TXT - Komentarze do notki "Teatr pisania. DZIENNIK 2001-2005 (57)"

No,Grzesiu

bianka — Thu, 08 Jan 2009 09:44:30 +0000

pędziwiatrze, nic nie pojechałam, jak widać powyżej na załączonym obrazku :)

czołem

Pino,

bianka — Thu, 08 Jan 2009 09:38:22 +0000

ściskam, szczególnie za tą chęć wizyty u św.Wojciecha niezależnie czy udało się
ją zrealizować czy nie.
Słowa mocne razem z ilustracją od Grzesia dają “kopa”.
Już jakiś czas temu odkryłam, że zarówno(trochę się o siebie niepokoję:) lubię słuchać fragmentów Dziennika św.Faustyny jak i takiej muzyki (szczególnie gdy słowa równie wyraziste).
Sprawiłaś mi dużą frajdę, to pokrótce chciałam powiedzieć :)
Czy ten św.Wojciech to w Warszawie, na Woli czy gdzieś w Krakowie?

Pozdrawiam serdelecznie:)

Pino,

tecumseh — Tue, 06 Jan 2009 20:22:25 +0000

to zilustrujmy ten tekst:)
Budzy rulez:

Bianko, z tym darem, to inni tekstowicze może tak, ale ja?
No pojechałaś tu nieźle:)

pzdr

Bianko :)

Pino — Tue, 06 Jan 2009 17:58:42 +0000

ode mnie jeden z najpiękniejszych tekstów, jakie znam:

Nasze serca są jak zmrok
nasze myśli są jak cień
nasze chwile są jak rok
nasze noce są jak dzień
nasze słowa są jak krew
nasze kroki są jak deszcz
nasze oczy są jak zew
nasze życie jest jak miecz

My jesteśmy śmiech,
wszechmogący śmiech
my jesteśmy śpiew,
zapomniany śpiew
my jesteśmy ziarna,
rozrzucone ziarna
my jesteśmy armia,
niewidzialna armia

wpadnę dziś jeszcze na chwilę do św. Wojciecha (o ile otwarty będzie), żeby podziękować między innymi za Twoją tu obecność i pisanie…

szacunek i pururu

Bianko

RafalB — Tue, 06 Jan 2009 16:58:29 +0000

No jak ja mogę się nie zgodzić:

Z pisanymi jest jeszcze poważniej, przyznam, że mnie ta świadomość często
paraliżuje.

Ja też dziękuję, raz jeszcze ;)
I pozdrawiam serdecznie

@Grześ,

bianka — Tue, 06 Jan 2009 15:53:57 +0000

dziękuję w imieniu mamy, wybiera się właśnie na mszę w związku ze
świętem Trzech Króli ( święto podwójnie ważne – moi rodzice pobrali
się w tym dniu :)
Ja też idę do naszego drewnianego (kościół w budowie) zastępczego
kościółka.
Dziś jest dzień wdzięczności za dary, nie wiem czy już to mówiłam ale jesteś wraz ze wszystkimi tekstowiczami wśród darów, którymi zostałam obdarowana – będę żarliwie dziękować.

serdeczności wdzięczności pełne

Witam Rafale

bianka — Tue, 06 Jan 2009 15:30:15 +0000

i dziękuję za krótkie odwiedziny.
Ta homilia była oczywiście dłuższa, podałam fragmenty mając świadomość
czynionej w ten sposób pewnej deformacji(była rzeczywiście mądra bez cienia infantylizmu).
Wspominam o tym gdyż na koniec była mowa o naszej odpowiedzialności
za wypowiadane słowa.
Z pisanymi jest jeszcze poważniej, przyznam, że mnie ta świadomość często
paraliżuje.
Tym bardziej jestem Ci wdzięczna za komentarz i napisz również gdy będziesz
miał uwagi krytyczne (obiecuję znieść je dzielnie :)

Pozdrawiam cieplutko.

Apropos P.S.

tecumseh — Tue, 06 Jan 2009 10:19:50 +0000

to pozdrowienia dla mamy.

Młody ksiądz

RafalB — Mon, 05 Jan 2009 13:52:26 +0000

a już mądrze potrafi powiedzieć.

Tak jest w istocie, nasze słowa maja podobną moc…

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję ;)

ps.2008

bianka — Mon, 05 Jan 2009 10:49:21 +0000

wczorajszy poranek,
włączyłam jak zwykle gdy mi się uda oprzytomnieć o 7.00 mszę z Łagiewnik na
tvp2.
właśnie leciało czytanie ze Starego Testamentu:
“ Na początku było słowo, słowo było u Boga…”
dla mnie klasyka i wcale nie zastanawiałam, że dla kogoś może brzmieć jak
chińszczyzna.
Tymczasem moja druga (bardziej racjonalna) połowa zadała konkretne pytanie: – no i co to wszystko znaczy, jak to rozumieć?
Oj, cierpliwości, poczekaj pewnie w czasie homilii ksiądz nawiąże i zinterpretuje
temat- uspokajałam.
Niestety, ograniczony czas transmisji prawdopodobnie bardzo zawęża możliwo-
ści kapłana zaproszonego do odprawienia mszy w podkrakowskim sanktuarium.
No i co?
Ok, pozostaje jeszcze rodzima parafia, a tam na mszy o 18.00 jak na zamówie-
nie młody ksiądz nawiązał do tego czytania mówiąc:
“...słowo Boga ma moc sprawczą – o tym mówi to czytanie, ważne abyśmy
pamiętali że nasze słowa, nie w takim samym stopniu ale również mają podobną
moc, potrafią budować ale też mogą niszczyć...(...)”
“kocham Cię powiedziane do dziewczyny czyni ją piękną, kocham Cię wyznane
mężczyźnie czyni go walecznym rycerzem…(...)”

wieczorne wklejanie 57-ego odcinka DZIENNIKA stało się dla mnie podwójnie ekscytujące.

ps.2/2008
Moja Mama wróciła po udarze do samodzielności, ma się dobrze :-)