TXT - Komentarze do notki "Przyczynek do Grzesiowego ZŁA corocznego"

Róźnica, Panie Igło Szanowny,

germania — Thu, 08 Jan 2009 12:33:03 +0000

polega moim zdaniem na tym, źe owe źony znanych męźów w Polsce poddały się, niczym modzie, tradycji funkcjonującej na Zachodzie. Tyle, źe tam to jest tradycja, a u nas moda.

Ale niech będzie na początek. Byle się to w tradycję szeroko rozpowszechnioną zamieniło.

A z tymi satrapami to Pan nic nie zmienisz, bo to jest w genach. Jak Pan zaczniesz coś w budowie genu kombinować, to Pana przeciwnicy bioinźynierii zagryzą.

Pozdrawiam serdecznie

abwarten und Tee trinken

Panie Lorenzo

hgrisza — Thu, 08 Jan 2009 12:31:12 +0000

Tradycja się wykształca. Czasem dość szybko. Wiec to chyba nie problem.
Pytałem tak Pana bardziej w szerszym kontekście – jako że Pan jednak trochę czasu życia spędził poza granicami naszego kochanego kraju – jak ze swojego doświadczenia ocenia Pan szanse w ogóle na powstanie klasy średniej zblizonej w konstrukcji np do austriackiej czy niemieckiej? Bo sam element dobroczynności, rozumianej nawet jako ten cały moralny obowiązek, to właśnie jedynie element…

Do tego jeszcze, Panie Griszqu,

germania — Thu, 08 Jan 2009 12:25:48 +0000

oprócz ludzi zasobnych, potrzebna jest jeszcze pewna tradycja (niech się to nawet nazywa obowiązkiem moralnym). Waźnym jest takźe, by nie robić tego wyłącznie na pokaz.

Czy do tego dorośniemy – my, tzn. Pan czy ja dla przykładu, chyba nie musimy, jako źe zdajemy sobie z tego sprawę. A czy nastepne pokolenia dorosną? Nie mam pojęcia, ale powinniśmy zrobić wszystko, by tak było. Czyli budować odpowiednie normy źycia społecznego.

W przeciwnym razie choroba obojętności nas zniszczy. To znaczy społeczeństwo.

Pozdrawiam serdecznie

abwarten und Tee trinken

Panie Lorenzo

hgrisza — Thu, 08 Jan 2009 11:02:47 +0000

W sumie sprowadza się to do tego, o ile dobrze odczytałem, że zdewastowanie przez okres PRL zasobnej klasy średniej i brak nowowykształconej na wzór zachodu, na razie uniemożliwia dobroczynnosć obserwowaną przez Pana u naszych sąsiadów. Pytanie – czy ocenia Pan, że do tego dorośniemy? Czy się na podobną modłę zmienimy?

Obserwowałem zarówno w Pakistanie jak i w Indiach czy Tadżykistanie przykłady jałmużny. W Pakistanie wzdłuż płotu przy którym siedzieli biedacy maszerował sobie doskonale ubrany Pan, który właśnie wyszedł z meczetu i KAŻDEMU dawał mały zwitek pieniędzy. Biedacy nie byli nachalni. A on ewidentnie wybrał się na spacer wzdłóż tego płotu, by ich wesprzeć. Ale juz w Tadżykistanie na bazarze sprzedający i kupujący wspierali schorowanego staruszka – był to chyba jedyny proszący o jałmużnę. Tak na moją głowę, był to człowiek który nie miał wspierającej go rodziny. Bo ogólnie innych proszących nie było w ogóle widać. Podejrzewam, że to takie społeczne wsparcie osób samotnych (wielopokoleniowa rodzinność w tamtych stronach to oczywistość). No ale to tylko taka dygresja…

Pozdrawiam.

Wtedy wszystko było

igla — Thu, 08 Jan 2009 10:50:06 +0000

centralnie sterowaną fikcją i grą pozorów.
Teraz też jest, tylko że indywidualną.

Tak jak te różne inicjatywy znanych żon jeszcze bardziej znanych mężów.

Tylko, że ja mam pewne podejrzenie do tak rozumianej działalności bo często bywa tak, że mąż uwłaszcza się na społecznych/publicznych/państwowych milionach a jego żona ratuje jakąś sierotkę, chore dziecko itp.
Przypomina to mi różnych średniowiecznych satrapów wbijających zwykłych ludzi na pal lub porywających w niewolę, palących i grabiących aby potem, na starość pobudować katedrę.
Widać liczy się aktywność?
Głównie.

Sam rozprowadzałem znaczki PCK bo cała klasa został hurtem zapisana.
Ostatnio znalazłem w jakimś starym zeszycie cały bloczek. Nikt tego nie rozliczał ani nie było wiadomo co z tym fantem zrobić.
A PCK i tak dostało pieniądze z budżetu.

Szanowny Panie Lorenzo i Szanowny Panie Yayco

JacekKa — Thu, 08 Jan 2009 07:52:08 +0000

A ja u siebie dałem zdanie w niektórych punktach odrębne.
Może to kogoś zainteresuje…

pozdrowienia

Panie Lorenzo,

yayco — Thu, 08 Jan 2009 07:30:31 +0000

co ja mam dodać, jak już sam Pan napisał, u mnie, że piszemy o tym samym, tyle że innymi słowami?

Potwierdzam Pana odczucie swoim i tyle.

Pozdrawiam jak najserdeczniej

Panie Sąsiedzie!

analityk — Thu, 08 Jan 2009 07:24:55 +0000

Z długiego komentarza zrobiła się bardzo długa notka, za to bardzo sensowna i na czasie. Mogę tylko w ramach solidarności krakowskiej w hojności (niedocenianej i wykpiwanej przez stereotyp)pod tymi slowami oburącz się podpisać.
Polemizowałem kiedyś ostro na ten temat z P.“Wernyhorą” Schreiberem, przeciwnikiem zacieklym takich akcji. Przedstawiającym się jako lider Młodych Konserwatystów i przeciwnik liberalizmu.

Pozwolę sobie na uwagę pozornie z tematem zacnego felietonu niezwiązaną:
Wbrew świętym ojcom kościoła uważam że ostentacja i autoreklama w dobroczynności jest absulutnie usprawiedliwiona przez cel.
Teza “Jeżeli z powodu dobrego uczynku czujesz radość i uszczęśliwia cię danie jałmużny, to nie masz zasługi w niebie, bo odebrałeś już swą nagrodę na ziemii” nie trafia do mnie wcale, podobnie jak wiele dogmatów. Święta Teresa musiała być bardzo ponurą babą.
Lepiej gdy ktoś z radością w duchu da komuś zlotówkę, niż ze zbolałym sercem z rzadka grosik (w ogóle to dobrze, że dadzą coś obaj!).

A tak w praktyce tę interpretację dobroczynności można tłumaczyć.

“Bez względu na przypuszczania, jakim samolubem może się człowiek stać, są jednak wyraźne zasady w jego naturze, dzięki którym los innych jest dla niego ważny i dzięki czemu szczęście innych jest mu niezbędne, mimo że to nie dostarcza mu nic więcej poza obserwowaniem radości innych. “
Adam Smith “Teoria uczuć moralnych”

Pozdrawiam porannie

tarantula

Panie Lorenzo

Gretchen — Thu, 08 Jan 2009 00:07:21 +0000

Napisałam u Grzesia komentarz odnoszący się do akcji Jacka Jareckiego. Pozwolę sobie przekopiować.

Najpierw komentarz Jacka Jareckiego:

“Akcja w której pomogłem rozegrała się w ciągu kilu godzin. Bannery były dla tych, którzy chcieliby się dołożyć dodatkowo.
To chyba dobrze, że weszli w to Grześ razem z Nicponiem, a Consolamentum z Triariusem.
Pewnie, ze w kieszonkowej skali – w skali na jaka nas stać. “

Gretchen:

“A jeśli akcja mikołajowa dla dzieci miałaby być powtórzona za rok? Wcześniej zaplanowana?

I jeszcze za rok?

I miałaby dotyczyć jeszcze innych domów dziecka?

I okazałoby się, że coś co się zrodziło spontanicznie, można robić na większą skalę?

Planując wcześniej, uruchomić kolejne środki przekazu, nagłośnić sprawę, żeby uzyskać jak najwięcej dla tych dzieci?

Kiedy pierwszy raz Jacek Jarecki usłyszałby, że coś kombinuje?

Tak to działa, czy jakoś inaczej?”

O Ochojskiej to z kolei słyszałam, że to obrzydliwe tyle pieniędzy wydawać na potrzeby poza Polską...

Mam jednego znajomego wyłącznie internetowego ( i niech Pan sobie wyobrazi, że spoza txt!) i kiedy rozmawialiśmy przy jakiejś okazji o mojej działalności w pewnym stowarzyszeniu, to on mnie od razu zapytał na ile tam przekręcamy urząd finansujący.

Myślę, że najpierw trzeba uwierzyć w dobroczynność. I w to, że nie każdy Polak to pijak, a każdy pijak to złodziej ...

Pozdrawiam Pana nocą.