TXT - Komentarze do notki "Rozproszeni"

grzesiu

manna — Mon, 29 Dec 2008 20:58:13 +0000

i jeszcze jedno.

Zajrzyj, prosze, do mnie tutaj:
http://tekstowisko.com/manna/58018.html

bo chyba nie było to na głownej i nikt nie zauwazył – a mnie sie to wydało ciekawe.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

grzesiu,

manna — Mon, 29 Dec 2008 20:56:40 +0000

ja jednak zostanę przy swojej opinii – tej o upasionym ego i uspokojonym sumieniu.

Pare dni temu czytałam relacje z rozdawania nagród ludziom, którzy pomagaja biednym. Rzecz działa sie w Krakowie, w teatrze Słowackiego – piekna sala, stoły pełne jedzonka przecudnie ugarnirowanego. Jedna biedna pani przeczytała o tym w lokalnej gazecie – ze bedzie taka impreza – i postanowiła,że tez chce przyjsc,m bo jest biedna. Ubrała sie w co tam mała, poszła i została pod drzwiami, bo jej straz nie wpusciła.

efekty sa wazne ale intencje tez. A jak efekty przewaza nad intencjami to sie wlasnie dzieje to, co wyzej opisałam.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Hm, dalej nie rozumiem,

tecumseh — Mon, 29 Dec 2008 18:33:08 +0000

“najkrócej: po mojemu jak sie licytuje rózne dziwne rzeczy, to w sumie nie bardzo sie pamieta po co sie to robi. Adrenalina leci w góre, jest mnóstwo radochy ale mało ma to zwiazku z jakims chorym dzieckiem czy jedzeniem dla chorego w hospicjum.
Mysle,ze tak się głownie pasie ego i uspokaja sumienie.”

Czy nie liczy się raczej efekt niż intencje?
Jeśli ktoś zapłaci za jakąś pierdółkę te kilka tuysięcy i jest z tego przy okazji dobry program w radiu i rywalizacja i zabawa i te kilka tysięcy idzie rzeczywiście na pomoc dzieciom, to co w tym złego?

Nie każdy przecież ma okazję ochotę i możliwość, by np. samemu pomagać w hospicjum itd

A co do sumienia, nie wiem, nie lubię czyjegoś osądzać.

pzdr

grzesiu,

manna — Mon, 22 Dec 2008 23:36:39 +0000

najkrócej: po mojemu jak sie licytuje rózne dziwne rzeczy, to w sumie nie bardzo sie pamieta po co sie to robi. Adrenalina leci w góre, jest mnóstwo radochy ale mało ma to zwiazku z jakims chorym dzieckiem czy jedzeniem dla chorego w hospicjum.
Mysle,ze tak się głownie pasie ego i uspokaja sumienie.
Oczywiscie, ze lepiej tak niz nijak.
Ale mnie sie nie podoba.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Oraz bardzo dziekuje za ciepłe słowa o tekscie.

A ja trochę nie rozumiem,

tecumseh — Mon, 22 Dec 2008 10:03:48 +0000

co w tych licytacjach ci się nie podoba?
No może i głupie, ale jakoś mam wrażenie, że to najlepszy sposób pomoc, połaczyć pożyteczne z przyjemnym (zabawą), przecież stąd się wziął choćby cąły sukces WOŚP.Gdyby nie ich fajherwerki, koncerty, charyzmatyczny Owsiak, zabawa i transmisja na żywo w TV, to by takich sukcesów nie mieli.

A tekst świetny.

Lubię takie komentarze, osobiste przeglądy prasy i nie tylko, trochę gorzkie, trochę bezradne, krytyczne.
Znaczy mam tak samo często, jak rzeczywistość widzę, ale tak ująć jak ty dobrze tego bym nie umiał.

Pozdrówka.

Piotrze,

manna — Mon, 22 Dec 2008 09:47:30 +0000

no i tak własnie kondycja sięga bruku – że sobie strawestuję.
Choć jasne jest, że w ramach równoległego świata Wyborczej, wszystko jest w najlepszym porządku.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Panie Igło,

manna — Mon, 22 Dec 2008 09:44:43 +0000

można by nawet powiedzieć – co widac w tekscie – że one istnieja w pewnym nadmiarze i mnoza sie jak, nie przymierzajac, króliki.
A jesli to prawda, że od przybytku głowa nie boli, a pewnie wrecz przeciwnie, to znaczy, że jeszcze nie umiemy zobaczyc jaki z tej mnogosci moze byc pożytek.
Ale pewnie zobaczymy. Za czas jakiś.
A jak nie my to ktos inny.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Gwoli uzupełnienia

piotreksaj — Mon, 22 Dec 2008 06:59:42 +0000

Wczoraj po Rymanowskim w tefauenie jako żywo widziałem dziennikarzy, którzy o sobie rozprawiali. Wśród nich Stasiński z GW bronił tekstu Pacewicza, a potem się rozlazła rozmowa o kondycji dziennikarstwa w ogóle. Wtedy też ówże Stasiński z GW pochwalił Palikota właśnie za tego wibratora.

I niech mi kto nie/powie, że

igla — Sun, 21 Dec 2008 16:10:31 +0000

światy równoległe nie istnieją?
Co?

oj, merlocie,

manna — Sun, 21 Dec 2008 09:30:32 +0000

jakby mi kwadrans wystarczył, to bym była dopiero szczesliwa. Pocieszam sie, że z tego siedzenia w ogłupiajacej magmie co pewien czas przynajmniej wynika cos pożytecznego – cos zrozumiem, coś nazwę, merlot napisze, że bardzo, bardzo, co jest miłe. Dzięki.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Aniu,

merlot — Sun, 21 Dec 2008 00:10:55 +0000

Tylko godzinę? Szczęśliwa kobieta…
Bardzo, bardzo ten tekst!

maxie,

manna — Sun, 21 Dec 2008 00:10:37 +0000

trochę sie martwiłam, że taki długi i mało komu będzie sie chciało czytać. Tym bardziej dzięki za dobre słowo.

A mało tu piszę, raz – z powodu tego ogłupienia, o którym pisałam do Lrenzo. A dwa – bo zagrzebałam sie w dużej rzeczy i czasu mało. Ale kiedys skończę.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Panie yayco,

manna — Sun, 21 Dec 2008 00:06:46 +0000

Z powodu powinowatości, wdzięcznosci oraz dobrych słów cieszę się, rzecz jasna.

Oraz zastanawiam się, dlaczego własciwie,zeby nie wiem co, spędzam mniej wiecej godzinę dziennie na czytaniu gazet w internecie. To nie jest racjonalne. To nie do końca mi słuzy. A jednak to robię.

zdrowia życzę...

Panie Lorenzo,

manna — Sat, 20 Dec 2008 23:56:32 +0000

“bo jak sie coś nazwie”...

Ja się często ostatnio czuję ogłupiała, bo niby widzę coś, niby jestem w czymś ale nie umiem nazwać. A jak nazwę – to ogłupienie odchodzi, wraca życie. Dobre czy złe, mądre czy głupie – ale żywe życie.
Słowa maja wielką moc.

zdrowia, szczęścia i pieniędzy życzę...

Anno

max — Sat, 20 Dec 2008 22:40:49 +0000

no jak dla mnie super tekst,

szkoda że tak rzadko piszesz ostatnimi czasy :(

pozdrawiam

_{prezes,traktor,redaktor}

Pani Anno,

yayco — Sat, 20 Dec 2008 22:09:00 +0000

bardzo mi się Pani tekst spodobał.

Z dwojakiej, mianowicie, przyczyny.

Po pierwsze dlatego, że odczułem niejaką powinowatość uczuć z tym tekstem.

A po drugie dlatego, że dzięki Pani dowiedziałem się o czym piszą gazety i mówią telewizje. Nie żebym się tymi nowościami bardzo zadziwił, ale nadgoniłem braki.

Pozdrawiam z wdzęcznością

Przeczytałem tekst Pani, Pani Aniu,

germania — Sat, 20 Dec 2008 22:06:49 +0000

przeczytałem tekst Pani Gretchen, parę jeszcze innych tekstów i zaczyna mi się powoli nasuwać podobieństwo między Globalnym Ocipieniem (pardą) dotyczącym podobno ocieplenia, a tym, o czym Państwo piszecie.

I cały czas usiłuję naleźć nazwę na to coś. Bo jak się to coś nazwie, to potem można identyfikować i w szczegółach określać. No, a jeszcze potem… może unikać?

Pozdrawiam Pani Aniu serdecznie