TXT - Komentarze do notki "Mam do Was prośbę"

Panie Lorenzo

kazik — Wed, 24 Dec 2008 11:22:00 +0000

Tak tu, na Tekstowisku, pięknie i odświętnie. Aż ciepło robi się człowiekowi w sercu od serdeczności wszelkich. Dlatego też tak szczególną wydaje mi się Pańska prośba.

Zaganiani w codzienności zatrzymujemy się na chwilę w taki czas, jak ten, Świąteczny. Cieszymy się w jakiś szczególny sposób radością osób najbliższych naszemu sercu. Przede wszystkim tych, którzy siadają z nami do Wigilijnego stołu. I to jest dobre, najlepsze.

I tak sobie myślę, że kiedy dzisiaj wieczorem spojrzymy na dodatkowe nakrycie przy naszych stołach, które zwykle pozostaje czyste, to taka ciepła i dobra myśl, o tych którzy odeszli (nie tylko w sensie ostatecznym), są samotni, cierpiący, smutni czy opuszczeni, może być dobrym podarunkiem. Także dla nas samych.

Dziękuję Panu, Panie Lorenzo.

A wszystkim Państwu życzę by ten Świąteczny Czas był pełen spokojnej radości oraz tego, by trwał w Nas jak najdłużej. Najlepiej przez cały rok.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich Tekstowiczów.

Panie Lorenzo,

yayco — Wed, 24 Dec 2008 09:34:51 +0000

tak trzeba! Właśnie tak.

Dla cudzej i naszej własnej samotności między ludźmi.

Jeśli my pomyślimy, to może i o nas ktoś pomyśli.

Pozdrawiam serdecznie

Panie Lorenzo,

Pino — Wed, 24 Dec 2008 08:37:03 +0000

siedzę sobie przy stole pod oknem, a pod krzesłem mruczy przez sen moja Fraszka.

Mruczący kawał psiego bydlęcia.

Trzy lata temu, pod koniec listopada, przyjechało do nas trzęsące się biedactwo, po drodze z Pułtuska zarzygawszy prawie cały samochód.

Nie przeżyłaby zimy. Nie miała nawet budy, a karmiono ją jakimiś pomyjami.

Teraz to jest za gruba wręcz, bo niestety do końca życia pewnie jej zostanie już ta trauma głodu.

Każdej wigilii dajemy żywinie kawałek opłatka, litewskim obyczajem.

A ona gada cały rok, swoim pieskim głosem.

pozdrawiam serdecznie

Dziękuję.

Kama.corka.Lorenza — Wed, 24 Dec 2008 08:17:29 +0000

Kocham Cię tato.

Mr Lorenzo

marekpl — Wed, 24 Dec 2008 07:55:04 +0000

Nie wiem dlaczego, ale akurat zawsze – odkąd tylko sięgam pamięmięcią – byłem ‘blisko’ tych opuszczonych, samotnych, chorych, tych beznadziejnie szarych ludzi…
Widać Los i mnie polubił odwdzięczył się

spoglądam w lustro/w nim odbicie puste/gdzieś za granicą marzeń/pośród bezkresu nieba/morze pragnień/najprostszych spojrzeń/dotyku bliskich rąk/delikatnych pocałunków/głosu bliskich…

Dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)

Zamykam oczy i liczę do trzech…

Panie Lorenzo,

sergiusz — Wed, 24 Dec 2008 07:54:31 +0000

pamiętam. Z głębi serca… niech nikt nie czuje się opuszczony. Pamiętam.

Dzięki za to przypomnienie, Panie Lorenzo

merlot — Tue, 23 Dec 2008 23:07:45 +0000

Tę prośbę łatwo spełnić, ale jeszcze łatwiej odsunąć od siebie.

Na później.

Lorenzo

max — Tue, 23 Dec 2008 23:07:07 +0000

słusznie prawisz,

zasłuzyłeś na tego makowca coś go dzisiaj próbował:)

_{prezes,traktor,redaktor}

Panie Lorenzo

Gretchen — Tue, 23 Dec 2008 23:05:07 +0000

Ponieważ to jest coś, jakby moja prywatna tradycja… to nie trzeba mnie szczególnie zachęcać...

Ta kolęda moja jest z wielu powodów ulubiona.

Kiedy biorę opłatek, to zanim ruszę do obecnych, zwracam się do nieobecnych. I nie ma znaczenia z jakiego powodu są nieobecni.

I przekonaj, że tak ma być

Że po głosach tych, wciąż drży powietrze…