TXT - Komentarze do notki "Złudna wiara w potęgę Chin"

Magia

p.wolejko — Thu, 01 Jan 2009 20:43:34 +0000

Dziękuję serdecznie :) Mam nadzieję, że pierwszy dzień roku minął dobrze. Przed Panią cały rok nowych dyskusji :)

Panie Piotrze

goofina — Wed, 31 Dec 2008 22:12:48 +0000

Pozdrawiam serdecznie i ostatecznie, życząc Panu szczęśliwego Nowego Roku.

Magia

p.wolejko — Wed, 31 Dec 2008 20:15:38 +0000

Rzadko cieszę się z problemów innych. Na pewno nie ma we mnie ani grosza radości z tego, że Chiny czekają poważne turbulencje. Władza sobie zawsze poradzi. Problemy czekają zwyczajnych obywateli.

A BRIC wymyślił chyba jednak Goldman Sachs, nie Merrill Lynch :)

Spotkania “grupy” są, ale jej wagę porównałbym do Szanghajskiej Organizacji Współpracy, czyli widzę perspektywy, ale obecnie jest to trzecia liga. Proszę wymienić trzy dziedziny, w których współpraca między państwami BRIC jest nie tylko dyskutowana, ale w jakiś sposób koordynowana.

Pozdrawiam noworocznie, gdyż za niecałe trzy godziny powitamy Nowy Rok :)

Panie Piotrze

goofina — Wed, 31 Dec 2008 10:35:16 +0000

Nie musiałam niczego sprawdzać. Po prostu kontynuacja tego wątku w aspekcie USA nie wydawała mi się zasadna. To chybione porównanie, moim zdaniem.

BRIC nie jest papierowym produktem ML czy jakiejkolwiek innej instytucji finansowej. BRIC się spotyka i uzgadnia wspólną strategię. Bardzo ważnym spotkaniem BRIC było to, przed listopadowym szczytem G-20 w Waszyngtonie, które odbyło się w Sao Paulo. Jak Pan pewnie wie, parę pomysłów chłopaków z Wall Street zostało wtedy zablokowanych a końcowa deklaracja nie była po myśli Busha.

Anyway, moim skromnym zdaniem, radość z narastających chińskich kłopotów, może być tylko śmiechem samobójcy. Utrata stabilności społecznej w tym państwie może przynieść opłakane skutki. Zresztą nie dotyczy to tylko Chin. To samo odnosi się do USA, Rosji czy Indii.

Nie śmiej się dziadku z cudzego przypadku… – czy jakoś tak.

Pozdrawiam niezwykle stanowczo. Nie tylko w tej kwestii. :)

Magia

p.wolejko — Tue, 30 Dec 2008 22:37:51 +0000

Dyskusja esencją pisania :)

Nie sprawdziła Pani, a szkoda, bo największe rezerwy przed Wielką Depresją posiadały… Stany Zjednoczone. Stąd mój brak zachwytu nad rezerwami chińskimi, gdyż nie ich wielkość a rozsądek decydują, czy z kryzysu wyjdzie się z tarczą czy na tarczy. Czytałem o tym niedawno ciekawy artykuł, ale niestety nie pamiętam gdzie, a linka nie posiadam :/

Odnośnie zachwytu, to taka figura retoryczna z mojej strony. Nie miałem absolutnie na myśli, że Pani zachwyca się modelem chińskim. Nie ma za bardzo czym.

BRIC to zaś “produkt” Merrill Lynch, który stworzył grupę państw szybko rozwijających się złożoną właśnie z Brazylii, Rosji, Indii i Chin. Niestety, ale kraje te mają ze sobą niewiele wspólnego, występują między nimi istotne różnice, stąd dość rzadko mają okazje do gry w jednej drużynie. Nie liczyłbym więc na szczególną pomoc ze strony jednych państw tej grupy względem pozostałych.

Nie twierdzę też, że high-tech jest wybawieniem z recesji. Wskazuję tylko, że Chińczycy produkują proste rzeczy lub pół-produkty, a prawdziwy zarobek jest gdzie indziej. Owszem, z jednych i drugich produktów rezygnują w dobie kryzysu zagraniczni konsumenci, ale jeśli gospodarka jest jednorodna, łatwo ją – mówiąc kolokwialnie – rozłożyć.

Paulson jest bardzo słabym sekretarzem skarbu i historia tak właśnie go oceni. Jechał do Chin, bo musiał, ale tak jak USA są uzależnione od Chin, tak i Chiny są uzależnione od USA. Zna Pani powiedzenie: złapał Kozak Tatarzyna…

łączę pozdrowienia,

Panie Piotrze

goofina — Tue, 30 Dec 2008 14:42:32 +0000

Czy ja się zachwycałam modelem chińskim? No, proooszę Pana. :)

Między moim “zachwytem” nad eksportowym modelem gospodarki chińskiej a zachwytem ekonomistów z paczki globalistycznej jest wielka czarna dziura. Co najmniej taka, jak stąd do tamtąd.

Co, to Pan dalej pisze o kłopotach producentów, to są truizmy. I Pan mi takich rzeczy nie potrzebuje tłumaczyć. Zapewniam. :)

Chiny technologie mają. (W kosmos udali się wozem drabiniastym? Chyba nie.)
Sposób w jaki je zdobyli nie jest w tej chwili ważny. Jak czegoś będzie brakowało, to pozostałe państwa z BRIC pomogą. A jak nie pomogą, to się ukradnie. I co im Pan zrobi? :)

W czasach kryzysu/recesji/depresji na pierwszy plan wchodzą ponownie rzeczy podstawowe. Jakoś nie przypominam sobie, żeby do przełamania Wielkiej Depresji przyczyniły się jakieś wymyślone wtedy high-endowe technologie. Już prędzej gigantyczne roboty publiczne, na miarę tamy Hoovera. (To też był w sumie krzyk techniki. :)
Japonia jakoś przez lata nie mogła się wydobyć ze stagnacji gospodarczej mając te wszystkie patenty na gadżety.

Innym wyjściem z przykrej ekonomicznej sytuacji jest wojna. Jaka by ona nie była. Nooo… ostatni przykład to chyba wojna z terroryzmem. :)

I jeszcze o nadwyżkach… Pan myśli, że po co Paulson do Chin na sygnale jechał? Po kwiaty? Nie, Panie Piotrze. Po to, żeby Chiny dały umoczyć część tych swoich nadwyżek w kolejną transzę “obligacji” amerykańskich i żeby broń boże juana nie dewaluowały.

Hi, hi.

Pozdrawiam serdecznie.

p.s. Zaglądam do Pana, bo spodobało mi się Pańskie pisanie. A co to za rozmowa, jak się ludzie we wszystkim zgadzają? No. :)

Magia

p.wolejko — Tue, 30 Dec 2008 14:02:19 +0000

Witam ponownie na moim blogu :)

Proszę sprawdzić, kto miał największe rezerwy na świecie przed Wielką Depresją. Aż się Pani zdziwi.

Model chiński ma pewne plusy, ale ma też minusy. Jest oparty na jednym – produkcji na eksport. Kiedy gospodarka światowa zwalnia, zmniejsza się popyt i producenci mają problemy. Drugim problemem Chin jest to, że produkują głównie produkty proste, niewymagające nowoczesnych technologii, tzw. low-end. Tymczasem Japończycy np. specjalizują się w high-end, czyli zaawansowanych technologicznie produktach. Chiny nie “odkrywają” zbyt wielu nowych technologii. Albo je importują, albo po prostu kradną – szpiegostwo ekonomiczne mają doprowadzone do perfekcji.

Ja bym się więc modelem chińskim nie zachwycał. Inwestycje tak, ale bardziej zróżnicowane. Eksport tak, ale nie tylko. I tak dalej.

pozdrawiam,

Panie Piotrze

goofina — Tue, 30 Dec 2008 12:13:48 +0000

Chyba Pan przesadził z tym ratowaniem Chin przez świat.

Chiński model gospodarki nastawionej na eksport przez lata całe ekonomiści wszelkiej maści stawiali za wzór. Nam też. Wicie rozumicie: inwestycje zagraniczne, zachodni kapitał, tania siła robocza, eksport. Było tak? To do kogo ta mowa? – że zapytam z przekąsem.

Tak, Chiny będą miały kłopoty. Już je mają, jak wszyscy. Tylko moim zdaniem to, co Pan poczytuje za minus w tej sytuacji, czyli wielki rynek wewnętrzny, dla mnie negatywnym zjawiskiem nie jest. Jeśli wadza dobrze zagra.

Poza tym, trzeba pamiętać, Chiny od kilku lat inwestowały intensywnie w Afryce i (już w trochę mniejszym stopniu) w Ameryce Południowej. Teraz te inwestycje, umowy i pieniądze mogą okazać się niezwykle pomocne.

W czasie kiedy wszyscy podniecali się wypocinami intelektualnymi panów Paulsona i Bernanke, cztery państwa stworzyły sobie “cichaczem” wspólny blok gospodarczy. Grupa ta nazywa się BRIC; od państw, które ją tworzą: Brazylia, Rosja, Indie, Chiny. IMF, który ostatnio bardzo zrobił się ostrożny w prognozach, przewiduje tylko dla Chin w 2009 wzrost PKB na poziomie 8.5%. Ktoś chyba wyliczał, ale nie pomnę kto, że minimalnym poziomem wzrostu, który pozwoli zachować stabilność społeczną Chinom jest 7.5%. Mają więc jeszcze 1% na zakładkę.

Ich gigantycznymi nadwyżkami budżetowymi to nawet należy się podniecać. Tym bardziej, że nie jest jasne, w którą stronę ten strumień pieniądza może zostać skierowany. (Paulson już do nich z kapeluszem jeździł.) Jasne, że kiedyś się skończą. Ale póki co, na parę lat wystarczy.

I tak dalej, i tak dalej.

Tymczasem pozdrawiam.