TXT - Komentarze do notki "Żądło 1989"

@JP

Ziggi — Thu, 15 Jan 2009 17:04:02 +0000

W harcerstwo się bawił i szafie siedział Macierewicz.

Co do członków KK – powiedziałem, co o tym myślę

A co do Pańskich hipotez, to skłaniam się ku tej drugiej – czyli, że był to Geniusz Narodu:

27 stycznia 1989 na spotkaniu Wałęsy z Kiszczakiem określony zostały skład zespołu, który miał wziąć udział w obradach Okrągłego Stołu. Wyłoniono 56 przedstawicieli, 20 związanych z “S”, 6 z OPZZ, 14 z PZPR, 14 “niezależnych autorytetów” oraz dwóch duchownych.

No i widzi Pan – teraz już wszystko jasne. I czemu się Pan tak gardłuje?

@MO

Ziggi — Thu, 15 Jan 2009 16:55:16 +0000

Ukłony, Panie Marku – ukłony. A najbliższa apteka i walium za rogiem…

Sz.P Jerzy

marekpl — Thu, 15 Jan 2009 16:53:07 +0000

w całości podzielam pański pogląd i również ciekawi mnie skład tejże SPEC KOMYSYJI. Za, jak zwykle, ciekawy i merytoryczny wpis dziękuję – jest to ciekawa lekcja historii.

@ Pan Z.P. Szczęsny
Od razu widać, że bardziej inteligentnego i oświeconego mądrali to ze świeczka nie znajdziesz.
Prywatnie Panu powiem.
Wkurza mnie Pan i to nie bynajmniej swoją mądrością...

http://images.google.pl/images?client=firefox-a&rls=org.mozilla:pl:offic...

Z.P. Syzczęsn

jerzyprzystawa — Thu, 15 Jan 2009 15:44:05 +0000

Jerzy Przystawa

Pisze Pan: Dla mnie są to takie gdybania różnych mądrali, co to w ciężkich czasach się harcerstwo bawili albo w szafie miesiącami siedzieli trzęsąc się ze strachu przed UBcją, kiedy inni prawdziwą opozycję robili – taką, która docierała ze swoim przekazem do szerokich środowisk i naprawdę zmieniała myślenie Polaków o systemie.

Nie wiem skąd Pan wie, ze “w ciężkich czasach” bawiłem się w harcerstwo albo siedziałem, ze strachu, w szafie, ale Bóg zapłać za dobre słowo! Ale jeśli Pan sugeruje, że 90% członkow KK i Komisji Rewizyjnej, to ludzie tego pokroju, to bym powiedział, że troszkę Pan z tym jednak przesadził. Ale nie chcę się kłócić: kto się trzęsie ze strachu, a kto nie, to nie zawsze na oko widać, więc łatwo się pomylić. Jak to zresztą, wykazują dzisiaj różne rewelacje IPN. Mniejsza z tym.

Ja nie kwestionuję genialności poliytcznej Bujaka, Frasyniuka czy Lisa – broń mnie Panie Boże! Aboslutnie genialni, a dowodem na to najlepszym jest to, ze oni do dzisiaj są “na górze”, a tacy, jak ja, po staremu, “ w szafie”. Więc to jest poza dyskusją. Ale moje pytanie jest o to KTO BYŁ TYM SUPERGENIUSZEM, ktorych tych geniuszy tak trafnie wybrał? Kto to wiedział? Bo ja, na przyklad, znam bardzo dobrze wielu z nich, ale jakoś bym się wcale nie domyślił! A tu, proszę, a jednak?

Więc gdzie jest ta SUPERKOMISJA KWALIFIKACYJNA? Może by sie nam jeszcze przydała?

Czy też Pan uważa, ża o żadnej KOMISJI KWALIFIKACYJNEj mowy być nie może, że to tak SAMO Z SIEBIE: zadziałał po prostu fenomenalny GENIUSZ NARODU POLSKIEGO, ktory nas nigdy nie opuszcza w trudnych czasach?

Pozdrawiam,

Wie Pan...

Ziggi — Thu, 15 Jan 2009 11:57:22 +0000

Rozmowy OS miały charakter polityczny o rozmiarze strategicznym a nie techniczno-związkowy. Myślę, że wyłoniony skład delegacji “S” odzwierciedlał tę okoliczność. Większość działaczy związkowych to byli, podobnie jak sam Wałęsa, prości ludzie, którzy nie sprostaliby takim negocjacjom. Frasyniuk, Lis czy Bujak byli po prostu ponadprzeciętnie wyrobieni politycznie i oni znaleźli się w składzie delegacji.

Natomiast to, że nasze społeczeństwo jest mało obywatelskie, to już inna sprawa. Ja – w przeciwieństwie do wielu np. nie sądzę, że jakość sprawowoania władzy zmieni się zasadniczo przy przejściu do JOW-ów. Uważam wręcz, że w polskich realiach jedna patologia – czyli partyjniactwo – zostanie zastąpiona inną – czyli szeroką reprezentacją tzw. kandydatów ekscentrycznych, w rodzaju pani Beger, których obecnie partie jednak dość skutecznie odfiltrowują. Ale to tylko moje zdanie.

Natomiast sugestie co do “żądła” itd. pozostawię bez komentarza. Po prostu – to jest zasadniczo inny sposób oglądu ówczesnej rzeczywistości. Dla mnie OS – ze wszystkimi konsekwencjami – był po prostu dobrym dla Polski kompromisem politycznym. Oczywiście są w Polsce środowiska, które uważają inaczej, że nie było w ogóle potrzeby zawierania kompromisu, że komuniści poddaliby się bez walki, tylko trzeba było trochę poczekać. Mnie jednak wydaje się, że jest to argumentacja możliwa jedynie ze współczesnej perspektywy, ponieważ pamiętam tamte czasy dość dobrze i wiem, że jednak dość trudno było wówczas przyjąć takie założenie. Myślę wręcz, że zbliżone one jest do niektórych współczesnych poglądów na II wojnę światową, które to mianowicie zakładają, że zamiast z nazistami walczyć, trzeba było się poddać i przeczekać aż się znowu sami ucywilizują i że w sumie liczba ofiar byłaby wówczas mniejsza.

Dla mnie są to takie gdybania różnych mądrali, co to w ciężkich czasach się harcerstwo bawili albo w szafie miesiącami siedzieli trzęsąc się ze strachu przed UBcją, kiedy inni prawdziwą opozycję robili – taką, która docierała ze swoim przekazem do szerokich środowisk i naprawdę zmieniała myślenie Polaków o systemie.