiedyś już o tym pisałem nawet. Czas zmienia, ale czasem żal tego co się zmieniło w coś innego.

Wolę jak drogi się rozchodzą od czegoś stanowczego. Gorzej jak dostrzegamy po latach, że coś się zatraciło.

Tajemnice losu, powiada Pan? Zapewne.

Pozdrawiam wyraźnie

Panie Yayco,

merlot — Sat, 20 Dec 2008 18:35:24 +0000

zdaje się, że beszta mnie Pan już na zasadzie odruchu.

Tekst podobał mi się bardzo, skomentowałem fragment, który wywołał we mnie szczególną refleksję, odnoszącą się oczywiście do moich własnych odczuć, a nie, będącą podsumowaniem pańskiej osobowości.

Nie był to nieprzyjazny komentarz.
Nie był też ingerujący w nie swoje sprawy.

Brakowało mu jednej (z pośpiechu) linijki, co niniejszym naprawiam:

Pozdrawiam Pana nad tą przeręblą

/Mecyje/

igla — Sat, 20 Dec 2008 18:04:44 +0000

Zostawmy, że to jest zabytek przez Wermacht zbudowany.
W wojnę światową.

I przez polskich saperów ochraniany.

Pamiętasz pan film Popioły?

Scenę forsowania Niemna, przez szwoleżerów, właśnie tam Wajda kręcił.
Pod mostem w Wyszogrodzie.

Patrzyłem na to jako dzieciak.

Strasznie te konie bykowcami bili, żeby do rzeki weszły.
Strasznie.

Panie Yayco

RafalB — Sat, 20 Dec 2008 17:51:07 +0000

Ale żeby te izmy uporządkować posłużę się definicjami Encyklopedii PWN:

dekonstruktywizm, arch. nurt w architekturze współcz., odwołujący się do teorii dekonstrukcjonizmu J. Derridy; swobodna gra formami i elementami zaczerpniętymi z różnych tradycji, które w nowej konstrukcji zmieniają swoje poprzednie znaczenia i funkcje

dekonstrukcjonizm, zespół metodologiczny i teoretycznoliteracki poglądów na sposób istnienia, budowę i właściwości dzieła literackiego oraz innych obiektów semiotycznych i tekstów kulturowych; ukształtowany na przełomie lat 70. i 80. XX w., w nawiązaniu do koncepcji francuskiego filozofa J. Derridy, zaadaptowany i rozwinięty głównie przez badaczy amerykańskich

Panie Yayco,

sergiusz — Sat, 20 Dec 2008 17:25:19 +0000

tak coś czułem… widząc Przyjaciela z wielkiej litery.

Wbrew pozorom, nie chodziło mi tu o proste wyjaśnianie wspomnień i tego co jest w nich miłego lub nie, zwłaszcza za pomocą argumentu z nostalgii za młodością.

Wszystko jest darem i niczego nie mamy na własność, ani tym bardziej na zawsze.

Drogi, które się rozeszły, czasem spotykają się nieoczekiwanie w innym czasie, a czasem rozeszły się naturalnie i na dobre. (ciekawe, że można powiedzieć na dobre zamiast ostatecznie)

To są jakieś tajemnice losu, chyba.

Pozdrawiam serdecznie.

Panie Igło,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 17:10:36 +0000

pragnę zwrócić Pańską uwagę, że ten co stoi, to jest inny most. Metalowy. Drewnianego nie ma i nie będzie.

Pozdrowienia stanowcze

Pani Gretchen,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 17:09:12 +0000

proszę zwrócić uwagę na ten fragment Pani wypowiedzi, który zacytowałem.

Napisała Pani wyraźnie, że moje wspomnienie wydaje się Pani niemiłe.

Jakby Pani napisała, że historia sią taką Pani wydaje, to byśmy rozmawiali na inny temat.

Ja nie mogę zgadywać, co ludzie myślą. Ja czytam, co piszą.

Nie chcę się powtarzać, ale blogerzy wszechwiedzący i czytający myśli, to na innych blogach. Nie tu.

Pozdrawiam

Pani Gretchen,

sergiusz — Sat, 20 Dec 2008 17:06:13 +0000

ta połówka pewexowego batonika wpadająca do kałuży i ta wycinana palma.

To są takie obrazki z gatunku wszystko mówiących.

To są przecież unikalne perełki.

Niedostępne urodzonym w wolnej Polsce.

Pozdrawiam w tym sensie :-)